New York Times: «Ελλάς-Κίνα-Συμμαχία - Οι Κινέζοι μπήκανε στην χώρα και φέρνουνε λεφτά»

Την ανησυχία των Αμερικανών αλλά και των Ευρωπαίων ότι η Κίνα αθόρυβα διείσδυσε και επένδυσε στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να ελέγχει πλέον σημαντικό μέρος της οικονομίας της χώρας εκφράζει η «ναυαρχίδα» του Δημοκρατικού κόμματος, oι New York Times (ΕΔΩ).

«Η Ελλάδα μετά από μία μακρά μάχη με την λιτότητα που έχει επιβληθεί από την ΕΕ και τον ψυχρό ώμο που της πρόσφεραν οι ΗΠΑ, αποφάσισε να δεχθεί τη βοήθεια της Κίνας, τον πιο φιλόδοξο γεωπολιτικό επενδυτή».

«Ενώ η ΕΕ ήταν απασχολημένη να «ξεζουμίζει» την Ελλάδα οι Κινέζοι έκαναν «έφοδο» με «κουβάδες» γεμάτους με επενδύσεις που τώρα αρχίζουν και ωριμάζουν και αποδίδουν όχι μόνο οικονομικά αλλά προσφέρουν στο Πεκίνο και πολιτικό έρεισμα στην χώρα και κατ' επέκταση και σε όλη την Ευρώπη.

Αυτό το καλοκαίρι η Ελλάδα σταμάτησε την ΕΕ από το να εκδώσει αρνητική δήλωση για το Πεκίνο περί κινεζικής επιθετικότητας στην Νότια κινεζική Θάλασσα.

Αυτό τον Ιούνιο εμπόδισε και την αρνητική για την Κίνα έκθεση περί παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η διπλωματική αυτή στάση της Ελλάδας δεν πέρασε απαρατήρητη από την ΕΕ και τις ΗΠΑ οι οποίες από την αρχή ανησυχούσαν ότι η χώρα λόγω οικονομικής δυσανεξίας θα πέσει στα χέρια της Ρωσίας. Αντίθετα είναι οι Κινέζοι που έγιναν ένας πανίσχυρος ξένος παίκτης στην Ελλάδα μετά από χρόνια διπλωματικού φλερτ.

Η κινεζική ναυτιλιακή εταιρεία ‘Cosco’, η οποία είναι κρατική, ανέλαβε το 2016 την πλειοψηφία του ελληνικού λιμανιού του Πειραιά. Το λιμάνι αυτό είναι ύψιστης στρατηγικής σημασίας και οι Δυτικοί μόλις τώρα συνειδητοποιούν το μέγεθος της γεωστρατηγικής τους ήττας.

Η κινεζική κυβέρνηση θεωρεί τον Πειραιά ως την μεγαλύτερη και σημαντικότερη πύλη εισόδου των κινεζικών εξαγωγών προς την Ευρώπη και τον θεωρεί απαραίτητο για την υλοποίηση του νέου Δρόμου του Μεταξιού

Έτσι ενώ η Γερμανία αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως τον εγκληματία της Ευρωζώνης η Κίνα κατάφερε να καταστεί ο βασικός της σύμμαχος προσφέροντας απτά και υπαρκτά πράγματα: Χρήματα και επενδύσεις

«Ενώ οι Ευρωπαίοι συμπεριφέρονται σαν μεσαιωνικές βδέλλες, οι Κινέζοι συνεχίζουν να φέρνουν λεφτά» είπε ο Κώστας Δουζίνας επικεφαλής των Επιτροπών της Βουλής για την Άμυνα και την Εξωτερική πολιτική και μέλος του ΣΥΡΙΖΑ.»

Και εν ολίγοις για πιο λόγο να μην στραφεί η χώρα εκεί που την βοηθάνε με έργα και όχι με λόγια; Αυτό δεν ήταν το ζητούμενο τόσα χρόνια; Κι αν οι New York Times «σκάνε» δεν πειράζει ας πρόσεχαν στις ΗΠΑ. Ας έδιναν κι αυτοί κάτι.

Αλλά έτσι είναι, τον δεδομένο δεν τον αγαπάει κανείς, τον λατρεύουν όμως όταν αποχωρεί.

Πηγή www.pronews.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

NY Times: Η Ελλάδα σπάει το τρίγωνο της διαπλοκής …

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων ήρθε να βάλει τέλος σε ένα καθεστώς χάους που υπήρχε από τοτε που ιδρύθηκε η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα. Σπάει για πρώτη φορά αυτό που λέγεται ” τρίγωνο της διαπλοκής “!

