Η Ευρώπη δεν είναι Χριστιανική σύμφωνα με τον Moscovici,υπερυπουργό Οικονομικών της Ε.Ε ... που συμτπωματικά είναι περιούσιος.

Kαι φυσικά δεν είναι Χριστιανική πλέον η Ευρώπη ...αφού ο Χριστιανισμός απαγόρευε την τοκογλυφία για αιώνες ...και σήμερα, μετά τον «Διαφωτισμό» τα Εκκλησιαστικά Ιδρύματα διαθέτουν ή συμμετέχουν σε τοκογλυφικούς οργανισμούς κι εκμεταλλεύονται σπίτια που κατασχέθηκαν από Τράπεζες αφήνοντας άστεγες ολόκληρες οικογένειες.

Σίμος

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

τα αποκαλυπτήρια των καταχθόνιων…

Του παπα-Ηλία Υφαντή.

Δεν μου αρέσουν καθόλου οι συνωμοσιολογίες. Αλλά συμβαίνει στις μέρες μας η πραγματικότητα να βρίσκεται πολύ πιο μπροστά απ’ την οποιαδήποτε συνωμοσιολογία. Τόσο που κάποιοι να λένε ότι οι σκοτεινοί αρχιτέκτονες του διεθνούς εγκληματικού συνδικάτου έχουν πάρει τη δουλειά των αγγέλων του σκότους και τους έχουν καταδικάσει σε ανεργία.

Γεγονός που σημαίνει ότι ο φόβος μήπως κάποιοι μας κατηγορήσουν ως συνωμοσιολόγους δεν πρέπει να μας κάνει να κλείνουμε τα μάτια μας και τ’ αυτιά μας μπροστά στην πραγματικότητα.
Η διαχρονική, για παράδειγμα, πραγματικότητα μας λέει, ότι η Ορθοδοξία βρίσκεται στο στόχαστρο των σκοτεινών δυνάμεων τόσο της Ανατολής, όσο και της Δύσης. Ιδιαίτερα μάλιστα στις μέρες μας είναι απροκάλυπτη η σταδιακή υπονόμευση και ασφυκτική απομόνωση της Ρωσίας. Τη στιγμή, που η συμπόρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη Ρωσία θα μπορούσε να δημιουργήσει μια πανίσχυρη αυτοκρατορία. Πράγμα βεβαίως, που σε καμιά περίπτωση δεν συμφέρει στις ΗΠΑ και στους όπισθεν αυτής αρχιτέκτονες των περισσότερων παγκόσμιων εγκλημάτων.

Την άποψη της καταδρομής εναντίον της Ορθοδοξίας ενισχύει και επιλεκτική καταστροφή, στα Βαλκάνια της ορθόδοξης Σερβίας. Καταστροφή, στην οποία παρείχε διευκολύνσεις και η σημιτική Ελλάδα. Παρότι για όσους μπορούν να μελετούν τα «σημεία των καιρών» την καταστροφή της ορθόδοξης Σερβίας ήταν ολοφάνερο ότι θα επακολουθούσε και η καταστροφή της ορθόδοξης Ελλάδας.

Βέβαια στην περίπτωση της Ελλάδας θα φαινόταν παράλογο να διεξαχθούν πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της εκ μέρους του ΝΑΤΟ. Παρότι και ως προς αυτή την παράμετρο δεν παραλείπουν να χρησιμοποιούν την «σύμμαχό» μας Τουρκία, από καιρού εις καιρόν, για να μας εκβιάζουν. Γι’ αυτό, προκειμένου να φτάσουν στην καταστροφή μας επέλεξαν, αντί του οπλικού, τη συνταγή του οικονομικού πολέμου. 

