Deutche Welle : Η Γερμανία κάνει «Μπίζνες» με τους πρόσφυγες

Δήμοι και κοινότητες στη Γερμανία καταφεύγουν συχνά στην ιδιωτική πρωτοβουλία για να διαχειριστούν τη συνεχή ροή των προσφύγων. Οι επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται με κριτήριο το κέρδος.

«Απορρίπτουμε αναγκάστικά τα εννέα στα δέκα αιτήματα που δεχόμαστε, γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα να ανταποκριθούμε» λέει ο Κλάους Κοκς, εκπρόσωπος τύπου της European Homecare. Η εταιρεία αυτή υποστηρίζει ότι παρέχει τρόφιμα και κατάλυμα σε 15.000 πρόσφυγες σε ολόκληρη τη Γερμανία, απασχολώντας συνολικά 900 εργαζόμενους. Ο Κοκς έχει εργαστεί ως σύμβουλος επικοινωνίας σε μεγάλους ομίλους όπως η Volkswagen και η Aral και δηλώνει με αυτοπεποίθηση ότι η επιχείρησή του είναι «ένα Aldi σε σύγκριση με τις υπόλοιπες εταιρείες του κλάδου». Εννοεί φυσικά ότι, όπως και η γνωστή αλυσίδα σούπερμαρκετ, προσπαθεί να επιτύχει οικονομίες κλίμακας και ιδιαίτερα χαμηλή τελική τιμή μέσω του μεγάλου όγκου των παραγγελιών.

Αλλά ακόμη και σε αυτόν τον «κλάδο» δεν λείπουν οι συγκυριακές δυσκολίες. «Όσο και να ψάξετε, σε όλη την Ευρώπη δεν υπάρχει κοντέινερ ούτε για δείγμα» λέει ο Κοκς. Αυτό προφανώς συμβαίνει λόγω μεγάλης ζήτησης για προσωρινά καταλύματα. Μόνον η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση εκτιμά ότι μέχρι το τέλος του 2015 θα πρέπει να διαχειριστεί την άφιξη 800.000 προσφύγων και διαθέτει για τον σκοπό αυτό έξι δισεκατομμύρια ευρώ. Για δήμους και κοινότητες η συνεχής ροή προσφύγων σημαίνει κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Για επιχειρηματίες όπως ο Κλάους Κοκς σημαίνει πολλά υποσχόμενες ευκαιρίες στην «προσφορά υπηρεσιών». Ο ίδιος επιμένει ότι εδώ δεν λειτουργεί ο νόμος της προσφοράς και της ζήτησης: «Μιλάμε για δημόσιες συμβάσεις. Εδώ κερδίζει όποιος καταθέτει την πιο οικονομική προσφορά», υποστηρίζει.

«Κερδοσκοπία λόγω ελλείψεων»

Ο Μπερντ Μέσκοβιτς, αντιπρόεδρος της ΜΚΟ Pro Asyl, που δραστηριοποιείται για την παροχή βοήθειας στους πρόσφυγες, έχει διαφορετική άποψη. Πιστεύει ότι λόγω της αφόρητης πίεσης χρόνου πολλοί τοπικοί άρχοντες δεν είναι σε θέση να τηρούν πάντοτε το ισχύον δίκαιο περί δημοσίων συμβάσεων. «Αυτή τη στιγμή έχουμε υπερβεί τις προδιαγραφές» δηλώνει χαρακτηριστικά «και αυτό δίνει ουσιαστικά ένα μέσο πίεσης στις εταιρείες που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς, ενώ από την πλευρά τους δήμοι και κοινότητες δεν μπορούν να βρουν λύσεις σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα».

Ενδεικτική των προβλημάτων είναι η κατάσταση στην πόλη Χαμ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας: 1.000 πρόσφυγες διαμένουν μαζί με άλλους 550 ανθρώπους σε ένα προσωρινό κατάλυμα. Ο Μάρκους Κρεντς, υπεύθυνος οικονομικών του δήμου, υπολογίζει ότι για κάθε έναν από τους πρόσφυγες η δαπάνη στον προϋπολογισμό του δήμου ανέρχεται σε 1.200 με 1.300 ευρώ μηνιαίως. Σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης, για κάθε νεοεισερχόμενο πρόσφυγα ο δήμος δικαιούται και μία επιδότηση από τον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό, που φτάνει τα 675 ευρώ. Μόνο που «δεν γνωρίζουμε αν και πότε θα εκταμιευθούν τελικά αυτά τα χρήματα», τονίζει ο Κρεντς. Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η κατάσταση στα προσωρινά καταλύματα, όπου, όπως λέει, «υπάρχουν ιδιοκτήτες που θέλουν να εκμεταλλευθούν την κατάσταση και προσφέρουν στον δήμο άχρηστα καταλύματα, θεωρώντας ότι οι δήμοι δεν θα έχουν άλλη επιλογή παρά να τα αποδεχθούν. Ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν χρειάστηκε να ασχοληθούμε με τέτοιες προσφορές». Το πιο απίστευτο: εμφανίστηκε ακόμη κι ένα fonds με έδρα στα νησιά Κέιμαν, γνωστό φορολογικό παράδεισο, το οποίο προφανώς με κάποιον τρόπο κατάφερε να αποκτήσει ακίνητα στην πόλη του Χαμ.

