Επέστρεψαν οι απολυμένοι στη Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων

Την πύλη του εργοστασίου της Βιομηχανίας Φωσφορικών Λιπασμάτων (νυν ELFE) πέρασαν σήμερα, λίγο πριν από το μεσημέρι, οι απολυμένοι της επιχείρησης, που μετά από 18 μήνες δικαστικών αγώνων και κοινών προσπαθειών είδαν τα αιτήματά τους να δικαιώνονται.

Η επιστροφή των περισσότερων από τους απολυμένους στις θέσεις εργασίας τους είναι «όχι μόνο η πολυπόθητη δικαίωση, που ήρθε παραμονές Χριστουγέννων μετά την τριμερή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Εργασίας, αλλά και η επιστροφή της ζωής αυτών των ανθρώπων στην ομαλότητα», όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων, Νίκος Βογιατζίδης.

Με ιδιαίτερα καλή διάθεση και μέσα σε κλίμα ευφορίας, οι πρώην απολυμένοι μεταφέρθηκαν όλοι μαζί με λεωφορεία στο χώρο του εργοστασίου. Από τους συνολικά 180 απολυμένους ένας μικρός αριθμός εργαζομένων έχει ήδη βρει νέα εργασία, οπότε θα λαμβάνουν τη μηνιαία αποζημίωση των χρημάτων που όρισε το δικαστήριο, ενώ άλλη ομάδα εργαζομένων δέχθηκε την πρόταση της διοίκησης της εταιρείας για πρόωρη συνταξιοδότηση.

Η σημερινή πρώτη μέρα των πρώην απολυμένων ήταν καθαρά διαδικαστική, αφού τους έγινε ενημέρωση για το πρόγραμμα, το ωράριο εργασίας και την ενσωμάτωσή τους στις βάρδιες του εργοστασίου, ενώ τους δόθηκαν κάρτες εισόδου. Στα μέσα της εβδομάδας αναμένεται να βρεθεί στην Καβάλα και ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Ανδρέας Νεφελούδης, ο οποίος θα επισκεφθεί τους πρώην απολυμένους στις νέες θέσεις εργασίας τους.

Σύμφωνα με τον κ. Βογιατζίδη, ο Ανδρέας Νεφελούδης είναι ο εγγυητής των όσων αποφασίστηκαν και είναι αυτός που άσκησε πίεση προς όλες τις πλευρές, προκειμένου να έρθει το ποθητό αποτέλεσμα. Σε παλιότερες δηλώσεις του είχε χαρακτηρίσει υποδειγματική τη διαδικασία που ακολούθησε το υπουργείο Εργασίας και η οποία είχε αίσια έκβαση, ενώ εξήρε ιδιαίτερα τον ρόλο του γενικού γραμματέα. Μάλιστα, είχε υπογραμμίσει, ότι η στάση του κ. Νεφελούδη τον συγκίνησε ιδιαίτερα, γιατί στάθηκε στο πλευρό των εργαζομένων και συντόνισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την τριμερή διαβούλευση που πραγματοποιήθηκε στις 22/12/2017 στην Αθήνα.

Βάσει των όσων αποφασίστηκαν ανάμεσα στους εργαζομένους και την εργοδότρια εταιρεία και βάσει της πρότασης που κατέθεσε η τελευταία, μετά από παρέμβαση του υπουργείου Εργασίας, προβλέπεται μεταξύ άλλων: α) η άμεση επιστροφή όλων των απολυμένων στις αρχικές τους θέσεις μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2018, β) η καταβολή ποσού 4.000 ευρώ σε κάθε εργαζόμενο έναντι των δεδουλευμένων (έχει γίνει ήδη) και γ) η καταβολή έντεκα ισόποσων δόσεων μέχρι 31/12/2018 για τη συνολική εξόφληση των δεδουλευμένων που θα λαμβάνουν μαζί με τον μηνιαίο μισθό τους.

Τέλος, όπως είχε γίνει γνωστό στο Σώμα της Γενικής Συνέλευσης των πρώην απολυμένων, η εργοδότρια εταιρεία εντός του 2018 θα προχωρήσει σε εξυγίανση της βιομηχανικής μονάδας και θα θέσει σε εφαρμογή ελκυστικό πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου όσων εργαζομένων το επιθυμούν.

Πηγή Πληροφοριών: ΑΠΕ

https://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Παπαδημητρίου: Οι άμεσες ξένες επενδύσεις αυξήθηκαν κατά 69% το εννέαμηνο του 2017

"Δεν θα πρέπει να αφήσουμε τις σειρήνες των μικροσυμφερόντων να σταθούν εμπόδιο στην επιτάχυνση της οικονομικής της πορείας. Καθήκον μας είναι να κρατήσουμε σταθερά το τιμόνι". Αυτό τόνισε ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Δημήτρης Παπαδημητρίου, κατά τη συζήτηση του κρατικού προϋπολογισμού για το 2018 και πρόσθεσε:

"Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι κοινωνική σταθερότητα και εθνική συνεννόηση για να πετύχουμε το στοίχημα της ανάπτυξης κυρίως για τις επόμενες γενιές».

Όπως είπε ο κ. Παπαδημητρίου, «μετά από μια 10ετία, το 2017 θα είναι το πρώτο έτος στο οποίο θα καταγραφεί θετικός ρυθμός ανάπτυξης και δείχνει ότι η Ελλάδα εξέρχεται από το τούνελ της κρίσης όπως το καταδεικνύουν και οι δείκτες και τα στοιχεία», συμπληρώνοντας ότι «τόσο οι διεθνείς παράγοντες όσο και οι ευρωπαϊκοί μιλάνε για θετική πορεία της οικονομίας και κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει».

Χαρακτήρισε απολύτως εφικτή την οικονομική μεγέθυνση κατά 2,5%, επισημαίνοντας ότι η ελληνική οικονομία έχει αναπτύξει δυναμική και θα πετύχει όλες τις προβλέψεις, ενώ εκτίμησε ότι οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης που καταγράφηκαν το 2017 αναμένεται να συνεχιστούν και μέσα στο 2018. Έμφαση έδωσε στα στοιχεία του Οκτωβρίου της ΕΛΣΤΑΤ, σημειώνοντας μεταξύ άλλων, ότι η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε κατά 1,3% ενώ οι δείκτες επιχειρηματικής εμπιστοσύνης άγγιξαν τα μεγαλύτερο ποσοστό των τελευταίων 30 ετών, φτάνοντας στο 106%.