Αποτέλεσμα του οποίου είναι τα «σημεία και τέρατα» που ζούμε και βλέπουμε στις μέρες μας. Οπότε ολοένα και περισσότερο αποκαλύπτεται το σατανικό δολοφονικό σχέδιο εναντίον της πατρίδας μας και του λαού μας. Γεγονός που έκαμε και τους πλέον εύπιστους και αφελείς Έλληνες να καταλάβουν ότι το τυραννικό καθεστώς των μνημονιακών κυβερνήσεων δεν ήταν το αναγκαίο κακό, όπως προσπαθούσαν να μας το παρουσιάσουν, προκειμένου να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση. Αλλά ότι η «οικονομική κρίση» και το δόλιο χρέος ήταν ο Δούρειος Ίππος, που επινόησαν, προκειμένου να μας παγιδεύσουν και να μεθοδεύσουν την καταστροφή μας.

Βέβαια η τωρινή κυβέρνηση, για διπλωματικούς λόγους μιλάει, στην προκειμένη περίπτωση, για λάθος πρόγραμμα, που εφαρμόστηκε εκ μέρους της τρόικας. Αλλά η πραγματικότητα φωνάζει ότι δεν πρόκειται για λάθος. Πρόκειται για την εφαρμογή ενός προσχεδιασμένου και προμελετημένου δολοφονικού εκ μέρους του διεθνούς εγκληματικού συνδικάτου σε βάρος μας σχεδίου. Το οποίο αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο τώρα, που τα ηνία της χώρας πέρασαν από τα χέρια των εγκάθετων και πειθήνιων εφιαλτών στα χέρια ανθρώπων, που αρνούνται να υπηρετήσουν το δολοφονικό τους σχέδιο.

Η τωρινή κυβέρνηση κατέστησε σαφές, για παράδειγμα, ότι το μνημονιακό καθεστώς, με το μη βιώσιμο χρέος είναι αδιέξοδο και καταστροφικό. Αλλά αυτοί αδυσώπητα επιμένουν να τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας. Που σημαίνει να παραμείνουμε ως, ιδανικοί αυτόχειρες, δέσμιοι στο σχέδιο καταστροφής, που χάλκευσαν σε βάρος μας. Η κυβέρνηση, λέει ότι είναι υποχρεωμένη να εκτελέσει την εντολή, που της έδωσε ο λαός. Αλλά εκείνοι απαντούν ότι και αυτοί είναι υποχρεωμένοι να εκτελέσουν την εντολή, που τους έδωσαν οι δικοί τους λαοί.

Και μπαίνει το ερώτημα: Υπάρχει σήμερα κάποιος λαός, που θα μπορούσε να δώσει εντολή στην κυβέρνησή του να δολοφονήσει έναν άλλο λαό; Γιατί τέτοιου είδους εντολές δίνει μόνο το συνδικάτο του διεθνούς εγκλήματος στις αλληλέγγυες με αυτό κυβερνήσεις. Όπως συνέβαινε μέχρι τώρα και με τις μνημονιακές κυβερνήσεις. Αλλά και αν ακόμη υποτεθεί ότι υπάρχει ένας τέτοιος απάνθρωπος λαός, εμείς σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να δεχτούμε την εγκληματική του αυτή επιλογή. Όπως δεν αποδεχτήκαμε και το εγκληματικό όργιο των Γερμανών ναζί στα χρόνια της κατοχής. Πολύ περισσότερο αφού, στην τωρινή συγκυρία, αντί, για μια Ευρώπη των νεοναζί, θέλουμε μια Ευρώπη, πριν απ’ όλα, δημοκρατική. Ή μήπως δεν μας φτάνουν οι δυο προηγούμενοι καταστροφικοί παγκόσμιοι πόλεμοι εκ μέρους της ναζιστικής Γερμανίας!…

Εγκαλούν, μάλιστα, τον κ. Τσίπρα, επειδή επιμένει να μένει πιστός στα όσα υποσχέθηκε προεκλογικά, αντί να εκτελεί τα όσα αυτοί του κανοναρχούν εκβιαστικά. Τη συνταγή, δηλαδή της απατεωνιάς και της προδοσίας, που εκτελούσαν οι προηγούμενοι απατεώνες και εφιάλτες πολιτικοί.

