VIDEO - Tuvunu: Το τσάι του βουνού απο την Κομοτηνή που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο - Η «Βεργίνα» βρήκε φλέβα χρυσού στο τσάι Tuvunu

Το δρόμο για την υλοποίηση του δόγματος «καινοτομία-εξωστρέφεια» μέσα από την εκμετάλλευση του αναξιοποίητου πλούτου της ελληνικής γης δείχνει η Ζυθοποιία Μακεδονίας-Θράκης μέσα από το λανσάρισμα του Ice Tea Tuvunu.

Πρόκειται για το πρώτο παγωμένο ρόφημα με ελληνικό τσάι του βουνού, μέλι και λεμόνι (παγκόσμια κατοχυρωμένη πατέντα), το οποίο κάνει πρεμιέρα σε λίγες μέρες στις αγορές του εξωτερικού αλλά και στα ράφια των ελληνικών σούπερμάρκετ. Το επίσημο ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε στην πρόσφατη στην πρόσφατη έκθεση «Ανατολική Μακεδονία Θράκη 2012» της Κομοτηνής Κομοτηνή όπου απέσπασε ενθουσιώδη σχόλια.
Την απλή όσο και ευφυή ιδέα για ένα παγωμένο τσάι από βότανα του βουνού συνέλαβε ο επικεφαλής της Ζυθοποιίας Μακεδονίας-Θράκης, Δημήτρης Πολιτόπουλος εδώ και αρκετό καιρό. Όμως για την εφαρμόσει στην πράξη χρειάστηκε να περιμένει την αλλαγή του αναχρονιστικού νομικού πλαισίου που μέχρι πρόσφατα απαγόρευε στις ζυθοποιίες να παράγουν στις εγκαταστάσεις τους αναψυκτικά. Αυτό έγινε με ένα από τα τελευταία νομοθετήματα του 2011 και το οποίο προωθήθηκε παρά τις αντιδράσεις που συνάντησε από μεγάλα «ονόματα» του κλάδου των αναψυκτικών.

Στο μεταξύ η εταιρεία είχε από το 2011 προχωρήσει στη σύναψη των συμβολαίων με τους καλλιεργητές, στη δημιουργία των αποθηκευτικών χώρων καθώς και στις απαραίτητες τροποποιήσεις στη γραμμή παραγωγής. Παράλληλα, «έκλεισε» τις πρώτες εξαγωγικές συμφωνίες με την αγορά των ΗΠΑ και ακολούθησαν αντίστοιχες συμφωνίες για το λανσάρισμα σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές (π.χ. Γερμανία). Ο κ. Πολιτόπουλος δεν κρύβει, άλλωστε, ότι η στόχευση και το «μεγάλο στοίχημα» είναι οι εξαγωγές.
Εκτός από τις εμπορικές συμφωνίες, ωστόσο, η διεθνής ανταπόκριση είναι τουλάχιστον ικανοποιητική: Είναι χαρακτηριστικό ότι η πατέντα της εταιρείας προκάλεσε το ενδιαφέρον μεγάλων ειδησεογραφικών οργανισμών, όπως του βρετανικού BBC που έστειλε ειδικό συνεργάτη του στην Κομοτηνή για να καλύψει το θέμα.
Αυτή τη στιγμή η εταιρεία υλοποιεί πρόγραμμα συμβολαιακής γεωργίας, συνολικού προϋπολογισμού 400.000 ευρώ με 200 παραγωγούς στην περιοχή της Ξάνθης από τους οποίους προμηθεύεται 80 τόνους βιολογικού τσαγιού. Να σημειωθεί ότι αποκλειστικά ελληνικής προέλευσης είναι και τα υπόλοιπα συστατικά του Tuvunu, δηλαδή το λεμόνι και το μέλι (που αντικαθιστά τη ζάχαρη που περιέχουν άλλα προϊόντα του ανταγωνισμού.
Στόχος της Ζυθοποιίας Μακεδονίας-Θράκης είναι αφενός να επεκτείνει τη συμβολαιακή γεωργίας στους νομούς της Ροδόπης και της Έβρου (αφού η πρώτη ύλη δεν επαρκεί για να καλύψει τη ζήτηση με αποτέλεσμα να συλλέγει τσάι και από άλλες περιοχές της χώρας) αφετέρου να την εμπλουτίσει βάζοντας στο «παιχνίδι» κι άλλες καλλιέργειες. Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία μιας μεγάλης οικογένειας υγιεινών αναψυκτικών με βάση τα βότανα της ελληνικής γης. Μάλιστα, μέχρι το τέλος του χρόνου αναμένεται να έχουν ετοιμαστεί παγωμένα ροφήματα με χαμομήλι, τήλιο, φασκόμηλο αλλά και συνδυασμός τους. Ο κ. Πολιτόπουλος, άλλωστε, πιστεύει ακράδαντα ότι το μέλλον της χώρας και η απάντηση στην κρίση θα έρθουν μέσα από το «βαρύ πυροβολικό» της ελληνικής γης και τη μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων.

