VIDEO - Αρχαίες λύρες ακούγονται ακόμη στο Κιλκίς - Εξαγωγές σε όλον τον κόσμο

Ταξιδέψαμε στον Ευρωπό και γνωρίσαμε την οικογένεια Κουμαρτζή, που τις κατασκευάζει.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που συναντάς όπως προσεγγίζεις τον Ευρωπό είναι το έντονο πράσινο σε όλη την έκταση της ευρύτερης περιοχής, της Παιονίας του Κιλκίς. Στην άκρη του χωριού βρίσκεται η οικία Κουμαρτζή, στη "σκιά" του λόφου Μάνα, γύρω από τον οποίο συναντάει κανείς ό,τι απέμεινε σήμερα από τη συνώνυμη αρχαία πόλη. Στο κατώφλι της οικίας μας περιμένει η οικογένεια, ο πατέρας Αναστάσιος, η μητέρα Ελένη, καθώς και οι τρεις γιοι τους, ο Δάνης, ο Νίκος και ο Θοδωρής. Η κουβέντα μας ξεκινάει με τον Νίκο, τον "μεσαίο", ο οποίος εμπνεύστηκε την προσπάθεια αναβίωσης και ανάδειξης του αρχαιοελληνικού και τόσο μυστηριακού αυτού οργάνου.

«Όπως τα πάντα στη ζωή (και ειδικότερα στην καθημερινότητα της οικογένειας Κουμαρτζή), έτσι και η ενασχόληση μας με τις αρχαίες λύρες οφείλεται σε μία σειρά από ερεθίσματα: την αγάπη όλων των μελών της οικογένειας μας για τη μουσική, την επί μία δεκαετία και πλέον ενασχόληση του πατέρα μου με την παραδοσιακή οργανοποιία, την αγάπη μου για τα αρχαία artefacts, καθώς και την πρόσφατη ενασχόληση μου με το product design.

Τείνουμε να ξεχάσουμε τη μοναδικότητα και τη δύναμη που κρύβουν τα φυσικά υλικά. Γιατί η μουσικότητα ενός ξύλου να είναι πολύ ανώτερη από αυτή ενός άλλου; Γιατί οι χορδές από έντερο να ακούγονται διαφορετικά από τις συνθετικές

Πρώτος ξεκίνησε ο πατέρας μου, ως ερασιτέχνης μουσικός και παίκτης μπουζουκιού. Όσο μεγάλωνε, η αγάπη του για τη μουσική εστίασε στη διδασκαλία της τέχνης σε παιδιά, ενώ πριν από μία δεκαετία άρχισε να ασχολείται σοβαρά με την οργανοποιία παραδοσιακών ελληνικών οργάνων, όπως μπουζούκια, μπαγλαμάδες κ.λπ. και μας ενέπνευσε να ξεκινήσουμε τα "Μουσικά Όργανα Αναστάσιος". Από την άλλη, η μητέρα μου, Ελένη, ασχολήθηκε με πάθος με τον μουσικό σύλλογο της γενέτειρας μας επί σειρά ετών.

Φυσικό ήταν λοιπόν και οι τρεις γιοι να μεγαλώσουμε μέσα στη μουσική. Και αν εγώ τελικά ασχολήθηκα με άλλες τέχνες (συγγραφή βιβλίων, graphic design, καθώς και με την ίδρυση ενός πρότυπου εκδοτικού οίκου, το www.iWrite.gr), τα δύο μου αδέλφια αφιερώθηκαν στη μουσική. Κάπως έτσι, ο Δάνης είναι πλέον επαγγελματίας μουσικός με συχνή δισκογραφία με τους APERITO, ενώ ο βενιαμίν της οικογένειας, ο Θοδωρής, παρουσίασε πρόσφατα το Reggetiko Project, δεχόμενος τα πρώτα ενθουσιώδη μηνύματα από το μουσικόφιλο κοινό. Tελικά, δεν ξέφυγα ούτε εγώ από τη μουσική, μιας και πρόσφατα άρχισα τα μαθήματα στην αρχαία ελληνική λύρα. 