Και, για να αναγκαστούμε άρον-άρον να εκτελέσουμε τις απάνθρωπες εντολές τους ξεσηκώθηκε εναντίον μας η πολυκέφαλη Λερναία Ύδρα του διεθνούς τοκογλυφικού συνδικάτου. Με τους «οίκους αξιολόγησης» (=υπονόμευσης) και τους μιντιακούς και πολιτικούς εντολοδόχους τους. Έβγαλαν τα «φιλελληνικά» και «συμμαχικά» προσωπεία τους και μας αποκάλυψαν τα αποκρουστικά μισελληνικά πρόσωπα τους. Και χτυπούν απ’ όλες τις πλευρές το «καλυβάκι» της Ελλάδας.

Και βέβαια στην ίδια συχνότητα κινούνται και οι «πολύτιμοι υπηρέτες» τους, οι ντόπιοι γερμανοτσολιάδες. Οι οποίοι μας λένε ότι είμαστε καταδικασμένοι να επιλέξουμε ανάμεσα στη ρήξη ή την κωλοτούμπα. Κι αυτό όχι βέβαια, επειδή είναι προφήτες, αλλά επειδή γνωρίζουν το σατανικό δολοφονικό σχέδιο, του οποίου υπήρξαν συνειδητοί κοινωνοί και ασυνείδητοι εκτελεστές. Και εμμέσως, πλην σαφώς, υπαγορεύουν στην κυβέρνηση ν’ ακολουθήσει το δρόμο της απάτης και της προδοσίας!…

Και το πλέον τραγικό και οξύμωρο είναι ότι την πραγματοποίηση του δολοφονικού αυτού σχεδίου σε βάρος του ελληνισμού και της ορθοδοξίας υποστηρίζουν και κάποιοι κληρικοί και μάλιστα σούπερ -ορθόδοξοι δεσποτάδες…

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Χριστιανισμός και Καπιταλισμός (video)

Ένα ενδιαφέρον απόσπασμα, από το πολύ καλό ντοκιμαντέρ του Michael Moore “Καπιταλισμός: Μια Ιστορία Αγαπης”. Ολόκληρο το βίντεο, μπορείτε να το δείτε εδώ.

[Υπερβολές]

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Δουλεία και Χριστιανισμός

Δύο κατηγορίες ανθρώπων παρέλαβε η πρώτη κοινωνία των Χριστιανών: ελεύθερους και δούλους. Είναι αδύνατον στονσημερινό άνθρωπο να αναλογισθεί το χάος που χώριζε τους ελεύθερους από τους δούλους. Οι δούλοι δεν θεωρούντο καν άνθρωποι, θεωρούντο «πράγματα» (‘res’ στα λατινικά). Δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην τροφή ούτε στην κατοικία, ούτε στην ζωή τους. Ήταν απόλυτη ιδιοκτησία των κυρίων τους. Και μπορούσε οκύριός τους, ιδίως στη Ρώμη να τους πουλήσει, όποια ώρα ήθελε, όχι απλώς να τους πουλήσει, αλλά να τους ρίξει στο αμφιθέατρο ως τροφή των θηρίων ή στο ιχθυοτροφείο του ως τροφή των ψαριών ή να τους ακρωτηρίασει για να διασκεδάσουν οισυνδαιτημόνες του. Αναφέρεται ότι ένας Ρωμαίος διοικητής φόνευσε 400 δούλους του. Και αν απεπειρατο να κλέψει ή ναδραπετεύσει ο δούλος στην Ρώμη, εστιγματίζετο με πυρακτωμένο σίδηρο στο μέτωπο.