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα είναι 2η κατά σειρά στον τομέα των επενδύσεων ανάλογα με το ΑΕΠ. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις το πρώτο 9μηνο του 2017 αυξήθηκαν θεαματικά κατά 69%. Η αύξηση των άμεσων επενδύσεων σηματοδοτεί ότι ανακτήθηκε η εμπιστοσύνη των επενδυτών για τη χώρα, προχωρούν, και είμαι σίγουρος ότι αυτό θα συνεχιστεί και του χρόνου αν μείνουμε προσηλωμένοι στο στόχο», ανέφερε ο υπουργός Οικονομίας, ενώ σημείωσε ότι η υπουργική επιτροπή έχει εγκρίνει τρεις στρατηγικές επενδύσεις ενώ ταυτόχρονα έχουν ξεμπλοκάρει επενδυτικά σχέδια ύψους 688 εκατ. ευρώ.

Απαντώντας στις αιτιάσεις της αντιπολίτευσης, που έκανε λόγο για αναπτυξιακό νόμο που έμεινε ανενεργός, αντέτεινε ότι περισσότερα από 700 επενδυτικά σχέδια ύψους 2 δισ. έχουν υποβληθεί, και αφορούν σε βιομηχανία. μεταποίηση και αγροτοδιατροφή.

Κλείνοντας ο κ. Παπαδημητρίου, ανέφερε ότι την πρώτη εβδομάδα του νέου έτους, θα μπει σε διαβούλευση το νομοσχέδιο για την ίδρυση της Αναπτυξιακής Τράπεζας, τονίζοντας ότι η Ελλάδα ήταν η τελευταία χώρα που δεν διάθετε και η κυβέρνηση κατάφερε να το επιτύχει μετά από διαπραγμάτευση με τους θεσμούς.

Πηγή πληροφοριών: ΑΠΕ - ΜΠΕ

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Επενδύσεις ύψους 800.000.000 από τον Ομιλο Μυτιληναίος

Από τις 21 έως τις 23 Ιουνίου η δημόσια εγγραφή των επενδυτών για το μεγάλο ομολογιακό δάνειο των 300.000.000 ευρώ, που θα συμβάλει στην υλοποίηση των σχεδίων για την επόμενη πενταετία

Σημαντικές επενδύσεις, όχι μόνο για την επέκταση της μονάδας παραγωγής αλουμίνας, αλλά και στους τομείς των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της ναυτιλίας, συνολικού ύψους περίπου 800.000.000 ευρώ, περιλαμβάνει το σχέδιο του Ομίλου Μυτιληναίος για την περίοδο Ιουνίου 2017 - Δεκεμβρίου 2022, σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο για το μεγάλο ομολογιακό δάνειο των 300.000.000 ευρώ. Το ενημερωτικό δελτίο εγκρίθηκε την Πέμπτη και το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι η δημόσια εγγραφή των επενδυτών θα διαρκέσει από τις 21 έως τις 23 Ιουνίου.

Τα επενδυτικά σχέδια του ομίλου για την προσεχή πενταετία περιλαμβάνουν, όπως είχε ανακοινωθεί πρόσφατα, την επέκταση της μονάδας της Αλουμίνιον της Ελλάδος. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται, η Αλουμίνιον της Ελλάδος «εκπονεί μελέτη σκοπιμότητας για την επέκταση της μονάδας παραγωγής αλουμίνας, με σκοπό την επαύξηση της παραγωγής στους 1.800.000 τόνους (από 830.000 τόνους παραγωγικής ικανότητας σήμερα). Το ύψος της σχετικής επένδυσης εκτιμάται ότι θα ανέρχεται σε 400.000.000 ευρώ περίπου».

Αιολικά πάρκα

Στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι επενδύσεις αφορούν δαπάνες για την κατασκευή αιολικών πάρκων, με το ύψος τους να προβλέπεται στα 73.900.000 ευρώ, ενώ πρόκειται να χρηματοδοτηθούν από ίδια κεφάλαια, επιχορηγήσεις και τραπεζικό δανεισμό. Για τις θερμικές μονάδες του ομίλου σχεδιάζεται να επενδυθούν περί τα 116.000.000 ευρώ για μεγάλες συντηρήσεις μηχανολογικού εξοπλισμού των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με τα χρήματα να προέρχονται από ίδια κεφάλαια και τραπεζικό δανεισμό. Στον τομέα της ναυτιλίας θα αφορούν αγορές πλοίων και θα φτάσουν στα 64.700.000 ευρώ, ενώ θα χρηματοδοτηθούν από ίδια κεφάλαια. Στον τομέα της μεταλλουργίας και μεταλλείων, οι πρόσθετες επενδύσεις θα αφορούν ανακατασκευή λεκανών, έργα διατήρησης, ασφάλειας και βελτιώσεων, και δαπάνες προσπέλασης. Το ύψος τους αναμένεται να ανέλθει στα 97.000.000 ευρώ.

Στο ενημερωτικό δελτίο επισημαίνεται ότι, μέσω του εταιρικού μετασχηματισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη, θα απλοποιηθεί η δομή του ομίλου, ενώ, σύμφωνα με τη διοίκηση της εταιρίας, θα υπάρξουν επιχειρηματικές συνέργειες τόσο σε λειτουργικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Συγκεκριμένα, θα επωφεληθεί από μείωση του χρηματοοικονομικού κόστους, οικονομίες κλίμακας, βελτιστοποίηση των διαδικασιών προμήθειας, ομογενοποίηση και βελτίωση της αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού, καθώς και από την ανταλλαγή τεχνογνωσίας, εμπειρίας και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των διάφορων τμημάτων της νέας οντότητας. Σύμφωνα με τη διοίκηση, οι συγκεκριμένες συνέργειες θα επιτευχθούν εντός του 2018.