Με τον τίτλο «Η Ελλάδα χτυπάει το ‘τρίγωνο της διαπλοκής’ στην τηλεόραση» οι New York Times αφιερώνουν βασικό άρθρο τους στη δημοπρασία των τηλεοπτικών αδειών.

H εφημερίδα επιχειρεί μια αναδρομή στην προχειρότητα και το μοντέλο χάους, επάνω στο οποίο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε η ιδιωτική τηλεόραση στην Ελλάδα, η αμερικανική εφημερίδα, παρουσιάζει με λεπτομέρειες, την κόντρα που έχει προκαλέσει σε πολιτικό, επιχειρηματικό και μηντιακό επίπεδο, η απόφαση της κυβέρνησης να βάλει ένα τέλος στην αυθαίρετη λειτουργία των καναλιών στην Ελλάδα.Μάλιστα ο αρθρογράφος επισημαίνει ότι ανεξάρτητα αν κανείς δεχεται ή όχι τις “αγαθές προθέσεις” της κυβέρνησης, η πραγματικότητα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ “επιχειρεί να βάλει μια τάξη, στην αγορά”.

Παράλληλα ο αρθρογράφος καταγράφει όλη την παθογένεια, που γέννησε το προηγούμενο ημι-παράνομο καθεστώς λειτουργίας με την “τριγωνική σχέση αλληλεξάρτησης”, που αναπτύχθηκε ανάμεσα στους ιδιοκτήτες των καναλιών, τα κόμματα και τις τράπεζες. Σχέση που όπως επισημαίνουν οι ΝΥΤ, επιβάρυνε με κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, το ήδη τεράστιο ελληνικό χρέος …

Ολοκληρο το άρθρο εδώ

Πηγή thefaq.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

ΙΔΟΥ Η ΔΙΑΣΠΑΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ …NEW YORK TIMES!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μεγάλο σοκ στην Τουρκία από ένα χάρτη που δημοσιεύει αυτές τις μέρες η γνωστή αμερικανική εφημερίδα, New York Times, επί τη ευκαιρία της εκατοστής επετείου του άγγλο-γαλλικού σχεδίου Syket Pıcot και που αποκαλύπτει, σύμφωνα με την εφημερίδα, πως πιθανώς θα… διαμορφωθεί η Τουρκία στο εγγύς χρονικό διάστημα.

Ο χάρτης αυτός όπως αναφέρουν οι Τούρκοι, φέρνει στην επιφάνεια το παλιό άγγλογαλλικό σχέδιο και θυμίζει την συνήθη των Σεβρών μετά το τέλος του Α παγκοσμίου πολέμου, με το τέλος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, (την οποία θέλει να αναστήσει ο Ερντογάν).

Σύμφωνα με τον χάρτη αυτό, ιδρύεται το ανεξάρτητο Κουρδιστάν που συνδέεται με το Κουρδιστάν του βορείου Ιράκ, η Αρμενία επεκτείνεται ανατολικά και ξαναπαίρνει τα χαμένα της εδάφη, ενώ στα δυτικά ιδρύονται δυο διεθνείς ελεύθερες ζώνες, μια στην Σμύρνη και άλλη μια στα Στενά και στον Βόσπορο που τίθενται υπό διεθνή έλεγχο. Η Συρία, για την οποία έχει «λυσσάξει» ο Ερντογάν, διατηρεί την εδαφική της ακεραιότητα ενώ ιδρύεται και μια αυτόνομη περιοχή στον Λίβανο υπό την επικυριαρχία της.

Η δημοσίευση αυτού του χάρτη όπως τον αναδημοσιεύει η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Sabah, (16/5), έχει προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων ειδικά σε μια περίοδο που στην γειτονική χώρα σοβεί μεγάλη πολιτική κρίση και όλα είναι σε μια χαρακτηριστική ρευστότητα, ενώ ο Ερνογάν συνεχώς προκαλεί και καινούργια προβλήματα με την μεγάλη του αλαζονεία.

Φαίνεται όπως το είχαν προφητέψει, ιδού ο «μοιραίος» άνθρωπος της Τουρκίας.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Πηγή

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Το 2014 οι New York Times έβγαζαν αρχηγό της ΝΔ τον Κυριάκο Μητσοτάκη (έγγραφο)

Σας παραθέτουμε έγγραφο των New York Times στις 14 Δεκεμβρίου 2014 όπου με άρθρο τους υποστηρίζουν ότι αν χάσει τις εκλογές ο Σαμαράς, θα πρέπει να εκλεγεί νέος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας κάποιος σαν το Κυριάκο Μητσοτάκη.