Και μήπως ήσαν μία μικρή μειονότητα οι δούλοι στον αρχαίοκόσμο; Κάθε άλλο. Ήσαν η μεγάλη πλειονότητα. Σε αυτήν την πόλη της σοφίας και των γραμμάτων, στην Αθήνα, επί 30.000 ελευθέρων πολιτών υπήρχαν 400.000 δούλοι, στην Κόρινθο 470.000, στην Αίγινα 460.000, στην Ρώμη 900.000 κ. ο. κ. Καιδεν υπήρχε πολίτης τόσο πτωχός, ώστε να μην έχει ένα τουλάχιστον δούλο. Υπήρχαν οικογένειες που είχαν άνω των 50 δούλων. Μεγάλο εμπόριον δούλων διεξήγετο στην ιερά - ονομαζομένην - Δήλο. Εάν τα πράγματα ήσαν κάπως υποφερτάστην ΕΕλλάδα, η κατάσταση ήταν ακόμη χειρότερηστην Ρώμη καιαπό απόψεως αριθμού δούλων και από απόψεως κακομεταχειρίσεως. Οι συνήθεις Ρωμαίοι πολίτες είχαν στην ιδιοκτησία τους 200 δούλους κατά μέσον όρον, οι δε μεγάλοιιδιοκτήτες έφθαναν να έχουν 10.000 και πλέον! Και ήταν οίκτρό τοθέαμα των προς πώλησιν δούλων, που εκτίθεντο στην αγοράγυμνοί με μία πινακίδα στον λαιμό, σαν ζώα....
Την ίδια ώρα φιλόσοφοι μεγάλης ολκής, όπως ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης και
άλλοι, ανέχονταν και παρεδέχονταν την δουλεία. Ο τελευταίος μάλιστα διά σειράς συλλογισμών τονίζει την αναγκαιότητη τωνδούλων. Δια να είναι οι πολίτες, λέγει ο Αριστοτέλης,απαλλαγμένοι από τις υλικές μέριμνες, πρέπει το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας να επωμισθεί αύτές τις φροντίδες. Έτσι οιπολλοί θα είναι δούλοι εξυπηρετούντες τους ολίγους. «Ο δούλος κτήμά τι έμψυχόν έστι», γράφει. Ο δούλος είναι όπως το εργαλείο μιας τέχνης. Και διαφέρει ο δούλος από τον ελεύθερο «όσον ψυχή σώματος και άνθρωπος θηρίου»!




Ο Χριστιανισμός διεκήρυξε «ούκ ενι δούλος ούδέ ελεύθερος».
Στην προς Φιλήμονα επιστολή του αποστόλου Παύλου, ένας δούλος,ονόματι Ονήσιμος, είχεδραπετεύσει, ίσως συνδυάζοντας την δραπέτευση με κλοπή, από τον κύριόν του Φιλήμονα. Συνηθισμένο γεγονός γιά την εποχή. Ο απόστολος τον θεωρεί άξιο για να γράψει ειδική επιστολή, στην οποία επιστρατεύει όλη την θέρμη της αγάπης τουγια να πείσει τον Φιλήμονα να ξαναδεχθεί τον δραπέτη δούλο, ο οποίος εν τω μεταξύ πίστευσε στον Χριστό και μετενόησε για τοαδίκημα. Τον παρακαλεί, όχι απλώς να τον δεχθεί, αλλά να τον δεχθεί «ουκέτι ως δούλον, άλλ’ υπέρ δούλον, αδελφόν αγαπητόν»και επαναλαμβάνει: «προσλαβού αυτόν ως εμέ»! (Δεν του λέει βέβαια, ο απ. Παύλος ότι οφείλει να τον απελευθερώσει. Διαβάζουμε στην επιστολή προς Κορινθίους Α΄ κεφ. 7: «20. έκαστος εν τη κλήσει η εκλήθη, εν ταύτη μενέτω. 21 δούλος εκλήθης; μη σοι μελέτω· αλλ᾿ ει και δύνασαι ελεύθερος γενέσθαι, μάλλον χρήσαι. Μετ: Καθένας στην κλήση που καλέστηκε, σ’ αυτήν ας μένει. 21 Δούλος κλήθηκες, ας μη σε μέλει. αλλά αν επίσης δύνασαι να γίνεις ελεύθερος, χρησιμοποίησε μάλλον την ευκαιρία.)