Τα συνολικά αντληθέντα κεφάλαια σε περίπτωση πλήρους κάλυψης της έκδοσης του ομολογιακού δανείου θα ανέλθουν σε 300.000.000 ευρώ, ενώ οι δαπάνες έκδοσης εκτιμώνται σε έως 5.060.000 ευρώ και θα αφαιρεθούν από τα συνολικά αντληθέντα κεφάλαια.
Τα συνολικά καθαρά αντληθέντα κεφάλαια (μετά την αφαίρεση των δαπανών έκδοσης) θα χρησιμοποιηθούν από την εταιρία στο σύνολό τους, εντός του 2017, ως εξής: Το 80%, δηλαδή περίπου 236.000.000 ευρώ, για την αναχρηματοδότηση υφιστάμενου -εμπραγμάτως εξασφαλισμένου- τραπεζικού δανεισμού της εταιρίας ή και των θυγατρικών της, το 10%, δηλαδή περίπου 29.500.000 ευρώ, για την κάλυψη χρηματοδοτικών αναγκών του ομίλου σε κεφάλαιο κίνησης, και το 10%, δηλαδή περίπου 29.500.000 ευρώ, για την αναχρηματοδότηση βραχυπρόθεσμου τραπεζικού δανεισμού της εταιρίας ή και των θυγατρικών της.

Στο ενημερωτικό δελτίο αναφέρεται ότι ο ρυθμός αύξησης της ζήτησης αλουμινίου αναμένεται να παραμείνει ισχυρός σε παγκόσμιο επίπεδο το 2017, δρώντας υποστηρικτικά για τις τιμές του αλουμινίου και οδηγώντας σε αύξηση του κύκλου εργασιών και των εσόδων του ομίλου από τον εν λόγω τομέα. Το 2017 αναμένεται, επίσης, περαιτέρω ενίσχυση του μεριδίου του ομίλου στην ελληνική αγορά προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ η λειτουργία των θερμικών σταθμών ηλεκτροπαραγωγής αναμένεται να κινηθεί στα ίδια επίπεδα με αυτά του 2016. Το 2017 θα ενισχυθεί η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας του Ομίλου Μυτιληναίος από μονάδες με χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, οι οποίες τέθηκαν σε λειτουργία εντός του 2016.

Πηγή www.dimokratianews.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

VIDEO - SpaceSonic: Μια εταιρία που απογειώνει… το νομό Τρικάλων

Με έδρα την Πηνειάδα κατακτά αγορές σε όλο τον κόσμο

«Space Sonic». Όταν διαβάζει ή ακούει κανείς το όνομα, θεωρεί πως έχει να κάνει με κάποια εταιρεία αεροναυπηγικής με έδρα κάπου στο Κανάβεραλ των ΗΠΑ ή αν θέλετε σε κάποια χώρα του εξωτερικού με προηγμένη τεχνολογία στο αντικείμενο αυτό. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν πιστεύει πως έχει την έδρα στην ΠΗΝΕΙΑΔΑ Τρικάλων, που όμως απλώνει… τα φτερά της σε όλο τον κόσμο.

Μέχρι πριν λίγες μέρες τη γνώριζαν ελάχιστοι Τρικαλινοί, έφτασε όμως ένα επίτευγμά της να την κάνει γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Μια εταιρία που έχει μέχρι τώρα κατασκευάσει από εξαρτήματα πυραύλων μέχρι, μέχρι και εμφυτεύματα σπονδυλικής στήλης. Τελευταίο της όμως δημιούργημα που πραγματικά την… απογείωσε, είναι το Πολιτικό Μη-επανδρωμένο Αερόχημα HCUAV RX-1, το πρώτο ελληνικής παραγωγής σε τέτοια κλίμακα.

Βρεθήκαμε στην Πηνειάδα και μιλήσαμε με τον Κώστα Τσούπο Γενικό μάνατζερ, Μηχ/γο – Μηχ/κό της Space Sonic.

Συνέντευξη στον Χρήστο Κοντό

Καταρχήν πότε ιδρύθηκε η εταιρεία;

Η Spacesonic ιδρύθηκε το 2007 και είναι συνέχεια της παλιάς εταιρείας που λειτουργούσε από το 1975, αρχικά μέσα στο χωριό και μετά μεταφερθήκαμε λίγο πιο έξω. Είναι η συνέχεια των παιδιών, των ιδρυτών της εταιρείας, να το πούμε έτσι.

Ασχολούταν με μέταλλα ουσιαστικά.

Ασχολούταν με κατεργασίες μετάλλων και κατασκευή οποιουδήποτε μεταλλικού εξαρτήματος.

Πως σας ήρθε η ιδέα να είστε στο χώρο των νέων τεχνολογιών, της επιστήμης, της υψηλής τεχνολογίας πλέον.

Η εταιρεία δεν είναι ένα απλό μηχανουργείο, είναι ένα σύγχρονο μηχανουργείο που κάνουμε μηχανουργικά μεν εξαρτήματα, αλλά υψηλής ακρίβειας. Έχουμε συνεργαστεί με εταιρείες στην υβριδική βιομηχανία, όπως είναι η Intracom Defense Electronics, έχουμε κάνει ιατροτεχνολογικά εξαρτήματα, όπως είναι εμφυτεύματα της σπονδυλικής στήλης. Επειδή πολλοί δεν ξέρουν τι είναι η ακρίβεια, δηλαδή εμείς λέμε άμα πάρουμε την τρίχα και την κόψουμε στα δέκα και πάρουμε το ένα, είμαστε καλά. Μπορούμε να το πετύχουμε. Για τέτοιες ακρίβειες μιλάμε.

Τώρα πως προέκυψε η συνεργασία με το αεροπλάνο. Υπήρχε μία πρόταση από τρία Πανεπιστήμια και τρείς εταιρείες, που εντάχθηκε στο Πρόγραμμα Συνεργασίας 2011, που επιδοτούνταν από το ΕΣΠΑ. Μία από τις τρεις εταιρείες που θα έκανε την κατασκευή του αεροπλάνου, αποχώρησε πριν καν ξεκινήσει το πρόγραμμα, και το πρόγραμμα έμεινε μετέωρο. Μέσω γνωστών ήρθε σε επαφή ο συντονιστής που ήταν το ΑΠΘ με εμάς και αναλάβαμε, χωρίς να ξέρουμε σε τι μπλέκουμε και τι χρειάζεται να κάνουμε, την κατασκευή.

Θα σταματήσω λίγο στην εταιρεία και θα συνεχίσουμε. Γιατί Πηνειάδα και όχι Αττική, Αθήνα;

Ο ιδρυτής της εταιρείας έφυγε το 1960 με την μετανάστευση, η καταγωγή του ήταν από την Πηνειάδα και πήγε στην Γερμανία, από εκεί πήγε στον Καναδά, από τον Καναδά στις Ηνωμένες Πολιτείες και ξαναήρθε πίσω στην Πηνειάδα και ξεκίνησε από τότε το μηχανουργείο. Έτσι προέκυψε η Πηνειάδα. Και εμείς είμαστε η δεύτερη γενιά.