Το νοσοκομείο ως business model?

Παρόμοιες δυσκολίες αντιμετωπίζει η πόλη του Έσεν. Aναζητώντας λύσεις, έχει προμηθευθεί ακόμη και «κινητά καταλύματα» για τη στέγαση προσφύγων. «Έρχονται τόσο πολλοί άνθρωποι, που αναγκαζόμαστε να αναζητήσουμε άμεσες και γρήγορες λύσεις» λέει ο δήμαρχος του Έσεν Ράινχαρντ Πας. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, η δημοτική αρχή έχει ήδη προσφύγει στις υπηρεσίες της European Homecare. Μάλιστα ένας αρμόδιος υπάλληλος, ο οποίος όμως δεν κατονομάζεται, φέρεται να δηλώνει για τη συγκεκριμένη εταιρεία στη γερμανική εφημερίδα: «Ξέρουν καλά ότι δεν έχουμε καμία άλλη επιλογή παρά να συνεργαστούμε μαζί τους».

Ο εκπρόσωπος της εταιρείας Κλάους Κοκς δεν δέχεται σε καμία περίπτωση ότι βγάζει κέρδος «πατώντας» στην ανθρώπινη ανάγκη. «Ένα νοσοκομείο βγάζει χρήματα από τους ασθενείς. Έτσι κι εμείς κερδίζουμε χρήματα ως επιχείρηση που προσφέρει μία συγκεκριμένη υπηρεσία στα πλαίσια της παροχής ασύλου. Έτσι δουλεύει η παροχή υπηρεσιών», τονίζει. Υπάρχουν όμως ηθικά όρια στην επένδυση και το κέρδος; Σύμφωνα με την οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt, το 2013 ο τζίρος της συγκεκριμένης εταιρείας αυξήθηκε κατά 80% φτάνοντας τα 16,7 εκ. ευρώ. Στοιχεία για το 2014 δεν έχουν γίνει γνωστά. Για τον Μπερντ Μέσοβιτς η «ρίζα του κακού» είναι ότι το κράτος έχει απολέσει τον ρυθμιστικό του ρόλο στην αγορά, επιτρέποντας την πώληση ακινήτων σε επενδυτικές εταιρείες. Με αυτά τα δεδομένα, υποστηρίζει ο Μέσοβιτς, δήμοι και κοινότητες δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά να συνεργαστούν με τους ιδιώτες, παίρνοντας και το ρίσκο της πιθανής κερδοσκοπίας.

Nicolas Martin / Γιάννης Παπαδημητρίου

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Οι μεγάλες μπίζνες της Άνγκελα στην Ελλάδα

Η ουσία κρύβεται στις λεπτομέρειες και τελικά στην πολιτική εκτός από τη γλώσσα του σώματος πρέπει κανείς να ζυγίζει και τα νοήματα πίσω από τις διατυπώσεις.

Η χθεσινή εικόνα του πρωθυπουργού ήταν άκρως αποκαλυπτική για το τι ακριβώς ειπώθηκε στο γεύμα εργασίας με την Άνγκελα Μέρκελ. Επειδή ο κινητήριος μοχλός στην ιστορία των κρατών δεν είναι άλλος από το χρήμα, είναι προφανές ότι εκτός από τις αρνήσεις η κυρία Μέρκελ έθεσε κι άλλα πράγματα στο τραπέζι των συζητήσεων.

Και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι η Μέρκελ είπε δυο λέξεις που «κλειδώνουν» όλη την χθεσινή συζήτηση: Τα project που συζητά η Task Force και τα δάνεια από την γερμανική KfW.

Αυτά τα δυο ζητήματα είναι όλη η «ταμπακιέρα» που σε κάθε συνάντηση θέτει επιτακτικά η Άνγκελα Μέρκελ στον Έλληνα πρωθυπουργό.

Ας πάρουμε όμως τα ζητήματα αυτά αναλυτικά:

1. Δάνεια στους Μικρομεσαίους

Εδώ ισχύει το δόγμα: Αν δεν δώσεις «τυράκι» στο λαό δεν μπορούν να γίνουν τα μεγάλα deals. Επειδή λοιπόν δεν πρόκειται να γίνουν μεγάλες μπίζνες αν δεν ταΐσεις την αστική τάξη η κυρία Μέρκελ φρόντισε να ξεκαθαρίσει στον Σαμαρά ότι «αφού οι δικές σας τράπεζες δεν μπορούν να ενισχύσουν την ρευστότητα στην αγορά, θα το κάνουμε εμείς». Κίνηση η οποία έχει μεν μια λογική, γιατί πρόκειται για τη ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Από εκεί τρώνε δηλαδή χιλιάδες ελληνικές οικογένειες.

