Απαγορεύτηκε στην τουρκική πρωτεύουσα, Άγκυρα, η προβολή κινηματογραφικής ταινίας με υπόθεση σχετική με τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Ένα σωματείο της Άγκυρας, το «Ankara Düşünceye Özgürlük Girişimi», είχε προγραμματίσει για το Σάββατο 18 Μαΐου, την προβολή ταινίας για την γενοκτονία των Ποντίων, σε εκδήλωση με τίτλο «Pontus Soykırı’mının 100’üncü Yılı».
Πρόκειται για το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του Νίκου Ασλανίδη «Η μπάντα- The Band» που αναφέρεται στην Γενοκτονία των Ποντίων.
Βασίζεται στην αυτοβιογραφία του Γιάννη Παπαδόπουλου, που ήταν μέλος της μπάντας του Δήμου Κερασούντας.
Την περίοδο της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, η μπάντα αυτή «επιστρατεύτηκε» και έπαιζε εμβατήρια κατά τη διάρκεια των επιθέσεων.
Την αποτελούσαν 13 Έλληνες και τρεις Τούρκοι, οι οποίοι στο τέλος σφαγιάστηκαν. Ο μόνος που επέζησε ήταν ο Γιάννης Παπαδόπουλος.
Όπως αναφέρεται στα δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου πρόκειται για μια ξεκάθαρη περίπτωση προπαγάνδας κατά της Τουρκίας, αντίστοιχης με εκείνης του «Εξπρές του Μεσονυχτίου», την ταινία που έπληξε όσο τίποτα άλλο το διεθνές γόητρο της Τουρκίας τη δεκαετία του 80.
Ο κυβερνήτης της Άγκυρας σύμφωνα με τουρκικά δημοσιεύματα ακύρωσε την προβολή της ταινίας.
Με την ανοχή Μπουτάρη ο πρόξενος της Αγκυρας διαφημίζει το «Ετος Τροίας» στις εκδηλώσεις για τη σφαγή των Ποντίων
Nτροπή και όνειδος! Την ώρα που η Θεσσαλονίκη τιμά την Ποντιακή Γενοκτονία, ο Τούρκος πρόξενος Ορχάν Οκάν, με την ανοχή του δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη, διαφημίζει το «Ετος Τροίας», που ανακήρυξε το 2018 ο Ερντογάν, μέσα από τις εκδηλώσεις της 6ης γιορτής πολυγλωσσίας που διοργανώνει ο δήμος στο λιμάνι και στο δημαρχείο.
Η γιορτή πολυγλωσσίας, που διαρκεί τρεις ημέρες, άρχισε χθες και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 20 Μαΐου, διοργανώνεται για έκτη χρονιά από τον Δήμο Θεσσαλονίκης και συμμετέχουν 16 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία, η οποία δεν αρκέστηκε στις εκδηλώσεις (μουσικές, χορευτικές κ.ά.), όπως οι άλλες χώρες, αλλά βρήκε τρόπο να προσβάλει την ίδια τη γιορτή πολυγλωσσίας, τη Θεσσαλονίκη, αλλά κυρίως τη μνήμη των θυμάτων και των μαρτύρων της Ποντιακής Γενοκτονίας!
Ετσι, μέσα από το περίπτερό της, η Τουρκία, με την ανοχή του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, θα ενημερώνει για το έτος «Τροίας 2018», που ουσιαστικά αποτελεί έναν κανιβαλισμό του Ερντογάν έναντι της Ιστορίας, μέσα από μια καμπάνια του τουρκικού υπουργείου Τουρισμού. Μάλιστα, ο Τούρκος πρόξενος στη Θεσσαλονίκη Ορχάν Γιαλμάν Οκάν έχει στείλει προσκλήσεις σε φορείς.
Ενωμένοι
Την ίδια ώρα, η Θεσσαλονίκη σήμερα τιμά, σεμνά και ταπεινά, τη μνήμη των θυμάτων της Ποντιακής Γενοκτονίας, αποζητώντας τη δικαίωση και τη συγγνώμη των Τούρκων αλλά και της διεθνούς κοινότητας. Ενωμένες όλες οι ποντιακές οργανώσεις, πραγματοποιούν κοινή εκδήλωση μνήμης στις 6 το απόγευμα, στην πλατεία Αγίας Σοφίας, και μισή ώρα μετά θα τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση. Στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί πορεία διαμαρτυρίας από την πλατεία Αγίας Σοφίας προς το τουρκικό προξενείο.