Μια «καυτή» αγορά που αναπτύσσεται

Σε αντίθεση με τα αναψυκτικά και τους χυμούς οι πωλήσεις των οποίων υποχωρούν τόσο σε όγκο όσο και σε αξία, η αγορά των παγωμένων ροφημάτων με βάση βότανα και, κυρίως, το τσάι αναπτύσσεται στη χώρας και, μάλιστα, με διόλου ευκαταφρόνητους ρυθμούς. Μάλιστα, σύμφωνα με εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς, την τελευταία διετία οι πωλήσεις αυξήθηκαν σε ένα ποσοστό 9% γεγονός που, όπως επισημαίνουν οι ίδιοι, σημαίνει ότι «χώρος για νέες ιδέες υπάρχει». Δεν είναι τυχαίο ότι όλο και περισσότερες εταιρείες λανσάρουν νέα προϊόντα με στόχο να κερδίσουν ένα κομμάτι μιας «πίτας» που μεγαλώνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Vivartia που πέρυσι λανσάρισε τη σειρά Life Tsai ενώ στον κλάδο σχεδιάζει να εισέλθει και η Λουξ-Μαρλαφέκας.
Ακόμα καλύτερη είναι η εικόνα στο εξωτερικό και δη στην αγορά των ΗΠΑ (σ.σ. προφανώς η επιλογή της Ζυθοποιίας Μακεδονίας-Θράκης να «χτυπήσει» εκεί δεν είναι τυχαία) όπου η «δίψα» για ice tea μεγαλώνει χρόνο με το χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2010 οι εισαγωγές τσαγιού στη χώρα ξεπέρασαν ακόμα και αυτές της Βρετανίας ενώ το 85% των ποσοτήτων που καταναλώνονται αφορούν παγωμένο τσάι. Η συγκεκριμένη αγορά υπολογίζεται από τους ειδικούς στα 3 δισ. δολάρια ενώ την ίδια χρονιά (2010) οι πωλήσεις αυξήθηκαν κατά 11,5%.

Ο Δημήτρης Κρις, μιλάει για το τσάι Tuvunu και το πως κατάφερε να εξάγει ελληνικό τσάι του βουνού στα πέρατα τυ κόσμου. It's tea time!

Πώς ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα και γιατί επιλέξατε το τσάι του βουνού;

Το εγχείρημα ξεκίνησε όταν σκεφτήκαμε το 2010 να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο δυνατό βαθμό την παραγωγική δυνατότητα μιας από τις πλέον σύγχρονες ζυθοποιίες της Ευρώπης, της Ζυθοποιίας Μακεδονίας Θράκης στην Κομοτηνή, για την παραγωγή ενός νέου, 100% φυσικού και υγιεινού αφεψήματος, που θα άλλαζε τα δεδομένα στην παγκόσμια αγορά αναψυκτικών.
Η επιλογή του Σιδερίτη, κοινώς γνωστού ως «Τσάι του Βουνού», έγινε μετά από την απόφασή μας να βασίσουμε το νέο μας εγχείρημα αποκλειστικά και μόνο σε πρώτες ύλες που μας παρέχει η ελληνική γη. Αφού, λοιπόν, αξιολογήσαμε τις ευεργετικές ιδιότητες που μας παρέχουν μια σειρά από ελληνικά βότανα και φυτά και συνυπολογίσαμε παράγοντες όπως η γεύση, η ευκολία στην καλλιέργεια, η διαθεσιμότητα γενετικού υλικού και καλλιεργήσιμων εκτάσεων, καταλήξαμε στον Σιδερίτη. Επίσης, ένας σημαντικός παράγοντας στην απόφαση αυτή ήταν το γεγονός ότι οι ορεινές περιοχές της Θράκης όπου βρίσκεται η μονάδα παραγωγής, είναι ιδανικές για την καλλιέργεια Σιδερίτη. Τον Φεβρουάριου του 2013, το πρώτο τσάι Tuvunu, έγινε πραγματικότητα.

Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε για να το κάνετε πραγματικότητα;

Στην αρχή αντιμετωπίσαμε τα γραφειοκρατικά κωλύματα που υπάρχουν για την παραγωγή ενός καινοτόμου προϊόντος, που πιστεύω ότι αποτελούν τροχοπέδη για οποιονδήποτε επιχειρεί να δημιουργήσει μια νέα παραγωγική διαδικασία στην Ελλάδα, και για την αντιμετώπιση των οποίων δεν έχουμε δει να γίνεται κάποια σοβαρή προσπάθεια από τους αρμόδιους φορείς. Τα κωλύματα αυτά χρειάστηκαν πολύ χρόνο και πείσμα για να ξεπεραστούν. Και, φυσικά, βιώνουμε καθημερινά τη «μάχη του ραφιού», που μας φέρνει αντιμέτωπους με τα τεράστια κεφάλαια των πολυεθνικών κολοσσών και τα κλειδωμένα δίκτυα διανομής που δυσκολεύουν το σύνολο των ανεξάρτητων Ελλήνων παραγωγών.

Ποια είναι τα προϊόντα σας; 

Υπάρχει τo «Tuvunu classic», που είναι η original συνταγή μας με μέλι και φρεσκοστυμμένο χυμό λεμονιού, που πίνετε κρύο ή ζεστό. Το Tuvunu Free με 0 θερμίδες, που αποτελείται μόνο τρία συστατικά (νερό, σιδερίτη και χυμόλεμονιού) και δίνει τη δυνατότητα να το μετατρέψει κανείς σε αναψυκτικό, προσθέτοντας όποιο γλυκαντικό θέλει ή πίνοντας το σκέτο. Εμείς, πάντως, αυτό πίνουμε σχεδόν όλοι μας καθημερινά στο γραφείο. Τέλος, υπάρχει το φυσικό ανθρακούχο νερό Tuvunu στο χαρακτηριστικό μπλε μπουκάλι. Ετοιμάζουμε και κάποιους νέους γευστικούς συνδυασμούς που πρόκειται να λανσάρουμε πολύ σύντομα.

Πού γίνονται οι καλλιέργειες που χρησιμοποιείτε για το τσάι σας;

Ο Σιδερίτης που χρησιμοποιούμε στα προϊόντα μας προέρχεται αποκλειστικά από ελληνικές καλλιέργειες, και αξίζει να σημειώσουμε ότι αρνούμαστε να δεχθούμε προϊόν από συλλέκτες που αλωνίζουν στα βουνά και κάνουν πολύ μεγάλη ζημιά στα οικοσυστήματα του τόπου μας. Εξάλλου, μέχρι του χρόνου ελπίζουμε πως το σύνολο της παραγωγής μας θα προέρχεται από τις συμβολαιακές μας καλλιέργειες, που ξεκίνησαν από τα Πομακοχώρια της Ξάνθης και σήμερα έχουν επεκταθεί σε αρκετές ορεινές περιοχές της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδος.

Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα, αδυνατούμε να εκμεταλλευτούμε το φυσικό μας πλούτο;

Δυστυχώς έχουμε δείξει ότι αδυνατούμε να κατανοήσουμε, πόσω μάλλον να εκμεταλλευτούμε, τον φυσικό πλούτο της πατρίδας μας. Τα αποτελέσματα αυτής της αδυναμίας μας είναι εμφανή οπουδήποτε κι αν κοιτάξει κανείς. Η ελληνική ύπαιθρος είναι γεμάτη σκουπίδια και χωματερές, τα δάση μας είναι έρμαια των παράνομων υλοτόμων και συνεχίζουμε να επιδοτούμε υδροβόρες καλλιέργειες με μικρές αποδόσεις, χάριν του πελατειακού συστήματος που μας οδήγησε στην σημερινή μας κατάσταση. Μέχρι να καταλάβουμε ότι ο πλούτος μας βρίσκεται πάνω στη γη, προασπίζοντας τον φυσικό μας πλούτο και δίνοντας οι ίδιοι την προστιθέμενη αξία που αρμόζει στα γεωργικά μας προϊόντα, η χώρα δεν πρόκειται να βγει από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει.

