Τορπίλη στις συνεταιριστικές τράπεζες από τον Στουρνάρα

Νέο κατόρθωμα από τον διοικητή της ΤτΕ. Ανεξήγητη επίθεση και ασύμβατη με τη θεσμική του ιδιότητα. Σε προσωπικά κίνητρα την αποδίδουν τραπεζικοί κύκλοι

Πολλά αρνητικά σχόλια εντός και εκτός της χώρας προκάλεσε η φαινομενικά ανεξήγητη και εντελώς ανοίκεια ως προς τη θεσμική του ιδιότητα επίθεση που εξαπέλυσε πρόσφατα εναντίον των συνεταιριστικών τραπεζών o Γιάννης Στουρνάρας, χαρακτηρίζοντάς τις συλλήβδην «αποτυχημένες»!

Η σχετική νύξη έγινε ενώπιον του υπουργού Οικονομικών σε δημόσια εκδήλωση και άφησε άφωνο το κοινό, αλλά και όλο το τραπεζικό στερέωμα μόλις μεταδόθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Ακόμη και φιλικά προς τον κεντρικό τραπεζίτη οικονομικά sites, όπως το ευρείας επισκεψιμότητας capital.gr, αναγκάστηκαν να τον επαναφέρουν στην τάξη διερωτώμενα ποιο είναι το μήνυμα που μεταφέρει στους μικροκαταθέτες, τους μεριδιούχους και τον εποπτικό μηχανισμό της χώρας ένας τέτοιος «αφορισμός».

Σε άρθρο του διευθυντή του capital Δ. Παπακωνσταντίνου αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Τι πρέπει να θεωρήσουμε; Οτι ο διοικητής της ΤτΕ αντιμετωπίζει με προκατάληψη τις εγχώριες συνεταιριστικές τράπεζες ή, ακόμη χειρότερα, γνωρίζει και προδιαγράφει έτσι την τύχη που τους επιφυλάσσει;»
Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρότερη απ' ό,τι δείχνει και συνιστά ακόμη ένα θεσμικό ατόπημα του κεντρικού τραπεζίτη, ο οποίος, εκτός από τις «αγαπημένες» συστημικές, οφείλει να εποπτεύει, αλλά και να διευκολύνει την ανάπτυξη των συνεταιριστικών τραπεζών.

Ενδεικτικό του ατοπήματος είναι ότι πρόσφατα υπεβλήθη αίτημα από ξένο fund για ειδική συμμετοχή στη Συνεταιριστική Τράπεζα Δράμας, ώστε η τελευταία να προχωρήσει στην απορρόφηση της Συνεταιριστικής Τράπεζας Εβρου. Για τις συγκεκριμένες διεργασίες έχει δοθεί χρονική παράταση έως τον Ιούνιο.

Ξαφνικό μένος

Υπό το φως, όμως, των δηλώσεων Στουρνάρα και τη δημόσια διαφωνία του ακόμη και για τον λόγο ύπαρξης τέτοιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, πώς αναμένεται να… ενθαρρυνθεί το ξένο fund στην επένδυσή του; Και πώς η ΤτΕ θα ελέγξει τις συνεταιριστικές τράπεζες εφόσον διέπεται από αρνητική προκατάληψη προς αυτές; Το ξαφνικό μένος Στουρνάρα προς το τραπεζικό… συνεταιρίζεσθαι, εκτός από την προστασία των τεσσάρων συστημικών τραπεζών από τον ανταγωνισμό, σχετίζεται ευθέως και με την περίπτωση της Παγκρήτιας Τράπεζας που πήρε ψήφο εμπιστοσύνης των καταθετών με τη δυναμική είσοδο του πρώην ισχυρού άνδρα της Πειραιώς Μιχάλη Σάλλα.

Με την είσοδο νέων κεφαλαίων η Παγκρήτιος είναι σήμερα η πιο ελπιδοφόρα περίπτωση στον χώρο των συνεταιριστικών τραπεζών, κάτι που προφανώς ενοχλεί σφόδρα τον κ. Στουρνάρα, στο πλαίσιο προσωπικής του αντιπαράθεσης με τον Μιχάλη Σάλλα για το πόρισμα της ΤτΕ σχετικά με την Πειραιώς, κυρίως όμως για την προληπτική γραμμή στήριξης, εναντίον της οποίας τάχθηκε πρόσφατα ο έμπειρος τραπεζίτης, υποστηρίζοντας εμμέσως την πεποίθηση της κυβέρνησης για «καθαρή έξοδο» από το Μνημόνιο.

Η «προληπτική γραμμή» είναι βασικό στοιχείο επιρροής του Γιάννη Στουρνάρα, που δίνει μάχη μέχρις εσχάτων για να την επιβάλει, όπως άλλωστε και ο έλεγχος των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, χωρίς τη δημιουργία «ενοχλητικών» ανεξάρτητων πυλώνων που θα μπορούσαν να προσφέρουν ισχυρές συνεταιριστικές τράπεζες. Η περίεργη αντίληψη περί «παταγώδους αποτυχίας» των τελευταίων έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δημόσια τοποθέτηση του υποδιοικητή της ΤτΕ κ. Μητράκου τον περασμένο Ιούνιο, που μίλησε για ισχυρό συγκριτικό πλεονέκτημα των συνεταιριστικών τραπεζών όταν επικεντρώνονται στην τοπική αγορά μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Τους αφορισμούς Στουρνάρα, άλλωστε, δεν φαίνεται να συμμερίζονται ούτε οι δανειστές, καθώς σε πρόσφατη ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δημ. Παπαδημούλη, ο αρμόδιος επίτροπος Β. Ντομπρόβσκις ανέφερε ότι «οι συνεταιριστικές τράπεζες στην Ελλάδα αναμένεται να επωφεληθούν από το περιβάλλον χρηματοπιστωτικής σταθερότητας»! Οι συνεταιριστικές τράπεζες στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι μια πραγματικότητα με προεξάρχουσα τη Γερμανία. Ο συνεταιριστικός θεσμός ευδοκιμεί και προσελκύει σημαντικό αριθμό καταθετών.

Σύμφωνα με στοιχεία του 2016, υπάρχουν 58.000 τέτοια τραπεζικά καταστήματα με καταθέσεις πάνω από 3,5 τρισ. ευρώ και συνολικό ενεργητικό μεγαλύτερο των 7 τρισ. ευρώ! Πανευρωπαϊκά το μερίδιο αγοράς τους φθάνει το 20%, ενώ στη Γερμανία και τη Γαλλία, όπου ο θεσμός είναι εξαιρετικά ανεπτυγμένος, χρηματοδοτούν το 30% των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Υπό το φως όλων αυτών προκαλεί τεράστια εντύπωση η «τορπίλη Στουρνάρα» εις βάρος των ελληνικών συνεταιριστικών τραπεζών, δημιουργώντας πρόσθετα ερωτήματα για τον πραγματικό ρόλο του στην πορεία δανειακής απεξάρτησης της χώρας.

Πηγή www.dimokratianews.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

«Δάνεια για να κερδίζει τις εκλογές» - Πρώην υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ αποκαλύπτει με στοιχεία πως ο Σημίτης κατέστρεψε την Ελλάδα

Τις τεράστιες ευθύνες του Σημίτη για την επτάχρονη τραγωδία που ζει η χώρα και ο ελληνικός λαός αποκαλύπτει ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ (1977 – 1989) και υφυπουργός Γεωργίας (1982 – 1984) Πάνος Κατσάρος, με συγκλονιστικά στοιχεία που παραθέτει στο βιβλίο του «Τι συνέβη στην Ελλάδα – Και τώρα τί;».

