Ένα ρομπότ, το οποίο μιλάει και χορεύει ποντιακά, κατασκεύασε το εργαστήριο της Ακαδημίας Ρομποτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Ο "Γιωρίκας", έτσι είναι το όνομα που έδωσε στο ρομπότ η ομάδα του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, είναι ένα παράδειγμα εφαρμογής κοινωνικής ρομποτικής και ρομποτικής αρωγής.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής του προγράμματος, ο οποίος μίλησε στον ΑΝΤ1, «η ομάδα προσπάθησε μέσω αυτής της εφαρμογής που αναπτύχθηκε, να προωθήσει και να παρουσιάσει την πρωτοβουλία του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, μαζί με τον σύλλογο εκπαιδευτών ποντιακής διαλέκτου για τα μαθήματα ποντιακής που ξεκινούν στο Πανεπιστήμιο».
Έλληνας ερευνητής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα ανακάλυψε πώς να ελέγχει πολλαπλά ρομποτικά drones χρησιμοποιώντας τον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Ο χειριστής φοράει ένα καπέλο εφοδιασμένο με 128 ηλεκτρόδια, το οποίο είναι συνδεδεμένο σε έναν υπολογιστή. Η συσκευή καταγράφει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου, όταν ο χειριστής μετακινεί ένα χέρι ή σκέφτεται κάτι, ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου ανάβουν.
«Μπορώ να δω αυτή την εγκεφαλική δραστηριότητα από έξω. Στόχος μας είναι να αποκωδικοποιήσουμε αυτή τη δραστηριότητα για τον έλεγχο των μεταβλητών για τα ρομπότ» δήλωσε ο Παναγιώτης Αρτεμιάδης, διευθυντής του εργαστηρίου Human-Oriented Robotics and Control και βοηθός καθηγητής της Μηχανικής και Αεροδιαστημικής Μηχανικής στη Σχολή Μηχανικών της Ύλης, Μεταφορών και Ενέργειας στις Σχολές Μηχανικών Ira A. Fulton.
«Αν ο χρήστης σκέφτεται τη μείωση της συνοχής μεταξύ των drones, της διασποράς τους δηλαδή, ξέρουμε ποιο μέρος του εγκεφάλου ελέγχει αυτή τη σκέψη» δήλωσε ο Έλληνας ερευνητής.
Ένα ασύρματο σύστημα στέλνει τη σκέψη αυτή στα ρομπότ.
«Έχουμε ένα σύστημα σύλληψης της κίνησης, το οποίο ξέρει που είναι οι άκρες του drone και αλλάζουμε την απόστασή τους, και αυτό είναι όλο», είπε.
Μέχρι τέσσερα μικρά ρομπότ, μερικά από τα οποία πετούν, μπορεί να ελεγχθούν με διεπαφές εγκεφάλου. Τα χειριστήρια δεν λειτουργούν, επειδή μπορούν να ελέγχουν μόνο ένα σκάφος τη φορά.
«Δεν μπορείς να κάνεις κάτι συλλογικά με ένα joystick. Αν θέλετε να συρρέουν γύρω από μια περιοχή και να διαφυλάξετε αυτή την περιοχή, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό.» τονίζει ο Αρτεμιάδης.
Για να τα μετακινήσετε, ο χειριστής παρακολουθεί μια οθόνη και σκέφτεται τα drones να εκτελούν διάφορες κινήσεις.
Ο Αρτεμιάδης έχει ασχοληθεί με τις διεπαφές εγκεφάλου προς μηχανές από τότε που ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 2009 και ειδικότερα με τις νευρικές διεπαφές με ρομποτικά χέρια και μπράτσα.
«Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 2-3 δεκαετιών έχει υπάρξει εκτεταμένη έρευνα για την ενιαία διεπαφή εγκεφάλου – μηχανής, όπου μπορείτε να ελέγξετε ένα μόνο μηχάνημα», είπε.
Πριν από μερικά χρόνια, είχε την ιδέα να πάει σε πολλά μηχανήματα. Είναι μέρος μιας τάσης στη ρομποτική και την εξερεύνηση του διαστήματος: Αντί να φτιάξεις ένα τεράστιο ακριβό μηχάνημα ή αεροπλάνο ή διαστημικά οχήματα, οι ερευνητές φτιάχνουν πολλά μικρά και φθηνά.
«Αν χάσεις τα μισά από αυτά, δεν έχει τόση σημασία»διευκρινίζει ο ερευνητής.
Εργάστηκε με τους πιλότους της Πολεμικής Αεροπορίας για το θέμα αυτό. Το διετές πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από τον Οργανισμό Defense Advanced Research Projects του Τμήματος Άμυνας των ΗΠΑ και της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι πιλότοι ήταν επιφυλακτικοί. Κύριες αντιρρήσεις τους ήταν τι θα συνέβαινε αν σκεφτεί ο χειριστής κάτι άλλο, ενώ έχει τον έλεγχο των drones.