Είναι πρόβλημα να λειτουργεί μια τέτοια επιχείρηση στην περιφέρεια;

Πρόβλημα μόνο ότι είσαι εκτός πεδίου αποφάσεων. Εγώ είμαι στην εταιρεία από το 1990. Να φέρω μερικά παραδείγματα το τί έχω ακούσει να μου λένε. Καλοί είστε αλλά είστε μακριά. Το μακριά ήταν Αθήνα-Πηνειάδα. Θεωρώ ότι όταν είσαι οργανωμένος σωστά και κάνεις καλά την δουλειά σου, η Πηνειάδα δεν είναι πρόβλημα. Γιατί η Πηνειάδα που είναι; Είναι 20 χιλιόμετρα από την Λάρισα, και άλλα 20 από τα Τρίκαλα. Δηλαδή τι σε εμποδίζει; Δουλεύαμε 20 χρόνια με τη SIEMENS, και κάθε Παρασκευή έφευγε νταλίκα. Άρα δεν θεωρώ ότι είναι πρόβλημα η Πηνειάδα ή το σώνει και καλά να πας Αθήνα. Είχαμε τα προβλήματα τα γνωστά της επαρχίας, με θέμα τηλεφώνου, με θέμα ίντερνετ, εντάξει, κάναμε υπομονή, λυθήκανε κάποια στιγμή.

Γραφειοκρατία αντιμετωπίζετε εδώ στην περιοχή;

Η γραφειοκρατία είναι εθνικό σπορ. Δεν είναι μόνο της επαρχίας.

Τί κατασκευάζει η εταιρεία;

Η εταιρεία τα τελευταία χρόνια κατασκευάζει σαν προϊόν δικό της, στον αγροτικό τομέα, ελαιοραβδιστικά. Έχουμε τρία μοντέλα που κατασκευάζουμε. Αυτό είναι προϊόν της εταιρείας, το οποίο έχει σχεδιαστεί και κατασκευάζεται εξ ολοκλήρου, από τα μηχανικά μέρη μέχρι τα ηλεκτρονικά μέρη, γιατί δουλεύουν με μπαταρία και έχουμε κατασκευάσει και τον ελεγκτή του μοτέρ, από εμάς.

Τα άλλα που μπορούμε να κατασκευάσουμε είναι οτιδήποτε μηχανουργικό εξάρτημα μπορεί κάποιος να σκεφτεί. Από ένα αντικείμενο, αυτοκίνητου μέχρι τι μπορεί να φανταστεί κάποιος. Κατασκευάσαμε από ελεγκτές πυραύλων, μέχρι εμφυτεύματα σπονδυλικής στήλης.

Για να κλείσουμε λίγο με την εταιρεία να πάμε στο αερόχημα. Πόσα άτομα απασχολείτε;

Αυτή τη στιγμή δέκα συν το διοικητικό προσωπικό. Δεκαπέντε άτομα.

Πάμε λίγο στο αεροπλάνο. Τι δυσκολίες συναντήσατε;

Δυσκολίες, ήτανε ένας χώρος άγνωστος εκείνη την εποχή για εμάς, γιατί δεν είχαμε κάνει τίποτα όσον αφορά τα σύνθετα υλικά. Υπήρχε πρόβλημα και στην προμήθεια των υλικών και στην τεχνογνωσία. Το πως θα το δουλέψεις, πως θα το κάνεις, πως θα το ψήσεις, θα το κατεργαστείς. Πήρε κάποιο χρόνο, τα μάθαμε. Εκτός αυτού, είχαμε κι άλλο πρόβλημα, υπήρχε μεγάλη πίεση χρόνου, στο να παραδοθεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Και πόσο μάλιστα όταν δεν είχε ξαναγίνει κάτι παρόμοιο. Υπήρχαν και οι σχεδιαστικές ατέλειες, χωρίς να θέλω να ρίξω ευθύνες σε αυτούς που το σχεδιάσανε, απλώς ανέλαβε το Πανεπιστήμιο, είναι κάποια άτομα τα οποία δεν έχουν μπει σε παραγωγή, οπότε όποιος δεν έχει δουλέψει σε παραγωγή δεν ξέρει το πως βγαίνει κάτι. Το να πάω να σχεδιάσω κάτι στο σχεδιαστικό πρόγραμμα, σχεδιάζω τα πάντα. Με την εμπειρία προσπαθήσαμε να αποφύγουμε τα λάθη αυτά.

Να ρωτήσω μιας και το αναφέραμε, τον Κώστα Τσούπο που ανέλαβε το 1990, και φαντάζομαι και πριν μέσα στο μηχανουργείο ήσασταν. Πόσο έχουν αλλάξει τα πράγματα με την τεχνολογία στον τομέα σας;

Αρκετά. Και από τότε, η παλιά η εταιρεία δούλευε με υπολογιστή, πήρε το πρώτο αυτόματο το 1881, πρέπει να ήταν το πρώτο που ήρθε στην Ελλάδα. Αυτόματο μηχάνημα εννοούμε προγραμματισμό μέσω κομπιούτερ. Δεν έχουν αλλάξει πάρα πολλά, να το πω όσον αφορά τις κατεργασίες, γιατί οι κατεργασίες είναι μια εμπειρία ζωής. Το να ξέρεις πως να κατεργαστείς κάποιο μέταλλο, δεν μαθαίνεται πουθενά. Όποιος να σου πει κάνε αυτό ή κάνε το άλλο, γιατί υπάρχουνε διάφορες εταιρείες που πουλάνε προϊόντα κοπής μετάλλων, όλα είναι θεωρητικά. Μόνος σου θα πρέπει να ξέρεις, από την εμπειρία, το τι θα κάνεις και πως θα το κάνεις.

Και συνεπώς φαντάζομαι υπάρχουν νέα μέταλλα, όπως ανθροκονήματα…

Υπάρχουνε νέες τεχνολογίες μετάλλων και σύνθετων υλικών που πλέον πάμε στο πιο ελαφρύ, να έχουμε τις ίδιες μηχανικές ιδιότητες με λιγότερο βάρος. Εκεί αποδίδονται τα νέα σύνθετα υλικά.