«Η κυβέρνηση νόθευσε τα στοιχεία για την ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη και πλήρωσε αδρά τις μεθοδεύσεις αυτές (κυκλοφόρησε η φήμη ότι και η εκπρόσωπος της Goldman Sachs Άντυ αμείφθηκε με 100 εκατ. δολάρια), για να επιτύχει έναν στόχο που λειτούργησε καταστρεπτικά για την οικονομία της χώρας μας. Το Swap αγόρασε η Εθνική Τράπεζα το 2005, με εξόφλησή του, κατά τις πιο αξιόπιστες πληροφορίες, μέχρι το 2039», γράφει.

Εκτιμά ότι «η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη από τον Σημίτη, και με τον τρόπο που έγινε, είναι η χειρότερη οικονομική επιλογή από τη σύσταση του νέου Ελληνικού Κράτους». Και υποστηρίζει ότι «ο Σημίτης ζημίωσε την Ελλάδα όσο κανένας άλλος πολιτικός από τη μεταπολίτευση του 1974 και είναι ο κύριος υπαίτιος της σημερινής κατάστασης».

Ο κ. Παν. Κατσάρος αποκαλύπτει ότι ο Σημίτης ήταν υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Σε ολοσέλιδο άρθρο του στις 2/11/2011 στην «Καθημερινή», που ευθυγραμμιζόταν με την εκβιαστική τακτική Μέρκελ και Σαρκοζί, τόνιζε ότι όλα είναι έτοιμα για την έξοδο της Ελλάδας!

Αυτά ως μια πρόγευση του βιβλίου του Παναγιώτη Κατσάρου, από το οποίο παραθέτουμε ορισμένα αποσπάσματα.

Πώς έφτασε η Ελλάδα στην κατάσταση του 2009;

Η στρεβλή πορεία της οικονομίας κατέληξε αδιέξοδη επί κυβερνήσεων Σημίτη (1996-2004), οι οποίες ενέταξαν την Ελλάδα στην ευρωζώνη με ψεύτικα στοιχεία, πολύ υψηλή ισοτιμία της δραχμής και όχι μόνο δεν πήραν τα απαραίτητα μέτρα προσαρμογής, αλλά έκαναν το εντελώς αντίθετο. Η μετατροπή του ελληνικού δημοσίου χρέους, που το 2001 ήταν κατά 75% σε δραχμές, στο σκληρό ευρώ, επιδείνωσε δραματικά τον πραγματικό όγκο του δανεισμού και την εξόφλησή του. Με την πολιτική τους οι κυβερνήσεις Σημίτη, αφαίρεσαν τις οικονομίες των πολιτών και μείωσαν τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, μέσω του μηχανισμού του χρηματιστηρίου. Παράγγειλαν πανάκριβο, συχνά ελαττωματικό, πολεμικό υλικό κυρίως στα γερμανικά εργοστάσια. Πολλές άλλες αβελτηρίες και σκοπιμότητες χαρακτηρίζουν την πολιτική Σημίτη. Όπως οι αλόγιστες δαπάνες για την προετοιμασία των Ολυμπιακών Αγώνων, οι γνωστές «μίζες» υπουργών και στελεχών του, η υπερχρέωση του δημοσίου και των ιδιωτών, η πρωτοφανής διαφθορά, η οποία σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια έφθασε σε τριτοκοσμικά επίπεδα.

Βαρύτατες είναι και οι ευθύνες του Κ. Καραμανλή, ο οποίος συνέχισε την υπερχρέωση των πολιτών και του δημοσίου, τους πόρους του οποίου κατασπαταλούσε στη λειτουργία της πελατειακής του διακυβέρνησης, μέσα στη διαφθορά και την αναποτελεσματικότητα. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα, μεταξύ 2002 και 2009, ήταν ο υψηλότερος στην ευρωζώνη, με αποτέλεσμα τη μεγάλη επιδείνωση της πολύ χαμηλής ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της. Από το 1996 μέχρι την 29/6/2015, που επιβλήθηκε αναπόφευκτα ο έλεγχος κεφαλαίων, το ελληνικό κράτος δανειζόταν εκατοντάδες δισ. σε σημερινής αξίας ευρώ, μεγάλο μέρος των οποίων περιήλθε στους διαπλεκόμενους και φοροφυγάδες, που «νόμιμα» ή παράνομα, με τη συνεργασία ή την ανοχή των κυβερνώντων, τα διοχετεύουν στο εξωτερικό. Ο ιδιωτικός τομέας, ο οποίος στηρίζει τον υπερτροφικό δημόσιο τομέα και συγχρόνως εξυπηρετεί το τερατώδες δημόσιο χρέος, δεν είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθεί, ούτε στο ελάχιστο, στα βάρη του.

Οι ευθύνες των Κ. Σημίτη και Κ. Καραμανλή, που οδήγησαν την Ελλάδα στην πρωτοφανή κρίση του 2009, είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερες από τις ευθύνες εκείνων που διαχειρίστηκαν κάκιστα την κατάσταση την οποία παρέλαβαν.

Η ισοτιμία της Ένταξης

Η Κυβέρνηση «πέτυχε» τελικά στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνεδρίασε στις 20/6/2000 στην Πορτογαλία, η ισοτιμία δραχμής-ευρώ να «κλειδώσει» στο 340,75 προς 1, δηλαδή στην τιμή που είχε η δραχμή πριν την υποτίμηση της 13/3/1998! Ο Σημίτης ανήγγειλε θριαμβευτικά τη νέα ισοτιμία, ως απόδειξη ότι οι εταίροι μας δέχτηκαν τη δραχμή ως ισχυρό νόμισμα. Αν όμως η δραχμή συνδεόταν με το ευρώ έστω με 1 προς 360, που κυμαινόταν τότε, ή πολύ καλύτερα 1 προς 400, η σημερινή θέση της χώρας μας θα ήταν διαφορετική. ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΞΕ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΗ ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ. Οι ξένοι επενδυτές, πληροφορημένοι, περίμεναν τη νέα ακριβή δραχμή για να επανεξαγάγουν τα κεφάλαιά τους, κερδίζοντας από τις διακυμάνσεις των δεικτών του χρηματιστηρίου και της δραχμής τεράστια ποσά εις βάρος των Ελλήνων επενδυτών και της Εθνικής Οικονομίας. (Άλλη αρνητική εξέλιξη για την Οικονομία της χώρας μας.)

Πριν την ένταξή μας στο ευρώ (το 2001), τα ελλείμματα άρχισαν και πάλι να διογκώνονται, για το λόγο αυτό η Goldman Sachs βοήθησε την κυβέρνηση Σημίτη «να καμουφλάρει» τα χρέη με το περίφημο Swap της εκπροσώπου της Άντυ Λουδιάδη. Το «Swap» ήταν μάλλον 2,8 δισ. ευρώ, αλλά σύμφωνα με άλλες πηγές 4 δισ. Υπάρχουν πολλές εκτιμήσεις ως προς το ύψος και την πληρωμή του. Με πρόσφατη δήλωση, πρώην στελεχών της ΕΣΥΕ, το swap βαρύνει το δημόσιο χρέος με τουλάχιστον 21 δισ. ευρώ! Η Ελληνική Κυβέρνηση νόθευσε τα στοιχεία για την ένταξη της χώρας στην Ευρωζώνη και πλήρωσε αδρά τις μεθοδεύσεις αυτές (κυκλοφόρησε η φήμη ότι και η Άντυ αμείφθηκε με 100 εκατ. δολάρια), για να επιτύχει έναν στόχο που λειτούργησε καταστρεπτικά για την οικονομία της χώρας μας. Το Swap αγόρασε η Εθνική Τράπεζα το 2005, με εξόφλησή του, κατά τις πιο αξιόπιστες πληροφορίες, μέχρι το 2039.

