Την ώρα που η Γερμανική Τραπεζική – οικονομική ελίτ μιλάει για προτεσταντική οικονομική ηθική πειθαρχία, έρχεται η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας να προειδοποιήσει για μια πιθανή ζημιά 6 δισεκατομμυρίων ευρώ κατά το τρίτο τρίμηνο, καθώς αντιμετωπίζει τεράστια έξοδα απομειώσεως.
Αυτή θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη τριμηνιαία απώλεια της Deutsche Bank την τελευταία δεκαετία.
Πριν καλά, καλά στεγνώσει το μελάνι της είδησης έρχεται το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης και το Υπουργείο Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών (DFS) της πολιτείας της Νέας Υόρκης να κάνει έρευνα σχετικά με τις δραστηριότητες της Deutsche Bank στην Ρωσία και αν παρείχε ακριβείς πληροφορίες για τις ρυθμιστικές αρχές, για επαρκή προγράμματα σχετικά με την συμμόρφωση με τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας που έχει επιβάλλει ο δυτικό κόσμος.
Η αμερικανική έρευνα έδειξε ότι ί η Deutsche Bank λειτουργούσε υπέρ των ρωσικών συμφερόντων με σκοπό την παράκαμψη των κυρώσεων των ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας, και όλως τυχαίως οι συναλλαγές σύμφωνα με πληροφορίες είναι αξίας άνω των 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η λειτουργία αυτή γινόταν με σκοπό το κέρδος και κίνητρο την απληστία της γερμανικής τράπεζας.
Τεχνικά οι μεταβιβάσεις μετοχών από τα πρόσωπα που βαρύνονταν με κυρώσεις γίνονταν σε ρούβλια στην Μόσχα, όπου για την ρωσική κυβέρνηση οι κυρώσεις δεν είχαν νομική ισχύ και γίνονταν ελεύθερα.
Αλλά το αδίκημα του ξεπλύματος χρήματος σε όλες τις νομοθεσίες περιλαμβάνει πάντα την μεθοδολογία αποκρύψεως του πραγματικού συναλλασσομένου με δόλιες μεθοδεύσεις.
Οι ρυθμιστικές αρχές επέκτειναν το πεδίο της έρευνας για την Κεντρική Γερμανική Τράπεζα, επειδή μερικές πράξεις που έγιναν σε δολάρια ΗΠΑ από πρώην τραπεζίτη που είναι πολίτης των ΗΠΑ.
Η έρευνα επικεντρώνεται στις λεγόμενες «συναλλαγές καθρέφτη», κατά τις οποίες Ρώσοι πελάτες αγόραζαν τίτλους σε ρούβλια, μέσω του γραφείου της Deutsche Bank στην Μόσχα, και στη συνέχεια πωλούσαν παρόμοιους τίτλους με αντάλλαγμα ξένο νόμισμα (συμπεριλαμβανομένων δολαρίων ΗΠΑ), μέσω του γραφείου της τράπεζας στο Λονδίνο.
Από κομπίνα σε κομπίναΗ πιο κλεπτοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης , ίσως είναι η Γερμανία και ας προσπαθούν ο κ. Σόιμπλε και η Μέρκελ να μας πείσουν ότι η προτεσταντική οικονομική ηθική δημιούργησε τη Γερμανικό «θαύμα» το οποίο φθονούν τα άλλα Ευρωπαϊκά κράτη. Όταν μιλάμε για κλεπτοκρατία δεν εννοούμε, λάθη, υπερβολές , παραλείψεις, αλλά για συνειδητά εγκλήματα σκάνδαλα και απάτες σε βάρος των λαών του Νότου.
Το Βρετανικό περιοδικό «Economist» από το 2009 όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση στην ευρωζώνη έγραψε: « η κρίση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος παρέχει πρώτης τάξεως ευκαιρία στη Γερμανία να σώσει το τραπεζικό της σύστημα» . 'Όπως ανακοίνωσαν ανοιχτά οι Μοούντις και Γκολμαν Σαξς, αλλά και ό όμιλος Ρότσιλδ τα τεράστια προβληματικά δάνεια που έχουν οι Γερμανικές τράπεζες έχουν άμεση ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης. Η Μούντις επισήμανα ότι 41 μεγαλύτερες Τράπεζες το 85% των χορηγηθέντων δανείων αυξάνονται συνέχεια .
Τα 10 μεγαλύτερα τραπεζικά ιδρύματα της Γερμανίας έγραψαν οι «New York Times» έχουν επισφαλές άνοιγμα δανεισμό 30 – 50 % δηλαδή 98 δισεκατομμύρια ευρώ στη διεθνή ναυτιλία . Στην έκθεση του 2009 το Ρυθμιστικό Όργανο των Γερμανικών τραπεζών γράφει: « Οι Γερμανικές Τράπεζες έχουν σωρεύσει 816 δισεκατομμύρια ευρώ τοξικών προϊόντων, με αποτέλεσμα να υποβαθμιστούν από τους οίκους αξιολόγησης και ο Σόιμπλε να δηλώνει: « Άλλο η Ελλάδα, η Πορτογαλία και άλλο η Γερμανία».