Πάμε λίγο στο αερόχημα όπως το λέτε. Εσείς κατασκευάσατε το μηχανικό μέρος;

Όλο το κουφάρι. Το κουφάρι, τα φτερά, τα πάντα. Όσο και να λες ότι θα πετάξει, αν δεν το δεις να πετάει πάντα υπάρχει ένα μικρό ποσοστό που λες αν κάτι δεν πάει καλά; Τι γίνεται;

Η πρώτη πτήση που έχουμε, ποια είναι;

Η πρώτη πτήση έγινε πριν ένα μήνα περίπου στο αεροδρόμιο Μυρίνης, στην Καρδίτσα.

Οπότε είναι όλα τοπικά, ακόμα και το αεροδρόμιο.

Βέβαια, το αεροδρόμιο είπαμε, θα είναι το επίσημο αεροδρόμιο των δοκιμών.

Από εδώ και πέρα, την προοπτική πως την βλέπετε. Μπορεί ένα τέτοιο αερόχημα να μπει σε μαζική παραγωγή; Για παραγγελίες στο στρατό, τους δήμους;

Βάση των προτύπων της NASA που καθιερώνει τα βήματα τα οποία πρέπει να γίνουν σε ένα προϊόν, από το πειραματικό στάδιο στο να γίνει τελικό προϊόν, με μέγιστο το 8-9, εμείς αυτή τη στιγμή είμαστε στο 5 με 6. Τι σημαίνει τελικό προϊόν; Τελικό προϊόν σημαίνει ότι έχω ένα προϊόν το οποίο ανά πάσα στιγμή μπορώ να το επιδείξω σε οποιονδήποτε μου το ζητήσει. Εμείς αυτή τη στιγμή απλώς κάναμε μια πτήση. Για να το συνεχίσεις θα πρέπει να εμπλακούν πλέον οι εταιρείες εκτός του Πανεπιστημίου. Τα Πανεπιστήμια όπως ήταν δομημένο το πρόγραμμα, ο κάθε εταίρος έχει κρατήσει σαν πνευματικό δικαίωμα την εργασία που έχει βάλει πάνω στο αεροπλάνο, άρα για να το συνεχίσεις και να το κάνεις ένα τελικό προϊόν, θα πρέπει να εμπλακούν οι εταιρείες, γιατί τα Πανεπιστήμια δεν μπορούν να έχουν επιχειρηματική δραστηριότητα. Θα τους αναλογεί κάποιο ποσοστό επί των πωλήσεων ή επί των κερδών, θα τα βρούμε με τα Πανεπιστήμια, οπότε η εμπλοκή είναι δικιά μας και της Intracom Defense Electronics γιατί έχει το πεδίο και την αγορά για να το προωθήσει. Έχουν εκφράσει πάρα πολλοί φορείς ενδιαφέρον, κυρίως για έλεγχο πυρκαγιών. Δασαρχεία και διάφοροι Δήμοι, όπου έχουνε πρόβλημα με πυρκαγιές. Θα δούμε πως θα εξελιχθεί η κατάσταση.

Πόσο μπορεί να είναι το κόστος πώλησης όταν πλέον φτάσει στα 8-9 % που λέτε;

Εκεί εξαρτάται από πολλά πράγματα. Θεωρώ ότι θα είμαστε πολύ πιο κάτω από αυτά που θα μπορούσε να πάρει το Ελληνικό Δημόσιο να το αγοράσει από το εξωτερικό. Και στις δυνατότητες θα είμαστε καλύτεροι.

Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά το ελληνικό δημόσιο θα στηρίξει μια κατάσταση.

Πηγή energospolitis.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Η (θρυλική) ΙΖΟΛΑ επιστρέφει 24 χρόνια μετά μέσω Πολωνίας

Η αναβίωση της εταιρίας που είχε κάποτε 2.500 εργαζομένους, παραγωγή 800.000 τεμαχίων ετησίως, τεράστια μερίδια αγοράς και συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό των νοικοκυριών, όταν σχεδόν όλες οι Ελληνίδες έβαλαν στην κουζίνα τους τις πρώτες λευκές ηλεκτρικές συσκευές της

Επειτα από χρόνια απουσίας και κινδύνου να εξαφανιστεί νομικά και ουσιαστικά (να σβηστεί από τις μνήμες των Ελλήνων), το θρυλικό όνομα ΙΖΟΛΑ, της ιστορικής μάρκας λευκών συσκευών, ξαναζωντανεύει στις μέρες μας. Ενα σήμα που ταυτίστηκε με τη μοναδική περίοδο βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας μας, αφού τα προϊόντα κατασκευάζονταν στην Ελλάδα πριν από 50 χρόνια, και συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό των νοικοκυριών, όταν μαζικά οι Ελληνίδες νοικοκυρές έβαλαν στην κουζίνα τους τις πρώτες λευκές ηλεκτρικές συσκευές για να μαγειρέψουν παραδοσιακές συνταγές ή για να συντηρήσουν τρόφιμα και άλλα αγαθά.

Πλέον η αναγέννηση του ονόματος ΙΖΟΛΑ έγινε μέσω της εταιρίας εμπορίας ηλεκτρικών συσκευών Γ.Ε. Δημητρίου ΑΕΕ, η οποία νοίκιασε τη χρήση του ονόματος από τον παλιό ιδιοκτήτη (την εταιρία ΕΛΙΝΤΑ) και άρχισε τη διάθεση ηλεκτρικών συσκευών «κουζίνες ΙΖΟΛΑ νέας εποχής» στην Ελλάδα.

Ομως η αναβίωση του ιστορικού ονόματος δεν γίνεται με τον τρόπο που οι Ελληνες γνώρισαν, δηλαδή μέσω της εγχώριας παραγωγής, αφού οι οικιακές συσκευές που διατίθενται δεν κατασκευάζονται στη χώρα μας, αλλά στο εξωτερικό.

Το σήμα

Η εταιρία Δημητρίου κατάφερε να μισθώσει το σήμα και συνέβαλε στο να μη χαθεί για πάντα το όνομα ΙΖΟΛΑ, ωστόσο οι συσκευές της ιστορικής μάρκας κατασκευάζονται στην Πολωνία, μια χώρα που τα τελευταία χρόνια απέκτησε σοβαρή βιομηχανική κουλτούρα και πλέον αποτελεί παραγωγικό πόλο έλξης για πολλές ευρωπαϊκές και όχι μόνο βιομηχανίες, σε αντίθεση με την κατάσταση ισοπέδωσης της μεταποίησης που κυριαρχεί στην χώρα μας τα τελευταία 20 χρόνια. Και δεν είναι τυχαίο ότι πολλές ελληνικές βιομηχανίες πραγματοποιούν αυτήν την περίοδο μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις στην Πολωνία.