Δραστηριοποιείστε και στο εξωτερικό;

Ναι, συνολικά σε πάνω από 10 χώρες μέχρι στιγμής, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Αγγλίας και της Γερμανίας, ενώ προστίθενται συνεχώς και καινούριες.

Πώς αντιμετωπίζουν εκτός Ελλάδας το τσάι του βουνού;

Η υποδοχή στο εξωτερικό θα μπορούσα να πω ότι είναι ενθουσιώδης! Κι αυτό γιατί ο κόσμος έχει βαρεθεί τα συντηρητικά, τα τεχνητά χρώματα και τα αρώματα και θέλει να ξέρει τι ακριβώς καταναλώνει. Καθώς οι περισσότεροι ξένοι δεν γνωρίζουν την ιστορία και τη γεύση του, τους δίνουμε το Tuvunu παγωμένο, και μετά το βάζουμε στον βραστήρα και τους σερβίρουμε το ίδιο προϊόν ζεστό. Συνήθως αυτή η δοκιμή αρκεί να για τους πείσει και να τους κερδίσει!

Πηγή

http://www.diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Ποιο είναι το εθνικό μας υπερόπλο έναντι της Τουρκίας στην Θράκη ;

Το εκλογικό αποτέλεσμα στη Θράκη με την εκλογή μόνο μουσουλμάνων βουλευτών στην Κομοτηνή πρέπει να προκαλεί προβληματισμό στην Αθήνα. Όχι επειδή οι άνθρωποι είναι μουσουλμάνοι αλλά επειδή έχουν προσχωρήσει στη διχαστική “λογική” του τουρκικού προξενείου που επιμένει να διαχωρίζει τον πληθυσμό της Θράκης σε “Τούρκους” κι Έλληνες.

Το θέμα της Θράκης είναι μεγάλο και θα έπρεπε φυσιολογικά να απασχολεί όλα τα κόμματα . Όχι με την βλακώδη δήθεν “πατριωτική” και ακραία εθνικιστική άποψη που ζητά “σύγκρουση”. Αυτές οι απόψεις αποτελούν “βούτυρο στο ψωμί” του τουρκικού προξενείου που ψάνχει ευκαιρίες για να παρουσιάσει μια μειονόητα που δήθεν καταπιέζεται από την Ελλάδα! Είναι εξαιρετικά χρήσιμοι στο τουρκικο προξενείο οι ακραίοι…εθνικιστές της ΧΑ που συχνά πυκνά προκαλούν έξω από τζαμιά την ώρα της προσευχής.

Το πραγματικό ελληνικό “υπερόπλο” για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση στη Θράκη είναι ένα. Το είδαμε στο γραφείο του ΥΕΘΑ Πάνου Καμμένου. Δυο Έλληνες επιχειρηματίες ο Δημήτρης Πολιτόπουλος και ο αδελφός του οι οποίοι με απίστευτη επιμονή και υπομονή επένδυσαν χρήματα στη Θράκη. Δεν είχαν να αντιμετωπίσουν το τουρκικό προξενείο αλλά ένα “τέρας” που λέγεται ελληνικό κράτος! Τράβηξαν τα πάνδεινα για να μπορέσουν τελικά να κρατήσουν όρθια τη Ζυθοποιίας Μακεδονίας Θράκης ,που παράγει την μπύρα Βεργίνα. Κόντρα σ΄ όλους και σ΄ όλα μπόρεσαν να δημιουργήσουν και να στηρίξουν μια υγειέστατη επιχείρηση, δίνονατας δουλειά σε πολύ κόσμο στη Θράκη.