 Το άρθρο μπορείτε να το δείτε εδώ 

http://www.diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Νew York Times: Η χτυπημένη Ελλάδα δίνει μάθημα ανθρωπιάς στο προσφυγικό ζήτημα

Το παράδειγμα της Ελλάδας στην υποδοχή των προσφύγων καλεί ο αρθρογράφος των New York Times, Roger Cohen, να ακολουθήσει η υπόλοιπη Ευρώπη. Σε άρθρο του με τον τίτλο «Η Χτυπημένη Ελλάδα και το Προσφυγικό Μάθημα», ο Cohen επικροτεί τον τρόπο με τον οποίο μια χώρα που αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα παρέχει φροντίδα στους πρόσφυγες που καταφτάνουν καθημερινά στα εδάφη της.

«Η Ελλάδα με κάνει να σκέφτομαι αυτό που τα στατιστικά στοιχεία δεν σου λένε. Καμιά Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει δεχτεί τόσα χτυπήματα τα τελευταία χρόνια. Καμιά Ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει ανταποκριθεί με τόση ανθρωπιά στην προσφυγική κρίση», αναφέρει, προσθέτοντας ότι φέτος οι πρόσφυγες που έχουν καταφτάσει στην χώρα μας αγγίζουν τους 200.000.

«Μπαίνουν σε μια χώρα όπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού είναι άνεργοι. Βρίσκονται σε μια χώρα όπου το κατά κεφαλήν εισόδημα έχει πέσει κατά 23% από το ξεκίνημα της κρίσης, με ένα φτωχό τραπεζικό σύστημα και ασταθή πολιτική. Η Ελλάδα θα μπορούσε να αποτελεί παράδειγμα ενός έθνους με πιθανότητα να αντιμετωπίσει με βία τις μεγάλες εισροές ξένων. Σε γενικό επίπεδο, οι πρόσφυγες είναι καλοδεχούμενοι», σημειώνει ο Cohen, αναφέροντας πως παρόλο που υπήρξαν εντάσεις στη Λέσβο, η αντιμετώπιση των προσφύγων απέχει κατά πολύ από την μικροψυχία που επέδειξε η Ουγγαρία και άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

Ο αρθρογράφος των NYT επισκέφτηκε την Λέσβο, όπου επιβιβάστηκε σε ένα από τα λεωφορεία που μεταφέρουν τους πρόσφυγες από την Μόλυβο στο λιμάνι της Μυτιλήνης. Εκεί γνώρισε τον εθελοντή οδηγό Μιχάλη Παπαγρηγορίου, ο οποίος αφιερώνει ατελείωτες ώρες στην μεταφορά των μεταναστών στα διάφορα σημεία του νησιού. Αυτός ο άνδρας κατά τον Cohen αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.

«Θα είναι τυχεροί εάν συναντήσουν την ανθρωπιά του Παπαγρηγορίου. Ο κόσμος σκληραίνει στην μέγγενη της τεχνολογίας. Η παραγωγικότητα της γενναιοδωρίας δεν μπορεί να μετρηθεί», αναφέρει ο Cohen, αναφερόμενος στο ταξίδι των προσφύγων προς τον βορρά.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ – ΣΟΚ ΤΩΝ NEW YORK TIMES ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΒΟΠΟΥΛΟ!

Εκτενές ρεπορτάζ για την εμπλοκή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου στο σκάνδαλο της Proton Bank…

δημοσιεύουν οι New York Times.

Η εφημερίδα αναφέρεται στο πόρισμα του εισαγγελέα Καλούδη και στην πιθανότητα σύνταξης κατηγορητηρίου σε βάρος του διοικητή της ΤτΕ.

Ακόμα, φιλοξενεί συνέντευξη του ίδιου, στην οποία παρουσιάζει τη συμφωνία της Proton με την Τράπεζα Πειραιώς ως αναγκαίο ρίσκο, ενώ παρουσιάζει τους ισχυρισμούς του προσωρινά κρατούμενου, σήμερα, επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη για το ρόλο του κεντρικού τραπεζίτη στην υπόθεση.

Ακολουθεί ολόκληρο το δημοσίευμα των NYT, σε μετάφραση του directNEWS.gr:

«Σε μια εποχή που οι κεντρικοί τραπεζίτες, όπως ο Μπεν Μπερνάνκι, κυριαρχούν στην παγκόσμια οικονομική σκηνή, λίγοι κατέχουν τόση δύναμη στο εσωτερικό της χώρας τους, όση ο Γεώργιος Α. Προβόπουλος, ο Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος έχει διαδραματίσει καίριο ρόλο στο να αποφύγει η Ελλάδα την πτώχευση και να παραμείνει στη ζώνη του ευρώ.