Ας δούμε πώς εξελίχθηκε η ιστορία της ΙΖΟΛΑ, η άνοδος και η πτώση, και πού βρίσκεται σήμερα η δικαστική διαμάχη με τον επιχειρηματία, που απέκτησε την εταιρία ΕΛΙΝΤΑ (ιδιοκτήτρια του σήματος της ΙΖΟΛΑ) από το κράτος και τον Οργανισμό Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων.

Η ΙΖΟΛΑ αποτέλεσε τη μεγαλύτερη ελληνική βιομηχανία οικιακών συσκευών, με περισσότερους από 2.500 εργαζομένους, παραγωγή 800.000 συσκευών ετησίως. Την περίοδο 1950-1970 έφτασε στο σημείο να εξάγει το 1/3 της συνολικής παραγωγής της. Εως τις αρχές της δεκαετίας του 1990 η μάρκα κατέλαβε την πρώτη θέση στις πωλήσεις ηλεκτρικών συσκευών, ξεπερνώντας σε μερίδια αγοράς το 48%.

Αυτή η ελληνική βιομηχανία αποτελεί δημιούργημα του Παναγιώτη Δράκου, ενός δαιμόνιου επιχειρηματία από τη Θήβα.

Ολα άρχισαν το 1930, όταν ιδρύθηκε η εταιρία που κατασκεύαζε τότε ηλεκτρικούς σωλήνες και σιδηροσωλήνες από Μικρασιάτες. Χρονιά- σταθμός για την ΙΖΟΛΑ μπορεί να θεωρηθεί το 1934, όταν ο Παναγιώτης Δράκος έγινε μέτοχος στην εταιρία με ποσοστό 20%.

Η ικανότητά του στο επιχειρείν είχε φανεί από τις αρχές του 20ού αιώνα και συγκεκριμένα από το 1906, όταν άνοιξε ένα εμπορικό κατάστημα υδραυλικών στην Αθήνα, που είχε μεγάλη επιτυχία, με αποτέλεσμα να προχωρήσει και στην ίδρυση ανώνυμης εταιρίας (Παναγιώτης Γ. Δράκος).

Εως και την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η μικρή τότε ακόμα βιομηχανία, αλλά με σύγχρονο εξοπλισμό και με τους γιους του Δράκου, Γιώργο και Μίμη σε επιτελικά πόστα, δουλεύει... ρολόι σε ιδιόκτητο κτίριο στην Καλλιθέα (Τζιτζιφιές).

Η επίταξη

Δεν ήταν, βέβαια, δυνατόν να μην τη βάλουν στο μάτι οι Γερμανοί κατακτητές, που επιτάσσουν το εργοστάσιο για τις πολεμικές ανάγκες της αεροπορίας αρχικά, ενώ αργότερα το χρησιμοποιούν και ως συνεργείο αυτοκινήτων (1941-44). Θα ακολουθήσει επίταξη και από τους Αγγλους το 1945-46, ώσπου να επανέλθει η ΙΖΟΛΑ σε... προπολεμικούς ρυθμούς το 1949. Δεν θα είναι, όμως, και όλα εύκολα για τον Παναγιώτη Δράκο και τον γιο του Γιώργο, αφού θα αποδειχθούν άκαρπες οι προσπάθειες για τη σύναψη δανείου στο πλαίσιο του «σχεδίου Μάρσαλ», έτσι ώστε να γίνει η επανεκκίνηση.

Ο διορατικός επιχειρηματίας, όμως, θα πιάσει το πνεύμα της εποχής και θα μετατρέψει την ΙΖΟΛΑ από ένα απλό εργοστάσιο σωληνουργίας σε εταιρία κατασκευής ηλεκτρικών συσκευών, εξασφαλίζοντας και το πολυπόθητο δάνειο των 660.000 δολαρίων. Μαζί με τα 300.000 δολάρια που θα συνεισφέρουν οι μέτοχοι θα συγκεντρωθεί το απαραίτητο κεφάλαιο, που θα επιτρέψει στην ΙΖΟΛΑ να προχωρήσει αλλά και να κυριαρχήσει τις επόμενες τρεις δεκαετίες.

Ετσι, το 1951 θα είναι και πάλι έτοιμο το εργοστάσιο στην Καλλιθέα, με 300 εργαζομένους και μηχανήματα που καλύπτουν έκταση 40.300 κυβικών μέτρων.

Από την πρώτη κουζίνα στον θερμοσίφωνα και την τηλεόραση

Οι επιτυχίες αλλά και οι καινοτομίες θα είναι απανωτές, με την ΙΖΟΛΑ να κερδίζει την ελληνική αγορά και να μπαίνει σχεδόν σε όλα τα νοικοκυριά. Το 1951 παρουσιάζει την πρώτη ηλεκτρική κουζίνα (αμερικανικού τύπου) και το 1952 το πρώτο ψυγείο ελληνικής κατασκευής. Θα ακολουθήσουν το 1953 ο θερμοσίφωνας, η ηλεκτρική κουζίνα (ευρωπαϊκού τύπου 2) και η θερμάστρα πετρελαίου, το 1968 η πρώτη τηλεόραση ελληνικής κατασκευής.

Η φήμη της ΙΖΟΛΑ αρχίζει να ξεπερνάει τα ελληνικά σύνορα, λαμβάνει μέρος σε διεθνείς διαγωνισμούς και πετυχαίνει να της κατακυρωθούν παραγγελίες για είδη πρεσαριστά.

Στην εποχή της ακμής της η ελληνική βιομηχανία προωθεί δύο τύπους ψυγείων, οκτώ τύπους κουζινών, τρία μεγέθη θερμοσιφώνων, αλλά και θερμάστρες, καλοριφέρ λουτρά, νιπτήρες.

Παράδειγμα προς μίμηση είναι, όμως, και ο σεβασμός της επιχείρησης προς τους εργαζομένους, αφού τους δίνει το λόγο στα συμβούλια, συμμετοχή στα κέρδη, ενώ με συνεχή σεμινάρια φροντίζει για την επιμόρφωσή τους. Ακόμα και περιοδικό εκδίδεται το 1953 για τους εργαζόμενους, τα «Ιζολικά νέα», εμπνευσμένο ασφαλώς από το σήμα της ΙΖΟΛΑ.