Στην Ελλάδα υπάρχουν 2-3 παλαιότεροι κατασκευαστές, ενώ στο εξωτερικό είναι αρκετοί οι οργανοποιοί παρόμοιων μουσικών οργάνων, όπως για παράδειγμα σουμεριακές ή κέλτικες λύρες. Ως προς τις αρχαίες λύρες όμως, το πρόβλημα μέχρι πρόσφατα ήταν ότι αυτές κοστολογούνταν πολύ ακριβά. Αυτό βέβαια είχε αντίκτυπο στη διάδοση του οργάνου, μιας και δεν μπόρεσε να βρει την αναγνώριση που έχαιρε κατά την αρχαιότητα και οι καλοί παίκτες αρχαίας λύρας σήμερα μετριούνται δυστυχώς στα δάκτυλα του ενός χεριού. Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να αλλάξουμε εμείς, με άκρως ποιοτικές (μουσικά και κατασκευαστικά) αρχαίες λύρες σε εξαιρετικά χαμηλό κόστος.

Για εμένα προσωπικά, η αρχαία ελληνική λύρα είναι από τα πιο πλούσια σε ιδιαιτερότητες μουσικά όργανα που υπάρχουν σήμερα. Κατ' αρχήν, φέρει το βάρος αμέτρητων ιστοριών, τόσο μυθολογικής φύσεως (διαβάστε τον Ύμνο στον Ερμή του Ομήρου για αρχή) όσο και ιστορικής. Ποιο άλλο όργανο συνδυάζει στην ιστορία του τον θεό Ερμή, τον θεό Απόλλωνα, μαζί με τον μεγάλο Πυθαγόρα; Ποιο άλλο μουσικό όργανο μπορεί να ισχυριστεί ότι έκανε μερικούς από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της ανθρωπότητας να ασχοληθούν μαζί του, όπως τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα;

Έχουμε αποφασίσει να κάνουμε όμορφα πράγματα στην πατρίδα μας και η αρχαία λύρα είναι το διαβατήριο για να τα μεταφέρουμε και στον υπόλοιπο κόσμο.

Επιπλέον, στη σύγχρονη εποχή των συνθετικών υλικών και των ηλεκτρικών μουσικών οργάνων, τείνουμε να ξεχάσουμε τη μοναδικότητα και τη δύναμη που κρύβουν τα φυσικά υλικά. Γιατί η μουσικότητα ενός ξύλου να είναι πολύ ανώτερη από αυτή ενός άλλου; Γιατί οι χορδές από έντερο να ακούγονται διαφορετικά από τις συνθετικές; Γιατί το δέρμα ενός ζώου να είναι ιδανικό για ένα ηχείο, ενώ ενός άλλου όχι; Στην κατασκευή μίας αρχαίας λύρας η χαοτική φύση των υλικών "δαμάζεται" με αριστοτεχνικό τρόπο, ώστε να παράξουν κάτι άψυχο που έχει όμως "ψυχή" και μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα, οργή, θλίψη, χαρά.

Τα βασικά μοντέλα λυρών χρειάζονται 4-5 ημέρες, ενώ τα πιο σύνθετα φθάνουν έως τις 8-10 ημέρες. Ειδικές παραγγελίες, δηλαδή παραγγελίες οργάνων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που να απαντούν στις ανάγκες ενός παίκτη, μπορεί να χρειαστούν έως και 15 ημέρες έως την ολοκλήρωση τους (ανάλογα με το βαθμό δυσκολίας πάντα).

Από την άλλη, σε περίπτωση μεγάλων παραγγελιών, οι χρόνοι αυτοί μπορούν να μειωθούν αρκετά, μιας και τα μοντέλα των αρχαίων λυρών μπορούν άμεσα να μπουν σε γραμμή παραγωγής. Δεν θα ήταν υπερβολικό αν λέγαμε ότι θα είμαστε έτοιμοι σύντομα να παραδίδουμε παραγγελίες εκατοντάδων λυρών μέσα σε 1-2 μήνες, εφόσον φυσικά καταφέρουμε να δημιουργήσουμε την απαιτούμενη ζήτηση.

Τον τελευταίο χρόνο έχουμε εστιάσει κυρίως στην ανάπτυξη πρωτοτύπων των λυρών, στη δημιουργία μίας χαμηλού κόστους γραμμής παραγωγής (με στόχο το τελικό όργανο να κοστολογηθεί χαμηλά), καθώς και σε κάποια πρώτα βήματα προώθησης στην παγκόσμια αγορά. Κάποια στιγμή ένας άνθρωπος από το Dexter των Η.Π.Α. ψάχνοντας κάτι στο Internet, βρήκε κατά τύχη κάποιες αναφορές σε εμάς, κατέληξε στην ιστοσελίδα μας και πήρε την απόφαση να ασχοληθεί και αυτός με την εκμάθηση του αρχαίου αυτού οργάνου. Η παραγγελία έχει ήδη γίνει, ενώ το όργανο ταξιδεύει ήδη στον νέο του κάτοχο, κάτι που μας δείχνει ότι η αναβίωση του ενδιαφέροντος για την αρχαία ελληνική λύρα δεν είναι σε καμία περίπτωση ένα άπιαστο όνειρο.

