Διυλιστήριο: 12/31/13
ροη αναρτησεων

Τρίτη, 31 Δεκεμβρίου 2013

Όχι άλλες χαρούμενες ευχές!..μόνον ευχές..

Φτάσαμε λοιπόν στην τελευταία μέρα κι αυτής της χρονιάς.
Από αύριο ξεκινάει μία καινούργια..
Δεν υπάρχει όμως κανένας λόγος χαράς κι ελπίδας.
Καμία δικαιολογία ψεύτικων προσδοκιών.

Από αύριο αρχίζει η τελική επίθεσητου θηρίου του Καθεστώτος.
Από αύριο αρχίζουν οι πλειστηριασμοί και η απελπισμένη γραφειοκρατική ταλαιπωρία με αμφίβολα αποτελέσματα όσων επιχειρήσουν να διασώσουν τα σπίτια τους..
..αρχίζει η κατάσχεση μισθών 90 δευτερόλεπτα(!) μετά την πίστωσή τους στους λογαριασμούς των εργαζομένων.
Αρχίζουν οι μαζικές απολύσεις..
..η τελική αποδόμηση Υγείας και Παιδείας..
Από αύριο αρχίζουν τα ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ, που θα διπλασιάσουν και θα τριπλασιάσουν ΤΟ ΗΔΗ ΠΛΑΣΤΟ ΧΡΕΟΣ, όχι ανθρώπων κακοπληρωτών, αλλά ανθρώπων με αδυναμία πληρωμής..
..από αύριο θα ''μπουν στο τραπέζι'' πάλι, συζητήσεις για νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων..
..από αύριο το αίμα της κοινωνίας και καθενός ξεχωριστά θα ρέει στους δρόμους. Το Θηρίο ετοιμάζεται..
Θέλει να φτάσει στις εκλογές χορτάτο και δυνατό, με τον λαό εξουθενωμένο και φοβισμένο.

Από αύριο αρχίζει Η ΤΕΛΙΚΗ ΦΑΣΗ ΤΟΥ ΟΛΕΘΡΟΥ.
Θα κρατήσει όσο της επιτρέψουμε εμείς να κρατήσει, και θα είναι τόσο αμείλικτη όσο τηςεπιτρέψει ο λαός να είναι..

Η φετινή νύχτα της πρωτοχρονιάς δεν είναι νύχτα για ρεβεγιόν και χαρά..
Είναι η νύχτα του απολογισμού του μελλοθάνατου μπροστά στο ξημέρωμα της αγχόνης..
Είναι η νύχτα του ''τί πράξαμε'', και κυρίως του ''τί ΔΕΝ πράξαμε''..
ΕΙΝΑΙ Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ''ΤΙ ΘΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ''.

Το blog νοιώθει αδύναμο να αρθρώσει ευχές για μία ''καλή χρονιά''..

Μπορεί μόνον να πεί: ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ αδέλφια, όταν
..θα συναντηθούμε στον πάγκο του χασάπη..
..Ή..
..στα πεζοδρόμια..


Αναρτήθηκε από Κώστας Μαντατοφόρος
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

«Είμαι Έλληνας σημαίνει περπατώ με το κεφάλι ψηλά» - Μεθοδευμένη διείσδυση τουρκικών εθίμων στη ζωή των Πομάκων Ελλήνων

Του Πομάκου δημοσιογράφου
Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Δεν είναι η πρώτη και φαντάζομαι ούτε η τελευταία φορά που μέσα από αυτό εδώ το βήμα θα μιλήσω για τις μεθόδους εκτουρκισμού των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης που δυστυχώς εφαρμόζονται εδώ και δεκαετίες και οφείλω να ομολογήσω πως έχουν φέρει εντυπωσιακά αποτελέσματα, αφού μέρα με τη μέρα όλο και λιγότεροι συμπολίτες μου μουσουλμάνοι τολμούν να προφέρουν τη λέξη Πομάκος, ενώ την ίδια στιγμή όλο και περισσότεροι δείχνουν να ξεχνούν ή ακόμα και να μη γνωρίζουν τα ήθη και έθιμα των προγόνων τους, την πολιτιστική τους κληρονομιά δηλαδή.

Μέσα σε καιρούς οικονομικής κρίσης και μεγάλης φτώχειας ο καθένας θα μπορούσε να φανταστεί πως ο κυριότερος τρόπος για να εκτουρκιστούν οι Έλληνες Πομάκοι είναι το χρήμα, μιας και αυτό είναι που μας λείπει τόσο πολύ σήμερα. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Δε λέω πως τα χρήματα δεν είναι κομμάτι της μεγάλης προσπάθειας που καταβάλει η γειτονική χώρα να παρουσιάσει τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης ως τουρκική, αλλά σίγουρα η μέθοδος αυτή δεν είναι η βασικότερη. Ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για μια χώρα η οποία δίνει μεγάλη βαρύτητα στην εξωτερική της πολιτική, σε αντίθεση με τη δική μας χώρα η οποία κάνει το ακριβώς αντίθετο.