Η ..είδηση όμως είναι ότι οι δανειστές θεωρούν αδύνατη τη δανειοδότηση αυτών των επιχειρήσεων από τις τράπεζες. Αν πίστευαν ότι οι στρόφιγγες θα ανοίξουν μετά από τόσα χρήματα που μπήκαν τα τελευταία χρόνια στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, δεν θα πίεζαν για χρηματοδότηση των επιχειρήσεων μέσω Ευρώπης και κυρίως μέσω ..Γερμανίας

Η χρηματοδότηση που στην ουσία είναι δάνεια, θα έρθει και από την Γερμανική Τράπεζα επενδύσεων.

Η Γερμανική KfW που συμμετέχει ήδη στο Ελληνικό Επενδυτικό Ταμείο, έχει δώσει 100 εκατ. ευρώ και άλλα τόσα η Ελλάδα.

Ωστόσο, με την ανακύκλωση των κεφαλαίων οι συνολικές χρηματοδοτήσεις που θα δοθούν σε ΜμΕ την επόμενη επταετία μπορούν να φθάσουν έως και σε 700 εκατ. ευρώ.

Γιατί καίγονται λοιπόν να δώσουν ρευστότητα στις μικρές επιχειρήσεις της Ελλάδας; Από οικονομικής άποψης είναι ο μόνος τρόπος για να επιβιώσει η ελληνική οικονομία και να επιστραφούν τα δανεικά στην τρόικα. Μόνο αν βγάλουν λεφτά οι επιχειρήσεις θα μπουν χρήματα στις τράπεζες με τη μορφή καταθέσεων και μετά με τη σειρά τους να δώσουν δάνεια στον κόσμο.

2. Από μια άλλη σκοπιά όμως, στόχος είναι οι μεγάλες business!

Η Μέρκελ το έχει πει πολλές φορές και για τον λόγο αυτό βρίσκονται στην Ελλάδα οι πιο στενοί της συνεργάτες. Ο κ. Ράιχενπαχ και ο κ. Φούχτελ που έχουν αναλάβει ο ένας το χώρο της Υγείας και ο άλλος τον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Στις δηλώσεις της ήταν απολύτως ξεκάθαρη:
«Εξακολουθεί να υφίσταται ένα ακόμη κρίσιμο σημείο, η τροφοδότηση μικρομεσαίων επιχειρήσεων με δάνεια. Μόνο κατ' αυτόν τον τρόπο μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη και για αυτό η Γερμανία προσπαθεί και σε αυτόν τον τομέα να παράσχει βοήθεια.
Έχουμε μια στενή ανταλλαγή απόψεων σε πολλά θέματα. Επ' αυτού μπορώ να αναφέρω την Task Force, στο πλαίσιο της οποίας η Γερμανία έχει αναλάβει δύο projects, τα οποία νομίζω ότι προχωράνε πολύ καλά στην Ελλάδα. Αφενός πρόκειται για τη βελτίωση του συστήματος υγείας και αφετέρου για τη συνεργασία σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης. Και στα δύο πρόγραμμα, σύμφωνα με την ενημέρωση που είχα από τον Πρωθυπουργό, σημειώνεται πρόοδος και βρίσκονται σε καλό δρόμο».

Η κυρία Μέρκελ θεωρεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας και την αποκομιδή των απορριμμάτων κερδοφόρα projects και όχι μέρος της κοινωνικής πολιτικής που ασκεί ένα κράτος. Ξεκάθαρα πράγματα. Επιθυμεί διακαώς οι γερμανικές εταιρείες να πουλήσουν μηχανήματα και τεχνογνωσία στα κρατικά νοσοκομεία και οι γερμανοί εργολάβοι – με έλληνες συνεταίρους – να πάρουν την διαχείριση των σκουπιδιών.

Άλλωστε αντίστοιχα κέρδη είχαν οι γερμανοί στο παρελθόν και με άλλα μεγάλα deals με τον ΟΤΕ, τα υποβρύχια, εξοπλιστικές δαπάνες κλπ. Μέχρι και τα φανάρια στους δρόμους έχουν πάρει...

Το ερώτημα λοιπόν είναι τι της απάντησε ο Έλληνας πρωθυπουργός;

Και αν υποθέσουμε ότι της απάντησε θετικά, με τι αντάλλαγμα για το συμφέρον της χώρας μας το έκανε αυτό και με ποια δικαιοδοσία;

Πήραμε κάτι για να δώσουμε κάτι άλλο; Με ποια δικαιοδοσία μπορεί ακόμα κι ένας πρωθυπουργός να διαπραγματεύεται τέτοια ζητήματα σε κλειστά γεύματα εργασίας;

Αυτά είναι ερωτήματα που έρχονται στο νου του κάθε Έλληνα πολίτη και στα οποία η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να απαντήσει.

Τα υπόλοιπα περί επιμήκυνσης του χρέους είναι για το θεαθήναι και για εσωτερική κομματική κατανάλωση.
Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....