Σ' αυτή την κρίσιμη στιγμή για τις τράπεζες της, τι έκανε η Γερμανία, για να μην προχωρήσει στη εξυγίανση, των δικών της τραπεζών; Μετέθεσε το πρόβλημα στο Νότο και αμέσως φρόντισε να «απολυμανθεί» ξεφορτώνοντας τα ομόλογα τους, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή κεντρική Τράπεζα εδώ θα πρέπει να θυμηθούμε το PSI του Βαγγέλη Βενιζέλου που τα τραπεζικά δάνεια της χώρας τα μετέφερε στα κράτη και στο Βρετανικό αποικιακό δίκαιο.
Μετά τις πρώτες αποκαλύψεις, έξι από τις τοξικές τράπεζες αρνήθηκαν να συμμετέχουν στα «στρες τεστ» και δεν έδωσαν κανένα στοιχείο στους ελεγκτές, κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνει η Ελλάδα και η Πορτογαλία.
Για όλα Φταίει ο ΝότοςΤην ίδια στιγμή η Γερμανική οικονομική – τραπεζική ελίτ με επικεφαλής τον Σόιμπλε, μιλάει ανερυθρίαστα για υπερτροφικό τραπεζικό τομέα στην Ελλάδα και την Κύπρο. Οι οίκοι αξιολόγησης την ίδια ώρα κατηγορούν τη Γερμανία ότι έχει τεράστιο αριθμό τραπεζών σε σχέση με τον πληθυσμό της, και είναι διπλάσιες της Γαλλίας, Ιταλίας, τριπλάσιος τη Βρετανίας και εικοσαπλάσιος της τρίτης οικονομικής δύναμης που είναι η Ιαπωνία.
Πως όμως στήθηκε το μεγάλο κόλπο του Δ΄ Τραπεζικού Ράιχ, που εγκαινιάστηκε το 2008, όταν η διεθνής πιστωτική κρίση απειλούσε τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις της Γερμανίας, που ήταν έτοιμες να πτωχεύσουν; Τότε η Ρυθμιστική Αρχή του Γερμανικού που Τραπεζικού Συστήματος BaFin, γνώριζε πως οι Γερμανικές τράπεζες διατηρούσαν στους ισολογισμούς τους τοξικά προϊόντα ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ, τα οποία ξεφορτώθηκαν μέσα από τα προγράμματα «διάσωσης» Ελλάδας, Πορτογαλίας, Κύπρου, Ιρλανδίας και με τα άτυπα μνημόνια Ιταλίας και Ισπανίας.
Αυτή τη διαδικασία την εξηγεί ο Οίκος αξιολόγησης Μπλούμπεργκ ότι αυτό έγινε μέσω των δομών της Οικονομικής Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ). Όταν οι Γερμανικές τράπεζες απέσυραν κεφάλαια από την Ελλάδα, οι κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης αντιστάθμισαν συλλογικά τις εκροές με δάνεια στην Τράπεζα της Ελλάδας. Αυτά τα έγραψαν στον προ»υπολογισμό της Deutsche Bank ως μελλοντικές απαιτήσεις κατά τους όρους και υπολογισμούς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ευρωζώνη). Με αυτό τον τρόπο οι Γερμανικές τράπεζες απαλλάχτηκαν σταδιακά από τα τοξικά προϊόντα, και περιόρισε τον κίνδυνο του γερμανικού μεριδίου στο 28%, και μέχρι τέλος του 2011 οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν 273 δισεκατομμύρια ευρώ κεφάλαια από την ευρωζώνη.
Η κλεπτοκρατία των Γερμανικών Τραπεζών, δεν σταμάτησε στα ευρωπαϊκά παιχνίδια σε βάρος του Νότου, αλλά πλάσαρε πληθώρα τοξικών (στεγαστικών) προϊόντων στην Αμερική, και για αυτό καταδικάστηκε από το Ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας.
Το πανηγύρι των σκανδάλων των Γερμανικών Τραπεζών των κρατιδίων, και της Κεντρικής τράπεζας δεν σταμάτησε μόνο στα τοξικά προϊόντα, αλλά προχώρησαν στη δημιουργία πολλών οφ σορ εταιρειών προκειμένου να καλύψουν μια τρύπα 12 δισεκατομμύρια στον ισολογισμό τους. Όπως έραψε η εφημερίδα « Suddeutsche Zeitung»: Το μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της Γερμανίας έχει ιδρύσει περισσότερες από 300 εταιρείες μαϊμού σε διάφορους φορολογικούς παραδείσους, τις οποίες διαφήμιζε στην επίσημη ιστοσελίδα της.
Οι Τραπεζίτες και ο υπουργός οικονομικών, και των σκανδάλων Σόιμπλε που κουνάνε το δάχτυλο, με κάθε ευκαιρία, ότι οι χώρες του Νότου, και οι τράπεζες τους είναι αλόγιστες, σπάταλες και λειτουργούν με αδιαφανείς μεθόδους, όταν η δική τους χώρα πνίγετε στις οικονομικές απάτες.
Χρήστος Χ. Χαλαζιάς
http://www.diulistirio.blogspot.gr/
.jpg)