«Πρώτη φορά οι Πόντιοι ενωμένοι πραγματοποιούμε την εκδήλωση, στέλνοντας ηχηρό μήνυμα και ζητώντας δικαίωση. Δεν έχουμε αισθήματα μισαλλοδοξίας. Εμείς ζητάμε δικαίωση και μια συγγνώμη. Οι λαοί μεταξύ τους δεν έχουν πρόβλημα και για τον λόγο αυτό ο κεντρικός ομιλητής μας είναι ο ακτιβιστής Ταμέρ Τσιλιγκίρ, που, όπως λέει, έχει ποντιακή καταγωγή. Επίσης, δεν μπορούμε να μη διαμαρτυρηθούμε για τους δύο Ελληνες στρατιωτικούς, που παραμένουν αδικαιολόγητα φυλακισμένοι στις φυλακές της Αδριανούπολης» τονίζει στη «δημοκρατία» η πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) Χριστίνα Σαχινίδου και προσθέτει ότι ξενίζει η κίνηση του Τούρκου προξένου.
Μήνυμα
Μήνυμα για την επέτειο της Ποντιακής Γενοκτονίας κοινοποίησε μέσω της προσωπικής ιστοσελίδας του ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ και επιχειρηματίας Ιβάν Σαββίδης, τονίζοντας όμως ότι, παρότι πέρασε ένας αιώνας, δεν εκπληρώθηκε το χρέος προς τους προγόνους μας.
«Σχεδόν εκατό χρόνια πέρασαν από την εποχή των τραγικών αυτών γεγονότων, όμως μέχρι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε ότι το χρέος μας προς τους προγόνους μας εκπληρώθηκε. Δεν απαιτούμε εκδίκηση για όσα έγιναν, αλλά απαιτούμε δικαιοσύνη και καταδίκη παρόμοιων εγκλημάτων από πλευράς διεθνούς κοινότητας, με μοναδικό σκοπό να μην επιτρέψουμε την επανάληψή τους. Εχοντας μια τέτοια τραγική εμπειρία, είμαστε υποχρεωμένοι από επιστημονική άποψη να ερευνάμε τις αιτίες και τις συνέπειες όσων συνέβησαν, να αναφερόμαστε δημόσια στην τραγωδία των Ποντίων σε πολιτικό επίπεδο, με όλους τους δυνατούς τρόπους να διαδίδουμε πληροφορίες για το απαράδεκτο των εγκλημάτων κατά των λαών, κατά της ανθρωπότητας» αναφέρει μεταξύ άλλων στο μήνυμά του ο κ. Σαββίδης.
ΑΠΘ: Παρέλαση ομοφυλοφίλων και... πάρτι
Δεν έφτανε η πρόκληση του Τούρκου προξένου μέσα στην επέτειο της Ποντιακής Γενοκτονίας, ήρθε και μια δήθεν αυτοοργανωμένη γκέι παρέλαση, σήμερα στη 1.30 το μεσημέρι, στο άγαλμα του Βενιζέλου, προσβάλλοντας κάθε ιερό και όσιο! Μάλιστα, οι διοργανωτές αυτού του εκτρώματος θα κάνουν και σόου με τρανσέξουαλ (Drag show) στις 11 το βράδυ στη Σχολή Θετικών Επιστημών του ΑΠΘ! Δηλαδή θα καταπατήσουν και το πανεπιστήμιο, οι αρχές του οποίου αδυνατούν να ελέγξουν τον χώρο όπου σπουδάζουν τα παιδιά μας!
Κάποιοι δυστυχώς δεν άντεξαν
Ερωτηθείς για το αν γνωρίζει ποιοι ήταν οι άνθρωποι που τον χτύπησαν, ο δήμαρχος είπε: "Δεν πρόσεξα ποιοι ήταν. Έχω ορισμένες καθαρές καταστάσεις στο μυαλό μου για το πώς ξεκίνησε η ιστορία, αλλά δεν θέλω να πώ κάτι παραπάνω. Παντού με χτύπησαν. Ήταν κάμποσοι. Με χτυπούσαν παντού. Κλωτσιές μπουνιές, τα πάντα. Αυτοί δε νομίζω ότι ήταν Πόντιοι. Με τους Πόντιους έχω καλή σχέση".
Στα «άδυτα» της γερμανικής πολιτικής των αρχών του 20ου αιώνα, που κατέληξε στην εθνική τραγωδία!
Τα τέλη του 19ου αιώνα και οι αρχές του 20ού ήταν μια περίοδος όπου Γερμανία και Τουρκία είχαν έρθει πολύ κοντά, με τους Γερμανούς και τον τότε «Κάιζερ» Γουλιέλμο Β΄ να επιδιώκει και τελικά να πετυχαίνει τη διείσδυση στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας.