Η κυβέρνηση Σημίτη χρέωνε τη χώρα με την αγορά πανάκρι¬βου στρατιωτικού υλικού και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ αφαιρούσε κατά τους μετριότερους υπολογισμούς το 75% ενός τότε ετησίου ΑΕΠ, από τους Έλληνες αποταμιευτές, μέσω του μηχανισμού του χρηματιστηρίου, την άνοδο του οποίου ενίσχυσε με κάθε τρόπο. Την ίδια εποχή η Γερμανία, κύριος παίκτης στη σκακιέρα του ευρώ, έκανε εντελώς το αντίθετο. Όλος ο διεθνής οικονομικός τύπος αναφέρεται πλέον στο «ντάμπιν» της Γερμανίας σε βάρος των άλλων εταίρων, με μειώσεις συντάξεων, καθήλωση των μισθών για μία πενταετία, εφαρμογή αντιεργατικών ρυθμίσεων και συγχρόνως την πίεση προς τους άλλους εταίρους να ενταχθούν στο ευρώ με υψηλές ισοτιμίες των νομισμάτων τους.

Μόνο η Ελλάδα ζημίωσε από την ένταξή της στην ΕΟΚ. Οι ζημιές της διογκώθηκαν από την εισαγωγή του ευρώ την 1/1/2002, για να καταλήξουν στην κρίση του 2009 και στη σημερινή τραγική κατάσταση.

Κλειδί: η ισοτιμία δραχμής – ευρώ

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι, με τις συνθήκες που υπήρχαν το 2001, Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΧΘΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ και μάλιστα με τεχνάσματα που δυσχέραιναν τη θέση της και με την υψηλή ισοτιμία της δραχμής (340,75 προς 1 ευρώ). Η υψηλή ισοτιμία είναι ο πρώτος καθοριστικός παράγων-κλειδί για τη μετέπειτα πορεία της χώρας. Αποτρέπει κάθε προσπάθεια προσαρμογής της οικονομίας στις ανταγωνιστικές πιέσεις.

Ο ιδιωτικός δανεισμός έφθανε το 2008 στα 230-240 δισ. ευρώ από 25-30 δισ. που ήταν το 1999! Ο δημόσιος δανεισμός της Ελλάδας στην περίοδο 2000-2008 ήταν συνολικά, κατά τους μετριότερους υπολογισμούς, 200 δισ. σημερινά ευρώ. Ένα μέρος του δανεισμού εξυπηρετούσε το δημόσιο χρέος, ενώ το μεγαλύτερο προσθέτονταν σ’ αυτό.

Το ευρώ για την ελληνική οικονομία θυμίζει το μύθο του Αισώπου: «Μια γάτα είχε βρει μια λίμα και την έγλειφε συνεχώς, πίνοντας το αίμα της με ευχαρίστηση, γιατί νόμιζε ότι το αίμα το βγάζει η λίμα». Η ΛΙΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ και η γάτα οι καταναλωτές, που απολαμβάνουν τα φθηνά εισαγόμενα αγαθά του ευρώ, πίνοντας το αίμα της ελληνικής οικονομίας, το δικό τους αίμα.

Ευρώ και κρίση 2009-2016

Αυτοί που ενέταξαν τη χώρα μας στην ευρωζώνη δεν σκέφτηκαν ότι η ένταξη είναι όχι μόνο οριστική, αλλά ότι και δεν επιδέχεται απολύτως καμία διόρθωση στην πορεία της οικονομίας της μέσα στο ευρώ. Ότι η άστοχη ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη θα ακολουθεί αυτή τη στρεβλή πορεία, που όχι μόνο θα συνεχίζεται, αλλά και θα επιδεινώνεται. Όπως τονίσθηκε, βασικό μειονέκτημα της ένταξης ήταν η πολύ υψηλή ισοτιμία της δραχμής. Ο συσχετισμός αυτός είναι οριστικός, αμετάκλητος και δεν επιδέχεται παρέμβαση. Το μόνο όπλο άμυνας της Ελλάδας μέσα στην ευρωζώνη είναι ο αποπληθωρισμός, που είναι υποχρεωτικά συνδεδεμένος με μέτρα λιτότητας, τα οποία οδηγούν σε κρίση την οικονομία και συνακόλουθα σε πολύ υψηλή ανεργία.

Η Ελλάδα εντάχθηκε στην ευρωζώνη με πολύ υψηλή ισοτιμία του νομίσματός της, σε οικονομικό κλίμα αλόγιστης διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, μεγάλης συρρίκνωσης των ιδιωτικών αποταμιεύσεων και τεράστιας αύξησης του ιδιωτικού και δημοσίου δανεισμού.

Μήπως λοιπόν η Ελλάδα πρέπει να φύγει από την ευρωζώνη με οποιοδήποτε τίμημα; Η απάντηση είναι ότι το τίμημα ενός Grexit θα ήταν πολύ βαρύ και ο ελληνικός λαός δεν θα είχε ούτε τη διάθεση ούτε τη δυνατότητα να το υποστεί. Εξάλλου οι εταίροι της ευρωζώνης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ΗΠΑ, οι άλλες χώρες του κόσμου και όλοι οι εμπλεκόμενοι στον ελληνικό δανεισμό, μας το απαγορεύουν απολύτως και έχουν πάρει τα μέτρα τους. Πρώτιστα, για να μη χάσουν τα χρήματα που μας δάνεισαν, ύστερα από μία άτακτη χρεοκοπία, που πιθανότατα θα επακολουθήσει με την επάνοδο στη δραχμή, και ακόμη για τις πολύ μεγάλες αναταράξεις, οι οποίες θα προκληθούν στις οικονομίες τους. Δυστυχώς από τον πάτο του πηγαδιού, όπου μας έριξε ο Σημίτης με το ευρώ, ούτε μπορούμε, ούτε μας αφήνουν να βγούμε.

Ο Σημίτης είναι ο κύριος υπεύθυνος για εδώ που φτάσαμε

Ο Κ. Σημίτης, σε αντίθεση με τους Α. Παπανδρέου και Κ. Μητσοτάκη, υστερούσε σε έκφραση και ποιότητα λόγου. Τον Ιανουάριο του 1996, έγινε πρωθυπουργός της Ελλάδας, ιδιότητα που διατήρησε μέχρι τον Μάρτιο του 2004 (ρεκόρ συνεχόμενης πρωθυπουργικής θητείας 8 ετών και 2 μηνών). Τότε πήρε και το όνομα «του αρχιερέα της διαπλοκής». Ήταν η εποχή που ο Τύπος τον διαφήμιζε με τη μέγιστη δυνατή ένταση, ενώ οι καναλάρχες και εκδότες πλούτιζαν στα δημόσια έργα και στο χρηματιστήριο. Η διαφθορά επί κυβερνήσεως Σημίτη, σύμφωνα με τη «Διεθνή Διαφάνεια», ξεπέρασε και εκείνη των χωρών του τρίτου κόσμου.

Ο Σημίτης, ως πρωθυπουργός, με τις συνεχείς παραποιήσεις των οικονομικών στοιχείων, εμφανιζόταν ότι ασκεί επιτυχημένη πολιτική και διακήρυττε προπαγανδιστικά το μύθο «της ισχυρής Ελλάδας». Συγχρόνως, με αλλοιωμένα στοιχεία, κάλυπτε μερικά τους όρους ένταξης στην ευρωζώνη, ανατιμώντας συγχρόνως τη δραχμή. Και όχι μόνο δεν πήρε μέτρα για την προετοιμασία της χώρας, αλλά εξασθένισε και υπερχρέωσε την οικονομία. Αποτέλεσμα ήταν η Ελλάδα να χάσει και τα τελευταία ίχνη ανταγωνιστικότητας των προϊόντων της. Μετά την απώλεια των οικονομιών των πολιτών και αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο και την άνευ προηγουμένου σπατάλη κατά την προετοιμασία των Ολυμπιακών αγώνων, η χώρα παρέλυσε οικονομικά. Ο Κ. Σημίτης υπονόμευσε ανεπανόρθωτα την οικονομία της Ελλάδας. Όλα τα έργα, που άρχισαν ή τελείωσαν επί κυβερνήσεων Σημίτη, φέρουν τη σφραγίδα της παρακμιακής εποχής του.