Τώρα, όμως, ο κ. Προβόπουλος είναι αντιμέτωπος με μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ταραχώδους βασιλείας του: μια έρευνα σχετικά με το αν καταχράστηκε τη θέση του, εγκρίνοντας μια τραπεζική συμφωνία, με εμπλεκόμενο τον πρώην εργοδότη του και επιχειρηματικού μεγιστάνα, που κατηγορήθηκε στη συνέχεια για υπεξαίρεση και απάτη.

Σε ένα εμπιστευτικό πόρισμα που εκδόθηκε τον περασμένο Μάιο, ένας ανώτερος Έλληνας εισαγγελέας, έλεγε ότι ο κ. Προβόπουλος ενέκρινε την €71.000.000 ευρώ (96 εκ. δολ.) συμφωνία, παρά τις προειδοποιήσεις από το προσωπικό του, σχετικά με τα οικονομικά του αγοραστή. Το πόρισμα, μέρη του οποίου εξετάστηκαν από τους New York Times, δίνει μια εικόνα για το πεδίο της έρευνας, για την οποία ελάχιστα έχουν προηγουμένως αποκαλυφθεί.

Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ο κ. Προβόπουλος ωφελήθηκε προσωπικά από τη συναλλαγή, η οποία τελικά εγκρίθηκε. Ο ρόλος του όμως – και το ενδεχόμενο, όσο απομακρυσμένο κι αν είναι, ότι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει ποινικές διώξεις – θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις πέρα από την Ελλάδα. Άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ έχουν επενδύσει περισσότερα από 40 δισ. ευρώ για να καλύψουν το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Κατά τη διαδικασία αυτή, πίεσαν την Αθήνα να καθαρίσει τη διαφθορά και τον παρεοκρατικό καπιταλισμό που είναι η ρίζα των προβλημάτων της χώρας.

Σύμφωνα με το πόρισμα, ο κ. Προβόπουλος επέτρεψε στον επιχειρηματία, Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, να συνάψει μια συμφωνία με τον πρώην εργοδότη του κ. Προβόπουλου, την Τράπεζα Πειραιώς, σε απέραντα διογκωμένη τιμή. Η πράξη αυτή επέτρεψε στον κ. Λαυρεντιάδη να αποκτήσει τον έλεγχο μιας άλλης τράπεζας, της Proton, και, στην πορεία, να ωφελήσει την Πειραιώς, η οποία παράπαιε.

Ο φάκελος παραθέτει μια σειρά από κόκκινα σημεία που οι εποπτικές αρχές τραπεζών έθεσαν για τον κ. Λαυρεντιάδη, όπως το υπερβολικό χρέος και τις υποψίες για ξέπλυμα παράνομου χρήματος. Τον περασμένο Δεκέμβριο, είχε κατηγορηθεί για υπεξαίρεση από την Proton, προκειμένου να στηρίξει άλλα συμφέροντα του. Κρατείται στη φυλακή εν αναμονή της δίκης του και έχει αρνηθεί τις κατηγορίες.

Η Proton Bank χρειάστηκε να διασωθεί από την ελληνική κυβέρνηση, με κόστος 1,3 δισ. ευρώ.

Ο αντεισαγγελέας τότε, Γιώργος Καλούδης, υπογράμμιζε στο πόρισμά του, ότι υπάρχουν αρκετά ερωτήματα σχετικά με την συναλλαγή, που δικαιολογούν την περαιτέρω διερεύνηση του χειρισμού της υπόθεσης από την κεντρική τράπεζα. Ο κ. Καλούδης, ο οποίος δεν είναι πλέον στη θέση του, αρνήθηκε να σχολιάσει.

Ο κ. Προβόπουλος, σε μια συνέντευξη, είπε ότι όλες οι ενέργειές του στόχευαν στην πρόληψη της κατάρρευσης του ελληνικού χρηματοπιστωτικού συστήματος και ότι το διοικητικό συμβούλιο της κεντρικής τράπεζας ενέκρινε ομόφωνα την συμφωνία της Proton. Πρόσθεσε ότι ο κ. Λαυρεντιάδης είχε μια 20ετή πορεία ως επιτυχημένος επιχειρηματίας και είχε υποσχεθεί να κάνει την τράπεζα ένα πιο συντηρητικό ίδρυμα.

“Ήταν έτοιμος να εισφέρει πρόσθετα κεφάλαια στην τράπεζα και ικανοποιούσε όλες τις τυπικές και νομικές απαιτήσεις”, είπε ο κ. Προβόπουλος. Επεσήμανε ότι ο κ. Λαυρεντιάδης τελικά συνελήφθη και του διώχθηκε με βάση τα στοιχεία που παρείχε η κεντρική τράπεζα.