Το ίδιο έτος, το 1953, θα ανοίξει στην οδό Αμερικής το κατάστημα πώλησης με μια μόνιμη έκθεση, κάτι που θεωρείται και είναι μπροστά από την εποχή της, αφού τότε καθιερώνει τις πληρωμές με δόσεις.

Τα ηνία στον υιό

Το 1963 ο Γιώργος Δράκος, που ήταν ανήσυχο πνεύμα και είχε πρωτοποριακές ιδέες, θα πάρει τα ηνία της επιχείρησης από τον πατέρα του Παναγιώτη (πεθαίνει το 1966), ο οποίος θα αποσυρθεί και θα ανακηρυχθεί επίτιμος πρόεδρος. Ο ίδιος δίνει έμφαση στη διαφήμιση με πιο γνωστό σλόγκαν τη φράση «ο πολιτισμός στο σπίτι» κάτω από το λογότυπο, το ελεφαντάκι.

Εποχή άφησαν και οι ραδιοφωνικές εκπομπές «Είκοσι ερωτήσεις» και «Μισό Λεπτό», ενώ η ΙΖΟΛΑ πρωτοπορεί και με τους πανελλήνιους μαθητικούς διαγωνισμούς, την έμμεση καμπάνια με συμβουλές και ειδήσεις σε εφημερίδες, τις εκδηλώσεις και τις γιορτές. Ο Γ. Δράκος διετέλεσε πρόεδρος του ΣΕΒ και, εκτός από επιχειρηματικό, είχε και συγγραφικό ταλέντο.

Η σύμπραξη με την Εskimo, το λουκέτο και το εργοστάσιο που έγινε σούπερ μάρκετ

Ολα τα ωραία έχουν, όμως, ένα τέλος. Και η αρχή του τέλους για την ΙΖΟΛΑ ήρθε το 1977, όταν μαζί με την Εθνική Τράπεζα και την Eskimo σύστησαν την εταιρία Ελίντα, παραχωρώντας οι δύο επιχειρήσεις τις μονάδες παραγωγής και τα εμπορικά σήματα.

Τρία χρόνια νωρίτερα, η ΙΖΟΛΑ είχε αρχίσει την κατασκευή ενός μεγάλου εργοστασίου στη Θήβα (στα πρότυπα εκείνου της Καλλιθέας), το οποίο δεν αποπερατώθηκε ποτέ.

Τα χρέη της επιχείρησης προς την Εθνική Τράπεζα άρχισαν να αυξάνονται σε επικίνδυνα επίπεδα και το ίδιο συνέβαινε και με την Eskimo, που στις καλές εποχές της απασχολούσε με τη σειρά της 1.500 εργαζομένους και είχε μερίδιο αγοράς 27% στον κλάδο των ελληνικών ηλεκτρικών συσκευών.

Η Eskimo ακολουθούσε φθίνουσα πορεία, όπως και η ΙΖΟΛΑ, κι έτσι αμφότερες αποδέχτηκαν την πρόταση της Εθνικής Τράπεζας να γίνουν μέτοχοι, με το 1/3 έκαστη, της Ελίντα. Η ανάκαμψη, βέβαια, δεν ήρθε ποτέ και το 1979 η Ελίντα είχε χρέη.

Είχε αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για Ελίντα, που δούλευε ουσιαστικά για να πληρώνει τους τόκους των δανείων, αν και με τα εμπορικά σήματά της είχε παρουσία στην ελληνική αγορά σε 1.500 σημεία πώλησης. Βέβαια, είχε να ανταγωνιστεί τη Siemens, η οποία εξαγόρασε την ΠΙΤΣΟΣ.

Ετσι, η Ελίντα, που από το 1986 έχει μπει στον ΟΑΕ (Οργανισμός Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων) και ανήκε στις «προβληματικές» επιχειρήσεις, θα αντέξει έως το 1991 και συγκεκριμένα ως τον Απρίλιο, όταν και έκλεισε.

Διαγωνισμός

Από εκείνο το Πάσχα του 1991, και αφού αποζημιώνονται οι εργαζόμενοι, αναζητείται λύση για το μέλλον της επιχείρησης. Τον Φεβρουάριο του 1993, στον διαγωνισμό που γίνεται από τη Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων, επιλέγεται η προσφορά του επιχειρηματία Β. Παπαγιάννη (τότε ιδιοκτήτη της βιομηχανίας ψυκτικών θαλάμων Billpa Hellas) και υπογράφεται στις 5 Μαΐου του ίδιου έτους ένα προσύμφωνο μεταβίβασης, με το οποίο εκείνος τυπικά αποκτά τον έλεγχο της Ελίντα, χωρίς όμως να επαναλειτουργήσει.

Για πολλά χρόνια η υπόθεση παγώνει και περνά από διάφορα στάδια, φτάνοντας το 1997 στα διαιτητικά δικαστήρια. Τότε ο ΟΑΕ κατήγγειλε το προσύμφωνο και με τη σειρά του ο Β. Παπαγιάννης κατήγγειλε τον ΟΑΕ για αντισυμβατική συμπεριφορά (ότι δεν πραγματοποίησε εγκαίρως τη συμφωνία των πιστωτών σύμφωνα με το άρθρο 44 του νόμου 2000).

Μεταξύ άλλων, λέγεται ότι ο κ. Παπαγιάννης δεν κατέβαλε το τίμημα βάσει προσυμφώνου, δηλώνοντας ότι παρέλαβε αποθέματα μειωμένα κατά 900.000.000 δραχμές και ότι ο ΟΑΕ δεν πραγματοποίησε εγκαίρως τη συμφωνία πιστωτών. Επίσης, ζήτησε να αγοράσει μόνο τις μετοχές της Ελίντα που ανήκουν στον ΟΑΕ (72,65%), αφήνοντας για μελλοντική διαπραγμάτευση αυτές της Εθνικής Τράπεζας (27,33%).

Εκκαθάριση

Στο μεταξύ, τον Μάιο του 2000 ο ΟΑΕ μπαίνει σε καθεστώς εκκαθάρισης και έπειτα από 24 μήνες τα στοιχεία του ενεργητικού του μεταβιβάζονται στο Ελληνικό Δημόσιο.

Ο επιχειρηματίας Β. Παπαγιάνης έχει με δικαστική απόφαση κερδίσει το διαιτιτικό δικαστήριο και είναι στα χαρτιά διαχειριστής της Ελίντα. Ομως τις μετοχές της εταιρίας τις κρατά το Δημόσιο.