Δεν έμειναν όμως σ΄ αυτό. Συνέχισαν την προσπάθεια κάνοντας αυτό που ίσως το ελληνικό κράτος θα έπρεπε ήδη εδώ και πολλά χρόνια να έχει κάνει. Πήγαν σε περιοχή όπου κατοικούν Πομάκοι και τους ζήτησαν να αλλάξουν την καλλιέργεια στα χωράφια τους . Από καπνό για παράδειγμα τους ζήτησαν να καλλιεργήσουν …τσάϊ του βουνού. Το κίνητρο ήταν ότι από τα 1700 ευρώ το χρόνο (!!!) που ήταν το μέσο μηνιαίο εισόδημα των 300 οικογενειών Πομάκων , έφθασαν τις 7.000 ευρώ το χρόνο! Δεν έγιναν πλούσιοι οι άνθρωποι ,αλλά σίγουρα η ζωή τους βελτιώθηκε όσο δεν μπορούσαν ούτε οι ίδιοι να το φανταστούν.

Ο Πάνος Καμμένος είχε ενημερωθεί για την κίνηση των αδελφών Πολιτόπουλων. Αποφάσισε να τους τιμήσει.Ειδικά τον Δημήτρη Πολιτόπουλο Διευθύνοντα Σύμβουλο της Ζυθοποιίας Μακεδονίας Θράκης Α.Ε. και της εταιρείας TUVUNU που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Ο αδελφός του παρών στην βράβευση, έχει εταιρεία στις ΗΠΑ ,η οποία παράγει εξαρτήματα για το F-35.

Η βράβευση έγινε χωρίς κάμερες αλλά νομίζουμε ότι είναι απ΄ αυτές που πραγματικά αξίζουν να προβληθούν ακόμη και σε σημείο υπερβολής.

Αυτή είναι η λυση για τη Θράκη . Η πραγματική,ουσιαστική και γρήγορη ανάπτυξη που έρχεται με την αξιοποίηση όλων των ιδιωτικών επιχειρήσεων που έχουν μάθει να παλεύουν για την επιβιώσή τους κι όχι να περιμένουν το κράτος να τις…στηρίξει και να τις …σώσει! Υπάρχουν κι άλλοι Πολιτόπουλοι που θέλουν να επενδύσουν σε περιοχές όπως η Θράκη. Για να κερδίσουν και οι ίδιοι γιατί έτσι πρέπει αλλά και για να κερδίσουν και περιοχές της χώρας όπως η Θράκη. Δεν χρειάζονται το κράτος για να τους βοηθήσει. Ζητούν μόνο να μην τους πολεμά καλύπτοντας αυθαιρεσίες,παρανομίες και παρατυπίες των “άλλων ιδιωτών” που προαναφέραμε.

Μόνο αν πέσει χρήμα στη Θράκη και ο κόσμος ανασάνει θα εξαφανιστούν οι ύποπτοι φιλότουρκοι πυρήνες που καθοδηγούνται από το τουρκικό προξενείο.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Τι τράβηξε ο Δημήτρης Πολιτόπουλος για να επενδύσει στην Ελλάδα 10 εκατ. ευρώ και να φτιάξει ελληνική μπύρα

«Η οδύσσεια μιας μικρής ελληνικής μπύρας». Με αυτό τον τίτλο έγινε πρωτοσέλιδο στους New York Times ο χημικός μηχανικός Δημήτρης Πολιτόπουλος ο οποίος αντί για ταξίδι προς την επιτυχία γνώρισε την κόλαση που λέγεται ελληνική αγορά και νομοθεσία.

Ολα άρχισαν στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν η Ελλάδα δεν διέθετε ούτε μία, 100%, γνήσια ελληνική μπύρα. Την εποχή εκείνη η Ελλάδα δεν είχε την πολυτέλεια να έχει τη δική της μπίρα (σ.σ. η ζυθοποιία Fix είχε πτωχεύσει το 1983). Αντ' αυτού, είχε 3.500 διαφορετικά κρασιά και 500 επωνυμίες ούζου. Όλα αυτά, όταν η Βουλγαρία διέθετε 18 δικές της μπίρες, η Αλβανία 4, οι ΗΠΑ 3.000 και το Μεξικό 500.