Η αμφισβήτηση του κ. Προβόπουλου και της διάσωσης των ελληνικών τραπεζών, απηχεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια για τις χρηματοδοτούμενες από τους φορολογούμενους διασώσεις των μεγάλων αμερικανικών τραπεζών κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ξεκίνησε το 2008. Πριν από πέντε χρόνια, ο Henry M. Paulson Jr, ο πρώην επικεφαλής της Goldman Sachs, ο οποίος ήταν τότε υπουργός Οικονομικών, και άλλοι με δεσμούς με την Wall Street, ενορχήστρωσαν τις διασώσεις, προκαλώντας τη δημόσια κατακραυγή.

Στην Ελλάδα, ο κ. Προβόπουλος επίσπευσε μια σειρά συμφωνιών που μεταμόρφωσαν την Τράπεζα Πειραιώς, όπου είχε διατελέσει αντιπρόεδρος πριν από την ένταξή του στην κεντρική τράπεζα, στην πιο ισχυρή τράπεζα του έθνους. Το νομικό έπος είναι επίσης ένα ορατό σημάδι μιας παρασκηνιακής πάλης για εξουσία, μεταξύ του κ. Προβόπουλου και της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, για τον έλεγχο των τραπεζών της χώρας, που για δεκαετίες υπήρξαν πηγή υποστήριξης και επιρροής στην Ελλάδα.

Το αν οι εισαγγελείς θα διώξουν επισήμως τον κ. Προβόπουλος είναι ασαφές. Οι δικηγόροι του κ. Λαυρεντιάδη έχουν υποστηρίξει ότι η υπόθεση του πελάτη τους και του κ. Προβόπουλου, πρέπει να διερευνηθούν από κοινού, όπως ο κ. Καλούδης προτείνει στην έκθεσή του.

Υποστηρικτές του διοικητή λένε ότι η έρευνα είναι πολιτικά υποκινούμενη και αβάσιμη, μια προσπάθεια καταδίωξης του κ. Προβόπουλου, έτσι ώστε η σε μεγάλο βαθμό αναξιόπιστη πολιτική τάξη να μπορέσει να επαναβεβαιώσει τον εαυτό της. Αλλά, οι επικριτές του κ. Γ. Προβόπουλου υποστηρίζουν ότι η στρατηγική που ακολουθήθηκε στην συμφωνία της Proton – που περιγράφεται ως μια σειρά από παρασκηνιακοί ελιγμοί που ωφέλησαν τον Μιχάλη Γ. Σάλλα, τον αυταρχικό πρόεδρο της Τράπεζας Πειραιώς – εφαρμόστηκε επανειλημμένα, πιο πρόσφατα, όταν η Πειραιώς αγόρασε τις ελληνικές επιχειρήσεις τριών κυπριακών τραπεζών τον περασμένο Μάρτιο, σε τιμή κατακύρωσης €524.000.000, και λίγους μήνες αργότερα αποκόμισε κέρδος €3.500.000.000 για τη συναλλαγή.

“Η θέση του διοικητή έχει γίνει πολύ ισχυρή, και δεν νομίζω ότι έχει υποβληθεί σε ουσιαστική εξέταση”, δήλωσε ο Παύλος Ελευθεριάδης, καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο οποίος έχει επικρίνει τον τρόπο με τον οποίο ειδικές ομάδες συμφερόντων στην Ελλάδα έχουν επεκτείνει την επιρροή και τη δύναμή τους τα τελευταία χρόνια. “Υπήρχε η θεαματική αποτυχία της Proton, και υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με τη συμφωνία της Πειραιώς στην Κύπρο. Χρειαζόμαστε ριζική μεταρρύθμιση όλων των θεσμικών μας οργάνων – Συμπεριλαμβανομένης και της Τράπεζας της Ελλάδας”.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο κ. Προβόπουλος έχει γίνει στόχος επικρίσεων. Έχει κάνει ελάχιστα για να αποκρύψει την χαμηλή εκτίμησή του για το πολιτικό κατεστημένο, επικρίνοντας ανοιχτά τις δημοσιονομικές πολιτικές του και ιδιωτικά τόσο το συντηρητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας όσο και το αριστερής κλίσης ΠΑΣΟΚ, επειδή δεν επιτίθενται στα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας με περισσότερη δύναμη και ταχύτητα.

“Δεν είμαι σε αυτή τη δουλειά για να ευχαριστήσω τους πολιτικούς”, δήλωσε ο κ. Προβόπουλος, 63 ετών, σε συνέντευξή του στο ευρύχωρο γραφείο του. “Δεν είμαι απλά ένας απλός πολίτης. Έχω πολύ μεγαλύτερες ευθύνες. Οι ενέργειές μου θα κριθούν στο μέλλον, αφού η σκόνη θα έχει κατακαθίσει και οι άνθρωποι είναι σε καλύτερη θέση να εκτιμήσουν τα αποτελέσματα”.