Οι χριστιανοί κύριοι στην καθημερινή ζωή φέρονταν με αγάπη και ανθρωπισμό στους δούλους τους και τους θεωρούσαν αδελφούς. «Αυτούς που έχομεν δεν είναι δούλοι, αλλά τούς έχομεν και τους ονομάζομεν εν πνεύματι αδελφούς, συνδούλους της θρησκείας», ομολογεί ο Λατίνος συγγραφέας Λακτάντιος (Instit. V 15), όπως και ο απολογητής Αριστείδης. Και ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς τονίζει: «Εις τούς δούλους να φερώμεθα όπως εις τούς εαυτούς μας, διότι είναι άνθρωποι, όπως και ημείς. Διότι, σκέψου, ο Θεός είναι ο ίδιος προς όλους, προς ελευθέρους και προς δούλους» (Παιδαγωγός III, XII 92). Αυστηρότατα επίσης μιλούν προς εκείνους που κακομεταχειρίζονται τους δούλους ο άγιος Κυπριανός προς Δημητριανόν και ο άγιος Γρηγόριος ο Νεοκαισαρείας στην κανονική επιστολή του.

Από το "Quo Vadis" (1951)

Προσπαθούσαν ακόμη οι Χριστιανοί κύριοι να τους κάνουν Χριστιανούς, αν δεν ήσαν, όπως μαρτυρεί, ο φιλόσοφος Αριστείδης από την απολογία του. Ωραίο παράδειγμα της τιμής που απολάμβαναν οι δούλοι στα χριστιανικά σπίτια αναφέρει ο Αυγουστίνος στις Εξομολογήσεις του (IX βιβλίο). Με πόση ευγνωμοσύνη μιλά εκεί για τή γηραιά χριστιανή δούλη, που είχε αναθρέψει τον παππού του και την μητέρα του με τόση παιδαγωγική ικανότητα και λεπτότητα, με την ευγένειά της και την πλήρη εντιμότητας ζωή της. Εννοείται ότι πολλές φορές απελευθερώνονταν οι δούλοι, είτε με έξοδα του κοινού χριστιανικού ταμείου, όπως η Σαβίνα στην Σμύρνη, είτε από τον ίδιον τον κύριό τους. Τούτο αποδεικνύεται εκτός των άλλων από αρχαιολογικές ανακαλύψεις στην Ρώμη, όπου ο πλούσιος Ερμής αφήνει ελεύθερους τους δούλους του. Πρέπει να σημειωθεί ακόμη η βαρυσήμαντη παρατήρηση του μεγάλου αρχαιολόγου των κατακομβών Ντέ Ρόσι, ο οποίος στις χριστιανικές επιτάφιες επιγραφές ουδέποτε συνάντησε την λέξη δούλος!


Γεμάτη επίσης είναι η αρχαία Ιστορία της Εκκλησίας από παραδείγματα δούλων, που κατέκτησαν ψυχικώς τους κυρίους τους και τους οδήγησαν στον Χριστό.


Έφτασαν όμως και ακόμη παραπάνω. Από το έσχατο κατάντημα του εξευτελισμού, την δουλεία, υψώθηκαν στον ανώτατο βαθμό του ανθρωπισμού, την αγιότητα. Η Εκκλησία μας έχει ανακηρύξει και δούλους άγιους. Είναι η Βλανδίνα η μάρτυς της Λυών και ο Πορφύριος της Παλαιστίνης και η Φηλικιτάτη της Αφρικής και τόσοι άλλοι.




ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή: Η Εκκλησία των Μαρτύρων, εκδόσεις ΖΩΗ, 1960 – απόδοση στην δημοτική από ΚΟ.

Διαβάστε περισσότερα.... »

....