Η υπόθεση των Ιμίων, που άνοιξε το δρόμο στους Τούρκους για διεκδικήσεις στο Αιγαίο και για την αγορά του πανάκριβου αμυντικού υλικού, κυρίως από τη Γερμανία, σε συνδυασμό με τη σατανική μεθόδευση της παράδοσης του Κούρδου ηγέτη Οτσαλάν στους Τούρκους, είναι τυπικές πράξεις της πολιτικής Σημίτη. Το Δουβλίνο 2, μας υποχρεώνει να δεχόμαστε την επιστροφή των μεταναστών, που πρώτος σταθμός τους είναι η Ελλάδα. Τα παραπάνω είναι μόνον ενδεικτικά. Στα σκάνδαλα της εποχής Σημίτη ήταν αναμιγμένα πρόσωπα του στενού περιβάλλοντός του. Ορισμένοι από αυτούς πλούτισαν στο χρηματιστήριο και καταδικάσθηκαν για μίζες.

Ο Σημίτης, ως πρωθυπουργός, ήταν ο πρόεδρος του ΚΥΣΕΑ που παράγγειλε τον πανάκριβο και εν πολλοίς άχρηστο εξοπλισμό, στα γερμανικά κυρίως εργοστάσια. Τότε δόθηκαν και οι γνωστές πολύ μεγάλες μίζες για τις οποίες ο Τσοχατζόπουλος βρίσκεται στη φυλακή. Για την εξασφάλισή του πέρασε από τη Βουλή, την οποία ήλεγχε, το νόμο 3126/2003 που κάλυπτε τις ευθύνες των υπουργών. Για το ήθος και τις μεθόδους του Σημίτη θα αναφέρω ενδεικτικά μόνο και τα εξής περιστατικά: ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Χαλικιάς, κατέθεσε ότι ο Σημίτης παρεμπόδισε τον έλεγχο Κοσκωτά, το φαινόμενο του οποίου αναπτύχθηκε όταν ήταν ο Σημίτης υπουργός Εθνικής Οικονομίας, που τότε μάλιστα συνέφαγε με τον απατεώνα. Όταν έγινε η υποδοχή του Ανδρέα στο αεροδρόμιο στις 22/10/1988, ο μόνος βουλευτής που είχε φωτογραφία του Ανδρέα κολλημένη στο στήθος του ήταν ο Σημίτης. Όταν ήμουν υφυπουργός Γεωργίας, απέρριψα κάποιο αίτημα ως εντελώς παράνομο. Ο Σημίτης, ως υπουργός, αφήρεσε το έγγραφο από την υπηρεσία και ενέκρινε το αίτημα λάθρα και παρανόμως. Η υπόθεση αφορούσε «ρουσφέτι» που ζητούσε ο πολύ γνωστός πρώην αρχηγός κόμματος.

Ο Σημίτης ζημίωσε την Ελλάδα όσο κανένας άλλος πολιτικός από τη μεταπολίτευση του 1974 και είναι ο κύριος υπαίτιος της σημερινής κατάστασης. Όμως δημοσιεύει συνεχώς βιβλία προσπαθώντας να δικαιώσει την πολιτική του, γνωρίζοντας ότι ο Τύπος και τα ΜΜΕ, που τον πρόβαλλαν μονίμως, τον στήριζαν και τον στηρίζουν, θα εξακολουθούν να παραπλανούν την κοινή γνώμη.

Η ένταξη της Ελλάδας στην ευρωζώνη από τον Σημίτη, και με τον τρόπο που έγινε, είναι η χειρότερη οικονομική επιλογή από τη σύσταση του νέου Ελληνικού Κράτους.

Δάνεια για να κερδίσει τις εκλογές!

Την «ευρωστία» των τραπεζών μετάβαλε σε απίσχναση η κρίση του 2009, το PSI, η απόσυρση καταθέσεων και η μεγάλη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Αυτή τη φορά, κατά μεγάλο μέρος, από την πραγματική αδυναμία των οφειλετών να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Ο όγκος των κάθε είδους δανείων, που άρχισαν να χορηγούν οι τράπεζες από το 1999, εξέθεσε το σύστημα σε μεγάλους κινδύνους. Μέχρι το 1999, ο ιδιωτικός δανεισμός ήταν πολύ περιορισμένος. Το χρέος των νοικοκυριών προς τις τράπεζες κυμαινόταν στο 15%-20% του ΑΕΠ. Από το 2000 άρχισε μία άνευ προηγουμένου προπαγάνδα, για να πεισθούν οι Έλλη¬νες να πάρουν τραπεζικά δάνεια. Κατά τη μεγάλη κρίση του χρηματιστηρίου, στις παραμονές των εκλογών του 2000, δόθηκαν ειδικά δάνεια για αγορά μετοχών, που μαζί με τις καταθέσεις των ασφαλιστικών ταμείων, στήριξαν τον δείκτη για να κερδίσει ο Σημίτης τις εκλογές. Από τότε, στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια χορηγούνταν αφειδώς, ενώ τα επιχειρηματικά κατ’ επιλογήν. Το 2009 ο ιδιωτικός δανεισμός έφθασε στο 93% του ΑΕΠ.

Πηγή www.periodista.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Washington Post: Η Ευρώπη καταστρέφει την οικονομία της Ελλάδας χωρίς λόγο

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται, πρώτα ως τραγωδία, μετά ως φάρσα, και εν τέλει ως τρολάρισμα»

«Η ιστορία επαναλαμβάνεται, πρώτα ως τραγωδία, μετά ως φάρσα, και εν τέλει ως τρολάρισμα» σχολιάζει ο Matt O' Brien σε άρθρο γνώμης στη Washington Post. «Αυτό φαίνεται τουλάχιστον να συμβαίνει στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου οι δανειστές της ζητούν να μειώσει τις συντάξεις, αντί να αυξήσει τους φόρους των επιχειρήσεων, επειδή φοβούνται πως αυτές οι αυξήσεις, όπως λέει ο δημοσιογράφος των Financial Times Peter Spiegel, θα τσακίσουν την οικονομική ανάπτυξη», συνεχίζει το άρθρο.

«Υπάρχει μια ειρωνεία στο γεγονός ότι η Ευρώπη αρχίζει να ανησυχεί ότι η λιτότητα βλάπτει την οικονομία στην Ελλάδα. Για χρόνια, οι Ευρωπαίοι ηγέτες επέμεναν στον περιορισμό των ελλειμμάτων σε αντάλλαγμα παραχωρήσεων. Η ελληνική οικονομία έχει ήδη συρρικνωθεί κατά 25%, και αντιμετωπίζει πρόβλημα στον να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, εν μέρει επειδή εφάρμοσε τόσο μεγάλη λιτότητα».

«Τώρα, το τελευταίο ελληνικό δράμα δεν έχει τελειώσει, αλλά είναι στην τελευταία πράξη του», αναφέρει ο αρθρογράφος, προσθέτοντας ότι μια συμφωνία πρέπει να είναι επικείμενη. Σημειώνει όμως πως το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι τα τελευταία 5 χρόνια Ευρώπη και Ελλάδα δεν συμφώνησαν στο είδος της λιτότητα που πρέπει να εφαρμόσει η Αθήνα προκειμένου να λάβει ρευστότητα.

«Αυτή τη φορά, η Ευρώπη ήθελε η Ελλάδα να μειώσει τις συντάξεις πάνω από 40% από όσο τις έχει ήδη μειώσει, αλλά η Ελλάδα δεν το έκανε. Και αυτό ήταν. Και οι δύο πλευρές θεωρούσαν πως η άλλη θα υποχωρούσε όσο πλησιάζαμε στη λήξη της προθεσμίας, οπότε υπήρξαν πολλές συζητήσεις περί "κόκκινων γραμμών" και " τελικών προσφορών" αλλά όχι πραγματική διαπραγμάτευση», αναφέρει.