Το επόμενο βήμα στην έρευνα του Αρτεμιάδη είναι πολλά άτομα που θα ελέγχουν πολλαπλά ρομπότ. Ο ίδιος σχεδιάζει να προχωρήσει σε ένα πολύ μεγαλύτερο πειραματικό χώρο. Στο μέλλον, βλέπει τα σμήνη από drone να εκτελούν πολύπλοκες εργασίες, όπως αποστολές έρευνας και διάσωσης.
Μπορεί το κράτος πρόνοιας στην Ευρώπη να μη βρίσκεται πια στις δόξες του, αλλά ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί έχουν κάθε καλή διάθεση να το διευρύνουν περαιτέρω, θέτοντας κάτω από την «ομπρέλα» του και τα ρομπότ.
Σχέδιο ψηφίσματος που κατατέθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, ζητά να αναγνωρισθούν τα ρομπότ ως «ηλεκτρονικά πρόσωπα». Αυτό πρακτικά, μεταξύ άλλων, θα σήμαινε ότι οι ιδιοκτήτες-εργοδότες της συνεχώς αυξανόμενης στρατιάς των ρομποτικών εργατών θα πρέπει να πληρώνουν και ασφαλιστικές εισφορές γι' αυτά.
Τα ρομπότ απασχολούνται σε ολοένα μεγαλύτερο βαθμό στα εργοστάσια και πέρα από αυτά, αντικαθιστώντας όλο και περισσότερους εργαζόμενους του δευτερογενούς (βιομηχανίες) και -σταδιακά- του τριτογενούς τομέα (υπηρεσίες).
Το σχέδιο ψηφίσματος από την επιτροπή νομικών υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου ζητά να τεθούν σε νέα βάση όλα τα ζητήματα που αφορούν τα ρομπότ, από τη νομική υπόστασή τους έως τη φορολόγησή τους. Όμως οι γερμανοί βιομήχανοι ήδη δήλωσαν ότι κάτι τέτοιο είναι πρόωρο καθώς το ζήτημα είναι περίπλοκο και είπαν ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να υλοποιηθεί σε 50 χρόνια.
Το προτεινόμενο ψήφισμα, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι «τουλάχιστον στα πιο εξελιγμένα αυτόνομα ρομπότ θα πρέπει να δοθεί η ιδιότητα των ηλεκτρονικών προσώπων με συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις».
Επίσης, προτείνει να υποχρεωθούν οι εταιρείες που απασχολούν ρομπότ, να δηλώνουν πόσα χρήματα εξοικονομούν σε ασφαλιστικές εισφορές, επειδή έχουν αντίστοιχα μειώσει το ανθρώπινο εργατικό δυναμικό τους.
Παραμένει πολύ αμφίβολο κατά πόσο το ψήφισμα θα εγκριθεί από την πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη κι αν γίνει δεκτό, δεν θα έχει δεσμευτική υπόσταση για τα κράτη.
Ακούστε τι λέει και ο Κυριάκος ότι συζητήθηκε στην πρόσφατη συνάντηση της λέσχης Μπίλντερμπεργκ
16χρονος μαθητής Δημήτρης Χατζής έχει κατασκευάσει ένα πρωτότυπο ρομπότ, το οποίο διαθέτει δεξιότητες ανάλογες του ανθρώπου και λειτουργεί με βάση το σύστημα που ανέπτυξε ο νεαρός δημιουργός του. Ο νεαρός από την Καβάλα είχε δει πριν μερικά χρόνια την ταινία Real Steel με τον Χιου Τζάκμαν και αυτό αποτέλεσε την καταλληλότερη αφορμή για να γίνει μέλος μιας μικρής διεθνούς κοινότητας που αναπτύσσει προηγμένες εφαρμογές στη ρομποτική.
Πρόκειται για το πρόγραμμα «InMoon»: Σε αυτό η κοινότητα μοιράζεται την κεντρική ιδέα, αλλά ο καθένας δημιουργεί το δικό του ρομπότ με ειδικά χαρακτηριστικά.
«Είναι το πρώτο τρισδιάστατα εκτυπωμένο 3D ανθρωποειδές ρομπότ ανοικτού κώδικα στον κόσμο» λέει στο «Έθνος» ο Δημήτρης Χατζής, μαθητής της Α’ Λυκείου στο ΓΕΛ Καβάλας. Πώς ξεκίνησε η ιδέα
«Η ιδέα ξεκίνησε από έναν Γάλλο σχεδιαστή και γλύπτη στο Παρίσι το 2014 και σταδιακά δημιουργήθηκε μια ομάδα, μια κοινότητα σε όλο τον κόσμο, συνολικά περίπου 200 άτομα, όπου μετέχω κι εγώ. Μπορούν να υπάρξουν λοιπόν πολλά τέτοια ρομπότ κλώνοι. Ο καθένας όμως βάζει τα δικά του στοιχεία, τις ιδέες του και καινοτομίες και δημιουργεί το δικό του ρομπότ.