Επίσης υπάρχει και μια ακόμα πολύ σημαντική διαφορά ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία: εμείς οι Έλληνες έχουμε μάθει να ρίχνουμε σήμερα τον σπόρο και να θέλουμε να φυτρώσει αύριο κιόλας ο καρπός, ενώ αντίθετα στην Τουρκία έχουν την υπομονή να ρίχνουν σήμερα τον σπόρο και να περιμένουν τον καρπό ακόμα και μετά από δεκαετίες κι αυτό ακριβώς κάνουν και στην εξωτερική τους πολιτική, ρίχνουν δηλαδή τους σπόρους χωρίς να βιάζονται να πάρουν τον καρπό.

Έτσι λοιπόν, χρόνια πριν ξεκίνησαν την εφαρμογή του σχεδίου τους στη Θράκη, ένα σχέδιο που είχε έναν και μοναδικό στόχο ο οποίος δεν είναι άλλος από το να κάνουν τους εδώ μουσουλμάνους όσο το δυνατόν πιο Τούρκους. Αυτό βέβαια, όπως καταλαβαίνετε, δε μπορούσε να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη, χρειάζονταν υπομονή και μεθοδικότητα, δυο στοιχεία δηλαδή που τα διαθέτει και με το παραπάνω η Τουρκία. Ήξεραν οι υπεύθυνοι της εξωτερικής πολιτικής της γειτονικής μας χώρας πως για να αισθανθεί ο Έλληνας μουσουλμάνος Τούρκος έπρεπε να αρχίσει να κάνει στην καθημερινή του ζωή ότι και οι Τούρκοι κι αυτό ακριβώς προσπάθησαν να πετύχουν και σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό το έχουν ήδη πετύχει.

Ένα πολύ κλασικό παράδειγμα αποτελούν τα ονόματα των Ελλήνων μουσουλμάνων, ονόματα που κάποτε ήταν πέρα για πέρα μουσουλμανικά, βγαλμένα μέσα από το Κοράνι, ενώ σήμερα τα περισσότερα είναι εντελώς τουρκικά. Αυτό φυσικά δεν έγινε από μόνο του αλλά κάποιοι προσπάθησαν και έπεισαν τους μουσουλμάνους της Θράκης πως τα μουσουλμανικά ονόματα των παππούδων τους είναι παλιομοδίτικα και πως πρέπει να τα αλλάξουν με νέα, πιο σύγχρονα ονόματα. Έτσι λοιπόν έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που κανένας σχεδόν μουσουλμάνος δε δίνει στο νεογέννητο παιδί του το όνομα Αχμέτ, Χασάν, Ιρφάν Αϊσέ, Εμινέ κλπ, γιατί όπως είπα και πριν τα θεωρούν παλιομοδίτικα για τα παιδιά τους. Γι’ αυτό οι περισσότεροι πλέον επιλέγουν ονόματα τουρκικά για τα παιδιά τους, ονόματα όπως το Γιουλμπεγιάζ, το Σενγιούλ, το Σεβγιούλ, το Αϊτζάν, το Ερτζάν κλπ που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το Κοράνι και γενικότερα με τη θρησκεία των μουσουλμάνων.

Επειδή όμως η αλλαγή των ονομάτων από μουσουλμανικά σε τουρκικά προφανώς δεν είναι αρκετή για να νιώσουν Τούρκοι οι μουσουλμάνοι της Θράκης, η γειτονική χώρα μέσω των εδώ πρακτόρων της φυσικά φρόντισε να βάλει για τα καλά πολλά ακόμα τουρκικά στοιχεία στην καθημερινότητα των Ελλήνων μουσουλμάνων και συγκεκριμένα φρόντισε να αντικαταστήσει πολλά από τα πομάκικα ήθη και έθιμα με τουρκικά. Σαν παράδειγμα θα σας αναφέρω τον εορτασμό των γενεθλίων που είναι μια εντελώς ξενόφερτη συνήθεια για τους Πομάκους μουσουλμάνους. Όσοι έχετε ασχοληθεί γενικότερα με το μειονοτικό ζήτημα της Θράκης θα γνωρίζετε πολύ καλά πως οι Πομάκοι δε γιορτάζουν κάθε χρόνο τα γενέθλια τους, αλλά μόνο μια φορά κι αυτή η μοναδική φορά είναι λίγες μέρες μετά τη γέννηση του παιδιού.

Ωστόσο, εδώ και σχεδόν μια δεκαετία έχουν αυξηθεί κατακόρυφα οι μουσουλμάνοι της Θράκης που ειδικά τα γενέθλια των παιδιών τους τα γιορτάζουν κάθε χρόνο. Έβαλαν δηλαδή στην καθημερινή τους ζωή μια τουρκική συνήθεια. Και λέω τουρκική διότι κατά το σβήσιμο των κεριών δε λένε το γνωστό ελληνικό τραγουδάκι αλλά το αντίστοιχο τουρκικό. Μπορεί σε ορισμένους από εσάς όλα αυτά να φαίνονται εντελώς ασήμαντα αλλά δυστυχώς έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στη στροφή των Ελλήνων μουσουλμάνων προς τη γειτονική χώρα κι αυτό διότι όταν με τον τρόπο σου καταφέρνεις να κάνεις κάποιον να συμπεριφέρεται στην καθημερινή του ζωή σαν Τούρκος είναι θέμα χρόνου να καταφέρεις να τον πείσεις κιόλας πως είναι Τούρκος. Παρόμοια παραδείγματα διείσδυσης ξενόφερτων ηθών και εθίμων στην καθημερινότητα των Πομάκων θα μπορούσα να αναφέρω πολλά, αλλά εδώ αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι τα παραδείγματα αλλά το αποτέλεσμα, το οποίο δυστυχώς είναι πολύ πιο άσχημο απ’ ότι φαντάζεστε.

