Διυλιστήριο: 11/10/13
ροη αναρτησεων

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Τα 20.000 καλάσνικοφ του Εμφυλίου. Ποιοι σχεδίαζαν το αιματοκύλισμα, ποιοι κάρφωσαν και γιατί

Από την Ιόλη Πιερίδη
Kι όμως: Κάποιοι ήταν έτοιμοι να αιματοκυλίσουν την Ελλάδα!
Τα 20.000 καλάσνικωφ του πλοίου NOUR-M είχαν τελικούς αποδέκτες στη χώρα μας. Το δε πλοίο εντοπίστηκε ύστερα από "κάρφωμα" στις ελληνικές αρχές Ασφαλείας στα πλαίσια ντηλαρίσματος που θα επιτρέψει σε εμπλεκόμενους στην υπόθεση να πέσουν στα χαμηλά. Θυμηθείτε ότι από δω και στο εξής οι εγχώριες αρχές θα κάνουν ότι μπορούν για να ξεχασθεί η υπόθεση!
Στον εντοπισμό του πλοίου βοήθησαν οι Αμερικανοί οι οποίοι έχουν στην διάθεσή τους όλο το σχέδιο του εμφύλιου σπαραγμού που συγκεκριμένα συμφέροντα προετοίμαζαν μεθοδικά όλο αυτό το διάστημα. Το θέμα είνα τεράστιο καθώς στο σχέδιο εμπλέκονται εκτός από τα εγχώρια συμφέροντα και Γερμανοί ακροδεξιοί επιχειρηματίες με απευθείας (συγγενικές) αναφορές σε κορυφαίους νεοναζί αξιωματικούς που βρέθηκαν στην αυλή του Χίτλερ στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι συγκεκριμένοι ελέγχουν από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το οικονομικό παιγνίδι στη χώρα μας και καθώς διαπιστώνουν ότι υπάρχει κίνδυνος να χάσουν τον έλεγχο εξαιτίας του εντοπισμού του σχεδίου από τους Αμερικανούς αποφάσισαν να ανατινάξουν στην κυριολεξία την Ελλάδα εξοπλίζοντας παραστρατιωτικά σώματα. Οι Αμερικανοί εντόπισαν την ύπαρξη του σχεδίου χάρη στις υποκλοπές τηλεφωνικών συνομιλιών στις οποίες επιδίδονται συστηματικά και οι οποίες προκάλεσαν διεθνη σάλο.
Φυσικά ολόκληρη η αλήθεια πολύ δύσκολα θα αποκαλυφθεί καθώς οι μυστικές υπηρεσίες έχουν σημάνει συναγερμό.
Το πλοίο το οποίο έχει Τούρκο καπετάνιο και ιδοκτήτη εντοπίστηκε να κινείται με ανορθόδοξες εναλλαγές πορείας κοντά στις βραχονησίδες των Ιμίων.
Όλα ξεκίνησαν την Παρασκευή, όταν από την Ταξιαρχία της Κω ενημερώθηκε το Λιμεναρχείο Καλύμνου για την ύπαρξη φορτηγού πλοίου κοντά στα Ίμια το οποίο είχε ανορθόδοξες εναλλαγές πορείας.
Άμεσα στο σημείο έφτασε πλωτό σκάφος του Λιμενικού, ακινητοποίησε το πλοίο και ενημέρωσε το Κέντρο Επιχειρήσεων πως επρόκειτο για το φορτηγό πλοίο «NOUR-M» σημαίας Σιέρα Λεόνε.
Όπως ανέφερε ανακοίνωση του Λιμενικού που εκδόθηκε την Παρασκευή «ο εντοπισμός έγινε μετά από σχετική ενημέρωσηΣτρατιωτικής Αρχής της περιοχής. Τα πλωτά περιπολικά Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ. προέβησαν στην ακινητοποίησή του, ενώ στη συνέχεια επιβιβάστηκαν στελέχη του Κλιμακίου Ειδικών Αποστολών Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ., προς διενέργεια ελέγχου.Απογευματινές ώρες το ύποπτο Φ/Γ πλοίο κατέπλευσε, συνοδεία πλωτών περιπολικών Λ.Σ. - ΕΛ.ΑΚΤ. στο λιμάνι της Ρόδου, όπου φυλάσσεται από ισχυρές δυνάμεις της τοπικής Λιμενικής Αρχής. Από τα μέχρι τώρα διαθέσιμα στοιχεία δεν έχει διαπιστωθεί ο ακριβής προορισμός των πυρομαχικών και του οπλισμού που μεταφέρει, ούτε η αντιστοιχία του αναγραφόμενου στα παραστατικά φορτίου με αυτό που πραγματικά μεταφέρεται επί του πλοίου.»
Από τη Δίωξη Ναρκωτικών του Λιμενικού έγινε γνωστό πως το συγκεκριμένο πλοίο, το οποίο ανήκει σε συριακή εταιρεία, έχει απασχολήσει για διακίνηση ναρκωτικών και έχει αλλάξει πολλές φορές επωνυμία.
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Στο εδώλιο ο Τάσος Μαντέλης για την υπόθεση Siemens

Το εδώλιο του τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων δείχνει στον πρώην υπουργό Μεταφορών του ΠΑΣΟΚ, Τάσο Μαντέλη, βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών που διατάσσει την παραπομπή του σε δίκη για την υπόθεση του χρηματικού ποσού το οποίο έλαβε από τη μητρική Siemens, σε δύο δόσεις, το 1998 και το 2000.