Οι συγκρίσεις με το σήμερα είναι αναπόφευκτες καθώς το τελευταίο διάστημα οι σχέσεις των δύο χωρών γνωρίζουν ξανά άνθηση, με τη Μέρκελ να δείχνει πως θέλει να αντιγράψει το στρατηγικό μοντέλο του προκατόχου της, με το οποίο η Γερμανία βρήκε πάτημα στις αρχές του προηγούμενου αιώνα σε έναν ζωτικό γεωστρατηγικό χώρο, όπως είναι αυτός της Μεσογείου, αλλάζοντας άρδην τις ισορροπίες στην περιοχή.
Μια πρώτη γεύση των γερμανικών προθέσεων φάνηκε με την επίσκεψη της Μέρκελ, τον Μάρτιο που μας πέρασε, στην Άγκυρα, όπου η Γερμανίδα πολιτικός «έκλεισε» το μάτι στην Τουρκία, κάνοντας λόγο για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.
Η προσέγγιση Γερμανίας-Τουρκίας
Η επίσκεψη αυτή δεν ήταν το μόνο δείγμα που προδίδει τα γερμανικά σχέδια. Λίγο νωρίτερα ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκίντο Βεστερβέλε, σε συνάντηση που είχε με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου, δήλωνε με νόημα: «Η Τουρκία μπορεί κάλλιστα να αναλάβει έναν ρόλο που θα αποτελεί γέφυρα για την Ανατολή και τη Δύση», αδειάζοντας ουσιαστικά την Ελλάδα, ενώ την ίδια περίοδο ο γερμανικός Τύπος χαρακτήριζε τον Ερντογάν «χαρισματικό ηγέτη» και την Τουρκία «ανερχόμενη δύναμη του Βοσπόρου».
Η έρευνα σε ιστορικές πηγές της εποχής είναι αποκαλυπτική και δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε αναπόφευκτες συγκρίσεις.
Τον περασμένο Απρίλιο, εξάλλου, μετά την επίσκεψη της Μέρκελ στην Τουρκία, οι δύο χώρες έκαναν συμφωνία συμπαραγωγής τεθωρακισμένων Leopard με τη συμμετοχή Τούρκων μηχανικών. Είχαν προηγηθεί μεγάλες γερμανικές επενδύσεις στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική, κάτι που είχε αποκαλύψει και ο Ρέσλερ στο πλαίσιο του γερμανοτουρκικού φόρουμ για την ενέργεια, τον Απρίλιο που μας πέρασε. «Διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν τεράστιες προοπτικές στην Τουρκία, ειδικά στον ενεργειακό τομέα».
Οι βαθιές ρίζες της γερμανοτουρκικής φιλίας
Η προσπάθεια διείσδυσης της Γερμανίας στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω της Τουρκίας ξεκίνησε ήδη από το 1867, όταν ιδρύεται στην Τουρκία σχολή διδασκαλίας της γερμανικής γλώσσας. Αργότερα κυκλοφορεί στη Γερμανία βιβλίο-οδηγός Η Μικρά Ασία πεδίο γερμανικού εποικισμού. Ο τότε «Κάιζερ», όπως έμεινε στην ιστορία, επισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη και έχει θερμή συνάντηση με τον Σουλτάνο τον οποίο χαρακτηρίζει «φίλο», ενώ μοιράζει εκατοντάδες παράσημα στους Τούρκους αξιωματούχους. Η στρατηγική της Γερμανίας αρχίζει και ξεδιπλώνεται σε οικονομικό επίπεδο, αρχής γενομένης από τη μεγάλη δύναμη της εποχής, τους σιδηροδρόμους. Τα μεγάλα deal αρχίζουν, με την Τουρκία να αρχίζει να μεταβάλλεται σε γερμανικό προτεκτοράτο.
Οι Γερμανοί πολύ σύντομα θα ελέγχουν πλέον όλο σχεδόν το σιδηροδρομικό δίκτυο. Σε βιβλίο της εποχής, Γερμανού περιηγητή, διατυπώνεται με σαφήνεια η άποψη πως «Η Τουρκία θα ζήσει διά της Γερμανίας».
Όλα αυτά περιγράφονται αναλυτικά από τον Μιχαήλ Ροδά, διευθυντή τότε του Γραφείου Τύπου της Ύπατης Αρμοστείας της Σμύρνης, στο βιβλίο Πώς η Γερμανία κατέστρεψε τον ελληνισμό της Τουρκίας. Ο Ροδάς έζησε όλα τα γεγονότα από πολύ κοντά και γράφει χαρακτηριστικά για τη συνάντηση του Κάιζερ με τον Σουλτάνο και σημειώνει με νόημα πως «κολακεύτηκε υπερβολικά από τη φιλία του Γερμανού».