Οι λύρες μας διαγωνίστηκαν και βραβεύτηκαν στο Designing Creative Synergies 2014. Μάλιστα, ο σχετικός τιμητικός έπαινος αποκτάει μεγαλύτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς από ποιους απονεμήθηκε: το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος κ.ά.

Η κατασκευή λυρών αποδείχθηκε τελικά "πυρήνας" γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκαν πολλά και διάφορα υπο-projects. Χάρη σε αυτά καταλάβαμε σύντομα ότι υπάρχει μία υποβόσκουσα αγάπη για την αρχαία ελληνική μουσική, η οποία ψάχνει διέξοδο σε πολλούς ανθρώπους ώστε να εκφραστεί. Επίσης, σύντομα θα ξεκινήσουν οι ηχογραφήσεις με τη Λίνα Παλερά για το πρώτο μουσικό album του The Lyre 2.0 Project. Σε αυτό μάλιστα θα συμμετάσχει και ο Michael Levy, ο γνωστότερος σήμερα παίκτης αρχαίων λυρών στον κόσμο, ο οποίος ενθουσιάστηκε με το project και έχει ήδη παραγγείλει τη δική του αρχαία ελληνική λύρα. Στόχος μας είναι να ηχογραφηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες αρχαίες μελωδίες, γι' αυτό και ξεκινήσαμε μία μεγάλη έρευνα για μουσική που διασώζεται από την αρχαιότητα. 

Η ζωή εδώ στον Ευρωπό έχει άλλους ρυθμούς, μία ταχύτητα που σου επιτρέπει να ασχοληθείς περισσότερο με την ουσία των πραγμάτων και να εκφραστείς με έναν ολοκληρωμένο τρόπο. Αρκεί βέβαια να είσαι ανήσυχος, μιας και ειδάλλως η ραστώνη και η στασιμότητα καραδοκούν.

Ο πατέρας μου για παράδειγμα ξυπνάει νωρίς το πρωί (6-7), ξεκινάει με περπάτημα, στη συνέχεια πίνει τον πρωινό καφέ στο σπίτι, πηγαίνει στη δουλειά του (είναι κτηνίατρος στο επάγγελμα), επιστρέφει το μεσημέρι, τρώει σε οικογενειακό τραπέζι (πόσοι μπορούμε να το πούμε αυτό στην πόλη αλήθεια;), ξεκουράζεται και το απόγευμα έως το βράδυ χάνεται μέσα στο εργαστήριο οργανοποιίας του να παλεύει με τα μουσικά όργανα. Και φυσικά, το βράδυ βρίσκει πάντα λίγο χρόνο για τσίπουρο ή καφέ στην πλατεία με παιδικούς (και μη) φίλους.

Έχουμε αποφασίσει να κάνουμε όμορφα πράγματα στην πατρίδα μας και η αρχαία λύρα είναι το διαβατήριο για να τα μεταφέρουμε και στον υπόλοιπο κόσμο.

Πηγή www.lifo.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Τα αδέλφια Κουκούντζου εξηγούν πώς µια ελληνική εταιρεία από το Κιλκίς έφτασε να εξάγει σε 102 χώρες και να παίρνει έργα σε Ρωσία και Κίνα.

Το 2009 η Kleemann Ηellas εξαρτιόταν σε ποσοστό 70% από τις πωλήσεις στην ελληνική αγορά. Μέσα σε µια πενταετία κατάφερε να αντιστρέψει θεαµατικά τον λόγο των πωλήσεών της, πραγµατοποιώντας σήµερα το 88% του κύκλου εργασιών της στο εξωτερικό. Η µετατόπιση επιβλήθηκε από την κρίση, αλλά προσέφερε µια πρώτης τάξεως ευκαιρία στον αµιγώς ελληνικό όµιλο κατασκευής ανελκυστήρων να αναπτυχθεί θεαµατικά µέσα στην πιο δύσκολη οικονοµική συγκυρία που έχει αντιµετωπίσει η χώρα.