Οι εφέτες, με το βούλευμά τους (αριθμ. 1828/2013), διατάσσουν επίσης την παραπομπή άλλων τεσσάρων συγκατηγορουμένων του πρώην υπουργού στην υπόθεση του επίδικου χρηματικού ποσού, που κατά τη δικαιοσύνη συνδέεται με την υπογραφή, το 1997, της σύμβασης 8002 του ΟΤΕ με τη γερμανική εταιρία για την ψηφιοποίηση των κέντρων του.

Μαζί με τον κ. Μαντέλη, ο οποίος από την αρχή υποστηρίζει ότι το εν λόγω ποσό ήταν προεκλογική χορηγία, παραπέμπονται στο εδώλιο οι Γεώργιος Τσουγκράνης, Αντωνία Μάρκου, Ηλίας Γεωργίου και Αριστείδης Μαντάς. Το βούλευμα, απαλλάσσει από την κατηγορία για την υπόθεση, τον Δημήτριο Νέγρη, ενώ παύει οριστικά την ποινική δίωξη σε βάρος όλων των κατηγορουμένων για το αδίκημα της εγκληματικής οργάνωσης.

Ο πρώην υπουργός κατηγορείται ότι έλαβε από τα λεγόμενα «μαύρα ταμεία» της γερμανικής εταιρείας συνολικό ποσό 450.000 γερμανικών μάρκων. Τα χρήματα είχαν εμβαστεί σε δύο δόσεις, σε λογαριασμό στη Γενεύη τον οποίο είχε ανοίξει -όπως ο ίδιος παραδέχεται- χρησιμοποιώντας την κωδική ονομασία ROCOS, ο κουμπάρος και συγκατηγορούμενος του κ. Μαντέλη, Γιώργος Τσουγκράνης.

Οι κατηγορούμενοι, κατά περίπτωση, αντιμετωπίζουν την κατηγορία της ενεργητικής δωροδοκίας, κατά μόνας και από κοινού, άπαξ και κατ΄εξακολούθηση, σε βάρος του Δημοσίου και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα.
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Περίεργες μπίζνες του Φούχτελ(άκη) στην Κρήτη !!!

Με χρήματα της Ε.Ε, που προορίζονταν για το Νότο, ο κ.Φούχτελ δημιούργησε τουριστική σχολή στην Κρήτη.
- Την ίδια ώρα υποχρηματοδοτούνται οι σχολές τουριστικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα.
Μία καινοφανή ιστορία, που αποδεικνύει πολλά, αποτελεί η ίδρυση σχολής τουριστικής εκπαίδευσης στην Κρήτη, με πρωτοβουλία του τοποτηρητή της κ. Άνγκελας Μέρκελ στην Ελλάδα, κ. Χανς Γιόακιμ Φούχτελ.

Η σχολή χρηματοδοτήθηκε από ευρωπαϊκούς πόρους που προορίζονταν για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση σε νέους ανθρώπους τω χωρών του Νότου.

Είναι άγνωστο ποιος είναι ο φορέας που χρηματοδοτήθηκε και ποια η διασύνδεσή του με τα γερμανικά συμφέροντα.

Η φοίτηση έχει προβλεφθεί να είναι δωρεάν, θα διαρκεί τρία χρόνια ενώ το εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει σαφή φιλογερμανικό προσανατολισμό με εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας, παράλληλα με το πρόγραμμα σπουδών.

Για να δελεάσουν τους δυνητικούς σπουδαστές, οι υπεύθυνοι της σχολής διαφημίζουν και πρακτική εξάσκηση 18 μηνών, μετά από συμφωνίες που έχουν κλειστεί με ξενοδόχους της Κρήτης.

Η σχολή επρόκειτο να αρχίσει να λειτουργεί την επόμενη Δευτέρα 18 Νοεμβρίου και είχε προγραμματιστεί η παρουσία του κ. Φούχτελ, που ήταν ο πρωτεργάτης της ίδρυσης της και η συνακόλουθη επικοινωνιακή καταιγίδα για τη βοήθεια που μας προσφέρουν οι Γερμανοί που «είναι φίλοι μας».
Φαίνεται όμως ότι κάτι δεν πάει καλά και αυτό είναι ο χαμηλός δείκτης ενδιαφέροντος από τους νέους και τις νέες της Κρήτης.
Μόνο 16 σπουδαστές έχουν γραφτεί μέχρι σήμερα και αυτό έχει δημιουργήσει μεγάλο προβληματισμό για το χαμηλό ενδιαφέρον, παρά τις παροχές που δίνονται από τη σχολή Φούχτελ ή Φουχτελάκη, όπως τον αποκαλεί ο Περιφερειάρχης Κρήτης κ. Σταύρος Αρναουτάκης, που διατηρεί άριστες σχέσεις μαζί του.

Υπάρχει φυσικά και το ερώτημα αν έχει πιστοποιηθεί η συγκεκριμένη σχολή από το υπουργείο Παιδείας αλλά και το πώς αντιλαμβάνεται το ρόλο της ως υπουργού Τουρισμού η, εκ Κρήτης ορμώμενη, κ. Όλγα Κεφαλογιάννη.
Το οξύμωρο είναι ότι έρχονται Γερμανοί για να παραστήσουν τους πρωτοπόρους σε ένα τομέα που η Ελλάδα έχει παράδοση, όπως είναι ο τομέας της τουριστικής εκπαίδευσης.
Δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχει μία διαρκώς αυξανόμενη υποχρηματοδότηση του τομέα της τουριστικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Το ενδιαφέρον των Γερμανών για τον έλεγχο της τουριστικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα είναι δεδομένο και η σχολή του κ. Φούχτελ, απλά προετοιμάζει το έδαφος. Μόνο που όταν αποκτήσουν τον πλήρη έλεγχο η τουριστική εκπαίδευση δεν θα είναι δωρεάν.
Πηγή 
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Και πρόστιμο σε όποιον ανάβει τζάκι

Το κυβερνητικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της αιθαλομίχλης, μαζί με την ακραία και ανεφάρμοστη απαγόρευση να καίνε εκ περιτροπής τζάκια και ξυλόσομπες, λόγω υψηλής ατμοσφαιρικής ρύπανσης, προβλέπει και την επιβολή χρηματικού προστίμου στους υποτιθέμενους παραβάτες.

Σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες της «Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας», η κοινή υπουργική απόφαση, που προωθεί το υπουργείο Περιβάλλοντος για την αντιμετώπιση των έκτακτων επεισοδίων αιθαλομίχλης, συνδέει την απαγόρευση για τα τζάκια και τις ξυλόσομπες με την εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας για την ατμοσφαιρική ρύπανση, παραπέμποντας σε ελέγχους και σε επιβολή προστίμων από κλιμάκια υπαλλήλων των Περιφερειών και από το σώμα των Επιθεωρητών και από το σώμα των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος.

Δεν φαίνεται να απασχολεί τους αρμόδιους της διυπουργικής επιτροπής και του υπουργείου Περιβάλλοντος, που προέβλεψαν τη σχετική ρύθμιση, ότι το σχετικό θεσμικό πλαίσιο είναι πολυδιάστατο και ασαφές, ενώ δεν υπάρχει στη νομοθεσία προσδιορισμένο πρόστιμο, δηλαδή «ταρίφα» για υπερβολική ρύπανση από τζάκια και ξυλόσομπες είτε παραβίαση της απαγόρευσης λειτουργίας τους.

Τα πρόστιμα για περιβαλλοντικές παραβάσεις, βάσει του νόμου 2947/2001, που επιβάλλει η Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος (ΕΥΠΕ) του ΥΠΕΚΑ, με τις διατάξεις του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ΚΕΔΕ), προκύπτουν από αλγόριθμο. Ισχύουν συντελεστές, ανάλογα με το είδος και την έκταση της περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, ενώ η τιμή βάσης υπολογισμού του προστίμου για «μικρής έκτασης δραστηριότητες», όπως μπορεί να θεωρηθεί η ρύπανση του τζακιού, ξεκινά από το εξωπραγματικό ποσόν των 2.500 ευρώ.

Τα αντίστοιχα πρόστιμα, που επιβάλλουν τα κλιμάκια των Περιφερειών, για εκπομπές καυσαερίων κεντρικής θέρμανσης, επίσης δεν είναι απολύτως προσδιορισμένα, καθώς κυμαίνονται από 200 έως 1.000 ευρώ και υπολογίζονται ανάλογα με την έκταση της ρύπανσης.

Η επιβολή των συγκεκριμένων προστίμων, όπως και η εφαρμογή της απαγόρευσης στα τζάκια και τις ξυλόσομπες, λένε με μια φωνή οι ειδικοί, είναι απολύτως έωλη και ανεφάρμοστη.
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Το «δόγμα Calvo»: H Μονομερής διαγραφή του εξωτερικού χρέους στο Ελληνικό και Διεθνές Δίκαιο

Το κάθε κράτος μπορεί νόμιμα –ως ελεύθερη και χωρίς προϋποθέσεις, εξωτερικές και εσωτερικές, έκφραση, πραγμάτωση και αυτοπροστασία της Εθνικής του Κυριαρχίας- να κατάσχει (σε περίπτωση παράνομων πράξεων), να απαλλοτριώσει, ή να εθνικοποιήσει, ημεδαπές και αλλοδαπές, κρατικές και ιδιωτικές, ιδιοκτησίες και επενδύσεις στην εδαφική του επικράτεια, με αναγκαστικά κύριο και πρωταρχικό σκοπό την διασφάλιση και προστασία της Εθνικής του Κυριαρχίας και γενικότερα του Δημοσίου του Συμφέροντος (νοουμένου εδώ και με την δευτερεύουσα οικονομική, αλλά κυρίως με την πρωταρχική έννοια του, ήτοι αυτή της Εθνικής του Κυριαρχίας), με ή χωρίς αποζημίωση των πρώην ιδιοκτητών (Συντ. 1,17,106).

Ως «επενδύσεις» εδώ νοούνται αδιακρίτως και ισότιμα, οι βιομηχανικές επενδύσεις, οι επενδύσεις εκμετάλλευσης ορυκτού πλούτου (concession agreements), αλλά και επενδύσεις (δανειακών) κεφαλαίων, ήτοι χρηματικά δάνεια με την μορφή ομολόγων, εντόκων γραμματείων κλπ. Τα δικαιώματα αυτά προστασίας της Εθνικής Κυριαρχίας και Εθνικού Συμφέροντος, έχουν ενσωματωθεί στο διεθνές δίκαιο τυπικά από το 1962 (βλ. βιβλ. Works in the UN Comission on Permanent Soevereignty over Natural Resources & Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962) κι αποτελούν μια τροποποίηση του «δόγματος Calvo» (Calvo`s doctrine), το οποίο εισηγήθηκε ο Αργεντίνος δικαστής Calvo το 1868 (στον κολοφώνα της αποικιοκρατικής εκμετάλλευσης του τρίτου κόσμου από της ευρωπαϊκές κυρίως αποικιοκρατικές χώρες).