Έτσι τα ρομπότ αυτά δεν είναι ίδια μεταξύ τους. Εχουν την ίδια εμφάνιση, αν το δούμε εξωτερικά, αλλά στα ηλεκτρονικά και τον προγραμματισμό διαφέρουν.
Τα ηλεκτρονικά
Ο καθένας το συνθέτει μόνος του, τοποθετεί ό,τι ηλεκτρονικά συστήματα θέλει και έτσι έχω βάλει κι εγώ τα δικά μου» εξηγεί ο Δ. Χατζής αναφορικά με τη δημιουργία του «Troopy», όπως ονόμασε το δικό του ρομπότ. Το ύψος του είναι 1,85 μ. και αποτελείται από 28 servo κινητήρες, ηχεία, κάμερα κ.ά.
«Ξεκίνησα να ενδιαφέρομαι για τη ρομποτική όταν ακόμα ήμουν μαθητής στην Ε’ τάξη του δημοτικού σχολείου, καθώς είχα επηρεαστεί από μια ταινία και αποφάσισα να ασχοληθώ. Σιγά σιγά άρχισα να κάνω πειραματάκια και κατάφερα να μάθω μόνος μου προγραμματισμό με τη βοήθεια του Ιντερνετ, αφού δεν είχα κανέναν να μου δείξει. Ολα τα βρήκα στο Ιντερνετ ενώ κάποια στιγμή διάβασα γι’ αυτόν τον Γάλλο σχεδιαστή και ξεκίνησα», αφηγείται ο νεαρός δημιουργός του Troopy.
Με εφόδιο έναν δικό του 3D εκτυπωτή, είχε τη δυνατότητα να φτιάχνει τα πλαστικά τμήματα και να συνθέτει σταδιακά το έργο του.
«Αρχισα να το φτιάχνω επειδή το όνειρό μου ήταν πάντα να κατασκευάσω ένα ανθρωποειδές ρομπότ. Είδα κάποια σχέδια στην αρχική τους μορφή, αλλά στη συνέχεια έχω κάνει πολλές αναβαθμίσεις. Κάποια στιγμή διαπίστωσα ότι αυτό μπορούσε να γίνει με τρισδιάστατη εκτύπωση και αυτός ήταν ο πιο οικονομικός τρόπος για μένα να το κατασκευάσω.
Το ρομπότ αυτό λειτουργεί από τη μέση και πάνω και μπορεί να κάνει όλες τις κινήσεις του ανθρώπου. Μιμείται άψογα το ανθρώπινο σώμα και αποτελείται από 28 κινητήρες έτσι ώστε να έχει τη δυνατότητα να κάνει όλες αυτές τις κινήσεις.
Μπορείς να του μιλάς μέσω μικροφώνου και αυτό σου απαντά, ενώ η συνομιλία γίνεται βέβαια στα αγγλικά. Εχει τη δυνατότητα να ακούει, να βλέπει, μπορεί να πιάσει κάποιο αντικείμενο και εκτελεί κατευθείαν τις εντολές που του δίνεις. Δημιουργήθηκε περίπου μέσα σε έναν χρόνο και ακόμα βεβαίως το αναβαθμίζω» μας λέει ο Δ. Χατζής, ο οποίος στην προσπάθειά του έχει τη συμπαράσταση της οικογένειάς του.
Σπουδές
Με στόχο την κορυφή
Για την προσωπική του πορεία και τα μελλοντικά του σχέδια, τον επιστημονικό προσανατολισμό, τα πράγματα για τον Δημήτρη είναι σαφή. Ο 16χρονος μαθητής έχει ήδη εκπονήσει τα σχέδιά του για την επαγγελματική του εξέλιξη η οποία συνδέεται με τα ευφυή συστήματα, τη ρομποτική και τον αυτοματισμό.
«Σχεδιάζω να πάω στο εξωτερικό και να σπουδάσω μηχανικός. Αυτό είναι το όνειρό μου και θα προσπαθήσω να φτάσω όσο το δυνατόν πιο ψηλά» λέει, ενώ στην έκθεση του φεστιβάλ δεκάδες μαθητές σχολείων αλλά και οικογένειες σχημάτιζαν κύκλο γύρω από το ρομπότ και τον παρακολουθούσαν να παρουσιάζει τη λειτουργία του.
«Είναι μια ικανοποίηση. Αυτό ήθελα πάντα να κάνω και αυτό έκανα. Παράλληλα προσπαθώ να είμαι συνεπής στο σχολείο όσο είναι δυνατόν, αριστεύω κάθε χρόνο, αλλά τώρα πλέον δίνω περισσότερο βάρος στη ρομποτική, διότι είναι αυτό που μου αρέσει».
.jpg)