«Αυτό όμως τώρα έχει αλλάξει. Γιατί; Λοιπόν, η Ελλάδα ανακάλυψε ότι έχει πολύ μικρότερη επιρροή από όσο νόμιζε. Για αυτό ευθύνεται εν μέρει το γεγονός ότι ο πανικός για την Ελλάδα παρέμεινε στη χώρα καθώς η ΕΚΤ ξεκίνησε να αγοράζει ομόλογα άλλων χωρών και υποσχέθηκε να αγοράσει όσα χρειαστεί προκειμένου να διατηρήσει χαμηλά το κόστος δανεισμού. Και το άλλο, είναι πως οι ελληνικές τράπεζες δέχονται σχετικά εύκολα πιέσεις. Όχι μόνο χρειάζονται δάνεια έκτακτης ανάγκης από την ΕΚΤ για να επιβιώσουν αλλά έχουν επίσης ένα σωρό ομόλογα δημοσίου και αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις που θα είχαν μικρότερη αξία αν δεν υπάρξει συμφωνία και η Αθήνα χρεοκοπήσει».

Σύμφωνα με το άρθρο, το μόνο που χρειάζεται να κάνει η Ευρώπη είναι να πει πως δεν είναι σίγουρη ότι οι ελληνικές τράπεζες έχουν αρκετή ρευστότητα για να παραμείνουν ανοιχτές και ο κόσμος βγάζει τις καταθέσεις του πιο γρήγορα από ποτέ.

«Η Ελλάδα ενέδωσε, λοιπόν, ως επί το πλείστον. Προτείνει την περικοπή των συντάξεων περίπου στο μισό από όσο ήθελε η Ευρώπη -αύξηση εισφορών και ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, καθώς και περικοπή των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων- και αυξάνει τους φόρους για να αναπληρώσει τις υπόλοιπες απαιτήσεις των δανειστών», αναφέρει το άρθρο. Συγκεκριμένα, προτείνεται ένας νέος φόρο επί των κερδών των επιχειρήσεων και αύξηση του ΦΠΑ, με 23% στα περισσότερα προϊόντα εκτός από λίγες εξαιρέσεις. Όλο αυτό θα φέρει μια «δημοσιονομική σύσφιξη» 1,5% του ΑΕΠ φέτος και 2,9% του χρόνου, προσθέτει η WP. 

«Το μόνο πράγμα που κρατά πίσω την επίτευξη μιας συμφωνίας είναι ότι η Ευρώπη θεωρεί ότι αυτό είναι ένα λάθος είδος λιτότητας. Οι περικοπές των δαπανών δεν φαίνεται να είναι τόσο κακές για την οικονομία, όσο η αύξηση των φόρων, και αυτό θέλει η Ευρώπη να κάνει πράξη η Ελλάδα. Από τη μία πλευρά, αυτό είναι μια υγιής οικονομική συμβουλή. Αλλά από την άλλη, μπορεί να είναι απίστευτα δύσκολο για τους Έλληνες να το αποδεχθούν. Στα μάτια των Ελλήνων, είναι σαν η Ευρώπη να τους λέει να σκοτώσουν την οικονομία τους - και στη συνέχεια να αποδοκιμάζουν τον τρόπο που θα το κάνουν». 

«Το πραγματικό ερώτημα για πολλούς οικονομολόγους είναι γιατί η Ευρώπη εξαναγκάζει την Ελλάδα σε περαιτέρω λιτότητα. Έχει κάνει ήδη τόσα πολλά που πριν την τελευταία αναμέτρηση είχε πρωτογενές πλεόνασμα. Και αυτό θα έπρεπε να επιδιώκουν, το σημείο στο οποίο η Αθήνα δεν χρειάζεται άλλα πακέτα διάσωσης από την Ευρώπη. Οτιδήποτε περισσότερο από αυτό, όμως, θα μπορούσε απλά να προκαλέσει άσκοπη βλάβη στην οικονομία» τονίζει το άρθρο. 

«Στο τέλος, φαίνεται να υπάρχει μόνο ένας λόγος να θες να εφαρμόσει η Ελλάδα περισσότερη λιτότητα, και δεν έχει καθόλου νόημα: Να την κάνεις να πληρώσει όσα οφείλει. [...] Το πρόβλημα, όμως, είναι πως είναι αδιανόητο ότι η Ελλάδα θα το κάνει ποτέ αυτό». 

«Όσο περισσότερο η Ευρώπη απαιτεί αυτό το νέο χρέος να αποπληρωθεί, τόσο περισσότερο η ύφεση στην Ελλάδα θα συνεχιστεί. Είναι αλήθεια ότι η Ευρώπη έχει μειώσει τα επιτόκια και έχει επεκτείνει τις λήξεις του χρέους στην Ελλάδα μέχρι στιγμής και, προς το παρόν τουλάχιστον, είναι σαν πολλά από αυτά να μην υπάρχουν. Αλλά τελικά θα υπάρξουν και τότε οι πιστωτές θα πρέπει είτε να τα παρατείνουν λίγο περισσότερο ή να ελπίζουν ότι η Αθήνα θα έχει επιστρέψει στην ανάπτυξη. Μέχρι τότε, η Ελλάδα θα κολλήσει στην οικονομική ημέρα της μαρμότας. Θα συνεχίζει να προσπαθεί να αντισταθεί στις περικοπές του προϋπολογισμού που διατηρούν μια διαρκή κατάσταση υψηλής ανεργίας, αλλά στη συνέχεια θα ενδίδει την τελευταία στιγμή. Σε δεύτερη σκέψη, η ιστορία απλά επαναλαμβάνεται ως τραγωδία ξανά και ξανά», καταλήγει το άρθρο.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Στέλεχος Ποταμιού: Ας καταστραφούμε αν είναι να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ (Photos)

Κάτι πάει στραβά με τους τομεάρχες του Ποταμιού. Πρώτα ήταν ο τομεάρχης Υγείας, Λιαρόπουλος με τα «Βάστα Ντάισελμπλουμ» (ο οποίος παραιτήθηκε μετά τον σάλο που προκλήθηκε από τις αναρτήσεις του) και τώρα ο τομεάρχης Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Λεωνίδας Καστανάς, ο οποίος ζητά να μην υπογραφεί καμία συμφωνία, να καταστραφεί η χώρα, ώστε… να πέσει η κυβέρνηση.

Ο υπεύθυνος του Τομέα Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Ποταμιού, Λεωνίδας Καστανάς, έγραψε λοιπόν στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ότι «το πρόβλημα δεν είναι μια φορομπηχτική συμφωνία». Αντίθετα, σύμφωνα με τον ίδιο το μεγάλο πρόβλημα εντοπίζεται στην ίδια την κυβέρνηση και η μόνη λύση είναι να μην συμφωνήσει ώστε να υπάρξει πολιτική κρίση και να πέσει.

Στα σχόλια του ίδιου κειμένου το στέλεχος του Ποταμιού, πάει και ένα βήμα παραπέρα τονίζοντας ότι «μόνοι μας ελπίδα είναι οι έξω». Βάστα Γέρουν!

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Εξαφανίστηκαν 40 φάκελλοι φοροδιαφυγής πολυεθνικών

Αν θυμηθούμε και την ανάρτηση του μπλοκ που είχαμε κάνει (εδώ) με τίτλο ''Με εντολή Σαμαρά καταστρέφονται αρχεία του δημοσίου, για να μην αποκαλυφθεί το μέγεθος....'', θα καταλάβουμε πολλά.