Σύμφωνα με το δόγμα αυτό, όταν μια ξένη επένδυση (βιομηχανική ή δανειακή-κεφαλαιακή με την μορφή δανείων και ομολόγων), διακρατική (με την μορφή διεθνών συνθηκών), η μεταξύ κράτους και ιδιωτών επενδυτών (με την μορφή συμβολαίων), δημιουργήσει, στην χώρα λειτουργίας της, συνθήκες άνισης και αήθους οικονομικής εκμετάλλευσης του ντόπιου πληθυσμού υπέρ της, ή του κράτους καταγωγής της – οδηγώντας αναγκαστικά και στην συνακόλουθη απώλεια της Εθνικής Κυριαρχίας της χώρας λειτουργίας της υπέρ του κράτους καταγωγής της, ή υπέρ της επένδυσης της ίδιας!- τότε το κράτος λειτουργίας της έχει το νόμιμο δικαίωμα να άρει την ανισότητα αυτή με οποιοδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένης και της εθνικοποιήσεώς της «επένδυσης» για λόγους «Εθνικού Συμφέροντος» (public utility), με την καταβολή (nationalization), ή όχι (expropriation) αποζημίωσης στον ιδιοκτήτη της επένδυσης.

Το «Εθνικό Συμφέρον» εδώ εννοιολογικά ταυτίζεται –σύμφωνα με όσα προείπαμε – κυρίως με την διασφάλιση, αλλά και την έκφραση της Εθνικής Κυριαρχίας του κράτους λειτουργίας της «επένδυσης».

Σε κάθε περίπτωση, το καταβλητέο και το ύψος της αποζημίωσης θα κριθεί και θα καθοριστεί αποκλειστικά από τα δικαστήρια του κράτους λειτουργίας της «επένδυσης» και με βάση τις οικονομικές συνθήκες και ανάγκες του ντόπιου πληθυσμού. Η εφαρμογή (υλοποίηση) του δόγματος Calvo, συνιστά ταυτόχρονα, την έκφραση (άσκηση) και την αυτοπροστασία της Εθνικής Κυριαρχίας του κράτους λειτουργίας της επένδυσης.

Μάλιστα-σύμφωνα με το ίδιο αυτό «δόγμα» και όπως είπαμε ήδη- η δικαστική αρμοδιότητα για τα προκύπτοντα νομικά ζητήματα στην διαδικασία εθνικοποίησης της «επένδυσης», ανήκουν αποκλειστικά στον κράτος υποδοχής και λειτουργίας της επένδυσης, το κυρίαρχο νομικό πλαίσιο και τα δικαστήρια του οποίου θα καθορίσουν, κυρίαρχα, το περιεχόμενο, την αναγκαιότητα της εθνικοποίησης, την αντικειμενική αλήθεια του κινδύνου του Εθνικού Συμφέροντος του λαού από την λειτουργία της επένδυσης στην επικράτειά του και τελικά την νομιμότητα της εθνικοποίησης, καθώς και την καταβολή ή όχι αποζημίωσης στον πρώην ιδιοκτήτη της.

Η εκδίκαση της υπόθεσης της εθνικοποίησης στο δικαστήρια του αλλοδαπού κράτους-επενδυτή και σύμφωνα με το δικό του δίκαιο, αποκλείεται. Το «δόγμα Calvo» έτσι, στερεί τις ξένες (κρατικές και ιδιωτικές) επενδύσεις από την «διπλωματική ασυλία» και την «νόμιμη» στρατιωτική των προστασία από το ισχυρότερο κράτος-επενδυτή. Το «δόγμα Calvo» συνιστά συνεπώς μια μορφή «δικαστικού εθνικισμού».

Με τον τρόπο αυτό, εξασφαλίζεται και διασφαλίζεται διεθνώς, η δίκαιη κατανομή του πλούτου με όρους αμοιβαίου σεβασμού, ισότητας και δικαιοσύνης μεταξύ των κρατών και των λαών των και αποκλείεται η συνέχιση και επαναφορά της δουλείας –με άλλη μορφή- και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Το «δόγμα» Calvo, ήταν η πρώτη αντίδραση του Δικαίου κατά της άγριας και απάνθρωπη εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο στις αποικιοκρατούμενες χώρες από τους ευρωπαίους δυνάστες αποικιοκράτες του 19ου αι.

Έκτοτε το δόγμα αυτό, συμπεριελήφθη σε όλα τα συντάγματα των κρατών της Ν. Αμερικής και κατέστη μέρος και του Διεθνούς Δικαίου από το 1962 με τις προαναφερόμενες συνθήκες: Works in the UN Comission on Permanent Soevereignty over Natural Resources & Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-1962.

Οι αρχές του «δόγματος Calvo» ενσωματώθηκαν στο άρθρο 106, σε συνδυασμό με το άρθρο 28 παρ.1 του Ελληνικού Συντάγματος. Η αναγκαστική ισχύ των παραπάνω αρχών του «δόγματος Calvo» στα πλαίσια του Διεθνούς και Εθνικού Δικαίου για την ακύρωση των Διεθνών Συνθηκών και η δέσμευση των αντισυμβαλλομένων μερών της Δανειακής Σύμβασης της «ελληνικής κυβέρνησης και της Τρόικας», για τον σεβασμό και την εφαρμογή των σχετικών δικαστικών αποφάσεων, συνομολογείται στο άρθρο 6 παρ.6α,β, της Σύμβασης (του κεφ: Αποπληρωμή, Πρόωρη Αποπληρωμή, Υποχρεωτική Αποπληρωμή και Ακύρωση).

Στο «δόγμα Calvo» και στην συναφή παραπάνω συνθήκη του Διεθνούς Δικαίου στηρίχθηκαν οι 10άδες των νόμιμων εθνικοποιήσεων κατά διάφορων, ευρωπαϊκών κυρίως, αποικιοκρατικών εταιρειών και επιχειρήσεων που λειτουργούσαν σε αποικιοκρατούμενες χώρες του τρίτου κόσμου και οι οποίες λυμαίνονταν τον ντόπιο πλούτο σε συνθήκες ανθρώπινης δουλείας και εξευτελισμού του ντόπιου λαού.