Από το Κιλκίς, όπου εδράζονται τα κεντρικά γραφεία και µία από τις τρεις µονάδες παραγωγής του οµίλου, ο διευθύνων σύµβουλος του οµίλου Kleemann, Κωνσταντίνος Κουκούντζος, εξηγεί πως δεν έγιναν όλα µέσα σε µια νύχτα. «Ήδη από το 2000 είχαµε δηµιουργήσει συνθήκες εξαγωγών. Το 2010 –έπειτα από µια ραγδαία πτώση της τάξης του 90% στην ελληνική αγορά– εντατικοποιήσαµε τις προσπάθειές µας στο εξωτερικό». Σήµερα ο όµιλος εξάγει σε 102 χώρες, διαθέτει ίδια εµπορική παρουσία σε δεκαπέντε χώρες, ενώ στις επτά από αυτές έχει ιδρύσει θυγατρικές εταιρείες. Eπίσης, έχει δηµιουργήσει ανελκυστήρες για κάθε φύση δηµόσιου ή ιδιωτικού έργου, ενώ έχει παραγάγει και εγκαταστήσει ανελκυστήρες για διεθνή αεροδρόµια, αλλά και για πλατφόρµες εξόρυξης πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα.

Σύµφωνα µε τον γενικό διευθυντή της εταιρείας, Νίκο Κουκούντζο τον νεότερο, οι «δυνατές» αγορές βρίσκονται στην Ανατολή (Τουρκία, Ρωσία), στη Δύση (Βρετανία, Γερµανία), αλλά και σε αναδυόµενες οικονοµίες, όπως η Κίνα και η Αυστραλία, όπου µόλις το 2015 ιδρύθηκε τοπική θυγατρική µέσω εξαγοράς υπάρχουσας υποδοµής.

Οι βάσεις για τη σηµερινή εξέλιξη της Kleemann, ωστόσο, µπήκαν το 1983, οπότε και ιδρύθηκε από τον σηµερινό πρόεδρο, Νίκο Κουκούντζο, πατέρα του σηµερινού ηγετικού διδύµου που οδηγεί την εταιρεία στον 21ο αιώνα. Ο πρεσβύτερος Νίκος Κουκούντζος είναι ένας αυτοδηµιούργητος επιχειρηµατίας που κατάφερε να γίνει εργοστασιάρχης σε µια χώρα µικρής τεχνολογικής και βιοµηχανικής παράδοσης. Οι επενδύσεις σε τεχνολογία και παραγωγική βελτίωση, αλλά και σε εµπορικές επεκτάσεις, είναι από τότε αδιάλειπτες. Η διοίκηση αξιοποίησε τα κεφάλαια που άντλησε το 1999 κατά την είσοδό της στο Χρηµατιστήριο Αθηνών, αλλά και το ευνοϊκό οικονοµικό περιβάλλον, για να δηµιουργήσει έναν οργανισµό µε ανταγωνιστικά πλεονεκτήµατα στη διεθνή αγορά. Ακόµη και όταν ξέσπασε η κρίση, παρά τις απαραίτητες προσαρµογές, ο όµιλος δεν έπαψε να επενδύει, ώστε να ενισχύσει την παραγωγή και την τεχνολογική υπεροχή του.

Το 2011 δηµιούργησε στο Κιλκίς τον πρώτο πύργο δοκιµών ανελκυστήρων στην Ελλάδα και τον τέταρτο µεγαλύτερο ιδιωτικό σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η επένδυση ξεπέρασε τα πέντε εκατ. ευρώ, αλλά έδωσε το πλεονέκτηµα στο Τµήµα Έρευνας και Ανάπτυξης να πραγµατοποιεί δοκιµές για µια σειρά νέων προϊόντων, όπως για ανελκυστήρες που προορίζονται για ουρανοξύστες. Έτσι, η εταιρεία κατάφερε να διεισδύσει σε νέες µεγάλες αγορές, όπως των ΗΠΑ, της Μέσης και της Άπω Ανατολής. Την ίδια χρονιά, ο όµιλος εγκαινιάζει την τρίτη παραγωγική µονάδα του –εκτός αυτής που εδράζεται στο Κιλκίς και άλλης µίας στη Σερβία– αυτή τη φορά στην Κίνα, στην επαρχία Σούτζο, πλησίον της Σανγκάης, όπου βρίσκονται µεγάλες βιοµηχανικές εγκαταστάσεις, µεταξύ των οποίων και εκείνες σηµαντικών ανταγωνιστών της Kleemann στην παραγωγή ανελκυστήρων.