Ήταν λοιπόν ηλίου φαεινότερο ότι όποιος αναλάμβανε ένα τέτοιο εγχείρημα δεν θα αργούσε να δρέψει τους καρπούς των κόπων του. Οπως γράφει στο υπέροχο σάιτ του ο Ιωάννης Πρωτοπαπαδάκης, αυτή την πεποίθηση είχε και ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, εξ Αμερικής ορμώμενος, όταν στις 13 Φεβρουαρίου 1998 θα εξέδιδε το πρώτο τιμολόγιο της μπίρας «Βεργίνα». Ωστόσο, το ταξίδι προς την επιτυχία εξελίχθηκε σε πραγματική οδύσσεια – μια οδύσσεια έφτασε σε σημείο να γίνει πρωτοσέλιδο στους New York Times.

Ποιός είναι ο Δημήτρης Πολιτόπουλος

Ο χημικός μηχανικός Δημήτρης Πολιτόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα, αποφασίζει να εξειδικεύσει τις γνώσεις του στη ζυθοποιία, στο φημισμένο πανεπιστήμιο Stevens του Σικάγο, προκειμένου να υλοποιήσει μια παράτολμη ιδέα: να επιστρέψει στην πατρίδα του και να δημιουργήσει μια ελληνική ζυθοποιία με στόχο την παραγωγή, την εμφιάλωση και την εμπορία μπύρας ανώτερης ποιότητας, που να παράγεται από ελληνικό κριθάρι και να έχει ελληνικό όνομα.

Το παράτολμο του εγχειρήματος αποτυπώνεται και στις αντιδράσεις των Ελλήνων φίλων του, όταν τους αποκαλύπτει τα σχέδιά του, το 1994. «Μα η Ελλάδα έχει ήδη μπύρα. Τη Heineken», του απαντούσαν όλοι. Όντως, ο ολλανδικός κολοσσός με μερίδιο αγοράς που ξεπερνούσε το 90% (δεύτερο υψηλότερο παγκοσμίως μετά το 99% στην αγορά της Αιγύπτου – σήμερα, έχει υποχωρήσει στο 72%) είχε ταυτίσει το όνομά του και το χρώμα του, το πράσινο, με τη μπύρα.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Δημήτρης Πολιτόπουλος στους New York Times, εξαργυρώνοντας την ηγεμονική της θέση επέβαλε στη χώρα μας τιμές υψηλότερες κατά 30% σε σχέση με τις τιμές στην Ολλανδία – δεν είναι τυχαίο ότι οι πωλήσεις της Heineken στην ελληνική αγορά συνεισφέρουν κατά το 7,1% στο σύνολο των λειτουργικών κερδών του ομίλου.

Ερευνα στην τοπική αγορά

Ενόσω στην Αμερική ο εκκολαπτόμενος επιχειρηματίας εκπονεί έρευνα για το πού θα στηθεί το ζυθοποιείο και ποια θα είναι η παραγωγική του ικανότητα. Μολονότι ως πρώτη επιλογή προκρίθηκαν τα Χανιά, εν τέλει επιλέγεται η δεύτερη, η Κομοτηνή, με δυναμικότητα 200.000 εκατόλιτρων ετησίως, καθώς ήταν πιο οργανωμένη βιομηχανικά και διέθετε το καλύτερο νερό (σύμφωνα με την παράδοση, εκεί παρήχθη για πρώτη φορά ελληνική μπύρα στους αρχαίους χρόνους), βασική πρώτη ύλη της μπύρας.

Δύο χρόνια μετά, το 1996, ο 36χρονος τότε χημικός μηχανικός, με τη συνδρομή του μεγαλύτερου αδερφού και του πατέρα του, επιστρέφει στα πάτρια εδάφη και επενδύει 10 εκατ. ευρώ στην Κομοτηνή. Άγνωστο για ποιο λόγο, η επένδυση αυτή στην ακριτική περιοχή απορρίφθηκε δύο φορές από τις επιδοτήσεις του αναπτυξιακού νόμου.

Επιμονή στο στόχο

Ένα χρόνο μετά, δημιουργείται αυτοματοποιημένη μονάδα παραγωγής υψηλών προδιαγραφών με την επωνυμία Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης Α.Ε., όμως η παραγωγή καθυστερεί καθώς οι ντόπιοι παραγωγοί μεταλλικών κουτιών δημιουργούν εμπόδια, με τα πρώτα μπουκάλια που καταφθάνουν να είναι προβληματικά.