Στο νομικό αυτό πλαίσιο στηρίχθηκε επίσης και η άρνηση αποπληρωμής των εξωτερικών δανείων από την κυβέρνηση του Ι. Μεταξά το 1934, η οποία δικαιώθηκε με την ιστορική απόφαση του διεθνούς δικαστηρίου αρ. 78/15-06-1934 καθώς και η άρνηση της Αργεντινής το 2003 της αποπληρωμής των εξωτερικών της χρεών και η οποία (Αργεντινή) δικαιώθηκε επίσης με την από 8 Μαΐου 2007 απόφαση του Γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου για το ίδιο θέμα. Και τέλος, στο νομικό αυτό καθεστώς στηρίχθηκε και η νομιμότητα της δημοψηφισματικής απόφασης του Ισλανδικού λαού να αρνηθεί την αποπληρωμή των εξωτερικών του χρεών το καλοκαίρι του 2009, χωρίς ουδεμία συνέπεια.

Συμπέρασμα πρώτο: Τα παραπάνω, απορρέοντα από το Διεθνές Δίκαιο, αναφαίρετα και μη-παραιτήσιμα υπέρ του Ελληνικού Λαού, δικαιώματα, θα μπορούσε να ασκήσει η προδοτική ελληνική κυβέρνηση και δεν το έκανε. Μπορούσε δηλαδή, νόμιμα να αρνηθεί την αποπληρωμή των εξωτερικών της χρεών, τόσο των αρχικών της προς τις ιδιωτικές ξένες τράπεζες, όσο και των μετέπειτα δανειστών της, ήτοι των κρατών μελών της ΕΕ και του ΔΝΤ, για αντικειμενικούς λόγους έκτακτης εθνικής ανάγκης και προστασίας του Εθνικού της Συμφέροντος (Συντ.106).

Αντ` αυτού όμως, η ελληνική κυβέρνηση, δολίως και προδοτικά, όχι μόνο δεν τον έκανε, αλλά προτίμησε να εξοφλήσει πλήρως τους ξένους τοκογλύφους, με τίμημα, την διάπραξη μιας ουσιαστικής βιολογικής, οικονομικής και ηθικής γενοκτονίας των Ελλήνων πολιτών της.

Όχι μόνο έκοψε τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της προς τους Έλληνες πολίτες (κηρύσσοντας έτσι εσωτερική χρεοκοπία), για τις παρεχόμενες από τους τελευταίους επιχειρηματικές υπηρεσίες των (δημόσια έργα, προμηθευτές νοσοκομείων, επιστροφές φόρων κλπ.) προς αυτήν, αλλά και έκοψε, βαναύσως, απολυταρχικά και αλύπητα, μισθούς και συντάξεις, σε χαμηλομισθωτούς και χαμηλοσυνταξιούχους, σπρώχνοντας τους τελευταίους στα όρια της βιολογικής των εξαφάνισης και της ηθικής των απαξίωσης και εξαθλίωσης, έκλεισε νοσοκομεία και σχολεία και αρνήθηκε να χορηγήσει δωρεάν τα βιβλία στα σχολεία.

Επέβαλε τέλος, θανατηφόρους-στην κυριολεξία- φόρους, καθώς και έκτακτα χαράτσια στην ακίνητη περιουσία, τα οποία ενσωματώνονται στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, με ποινή για την μη-πληρωμή των, την διακοπή του ρεύματος των ελληνικών σπιτιών αδιακρίτως!

Αν δεν είναι αυτή δόλια προαίρεση και διάπραξη Εσχάτης Προδοσίας κατά του Ελληνικού Λαού από την «ελληνική» Κυβέρνηση και του κοινοβουλίου που νομοθετεί τα μέτρα αυτά, τότε ποία είναι;

Συμπέρασμα δεύτερο: H από 08-05-2011 Διεθνής Δανειακή Σύμβαση της «ελληνικής κυβέρνησης» με την Τρόικα, για τον δανεισμό της πρώτης από την δεύτερη με το ποσό των 120 δις. ευρώ, είναι επί της ουσίας αυτοδίκαια άκυρη (όχι απλά ακυρώσιμη) διότι:

α) Θυσιάζει το (οικονομικό κατ` αρχήν) Δημόσιος Συμφέρον του Ελληνικού Λαού, υπέρ των ξένων τοκογλυφικών οικονομικών δολοφόνων (Τρόικα, ξένες τράπεζες), σε βαθμό συνακόλουθης, έμμεσης μεν, αλλά ουσιαστικής κατάλυσης της Εθνικής Κυριαρχίας της Ελλάδος (σύμφωνα με όσα προαναφέραμε)

β) Παραβιάζει άμεσα και κατάφωρα την Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος με συγκεκριμένους όρους, με τους οποίους η «ελληνική» κυβέρνηση εκχωρεί παράνομα σε ξένες δυνάμεις και τις τρείς συνιστώσες της Λαϊκής Κυριαρχίας, ήτοι την Νομοθετική, Εκτελεστική και Νομοθετική, καθώς και -το σπουδαιότερο-την εδαφική της ακεραιότητα σε αυτές, δια του αδιανοήτου όρου της Δανειακής Σύμβασης, με τον οποίο η «ελληνική Κυβέρνησης παραιτείται από την ασυλία, λόγω Εθνικής Κυριαρχίας, επί της εδαφικής ακεραιότητας και όλων των περιουσιακών στοιχείων της Ελλάδος!».