Η Eskimo βρίσκεται στα χέρια της εταιρίας FG Europe (εισηγμένη στο Χρηματιστήριο με βασικό μέτοχο τον επιχειρηματία Γιώργο Φειδάκη), ενώ το παλιό της εργοστάσιο στη Μεταμόρφωση ρημάζει.

Σε ό,τι αφορά το εργοστάσιο της ΙΖΟΛΑ στην Καλλιθέα, στη συμβολή των οδών Ευριπίδου και Αιγέως, που ήταν κάποτε η επιχείρηση, έχει γίνει σούπερ μάρκετ του Σκλαβενίτη, με μόνο απομεινάρι το φουγάρο της ΙΖΟΛΑ.

Στον πρώτο όροφο του καταστήματος υπάρχει ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος, μια μικρή έκθεση για την ΙΖΟΛΑ, με αφίσες εποχής, φωτογραφίες, κάποιες συσκευές της επιχείρησης που κοσμούσαν κάποτε τα ελληνικά νοικοκυριά, αλλά και ένα μικρό αφιέρωμα που προβάλλεται σε γιγαντοοθόνη με το σύντομο ιστορικό της επιχείρησης.

Η αγορά του ακινήτου στην Καλλιθέα, το οποίο ήταν στην κατοχή της Εθνικής Τράπεζας, έγινε από τη Σκλαβενίτης το 2001, μέσω διαγωνισμού, ενώ το σούπερ μάρκετ λειτούργησε το 2010.

Σε ό,τι αφορά το εμπορικό σήμα της ΙΖΟΛΑ, ανήκει στην Ελίντα, η οποία το παραχώρησε σε άλλη εταιρία αντί ενοικίου. Η εταιρία αυτή όμως, με τη σειρά της, μίσθωσε το σήμα στη Γ.Ε. Δημητρίου ΑΕΕ (υπάρχει σχετική απόφαση 539/2013).

Ποιος είναι ο αναμορφωτής που ξεκίνησε με TOYOTOMI

Η Γ.Ε. Δημητρίου ΑΕΕ είναι μία εταιρία που δραστηριοποιείται στο χονδρικό εμπόριο οικιακών ηλεκτρικών ειδών. Ιδρύθηκε το 1987, όταν και άρχισε τη συνεργασία της με την ιαπωνική Toyοtomi Co LTD, η οποία ήταν ο Νο1 κατασκευαστής θερμαστών κηροζίνης. Εως το 1993 βασικό αντικείμενο ήταν η εμπορία θερμαστών Kerosun, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε την αντιπροσωπία και τη διανομή των κλιματιστικών ΤΟΥΟΤΟΜΙ. Το 1999 ξεκινά τη συνεργασία της με την Carrier Hellas για τη διανομή του ομώνυμου οικιακού κλιματισμού, ενώ το 2000 ανέλαβε τη διανομή των κλιματιστικών Toshiba.

Το 2004 σε συνεργασία με την Τoyotomi ιδρύεται στην Ιταλία η εταιρία Ged - Toytomi Italia SRL, με έδρα το Μιλάνο, ως διανομέας του οικιακού και επαγγελματικού κλιματισμού Toytomi στην Ιταλία, και παράλληλα δημιουργείται τμήμα εξαγωγών. Επίσης αναλαμβάνει την αποκλειστική διανομή των μαρκών Kenwood, Mac Audio, Audiovox και Blaupunkt για προϊόντα ήχου και εικόνας.

Η εταιρία το 2006 επεκτείνει τη δραστηριότητά της και στον χώρο του ξενοδοχειακού εξοπλισμού, μέσω της θυγατρικής της Delta Hotelia.

Το 2010 η Γ.Ε. Δημητρίου ΑΕΕ μπήκε στο Χρηματιστήριο Αθηνών, όχι μέσω της κανονικής οδού, δηλαδή της εισαγωγής νέων εταιριών, αλλά μέσω μιας άλλης εισηγμένης εταιρίας, της Vell Group, του επιχειρηματία Κώστα Βελάνη, η οποία είχε ξεμείνει από αντικείμενο δραστηριότητας (παλιότερα και η Vell Group είχε επίσης μπει στο Χρηματιστήριο μέσω τεθλασμένης οδού, αξιοποιώντας την πρώην εισηγμένη Τασόγλου). Ωστόσο, το 2010 η Vell Group έχασε την αντιπροσωπία των προϊόντων Delonghi και, προκειμένου να αποκτήσει αντικείμενο δραστηριότητας, εξαγόρασε τη Γ.Ε. Δημητρίου. Η εξαγορά έγινε αντί 18.100.000 ευρώ. Παράλληλα, ο βασικός μέτοχος της Γ.Ε. Δημητρίου, ο Γεώργιος Δημητρίου, είχε αγοράσει το 31,5%% των μετοχών της Vell Group από τον Κ. Βελάνη.

Εν συνεχεία η Vell Group απορρόφησε τη Γ.Ε. Δημητρίου και η εισηγμένη Vell Group άλλαξε επωνυμία σε Γ.Ε. Δημητρίου, αποκτώντας τη σημερινή νομική μορφή της και καθιστώντας το νομικό πρόσωπο που προήλθε από αυτές τις

Ο πρόεδρος της εταιρίας Γιώργος Δημητρίου δήλωσε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» τα εξής: «Ενώ το σήμα ΙΖΟΛΑ ανήκει στην εταιρία μας εδώ και μερικά χρόνια, αποφασίσαμε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να αναβιώσουμε την ιστορική μάρκα, γιατί πιστεύουμε ότι τώρα είναι η ώρα να επιστρέψουμε, ως κοινωνία και ως καταναλωτές, στις παλιές αξίες μας, που αποδεικνύονται διαχρονικές. Θέλαμε για τη χώρα μας τη μάρκα που θα αναγνωρίζει τις συγκεκριμένες ανάγκες του ελληνικού νοικοκυριού, θα σχεδιάζει και θα προδιαγράφει προϊόντα που ανταποκρίνονται σε αυτές τις ανάγκες, και θα εγγυάται για την εξαιρετική ποιότητα των οικιακών συσκευών. Αυτή η μάρκα είναι η ΙΖΟΛΑ. Είμαι σίγουρος ότι στο μέλλον, όπως έγινε και πριν από 50 χρόνια, θα βγει από τα σύνορά της Ελλάδας και, ως ελληνικό προϊόν, θα κατακτήσει και ξένες αγορές».

Τούλα Δημούδη

https://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....