Μια συνηθισμένη ερώτηση που δέχομαι σχεδόν μετά από κάθε παρόμοιο άρθρο μου είναι το πώς μπορεί να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση, αλλά όσες φορές κι αν δεχτώ αυτή την ερώτηση η απάντηση θα είναι πάντα μία. Μόνο οι ίδιοι οι Πομάκοι μπορούν να αλλάξουν την υφιστάμενη αυτή κατάσταση, μόνο οι ίδιοι οι Πομάκοι πρέπει και μπορούν να καταλάβουν πως όλα αυτά είναι πολιτικά παιχνίδια που παίζονται στη δική τους πλάτη και στην πλάτη των παιδιών τους, μόνο οι ίδιοι οι Πομάκοι μπορούν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους και να αποφασίζουν οι ίδιοι για τον εαυτό τους. Αν δεν το θελήσουν οι ίδιοι τότε κανένας άλλος δε μπορεί να βοηθήσει.

Θα ήθελα πολύ τις γιορτινές αυτές μέρες να μιλήσω για πιο ευχάριστα πράγματα, να περιγράψω μια πολύ διαφορετική, πολύ πιο όμορφη πραγματικότητα, αλλά όπως ξέρετε η πραγματικότητα είναι μία και δε μπορούμε να την τροποποιούμε εμείς ανάλογα με τις επιθυμίες και τα συναισθήματα μας. Εγώ το μόνο που μπορώ να κάνω και θα το κάνω είναι να είμαι εδώ για να γράφω όσα κάποιοι άλλοι δεν τολμούν ούτε καν να σκεφτούν και για όλα εκείνα που κάνουν πως δε βλέπουν. Ελπίζω και εύχομαι για όλο τον κόσμο το νέο έτος να είναι έστω λίγο καλύτερο από το περασμένο, εύχομαι μέσα στο 2014 να ανακτήσουμε την χαμένη μας αξιοπρέπεια που δυστυχώς μας την έχουν ποδοπατήσει. Η ταπείνωση είναι κάτι που δεν ταιριάζει στον Έλληνα. Είμαι Έλληνας σημαίνει περπατώ με το κεφάλι ψηλά κι αυτή ακριβώς είναι η δική μου ευχή και στόχος για το νέο έτος, το κεφάλι ψηλά.

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι αναδείχθηκε η 13χρονη Σταυρούλα Τσαλακίδου

Ο θηλυκός Κασπάροβ είναι... Ελληνίδα, είναι 13 ετών, λέγεται Σταυρούλα Τσαλακίδου και πριν από λίγες ημέρες αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σκάκι και συγκεκριμένα στην κατηγορία U14.

Επειτα από 14 χρόνια, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά στην κορυφή σε μια τόσο σημαντική διοργάνωση και η μικρή Καβαλιώτισσα πήρε το... στέμμα με το σπαθί της.
Το 1999 στο Ερεβάν της Αρμενίας η Μαρία Κουβάτσου έκανε για πρώτη φορά πραγματικότητα το όνειρο πολλών Ελλήνων και Ελληνίδων που παίζουν κορυφαίο σκάκι με διεθνείς επιτυχίες. Εγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια στις σκακίστριες μέχρι 20 ετών.

Το Σάββατο το απόγευμα η ταλαντούχα σκακίστρια του Σκακιστικού Ομίλου Καβάλας, Σταυρούλα Τσολακίδου, ολοκλήρωσε το παγκόσμιο πρωτάθλημα που παίχτηκε στο Αλ Αϊν των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με 9 βαθμούς σε 11 αγώνες (8 νίκες, 2 ισοπαλίες και 1 ήττα).

Συγκέντρωσε τόσους βαθμούς όσους ακριβώς χρειαζόταν για να αφήσει πίσω της την Ουζμπέκα Αμπντουσατόροβα, που έκανε επίσης 9 βαθμούς αλλά βγήκε 2η με το κριτήριο ισοβαθμίας, και άλλες 124 αθλήτριες από 63 χώρες!

Η επιτυχία της Σταυρούλας δεν αποτελεί έκπληξη για τους γνώστες του πνευματικού αθλήματος και της ανθρωπογεωγραφίας του. Η Τσολακίδου είναι ένα μεγάλο ταλέντο που τον τελευταίο καιρό παίζει στην Εθνική μας ομάδα. Η συμμετοχή της στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα με την Εθνική ομάδα γυναικών πριν από έναν μήνα στη Βαρσοβία ήταν παραπάνω από εκπληκτική.

Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »
....