Εξαφανίστηκαν 40 φάκελοι για έρευνα φοροδιαφυγής πολυεθνικών επιχειρήσεων με τριγωνικές συναλλαγές, αναφέρεται σε ρεπορτάζ του Βασίλη Γεώργα στην Εφημερίδα των Συντακτών. Οι φάκελοι «εξαφανίστηκαν» μετά την αλλαγή του νόμου που ανέθεσε τις αρμοδιότητες των ελέγχων αποκλειστικά στο υπουργείο Οικονομικών
Σύμφωνα με το δημοσίευμα η «εξαφάνιση» έγινε επί των ημερών της προηγούμενης κυβέρνησης, καθώς για άγνωστους μέχρι σήμερα λόγους έκλεισε όπως-όπως η μεγάλη έρευνα που είχε ξεκινήσει το 2010 για το «transfer pricing» στην Ελλάδα.
H τύχη των φακέλων αγνοείται από το 2012, όταν με στοιχεία της τότε ομάδας κρούσης του υπουργείου Ανάπτυξης επιβλήθηκαν τα πρώτα και μοναδικά σημαντικά πρόστιμα σε δύο μεγάλες πολυεθνικές για υποθέσεις παράνομων ενδοομιλικών συναλλαγών. Λίγους μήνες μετά αφαιρέθηκαν με νόμο οι αρμοδιότητες ελέγχου των ενδοομιλικών συναλλαγών από το ΥΠΑΝ, και ανατέθηκαν αποκλειστικά στο υπουργείο Οικονομικών από το οποίο δεν έχει υπάρξει η παραμικρή ένδειξη πως οι έλεγχοι συνεχίστηκαν.
Από τους συνολικά 41 φακέλους που είχαν ανοίξει το 2010 επί υπουργίας της Λούκας Κατσέλη, μόλις σε δύο περιπτώσεις οι έρευνες απέδωσαν καρπούς και επιβλήθηκαν υψηλά πρόστιμα, καθώς διαπιστώθηκε αδυναμία δικαιολόγησης των ενδοομιλικών συναλλαγών και τήρησης της αρχής των ίσως αποστάσεων μεταξύ μητρικών και θυγατρικών. Ήταν η περίπτωση της ολλανδικής Philip Morris που τιμωρήθηκε το 2012 με 930.000 ευρώ και, λίγο αργότερα, η Kraft Foods στην οποία επιβλήθηκε πρόστιμο 1,27 εκατ. ευρώ για λογαριασμό της θυγατρικής της «Cadbury Ελλάς», η οποία είχε υποπέσει σε παραβάσεις το 2008.
Έκτοτε, όμως, η τύχη των περισσότερων από τους 41 φακέλους επιχειρήσεων που θα εξετάζονταν, αγνοείται. Πληροφορίες από τα συναρμόδια υπουργεία λένε πως στο πλαίσιο των ερευνών είχαν «προλάβει» να ανοίξουν συνολικά 10 φάκελοι, και μεταξύ αυτών εξετάζονταν στοιχεία για δύο ακόμη μεγάλες πολυεθνικές αλυσίδες λιανικής πώλησης, μια μεγάλη προμηθευτική εταιρεία ειδών μαζικής κατανάλωσης (απορρυπαντικά, είδη προσωπικής υγιεινής κ.ά.), μια φαρμακευτική επιχείρηση και μια εταιρεία από τον κλάδο των δομικών υλικών.
Ασαφείς αρμοδιότητες
Πιθανόν το πολιτικό κόστος, αλλά σίγουρα η πολυνομία, οι ασαφείς αρμοδιότητες και η δυσκολία συνεργασίας μεταξύ των υπουργείων Ανάπτυξης και Οικονομικών, που μέχρι το 2013 μοιράζονταν την ευθύνη των ελέγχων, οδήγησαν σε πάγωμα των υποθέσεων. Όμως δεν υπάρχει τίποτα που να δικαιολογεί την «εξαφάνιση» των φακέλων στη συνέχεια και την απροθυμία της τότε κυβέρνησης να συγκροτήσει έναν αποτελεσματικό ελεγκτικό μηχανισμό. Οι φάκελοι είτε έκλεισαν πριν καν ανοίξουν, είτε καταχωνιάστηκαν στα συρτάρια του υπουργείου Οικονομικών και της ΔΟΥ Μεγάλων Επιχειρήσεων.


Αδυναμία ελέγχων λόγω... πολυνομίας


Η μεγάλη αδυναμία των ερευνών για το transfer pricing στην Ελλάδα ήταν μέχρι πρότινος η πολυνομία. Υπήρχαν δύο διαφορετικοί νόμοι –ένας φορολογικός και ένας αγορανομικός– για τη διαδικασία ελέγχου των ενδο-ομιλικών συναλλαγών. Ο νόμος 3728/2008 όριζε τις αρμοδιότητες του υπουργείου Ανάπτυξης για τον έλεγχο των κοστολογικών στοιχείων και ο ν. 2238 /1994 του υπουργείου Οικονομικών για την αποφυγή διπλής φορολογίας και την κατανομή της φορολόγησης μεταξύ χωρών σε διασυνοριακές συναλλαγές.
Από το 2013 η κατάσταση αυτή άλλαξε. Ο νόμος 4223/2013 για τον ΕΝΦΙΑ κατάργησε πλήρως την αρμοδιότητα του υπουργείου Ανάπτυξης για ελέγχους στις συναλλαγές από το 2008 ώς το 2011 και έτσι όλες οι καταστάσεις των ενδο-ομιλικών συναλλαγών που είχαν υποβληθεί στη Διεύθυνση Κοστολόγησης και Έρευνας Αγοράς της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή μεταφέρθηκαν στις αρμόδιες υπηρεσίες της φορολογικής διοίκησης.
Επιπλέον τροποποιήθηκαν οι διατάξεις για την τεκμηρίωση ενδο-ομιλικών συναλλαγών για τα έτη έως το 2013 για τις ενδο-ομιλικές του 2014.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Καταστροφή εγγράφων ενόψει ήττας από το επιτελείο Σαμαρά καταγγέλλει η Χρυσοβελώνη (έγγραφο)

Το επιτελείο το πρωθυπουργού καταστρέφει έγγραφα ενόψει εκλογικής ήττας, καταγγέλλει η υποψήφια βουλευτής των ΑΝΕΛ, Μαρίνα Χρυσοβελώνη, επικαλούμενη έγγραφο της γ.γ. Πρωθυπουργού που αποδεικνύει την αγορά καταστροφέα εγγράφων.

Όπως αναφέρει η ίδια, «δυο μέρες μετά την διάλυση της Βουλής ο κ. Σαμαράς αποφάσισε να αγοράσει ένα γιγαντιαίο καταστροφέα εγγράφων για να επιταχύνει την μαζική εξαφάνιση ενοχοποιητικών στοιχείων.Όπως αποδεικνύει και η συνημμένη απόφαση της Γενικής Γραμματείας του Πρωθυπουργού, τα υπάρχοντα μηχανήματα καταστροφής εγγράφων του Μεγάρου Μαξίμου άρχισαν αμέσως να δουλεύουν στο φουλ, χωρίς όμως να καλύπτουν τις ‘’επείγουσες ανάγκες’’ που δημιούργησε η επερχόμενη εκλογική κατάρρευση Σαμαρά στις 25 Ιανουαρίου».

Η βουλευτής των ΑΝΕΛ καταλήγει λέγοντας «Ας μην πιστέψει λοιπόν ο κ. Σαμαράς ότι καταστρέφοντας χαρτιά θα γλιτώσει από ποινικές ευθύνες».