Η ανώτερη θέση του στο διοικητικό συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία, μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επεδίωξαν ένα βάναυσο καθεστώς λιτότητας για την Ελλάδα, έχει τροφοδοτήσει τις υποψίες ότι προσομοιάζει πιο στενά στους τεχνοκράτες των Βρυξελλών και της Φρανκφούρτης από όσο στον πολιορκούμενο ελληνικό λαό.

Και ο ίδιος αμφισβήτησε εμμέσως την εξουσία του κ. Σαμαρά, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός το 2012 και ο οποίος ανέμενε ότι ο ρόλος του τραπεζικού εκλέκτορα θα προοριζόταν για τον πρωθυπουργό, όπως ήταν το έθιμο στην Ελλάδα.

Για δεκαετίες, η πολιτική επιρροή σε αυτή τη χώρα είναι σε άμεση συνάρτηση με την ικανότητα ενός πολιτικού να δανείζεται και να ξοδεύει, με τις τοπικές τράπεζες, κύριοι αγοραστές των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, να ενεργούν ως πρωταρχικοί διαμεσολαβητές. Υπό ένα καθεστώς λιτότητας, μια τέτοια προσέγγιση δεν είναι πλέον δυνατή. Και καθώς οι κυβερνήσεις έρχονται και παρέρχονται – μέχρι σήμερα, ο κ. Προβόπουλος έχει επιβιώσει πέντε πρωθυπουργών και επτά υπουργών οικονομικών – η δύναμη του διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας έχει μόνο στερεοποιηθεί.

Εκπαιδευμένος ως καθηγητής οικονομικών, ο κ. Προβόπουλος δεν είναι ακαδημαϊκός ελιτιστής. Το ύφος του – με αυτοπεποίθηση, αν όχι μαχητικός – έχει τη στάση ενός ανώτατου τραπεζικού στελέχους, ρόλος που εκτελούσε για μια δεκαετία πριν από την ανάληψη των ηνίων της Τράπεζας της Ελλάδας το 2008. Όπως το βλέπει ο ίδιος, η εμπειρία του ως αυστηρού διαπραγματευτή, είχε κρίσιμη σημασία για τις ελληνικές τράπεζες, στο να τις αποτρέψει από το να υποκύψουν στη σχεδόν μοιραία τραπεζική κρίση τους περασμένου έτους και στην επανεμφάνισή τους τώρα με ένα νέο φορτίο κεφαλαίου, προσφορά του Ευρωπαίου φορολογούμενου.

Η απάντησή του στον τραπεζικό πανικό είχε την αίσθηση μιας στρατιωτικής εκστρατείας. Υπό την κάλυψη της νύχτας, αεροπλάνα από τη Φρανκφούρτη και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες πέταξαν με παλέτες μετρητών, οι οποίες στη συνέχεια μεταφέρθηκαν με πλοία, φορτηγά και τρένα σε τράπεζες σε όλη τη χώρα. Και με τη μια ελληνική τράπεζα μετά την άλλη να βρίσκεται αντιμέτωπη με μια αποτυχία, η έξαρση των συγχωνεύσεων τραπεζών που ενορχήστρωσε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, ήταν άνευ προηγουμένου.

“Η πείρα μου ως εμπορικού τραπεζίτη ήταν πολύ χρήσιμη”, είπε. “Πιστεύω ότι κάναμε καλή δουλειά – Αν το τραπεζικό σύστημα δεν είχε προστατευεί, μάλλον θα έπρεπε να βγούμε από τη ζώνη του ευρώ”.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα να σωθεί η ελληνική οικονομία, είπε, νεύοντας σοβαρά προς την κατεύθυνση του γραφείου του, “το κέντρο βάρους ήταν ακριβώς εδώ”.

Η εξαετής θητεία του κ. Προβόπουλου λήγει τον επόμενο Ιούνιο, και ενώ είναι σύνηθες για τους νέους πρωθυπουργούς να διορίζουν τους δικούς τους επικεφαλής των κεντρικών τραπεζών, ένας αυξανόμενος αριθμός τραπεζιτών και επενδυτών υποστηρίζουν ότι ο κ. Προβόπουλος θα πρέπει να ανανεωθεί υπό το πρίσμα της εύθραυστης χρηματοπιστωτικής κατάστασης της χώρας. Αλλά η έρευνα της Proton θα μπορούσε να το αλλάξει αυτό.