Η κίνηση, που κόστισε δύο εκατ. ευρώ, έπεται της ίδρυσης θυγατρικής στον Χονγκ Κονγκ το 2010 και ήρθε για να ενισχύσει τόσο την παραγωγή όσο και την εµπορική διείσδυση του οµίλου στην περιοχή. «Το 60% της παγκόσµιας ζήτησης ανελκυστήρων έρχεται πλέον από την Κίνα, οπότε τόσο εµπορικά όσο και παραγωγικά η εγκατάστασή µας στην περιοχή έχει µεγάλη σηµασία» σηµειώνει ο Κωνσταντίνος Κουκούντζος. Οι επενδύσεις, ωστόσο, δεν περιορίστηκαν µόνο στους τοµείς της τεχνολογίας και παραγωγής, αλλά και στην εκπαίδευση του ανθρώπινου δυναµικού.

Μέσα στη βαθιά κρίση, η Kleemann αύξησε σηµαντικά το κόστος εκπαίδευσης και κατάρτισης, ενώ δηµιούργησε προγράµµατα υποστήριξης (coaching) για όλους. Δεν υπάρχει µήνας που να µην υπάρχει εκπαίδευση ή υποστήριξη για καθέναν από τους εργαζοµένους της. «Χτίσαµε εταιρική κουλτούρα. Αυτό µας συνοδεύει, αποτελεί ένα συγκριτικό πλεονέκτηµά µας και, εν µέρει, εξηγεί την ανάπτυξη που κατέγραψε η εταιρεία τα τελευταία χρόνια» σηµειώνει ο Νίκος Κουκούντζος. Η διείσδυση της Kleemann και των προϊόντων της, ωστόσο, αποδίδεται σε µια σειρά παραµέτρων. Εκτός από τεχνολογίες αιχµής, οι ανελκυστήρες χαρακτηρίζονται από υψηλές προδιαγραφές ντιζάιν, οι οποίες παραµετροποιούνται σύµφωνα µε τις ανάγκες και τις επιθυµίες του πελάτη. Ο όµιλος, µάλιστα, συνεργάζεται µε τον Ανδρέα Ζαπατίνα, βιοµηχανικό σχεδιαστή διεθνούς φήµης, ο οποίος έχει διατελέσει επί χρόνια αρχισχεδιαστής της Subaru και της Alfa Romeo, καθώς και διευθυντής σχεδίασης των εταιρειών BMW και Fiat.

Πέρα από το ντιζάιν και τις tailor made λύσεις, η επιχείρηση έχει αναπτύξει ως συγκριτικό πλεονέκτηµα έναντι του διεθνούς ανταγωνισµού, την ταχύτητα και την ευελιξία. «Το έργο στο Κρεµλίνο περιήλθε στην Kleemann γιατί προσφέραµε ταχύτατο χρόνο εκτέλεσης. Μέσα σε δύο µήνες είχαµε παραδώσει και εγκαταστήσει τον ειδικό ανελκυστήρα που εξυπηρετεί το θέατρο του Κρεµλίνου, ένα έργο ειδικών προδιαγραφών» αναφέρει ο εµπορικός διευθυντής, ο οποίος συµπληρώνει πως η Kleemann αποτελεί έναν από τους λίγους κατασκευαστές ανελκυστήρων που συνδυάζει όλα τα παραπάνω.

Παράλληλα, η εταιρεία στηρίχθηκε στην ανάπτυξη διαρκών επαγγελµατικών σχέσεων µε τους πελάτες της δηµιουργώντας ένα ισχυρό Τµήµα Αfter Sales. «Όλο το 24ωρο οποιαδήποτε µέρα του χρόνου, υπάρχει κάποιος υπεύθυνος να απαντήσει στο πρόβληµα του πελάτη, όπου και αν αυτός βρίσκεται» αναφέρει ο Νίκος Κουκούντζος. «Θέλουµε να πιστεύουµε ότι έχουµε αναπτύξει ανθρωποκεντρική κουλτούρα και πως δηµιουργούµε ιδιαίτερους δεσµούς µε τον πελάτη».

Το 2015, κατά τεκµήριο, αποτελεί άλλη µία χρονιά ανάπτυξης για την εταιρεία. Πέρα από την επέκτασή της στην Αυστραλία, µέσα στη χρονιά ιδρύθηκαν ακόµα δύο θυγατρικές στην Κροατία και στη Γερµανία. Στο πρώτο εξάµηνο της χρήσης, o κύκλος εργασιών του οµίλου ανήλθε σε 47,9 εκατ. ευρώ, από 40,3 εκ. ευρώ το αντίστοιχο διάστηµα του 2014, παρουσιάζοντας αύξηση 18,9%. Αντίστοιχα τα κέρδη προ φόρων παρουσίασαν αύξηση κατά 84,2%. Πιο συγκεκριµένα, ανήλθαν στα 2,1 εκατ. ευρώ, από 1,1 εκατ. ευρώ στο αντίστοιχο εξάµηνο του 2014.