Δείτε το έγγραφο ΕΔΩ.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Η Ελλάδα χρηματοδοτεί την καταστροφή των χημικών στην Μεσόγειο;

Επτά χώρες συμμετέχουν ενεργά και 14 χρηματοδοτούν το πρόγραμμα καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας στο αμερικανικό πλοίο MV Cape, ανοιχτά της Γαύδου. Ανάμεσα σε αυτές που χρηματοδοτούν, βρίσκεται και η πτωχευμένη Ελλάδα, αναφέρει σε ρεπορτάζ της η Washington Post. Στο ρεπορτάζ της η Anthee Carassava αναφέρεται εκτενώς στο αμφιλεγόμενο, όπως το χαρακτηρίζει, σχέδιο εξουδετέρωσης περίπου 20 τόνων αερίου μουστάρδας και νευροτοξικών ουσιών στο αμερικανικό πλοίο τον Ιούνιο (στα διεθνή ύδατα μεταξύ Γαύδου και Μάλτας ) υπογραμμίζοντας την σθεναρή αντίδραση των κατοίκων που καταγγέλλουν το οικολογικό έγκλημα. Σην πτωχευμένη χώρα που παραπαίει μετά από έξι χρόνια βάναυσης λιτότητας, και αγωνίζεται να ανακάμψει με τη βοήθεια της μεγαλύτερης της βιομηχανίας, του τουρισμού, οι Κρητικοί επιμένουν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει στο αμφιλεγόμενο σχέδιο ένα τέλος σημειώνει χαρακτηρίζοντας το χθεσινό παγκρήτιο συλλαλητήριο ως τη μεγαλύτερη κινητοποίηση που έχει πραγματοποιηθεί στην Ευρώπη, με τη συμμετοχή περισσότερων από 10.000 διαδηλωτών.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

"Όσα έρχονται στην Ελλάδα θα κάνουν τη καταστροφή του 1922 να μοιάζει ασήμαντη"!

Οι απόψεις που εκφράζει σε ανάλυσή του ο Καθηγητής Διεθνών - Στρατηγικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Παναγιώτης Ήφαιστος είναι άκρως ανησυχητικές. Το ίδιο και τα επιχειρήματα με τα οποία τις υποστηρίζει. Τα όσα έρχονται για την Ελλάδα γράφει θα κάνουν τη καταστροφή του 1922 να μοιάζει με ασήμαντο ιστορικό γεγονός.

Προτείνει λύση στο τέλος της ανάλυσής του στην οποία όπως θα διαπιστώσετεπεριλαμβάνει και τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Άρθρο του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΗΦΑΙΣΤΟΥ
Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Στρατηγικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς

1. Βυθιζόμαστε μέσα σε μια δίνη θανάτου

Ακούοντας πρόσφατα μια ανερυθρίαστη-αδιάντροπη ομολογία βουλευτή ότι «η χώρα εκβιάστηκε από τους δανειστές της» και γι’ αυτό ενώ δεν το επιθυμούσε ψήφισε το μνημόνιο, σκέφτηκα να γράψω το παρόν. Στο μυαλό όλων των Ελλήνων, ακριβώς, εμπεδώνεται πλέον μια τραγική αλήθεια: Τους αρπάζουν τον μόχθο τους, τους πλουτοπαραγωγικούς τους πόρους, το νερό τους, τις επιχειρήσεις τους, τα σπίτια τους και το μέλλον των επόμενων γενεών διαγράφεται ζοφερό. Το δε δειλό ή εκβιαζόμενο πολιτικό προσωπικό μετατρέπεται σε πραιτοριανούς τρίτων.

Οι Έλληνες επί μακρό μόχθησαν για να είναι σήμερα η Ελλάδα μια πλούσια χώρα. Μετανάστες, ναυτικοί, ξενιτεμένοι επιστήμονες, γεωργοί, εργάτες, νοικοκυραίοι και επιχειρηματίες κάθε είδους επί δεκαετίες με μόχθο και κόπο έκτισαν σπίτια, υποδομές, επιχειρήσεις και Ένοπλες Δυνάμεις που προασπίζουν την ελευθερία τους. Τα κεκτημένα συρρικνώνονται ραγδαία και σύντομα θα εκμηδενιστούν. Η Ελλάδα βυθίζεται μέσα σε μια οικονομική, πολιτική, κοινωνική και διπλωματική δίνης θανάτου. Στην δε καλή «Βαλκανική γειτονιά μας» –διατύπωση του συρμού ασπόνδυλων οργανικών διανοουμένων της ξενοκρατίας την δεκαετία του 1990–, στα καρναβάλια ντυμένοι κανίβαλοι παρελαύνουν με σεντούκια πάνω στα οποία γράφεται «Ελλάδα: Επιτέλους πέθανε».

Μπορεί οι Έλληνες πολίτες να έκαναν λάθος με το να εμπιστευτούν κάποιους λαοπλάνους κομματάρχες της ξενοκρατίας –κατά κανόνα λόγω αφέλειας και κατ’ εξαίρεση λόγω σύμπραξης με το φαύλο κομματικό πελατειακό σύστημα– αλλά η κλίμακα της καταστροφής που συντελείται είναι εκτός αναλογιών και γι’ αυτό η Ελληνική κοινωνία δεν φέρει ευθύνη. Εν τέλει, ποιο σύγχρονο κράτος δεν είναι ατελές; Δεν είμαστε ουτοπιστές: Η ιδεατή πολιτεία ακόμη δεν υπήρξε και μάλλον ποτέ δεν θα υπάρξει. Ο προσανατολισμός και η φορά κίνησης προς δημοκρατία και ελευθερία ενδιαφέρει και γι’ αυτό μιλάμε. Είναι κατεπείγον λοιπόν το κράτος να τεθεί υπό τον έλεγχο των εντολέων Ελλήνων πολιτών.

Ακόμη και οικονομικά νήπια γνωρίζουν τα αίτια της δεινής θέσης των Ελλήνων και μερικών ακόμη κοινωνιών. Εντοπίζονται πρωτίστως στο έλλειμμα της ευρωπαϊκής και ευρύτερα διακρατικής οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης, την δημιουργία μια επικράτειας ανεξέλεγκτης εγκληματικής ιδιωτείας στον διεθνικό κόσμο, την διάβρωση των κρατικών εξουσιών από αυτούς τους ιδιώτες και την μετατροπή της ΕΕ σε μια δυναστική τεχνόσφαιρα στερούμενη και την παραμικρή πολιτική νομιμοποίηση.

Εξάλλου, μια ανεύθυνη κραυγή «ο Τιτανικός βυθίζεται» σε συνδυασμό με ελλειμματική εθνική διακυβέρνηση αρκούν για να παρθούν χρηματοοικονομικές αποφάσεις σε όλο τον πλανήτη που προκαλούν χρέη εκατοντάδων δισεκατομμυρίων σε μια χώρα. Μερικοί λένε –λέτε να είναι φήμες;– ότι αυτοί οι θηριώδεις διεθνικοί αλήτες είχαν και εγχώρια βύσματα και ότι η συμφορά που μας βρήκε μεθοδεύτηκε.

Σε αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας –ναι, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι και μας επαναφέρουν στην προ-προπολιτική βαρβαρική εποχή– προσθέστε και τα δικά μας εμπορικά ελλείμματα που είναι τα εμπορικά πλεονάσματα των Βόρειων ισχυρών μελών της ΕΕ λόγω εγκληματικής ΟΝΕ. Ή μήπως και για αυτά φταίει ο εργαζόμενος πολίτης ή ο ανυποψίαστος επιχειρηματίας ο οποίος θεωρεί ως δεδομένο ότι τη πολιτεία μεριμνά να του διασφαλίζει ανταγωνιστικότητά και ευνοϊκό εξωτερικό περιβάλλον οικονομικής δραστηριότητας!
Αποτελεί ύβρη εάν κανείς ισχυριστεί ότι για την κρίση φταίνε οι συνήθεις επενδυτικές δραστηριότητες των ελλήνων πολιτών ή άλλων πολιτών του Ευρωπαϊκού νότου που δοκιμάζονται σκληρά. Μπορεί βέβαια να συνέβαλαν και πρακτικές διαφθοράς. Όμως, κάποια ξένα μεγαθήρια όπως η Ζήμενς είναι που διέφθειρε πολιτικά πρόσωπα, κάποια κράτη χρημάτισαν για υποβρύχια που έγερναν και κάποιοι ευρωπαίοι γραφειοκράτες συνηγόρησαν με το μαγείρεμα των ελληνικών στατιστικών –γνωστή πρακτική στην Ευρώπη– για να «επιτευχθεί» το άλμα στο κενό της ΟΝΕ. Ποιοι πολιτικοί του ξενοκρατικού συστήματος, επίσης, έφτιαξαν αεριτζίδικα νέα τζάκια των ληστών της λίστας Λαγκάρτ (και των πολλών άλλων λιστών-ληστών που δεν ξέρουμε), και ποιοι ευνοούν αυτές τις άνομες, παράνομες και καταχρηστικές κερδοσκοπικές δραστηριότητες; Μήπως ο μικροεπιχειρηματίας και ο τίμιος εργάτης ή ο μισθωτός που κτίζει ένα σπίτι;