γ) Παραβιάζει το άρθρο 28 παρ.3 Συντ. σύμφωνα με το οποίο είναι δυνατή η εκχώρηση μέρους της εθνικής μας κυριαρχίας μόνο με τον όρο του σεβασμού του δημοκρατικού πολιτεύματος και των αρχών της ισότητας και αμοιβαιότητας. Και τούτο διότι η Διεθνής Δανειακή Σύμβαση της Ελλάδος με την Τρόικα περιέχει τον όρο αρ.7 παρ.1 («Πληρωμές») με τον οποίο, απαγορεύει τον συμψηφισμό των (ενδεχομένων) οφειλών των μελών-κρατών της ΕΕ (μέρος της Τρόικας) με το δάνειο της Ελλάδος που συνομολογείται με την Δανειακή αυτή Σύμβαση. Τούτο συνεπάγεται την παραβίαση των προαναφερομένων αρχών της ισότητας και αμοιβαιότητας, συνεπώς και την παράνομη και προδοτική μονομερή εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα).

δ) Καταλύει έμμεσα, αλλά ουσιαστικά, την Εθνική μας Κυριαρχία, δια της κατάλυσης του Εθνικού (οικονομικού) Συμφέροντος της Ελλάδος (εδώ θεωρουμένου με την οικονομική του σημασία), δια της παρ. α,ii του υποκεφαλαίου «Υποχρεώσεις» του κεφαλαίου της: «Παροχές, εγγυήσεις και Υποχρεώσεις», σύμφωνα με το οποίο: «Ο Δανειολήπτης δεσμεύεται να μην χορηγήσει σε οποιονδήποτε άλλο πιστωτή ή κάτοχο του δημοσίου χρέους (εσωτερικού ή εξωτερικού), προτεραιότητα σε σχέση με τους Δανειστές (της Τρόικας)». Ταυτόχρονα βέβαια, ο όρος αυτός, καθίσταται μπούμερανγκ κατά της εγκυρότητας της Σύμβασης αυτής, διότι καταλύσει την Εθνικής μας Κυριαρχία.

ε) Η αναφερθείσα τέλος Διεθνή Δανειακή Σύμβαση (Συνθήκη), είναι και τυπικά άκυρη, διότι δεν έχει επικυρωθεί με κυρωτικό νόμο από την βουλή με την ελάχιστη πλειοψηφία των 180 βουλευτών, όπως προβλέπεται ρητά στο άρθρο 28 παρ.2 Συντ. Το γεγονός όμως της μη-ψήφισης της Σύμβασης αυτής από την Βουλή, δεν την καθιστά νομικά ανίσχυρη –και συνεπώς δεν απαλλάσσει τα υπογράφοντα αυτήν μέλη της ελληνικής κυβέρνησης από τις πολιτικές και ποινικές των ευθύνες- διότι και μόνο η υπογραφή της απ` τα μέλη της «ελληνικής» κυβέρνησης, συνιστά Estoppel κατά το Διεθνές Δίκαιο, δηλαδή συνιστά μια δεσμευτική για την ελληνική κυβέρνηση υπόσχεση και δέσμευση (ένα ρητό συμβόλαιο) προς τα αντισυμβαλλόμενα κράτη για την πιστή εφαρμογή της.

Επιπλέον, η έμπρακτη τελικά εφαρμογή της Σύμβασης αυτής, παρά την μη-ψήφισή της από την Βουλή, συνιστά έναν ακόμα επιπρόσθετο επιβαρυντικό παράγοντα του εγκλήματος της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος από την «ελληνική» Κυβέρνηση, διότι καταδεικνύει τον δόλο της τελευταίας στην διάπραξη του εγκλήματος αυτού και αποκαλύπτει το εγκληματικό της πάθος για την εκτέλεση της, προδοτικής και ακρωτηριαστικής για την Ελλάδα, Δανειακής αυτής Διεθνούς Σύμβασης.

Η υπογραφή συνεπώς τη Συνθήκης αυτής, αλλά και η έμπρακτη εφαρμογή της, συνιστά τον ορισμό της Εσχάτης Προδοσίας της «ελληνικής» Κυβέρνησης και της Βουλής –που υπογράφει τους νόμους του Μνημονίου που ψηφίζονται σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης- κατά της Ελλάδος. Συναφώς και η άρνηση της Κυβέρνησης να καταγγείλει και κηρύξει μονομερώς, έστω υστερόχρονα, άκυρη της Συνθήκη αυτή με ειδικό ακυρωτικό νόμο-δεδομένου ότι όλες οι διεθνείς συνθήκες κυρώνονται στην Βουλή με κυρωτικούς νόμους (άρθρο 28 παρ.2 Συντ.), ή έστω να ζητήσει την ακυρότητά της στα ελληνικά δικαστήρια, επικαλούμενη (η ελληνική κυβέρνηση) την, δια της Συνθήκης αυτής, κατάλυση της Εθνική μας Κυριαρχίας- συνιστά διάπραξη της Εσχάτης Προδοσίας κατά της Ελλάδος και εκ παραλείψεως, ενώ ταυτόχρονα καταδεικνύει και τον δόλο της Κυβέρνησης στην διάπραξη αυτού, του ειδεχθεστέρου όλων, εγκλήματος.

Το ερώτημα που καλείται η δικαιοσύνη, κυρίως όμως η ιστορία, να απαντήσει τώρα είναι το εξής: Mε ποίο τίμημα άραγε προδόθηκε η χώρα μας;

Τέλος, επειδή δια της προδοτικής αυτής Σύμβασης καταλύεται κατάφωρα η Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδος, ως συνεργοί της «ελληνικής» κυβέρνησης στην διαπραχθείσα Εσχάτη Προδοσία κατά της Ελλάδος, θεωρούνται και είναι και τα μέλη της Τρόικας, που είναι αντισυμβαλλόμενα στην Σύμβαση αυτή, σύμφωνα με το Ελληνικό και Διεθνές Δίκαιο.