Το τραπεζικό deal και η ίδρυση της Deutsche Bank
Οι Γερμανοί δεν σταμάτησαν στους σιδηροδρόμους. Θέλοντας να «μπουν» στο τραπεζοπιστωτικό σύστημα της περιοχής, κάνουν τις απαραίτητες κινήσεις. Το 1904 φτάνει στην Ελλάδα εκπρόσωπος της Εθνικής Τράπεζας της Γερμανίας και πείθει τον τότε διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Στέφανο Στρέιτ να ιδρύσουν από κοινού την Τράπεζα της Ανατολής. Βασικός όρος της συμφωνίας, η πλειοψηφία στο Συμβούλιο θα ήταν ελληνική. Η συμφωνία υλοποιήθηκε και η πρωτοφανής ανάπτυξη της τράπεζας, αφού το ελληνικό εμπόριο ήκμαζε, οδηγεί σε αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου.
Εκεί οι Γερμανοί φαίνεται πως βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία και αθέτησαν την αρχική συμφωνία ζητώντας την πλειοψηφία στο συμβούλιο.
Η ρήξη ήλθε, κάτι που δεν φαίνεται να πείραξε ιδιαίτερα τον «μεγάλο» Κάιζερ, που ήδη είχε μπει στο παιχνίδι της περιοχής και ήλεγχε το τραπεζικό σύστημα της Αιγύπτου και όλης της Τουρκίας. Η ίδρυση της «νέας» τράπεζας ήταν γεγονός, αφού τότε γεννήθηκε η περίφημη Deutsche Bank, με τα αρχικά ελληνικά κεφάλαια, η οποία ανοίγει μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα 200(!) υποκαταστήματα και αρχίζει να προσφέρει άφθονο χρήμα για επενδύσεις στην Τουρκία. Παράλληλα σε όλη την Τουρκία γίνεται μποϊκοτάζ στα ελληνικά προϊόντα, και το ελληνικό εμπόριο που γνώριζε άνθηση διώκεται.
Τη Γενοκτονία των Ποντίων την χρηματοδότησε η Deutsche Bank
Η πολιτική αυτή που εφαρμόστηκε από τη συνεργασία Γερμανίας και Τουρκίας κατέληξε σε μια εθνική τραγωδία, τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από το κίνημα των Νεοτούρκων. Η βοήθεια της Γερμανίας στους Νεότουρκους ήταν σε όλα τα επίπεδα, όπως αποκαλύπτουν οι πηγές της εποχής.
Χαρακτηριστικό είναι πως οι γερμανικές ακτοπλοϊκές εταιρείες είχαν βγάλει ανακοίνωση πως τα μέλη των Νεοτούρκων μπορούν να ταξιδεύουν δωρεάν με τη γερμανική σημαία.
Οι ιστορικές πήγες γράφουν χαρακητριστικά: «η Deutsche Bank παρέχει άφθονα κεφάλαια στο κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Γερμανισμός τούς παρέχει όλα τα μέσα, αφού η Πανισλαμική πολιτική είναι τέκνο της Παγγερμανικής» . Ο Μιχαήλ Ροδάς αναφέρει γλαφυρά πως όσα έγιναν και κατέληξαν σε αυτή την τραγωδία του ελληνισμού «γίνονταν χωρίς θόρυβο, με πρόγραμμα, με σύστημα και αφάνταστη υπομονή», τα διαχρονικά δηλαδή χαρακτηριστικά της πολιτικής των Γερμανών.
«Οι θύτες της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου οφείλουν μια ειλικρινή συγνώμη»
«Τιμούμε την ιερή μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, την οποίαν αναγνώρισε -και τούτο οφείλουμε να το σεβόμαστε πρωτίστως όλοι οι Έλληνες, και για λόγους θεσμικής συνέπειας- η Βουλή των Ελλήνων με το ν. 2193/1994», αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, σε μήνυμά του για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας σημειώνει ότι η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου συνιστά, δίχως ιστορική αμφιβολία, ένα ακόμη έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας, το οποίο ουδείς δημοκρατικός λαός μπορεί ν' αγνοεί ή έστω και να υποβαθμίζει. «Οι δε θύτες της Γενοκτονίας αυτής οφείλουν πάντα, τουλάχιστον, μιαν ειλικρινή αναδρομική συγγνώμη» προσθέτει και υπογραμμίζει:
«Μόνον υπό τους ως άνω όρους, και η ιερή μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ανάμεσα σε άλλα σημαντικά ιστορικά παραδείγματα, θα μας διδάξει επαρκώς, ιδίως υπό τις σημερινές εξαιρετικά κρίσιμες περιστάσεις, το πώς θ' αποτρέψουμε, στο διηνεκές, εγκλήματα που θίγουν τον πυρήνα της αξίας του Ανθρώπου και θέτουν έτσι σε κίνδυνο την ίδια την πορεία της Ανθρωπότητας».