Σε κάποιο βαθμό, στη συναλλαγή της Proton βρίσκεται η ουσία του τι έχει κάνει τον κ. Προβόπουλο μια πολωτική φιγούρα. Σχεδιασμένη γρήγορα στο τέλος του 2009 και στις αρχές του 2010, η συμφωνία βασίστηκε στις δεξιότητες διαχείρισης κρίσεων του κεντρικού τραπεζίτη και έδειξε την προθυμία του να βάλει ένα αβέβαιο στοίχημα, με την ελπίδα ότι το αποτέλεσμα ενός πιο σταθερού τραπεζικού συστήματος θα μπορούσε να δικαιολογήσει τους κινδύνους. Αλλά, επίσης, ρίχνει ένα όχι και τόσο κολακευτικό φως στο σκοτεινό δούναι και λαβείν ανάμεσα στους τραπεζίτες, τους ηγέτες των επιχειρήσεων και των κυβερνητικών αξιωματούχων, που από καιρό είναι συνώνυμο με την πορεία της Ελλάδας και που πολλοί πιστεύουν ότι βρίσκεται στη ρίζα της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας.

Εκείνη την εποχή, ο κ. Λαυρεντιάδης καθόταν πάνω σε χρέος άνω των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Πειραιώς, υπό τον κ. Σάλλα, έψαχνε να ξεφορτωθεί 31% των μετοχών της στην Proton, το οποίο είχε αποκτήσει το 2008.

Η συμφωνία, όπως την είδε ο κ. Προβόπουλος, θα έλυνε δύο προβλήματα: θα έδινε στην Πειραιώς μια αναγκαία έγχυση μετρητών και στην ασταθή Proton έναν νέο ιδιοκτήτη, ο οποίος υποσχέθηκε να επενδύσει και να σταθεροποιήσει το ίδρυμα.

Η συμφωνία με την Proton ανακοινώθηκε στις 29 του Δεκεμβρίου του 2009. Την επόμενη μέρα, ο κ. Λαυρεντιάδης μεταβίβασε €71.000.000 προς την Πειραιώς, σύμφωνα με το πόρισμα του εισαγγελέα – παρότι η πώληση δεν είχε επισήμως εγκριθεί από τις ρυθμιστικές διαίρεση της κεντρικής τράπεζας.

Καθώς εβδομάδες πέρασαν χωρίς ένα νεύμα από τις ρυθμιστικές αρχές, ο κ. Λαυρεντιάδης άρχισε να ανησυχεί ότι δεν θα αποκτήσει ποτέ τον έλεγχο της τράπεζας. Ο κ. Λαυρεντιάδης δήλωσε στους εισαγγελείς ότι συναντήθηκε με τον κ. Σάλλα, τον πρόεδρο της Πειραιώς, στα τέλη Μαρτίου και είπε ότι είχε αποφασίσει να αποχωρήσει από τη συμφωνία.

“Μην το κάνεις αυτό”, απάντησε ο κ. Σάλλας, σύμφωνα με τον κ. Λαυρεντιάδη. “Επιτρέψτε μου να καλέσω τον καλό μου φίλο Γιώργο Προβόπουλο, και θα κάνει ό,τι χρειάζεται για να εγκριθεί αυτή η συμφωνία”.

Λίγες μέρες αργότερα, η κεντρική τράπεζα ενέκρινε την πώληση.

Η Τράπεζα Πειραιώς, σε δήλωσή της, ανέφερε: “Ο ισχυρισμός ότι η Τράπεζα Πειραιώς ή ο πρόεδρος της παρενέβησαν ανάρμοστα για να διευκολυνθεί η πώληση μετοχών της Τράπεζας Proton στον κ. Λαυρεντιάδη, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα και αντανακλά την αποπροσανατολιστική υπερασπιστική γραμμή που πρόσφατα υιοθετήθηκε από τον κ. Λαυρεντιάδη, 28 ολόκληρους μήνες μετά την αρχική του δίωξη”.

Στη ρίζα της άμυνας του κ. Γ. Προβόπουλου είναι η άποψή του ότι κατά τη στιγμή της συναλλαγής, το Μάρτιο του 2010, ο κ. Λαυρεντιάδης είχε μια αρκετά ισχυρή φήμη ως επιχειρηματίας ώστε να εγκριθεί ως νέος ιδιοκτήτης τράπεζας στην Ελλάδα. Αυτό δεν ήταν, όμως, μια άποψη που συμμερίστηκε ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Κύπρου, που απέρριψε μια προσπάθεια από τον κ. Λαυρεντιάδη να αγοράσει μια τράπεζα στην Κύπρο, κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, υποστηρίζοντας ότι τα οικονομικά του ήταν αμφίβολα.