Τα δύο αδέλφια που φέρουν την ευθύνη της διοίκησης στέκονται ιδιαίτερα στο θέµα της απασχόλησης. Ο Κωνσταντίνος Κουκούντζος αναφέρει ως µία από τις πιο δύσκολες στιγµές του στο «τιµόνι» της επιχείρησης, την εποχή που ξέσπασε η κρίση (2008-2009), όταν υποχρεώθηκε να προχωρήσει σε απολύσεις προσωπικού. «Ήταν δύσκολο, προσωπικά και επαγγελµατικά, αλλά καταφέραµε να ανασυνταχθούµε, να καλύψουµε το χαµένο έδαφος και να δηµιουργήσουµε θέσεις εργασίας. Σήµερα ο όµιλος απασχολεί περισσότερους εργαζόµενους από ποτέ και επιδίωξή µας είναι να αυξήσουµε ακόµη περισσότερο τις θέσεις εργασίας».

Και οι δύο γελάνε όταν ερωτώνται για τις λανθασµένες αποφάσεις. «Τέτοιες λαµβάνονται κάθε µέρα. Αλίµονο αν κάποιος που ασκεί διοίκηση µπορεί να λαµβάνει πάντοτε την καταλληλότερη απόφαση» σηµειώνουν. «Όλες οι υπόλοιπες, πάντως, φαίνεται να είναι πολύ σωστές αποφάσεις» συνεχίζουν. Επί της ουσίας, εκτιµούν ότι η δηµιουργία µονάδων παραγωγής στο εξωτερικό θα µπορούσε να επιταχυνθεί, προκειµένου να αναπτυχθεί ακόµα ταχύτερα ο όµιλος.

Παρά την εξωστρέφεια της Kleemann, τα δύο αδέλφια δεν έµειναν ανεπηρέαστα από τα όσα συµβαίνουν στην Ελλάδα το 2015. Ο κίνδυνος ενός Grexit, η πολύµηνη οικονοµική αβεβαιότητα και τα capital controls δεν είναι υγιείς συνθήκες για την άσκηση της επιχειρηµατικότητας του οµίλου. «Ακόµη και αν δεν εξαρτιόµαστε από την εσωτερική ζήτηση, έχουµε εξάρτηση από εισαγωγές πρώτων υλών. Δεν θα ωφελούνταν κανείς, λοιπόν, από την εκτροπή της οικονοµίας της χώρας» υπογραµµίζουν. Πάντως, τα στρατηγικά πλάνα της εταιρείας περιλαµβάνουν περαιτέρω ανάπτυξη διεθνώς, αλλά και ενίσχυση των δραστηριοτήτων εντός Ελλάδας, που παραµένει η παραγωγική και τεχνολογική βάση του οµίλου.

Οι διοικούντες, από τη µεριά τους, υποστηρίζουν ότι, µε µια συνεπή προσπάθεια αποκατάστασης της εµπιστοσύνης και σταθεροποίησης της οικονοµίας, είναι δυνατή η επαναφορά της χώρας σε ορθή πορεία ανάπτυξης. «Το 2014 παρατηρήσαµε ότι η ελληνική αγορά, ακόµη και στον τοµέα ζήτησης εξοπλισµού ανελκυστήρων παρουσίασε ανάκαµψη. Αν σταθεροποιηθεί η κατάσταση, έχουµε προοπτικές για σηµαντική βελτίωση».

Ως προαπαιτούµενα της ανάκαµψης θεωρούν τη διαµόρφωση ενός σταθερού φορολογικού πλασίου, «ώστε να γνωρίζουµε πού κινούµαστε», την προώθηση των µεταρρυθµίσεων, «για να εναρµονιστούµε µε το διεθνές περιβάλλον», και την πάταξη της εισφοροδιαφυγής και της φοροδιαφυγής, «προκειµένου να µη στρεβλώνεται ο ανταγωνισµός και να µη χάνει η πολιτεία».

Στο µεταξύ, η Kleemann θα κάνει τη δουλειά της. «Οφείλουµε να αναπτυσσόµαστε διαρκώς»...

Πηγή

http://www.diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....