Ως εμπορική επωνυμία της νέας, αυθεντικά ελληνικής μπύρας, επελέγη το όνομα ενός διάσημου τόπου, όπου ο Έλληνας αρχαιολόγος, Μανώλης Ανδρόνικος, ανακάλυψε ένα ταφικό μνημείο συμπεριλαμβανομένου και του τάφου του Φιλίππου Β' πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου: Βεργίνα.

Αρχίζουν τα προβλήματα

Ωστόσο, τα πρώτα σοβαρά προβλήματα όχι μόνο δεν θα αργήσουν να φανούν, αλλά παίρνουν και τη μορφή χιονοστιβάδας. Οι χονδρέμποροι επιστρέφουν το προϊόν δηλώνοντας ότι «κινδυνεύει το σπίτι τους», το τηλεφωνικό κέντρο της ζυθοποιίας γίνεται αποδέκτης απειλητικών τηλεφωνημάτων, πολλοί εργαζόμενοι αποχωρούν αδυνατώντας να απορρίψουν δελεαστικές προσφορές από ανταγωνιστές, οι διανομές σαμποτάρονται με άδειασμα καυσίμων από τα φορτηγά, αρκετά φορτηγά συνεργαζόμενων διανομέων καταστρέφονται, ενώ κυκλοφορούν και φήμες ότι πίσω από τη νέα μπίρα βρίσκονται Τούρκοι.

Η ελληνική εταιρεία δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και αποφασίζει να περάσει στην αντεπίθεση. Ξεκινάει τις εξαγωγές –σήμερα εξάγεται σε ΗΠΑ, Αυστραλία, Κύπρο, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία, Ιαπωνία και Αλβανία-, μειώνει τις τιμές για ξενοδοχεία και πλοία, παρασκευάζει φθηνή και επώνυμη μπύρα για σούπερ μάρκετ, ενώ μειώνει την τιμή, έως και 50%, στο μεταλλικό κουτί.

Πρόστιμο από την Επιτροπή Ανταγωνισμού

Λίγα χρόνια αργότερα, το 2003, ενημερώνει με επιστολή της την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού για τη ζοφερή κατάσταση της αγοράς μπύρας, αλλά και την αντίστοιχη Ελληνική Επιτροπή, το 2005, στην οποία παραδίδει έναν ογκώδη φάκελο για της καταχρηστικές πρακτικές του ηγέτη της αγοράς. Εν μέρει δικαιώνεται, καθώς το 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιβάλει πρόστιμο 219 εκατ. ευρώ για παράνομες εμπορικές πρακτικές της εταιρείας Heineken στην έδρα της στην Ολλανδία.

Ανήσυχο πνεύμα ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, δεν επιθυμεί να περιοριστεί στην παραγωγή μπύρας, αλλά θέλει να διευρύνει την προϊοντική γκάμα παρασκευάζοντας ροφήματα από βότανα, που βρίσκονται άφθονα στην Θράκη. Όμως, εδώ έχει να αντιμετωπίσει έναν ακόμη δυσεπίλυτο γρίφο, καθώς σύμφωνα με ένα «σκοτεινό» διάταγμα, οι ζυθοποιίες στην Ελλάδα πρέπει να παράγουν μόνο μπύρα και τίποτα άλλο. Ένα διάταγμα που έλκει την καταγωγή του από τα χρόνια του βασιλιά Οθωνα...

Πέτυχε λόγω επιμονής

Σήμερα, η μπύρα Βεργίνα κατέχει μερίδιο 6% της ελληνικής αγοράς (πλέον στη χώρα μας λειτουργούν 13 μικρές ελληνικές ζυθοποιίες), με τη Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης να θεωρείται –με ετήσια ανάπτυξη που προσεγγίζει το 30%- από τις πλέον ανερχόμενες και πολλά υποσχόμενες εταιρίες στην Ελλάδα. Το παράδειγμα του Δημήτρη Πολιτόπουλου αν μη τι άλλο μας υπενθυμίζει ότι με όπλο το όραμα, την αποφασιστικότητα, το πείσμα και ένα ποιοτικό προϊόν, η επιτυχία δεν θα αργήσει να έρθει.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....