Εκ των υστέρων, ο κ. Προβόπουλος είπε, πως δέχεται ότι ο κ. Λαυρεντιάδης ήταν ένας κακό ηθοποιός. Αλλά ο ίδιος απορρίπτει την αιτίαση ότι η πώληση της Proton και οι συμφωνίες της Πειραιώς στην Κύπρο αποκαλύπτουν εύνοια προς τον πρώην εργοδότη του ή σε ελληνικές τράπεζες γενικά.

“Πρώτη και μοναδική προτεραιότητα μου είναι να διασφαλιστεί η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα”, είπε ο κ. Προβόπουλος. Ο κ. Σάλλας της Πειραιώς ήταν διατεθειμένος να αναλάβει κινδύνους που οι άλλοι δεν ήταν, πρόσθεσε.

Όσο για τον κ. Λαυρεντιάδη, συνεχίζει να διακηρύττει για την αθωότητά του.

“Αν είμαι ένοχος”, είπε πρόσφατα στους εισαγγελείς, “το ίδιο ένοχοι είναι και ο κ. Σάλλας και ο κ. Προβόπουλος”.».

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

New York Times: Βάτραχος σε κατσαρόλα με βραστό νερό η Ελλάδα

Η οικονομική λιτότητα οδηγεί σε έλλειμμα δημοκρατίας - Ανήμποροι να φανταστούν το μέλλον τους οι πολίτες - Η κυβέρνηση Σαμαρά γίνεται όλο και πιο απολυταρχική. 

«Αν ρίξεις έναν βάτραχο σε νερό που βράζει θα πηδήξει αμέσως έξω. Αν όμως ζεστάνεις το νερό σιγά σιγά τότε ο βάτραχος θα περιμένει υπομονετικά να βράσει μέχρι θανάτου».

Με αυτά τα λόγια η αμερικανική εφημερίδα New York Times περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα την οποία παρομοιάζει με καζάνι που βράζει.

Σύμφωνα με τους NYT η ελληνική δημοκρατία είναι σαν τον βάτραχο που βράζει, εξαιρετικά αποδυναμωμένη από τις πελατειακές σχέσεις και την κατάχρηση εξουσίας, πληγωμένη από τα πέντε χρόνια της ύφεσης και της λιτότητας και πλέον... σε μεγάλο κίνδυνο.

Οι  New York Times γράφουν πώς η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά γίνεται όλο και πιο απολυταρχική, περνώντας νόμους με διατάγματα, έχοντας τάσεις προς την άκρα Δεξιά.

Η εφημερίδα προειδοποιεί ότι η οικονομική λιτότητα οδηγεί αυτόματα σε έλλειμμα δημοκρατίας, ενώ αναφέρεται σε αυτό το σημείο στα αυξημένα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Οι NYT αναφέρονται ακόμη στο «λουκέτο» στην ΕΡΤ, τονίζοντας ότι «ξύπνησε μνήμες με τανκς» σε πολλούς.



«Στα εφτά χρόνια της δικτατορίας πολλοί Έλληνες έβλεπαν την Ευρώπη ως ελπίδα για εκείνους. Η αλήθεια είναι ότι πολλές ευρωπαϊκές οργανώσεις υπερασπίστηκαν τη δημοκρατία. Ωστόσο, σήμερα, οι πολιτικοί της ΕΕ, τα οικονομικά ιδρύματα και οι συνεταίροι τους στο ΔΝΤ ενδιαφέρονται μόνο να κλείνουν τρύπες στον ισολογισμό, παρά το κόστος σε ανθρώπινες ζωές και σε πολιτικές ελευθερίες», γράφει η εφημερίδα.

Πάνω από το ένα τέταρτο του πληθυσμού -62% από αυτούς είναι κάτω από 25 ετών- είναι ήδη άνεργοι, συνεχίζει και προσθέτει ότι αυτή την εβδομάδα οι δανειστές ζήτησαν από την Ελλάδα να προχωρήσει σε 12.500 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων.

Κατά τους NYT, oι μεταρρυθμίσεις φαίνονται ως απελπιστική προοπτική, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα δύο κόμματα που βρίσκονται σήμερα στην εξουσία ήταν εκείνα που «καλλιέργησαν πρώτα το σάπιο σύστημα» και οι Έλληνες, απελπισμένοι από τη συνεχιζόμενη ύφεση και οργισμένοι με τους πολιτικούς είναι σήμερα ανήμποροι να φανταστούν το μέλλον.

«Το νερό ζεσταίνεται, ο βάτραχος πέφτει σε βαθύ ύπνο και στη συνέχεια σε κώμα. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας η Ευρώπη έμοιαζε ένα ασφαλές μέρος, έξω από την κατσαρόλα. Τώρα η Ευρώπη είναι αυτή που ανεβάζει τη θερμοκρασία» καταλήγουν οι  NYT.   

Πηγή

Διαβάστε περισσότερα.... »

....