Συμπέρασμα τρίτο: Από τα παραπάνω εξηγείται συνεπώς και η επιμονή των κατακτητών της Τρόικας να ζητήσουν και η «ελληνική» κυβέρνησης να δεχτεί, να συμπεριληφθούν στην Δανειακή αυτή Σύμβαση οι άκρως προδοτικοί όροι περί «παραίτησης της Ελλάδος, αμετάκλητα και χωρίς όρους, από το δικαίωμα ασυλίας της επί όλων των περιουσιακών στοιχείων της» και από το «δικαίωμά της για την δικαστική της προσφυγή και προστασία στην και από την Ελληνική Δικαιοσύνη(!), στην διαδικασία εκτέλεσης της Σύμβασης αυτής», για την οποία «ισχύει το Αγγλικό Δίκαιο»!

Κι αυτό έγινε διότι, όλοι, οι Τροϊκανοί και η κυβέρνηση, γνωρίζουν ότι η Ελλάδα, θα μπορούσε να επικαλεσθεί και να ασκήσει το αναφαίρετο και μη-παραιτήσιμο δικαίωμα της «εθνικής της κυριαρχίας» στην εδαφική της επικράτεια. και να αρνηθεί την αποπληρωμή όλων των εξωτερικών της δανείων και χρεών της, για λόγους Εθνικού της Συμφέροντος.

Οι Τροϊκανοί εγνώριζαν επίσης ότι, μια (μελλοντική) αληθινά πατριωτική ελληνική κυβέρνηση, θα μπορούσε να ασκήσει το αναφαίρετο αυτό δικαίωμά της τής Εθνικής της Κυριαρχίας και να καταγγείλει και να ακυρώσει μονομερώς, με ειδικό ακυρωτικό νόμο, την προδοτική αυτή Δανειακή Σύμβαση, για τον λόγο ότι η τελευταία καταλύει της Εθνική Κυριαρχία της χώρας μας.

Και η μονομερής καταγγελία της Σύμβασης αυτής και για τον παραπάνω λόγο από την Ελλάδα, θα ήταν μια πράξη με την οποία η τελευταία θα εξέφραζε και προστάτευε την Εθνική της Κυριαρχία, στην οποία περιλαμβάνονται και η Νομοθετική και Δικαστική Εξουσία της (legislative and judicial reserved domain of sovereignty).

Για τον λόγο ακριβώς αυτό, η μονομερής αυτή καταγγελία της Σύμβασης δεν θα συνιστούσε παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, αλλά αντίθετα πράξη σεβασμού και πιστής εφαρμογής του! Είναι προφανές ότι οι Τροϊκανοί, ακριβώς για τους παραπάνω λόγους, ζήτησαν και η «ελληνική» κυβέρνηση δουλικά και προδοτικά δέχτηκε, να συμπεριληφθούν οι παραπάνω δύο προδοτικοί όροι στην Δανειακή αυτή Σύμβαση.

Ταυτόχρονα όμως, οι δύο αυτοί προδοτικοί όροι, γύρισαν μπούμερανγκ εναντίον των κατακτητών και της κυβέρνησης, διότι αυτοί (οι όροι) καθιστούν την Δανειακή Σύμβαση (Διεθνή Συνθήκη) αυτοδίκαιο άκυρη, διότι παραβιάζουν την Εθνική Κυριαρχία ενός κράτους μέλους της εννόμου Διεθνούς Κοινότητας που προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο.

Α) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα το Δίκαιο των Διεθνών Συνθηκών1) Law of Treaties 1966 (Jus Cojens) (art. 43,50)2) Vienna Convention (Conference) on the Law of Treaties (+Annex), 1968, 1969, (into force on 1980) (art. 42,44,46,48, 50, 51, 52, 53, 60,62)3) Charter of the United Nations (art.2 par.4, 6, 7 and art. 81), Chapter VII, IX, XI 4) League of Nations Covenant (art. 15 par.8) 5) Treaty of Rome 1957 (art 211) 6) Γνωμάτευση Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ (UN) για της «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης των κρατών» (States` State of Emergency) (1613η Συνάντηση, 17 Ιουνίου 1980)7) Απόφαση του Permanent Court of International Justice με αρ. 78/15-06-1939 (απόφαση «Ι. Μεταξά», η οποία περιλαμβάνεται στην δικογραφία) 8) Τhe Law of Treaties. Chapter VVX, p. 603-635, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990 Β) Βιβλιογραφία Διεθνούς Δικαίου, αφορώσα την Αρχή της Αποκλειστικής και Μόνιμης Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών επί των Φυσικών των Πλουτοπαραγωγικών Πηγών.1) European Convention on Human Rights –Protocol I
2) American Convention on Human Rights (Art. 21)3) African Convention on Human Rights (Art. 14)4) UN General Assembly Resolution on 21-12-1952 (for the rights of self-determination) 5) 3d Committee of the UN General Assembly, 1955 (for the rights of self-determination)6) Works in the UN Commission on Permanent Sovereignty over Natural Resources7) Resolution 1804 (XVII) by the UN General Assembly on 14-12-19628) UN General Assembly Resolution 3201 (S-VI) on 01-05-1974 (Declaration on the Establishment of a New International Economic Order)9) UN General Assembly adopted the Charter of the Economic Rights and Duties of States, on 12-12-1974, (Art. 2) 10) “Injury to the persons and property of Aliens on state territory”, Chapter XXIII, p.518-552, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990 11) “The Relation of Municipal and International Law, Ch.II, p.32-57, on the “Principles of Public International Law, by Prof. Ian Brownlie, Clarendon Press, ed. 4th ed. 1990 Γ) α) Ελληνικό Σύνταγμα (άρθρα 1, 28 παρ.1-3, 59-62, 86, 97) β) Ελληνικός Ποινικός Κώδικας (άρθρα 134, 134Α, 14 παρ.2) Δ) Ενοποιημένη Απόδοση της Συνθήκης για την Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) (άρθρα 2-7, 126, 136, 169) Δημ. Αντωνίου

πηγή

www.diulistiirio.blogspot.gr
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Διώξτε με τις κλωτσιές τις χώρες του ευρωπαικού νότου από την ευρωζώνη προτείνει σύμβουλος της Μέρκελ

το Διυλιστήριο λέει δώστε μας τα 140 δις των πολεμικών αποζημιώσεων, και του αναγκαστικού Κατοχικού δανείου, και φεύγουμε μόνοι μας!..

Την έξοδο της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και, πιθανόν, της Ισπανίας από το ευρώ, προτείνει ο επικεφαλής του γερμανικού ινστιτούτου Ifo, Hans-Werner Sinn, ως λύση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας αυτών των οικονομιών.

Την πρότασή του, σύμφωνα με την οποία οι τρεις χώρες θα έχουν δικαίωμα επανεισόδου αργότερα στην Ευρωζώνη, τη διατύπωσε κατά τη διάρκεια συζήτησης που είχε, στο πλαίσιο ενός επενδυτικού συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Mainz της Γερμανίας, με τον νομπελίστα οικονομολόγο Joseph Stiglitz.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα της Frakfurter Allgemeine Zeitung, οι προτάσεις που διατύπωσε ο επικεφαλής του Ifo αφορούν:

1. Τη διοργάνωση ενός Ευρωπαϊκού Συνεδρίου για το Χρέος. Όπως είπε, το κρατικό χρέος πολλών χωρών-μελών της Ευρωζώνης είναι υπερβολικά υψηλό και δύσκολα θα συνεχίσει να εξυπηρετείται ομαλά. Έτσι, οι χώρες αυτές θα πρέπει να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να αναδιαρθρώσουν τα χρέη τους, προχωρώντας ακόμα και σε μερικό “κούρεμα” εις βάρος των πιστωτών.

2. Την έξοδο της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και ίσως της Ισπανίας από το ευρώ, με δικαίωμα επανεισόδου, προκειμένου να γίνουν πιο ανταγωνιστικές. Το σύνολο του χρέους αυτών των χωρών θα μπορούσε να μετατραπεί σε εθνικό νόμισμα, και στη συνέχει να “κουρευτεί” κατά το ποσοστό της αναμενόμενης υποτίμησης των εθνικών νομισμάτων έναντι του ευρώ.

3. Την ανάγκη της Γερμανίας να “αποδεχτεί” υψηλότερα επίπεδα πληθωρισμού. Η Γερμανία θα πρέπει να κινηθεί προς την κατεύθυνση της εξομάλυνσης των μεγάλων διαφορών που υπάρχουν εντός της Ευρωζώνης, σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας των τιμών. Οι χώρες που βρίσκονται σε κρίση θα συνεχίσουν τα προγράμματα προσαρμογής, όμως η προσαρμογή καθίσταται αδύνατη με δεδομένα τα υψηλά επίπεδα ανεργίας, κυρίως μεταξύ των νέων, και όσο οι μισθοί και οι τιμές συνεχίζουν να υποχωρούν.

Μεταξύ άλλων, ο Hans-Werner Sinn χαρακτήρισε “σωστή” την κριτική που ασκείται στην Γερμανία για το υψηλό εμπορικό της πλεόνασμα.

Η δημιουργία του ευρώ ήταν ένα “λάθος”

Από την πλευρά του ο Joseph Stiglitz συμφώνησε σχεδόν σε όλα όσα ανέφερε ο επικεφαλής του Ifo, και σχολίασε ότι θεωρεί αναπόφευκτα το νέα “κουρέματα” ή τις αναδιαρθρώσεις χρέους στην Ευρωζώνη.

Τόνισε τη σημασία του εγχειρήματος της δημιουργίας μια τραπεζικής ένωσης στην Ευρωζώνη, σημειώνοντας ότι δεν θα πρέπει να περιοριστεί στο επίπεδο της κοινής τραπεζικής εποπτείας, αλλά να δημιουργηθεί ένας κοινός μηχανισμός management, αλλά και ένα κοινό σχήμα εγγύησης καταθέσεων. Υπογράμμισε μάλιστα ότι από την επιτυχία αυτού του εγχειρήματος θα εξαρτηθεί η επιβίωση του κοινού νομίσματος και η περαιτέρω εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

“Η δημιουργία του ευρώ ήταν ένα λάθος” ανέφερε χαρακτηριστικά. “Αλλά έτσι όπως έχουν τα πράγματα σήμερα, πρέπει να καταλήξετε στο τί θα κάνετε με αυτό” προσέθεσε. “Η Ευρώπη δεν θα πρέπει να αντιγράψει τις ΗΠΑ, αλλά θα μπορούσε να υπάρξει ένα μίνιμουμ δημοσιονομικής ενοποίησης”.

Στην πρόταση του Stiglitz, περί κοινού σχήματος εγγύησης καταθέσεων, ο Hans-Werner Sinn σχολίασε ότι κάτι τέτοιο θα πρέπει να δημιουργηθεί από τις ίδιες τις τράπεζες και εξέφρασε τον προβληματισμό του για το αν αυτό το “δίχτυ προστασίας” θα έχει αναδρομική εφαρμοφή ή αν θα αφορά μόνο το μέλλον.
http://www.capital.gr/
Διαβάστε περισσότερα.... »
....