2. Ξένες κλίκες, εγχώριοι πραιτοριανοί και το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα

Αντί όμως μιας ορθολογικής πορείας εξυγίανσης οι εγχώριοι και ξένοι δράστες της συμφοράς υποκριτικά και προσχηματικά αποδίδουν συλλογική ευθύνη στους πολίτες. Έτσι, πάνω από τα κεφάλια μας απλώνεται ο πιο αδίστακτος, στυγνός και εξεζητημένα γενοκτονικός φασισμός της πρόσφατης ιστορίας. Μας κλέβουν, μας ληστεύουν και οι ίδιοι υποκριτικά βρίζουν τα θύματά τους ως κλέφτες.
Μια απρόκλητη ξενόφερτη «τρόικα» απλώνει τα πλοκάμια της παντού χωρίς κανείς να ξέρει ποιος την καθοδηγεί: Οι υπηρεσίες των ηγεμονικών κρατών και ποιων; Η κοινωνικά ανεξέλεγκτη και πολιτικά ανεύθυνη κλίκα της τεχνόσφαιρας των Βρυξελλών; Η θηριώδης ιδιωτεία των διεθνικών χρηματοοικονομικών κερδοσκόπων; Εγκληματικά στοιχεία του διεθνικού υποκόσμου; Ποιοι τέλος πάντων κινούν τα νήματα, ποιοι ωφελούνται και ποιοι είναι αυτοί που έχουν το «δικαίωμα» να αρπάξουν την χώρα μας.

Οι ίδιοι περίπου εγχώριοι δράστες ενός κλειστού ξενοκρατικού κομματικού πελατειακού κυκλώματος που επί δεκαετίες λεηλατούσαν την χώρα μετατρέπονται τελικά σε πρόθυμους πραιτοριανούς που υπηρετούν αδίστακτα την δεύτερη και μεγαλύτερη λεηλασία της Ελλάδας από ξένα αρπακτικά. Έτσι, ενώ δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις εμφυλίου πολέμου επειδή η ελληνική κοινωνία διακρίνεται από μια μοναδική συνοχή, οι ξένοι και οι ντόπιοι πραιτοριανοί μας εξωθούν –ελέω και κάποιων προβοκατόρων ή πρακτόρων– σε εμφύλιες συγκρούσεις που θα προκύψουν εάν η κοινωνική καταστολή μετατραπεί σε κοινωνική εξέγερση.

Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος είναι η οδοιπορία ενός κυβερνητικού θιάσου στην Άγκυρα την στιγμή που η Τουρκία εισβάλλει αρπακτικά στον θαλάσσιο χώρο μας, απειλεί καθημερινά, κατέχει το ένα τρίτο της Κύπρου, ασχημονεί στην Θράκη και εντείνει κάθε είδους ηγεμονικές και αναθεωρητικές αξιώσεις. Κατευνάζοντας στις διεθνείς σχέσεις σημαίνει: Καλώ τον αντίπαλο να μου επιτεθεί.

3. Το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα και η άμεση ανάγκη οι έλληνες να γίνουν οι εντολείς της διακυβέρνησης

Επιχειρείται το τέλειο μεταμοντέρνο έγκλημα: Λεηλασία της Ελλάδας, κατάργηση της δημοκρατίας, καταστροφή της οικονομίας, εξευτελιστική εκποίηση του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων και των οικιών των νοικοκυριών, αρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πόρων, εξώθηση των Ελλήνων σε εμφύλιο και προετοιμασία του εδάφους για εκμετάλλευση της αδυναμίας μας με επιθέσεις εχθρικών κρατών. Το νεοελληνικό εθνοκράτος κινδυνεύει να εκμηδενιστεί ολοσχερώς. Μπροστά στην καταστροφή που επέρχεται, το 1922, η χούντα και το 1974 θα αποτελούν δυσάρεστα πλην συγκριτικά μικρά και ασήμαντα ιστορικά γεγονότα.

Μπροστά στην καταστροφή που επέρχεται, το 1922, η χούντα και το 1974 θα αποτελούν δυσάρεστα πλην συγκριτικά μικρά και ασήμαντα ιστορικά γεγονότα.
Οι Έλληνες πολίτες δεν πρέπει να αφήσουν τους εαυτούς τους να διολισθήσουν άλλο στην κατάθλιψη, την εξουθένωση, την εγκατάλειψη των δικαιωμάτων τους, την εκμηδένιση της δημοκρατίας τους και την καταστολή της ελευθερίας τους. Σύμφωνα και με το πνεύμα και το γράμμα του Συντάγματος το νεοελληνικός κράτος θα πρέπει να περιέλθει υπό τον έλεγχο των εντολέων ελλήνων πολιτών.

Σήμερα, καμιά παλαιοκομματική παράταξη δεν είναι σε θέση να διακυβερνήσει την Ελλάδα. Πρέπει να καταναγκαστούν ειρηνικά να αποχωρήσουν από το προσκήνιο πριν είναι πολύ αργά. Τον ειρηνικό τρόπο δεν τον ξέρουμε αλλά πρέπει να είναι αναίμακτος. Η μετάβαση πρέπει να διασφαλίζει την εθνική ασφάλεια, την δημόσια τάξη κατά προβοκατόρων, την διαχείριση της οικονομίας και –τέσσερα χρόνια μετά την εγκληματική εξαγγελία της επικείμενης «βύθισης του Τιτανικού»– επιτέλους κάποιος να διαπραγματευτεί εξ ονόματος των Ελλήνων.

Εν τέλει, είναι αντί-αισθητικό και ανορθολογικό να κάθεται στο σβέρκο μας το ίδιο πολιτικό προσωπικό που μας οδήγησε στο χείλος της αβύσσου. Καθημερινά φτύνουν πάνω στην έννοια Δημοκρατία. Εκλέχθηκαν εν μέσω πολιτικών εκβιασμών, νομοθετούν ερήμην της κοινωνίας και εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος, καταστρατήγησαν κάθε έννοια εθνικής ανεξαρτησίας και στο πεδίο της εθνικής επιβίωσης πέρασαν κόκκινες γραμμές. Τα τρία τελευταία χρόνια έγιναν πειθήνιοι υποτελείς μιας ξενόφερτης τεχνόσφαιρας που κατάργησε την λαϊκή κυριαρχία. Τους υποχρεώνουν να ψηφίζουν χιλιάδες σελίδες νόμων που δεν διαβάζουν, δέχονται να δένουν την ελληνική κοινωνία χειροπόδαρα χωρίς έλεος, σέρνονται μπροστά στους τεχνοκράτες παίρνοντας μέτρα που οι ίδιοι (οι τεχνοκράτες) ομολογούν ότι είναι λάθος και σαδιστικά σκόπιμα κάνουν λάθος διαγνώσεις της κατάστασης για να διαιωνίσουν την καταστροφική εξουσία τους και για να εξουθενώσουν την κοινωνία μέχρι πτώσεως. Το κερασάκι στην τούρτα είναι η φασιστική απόδοση συλλογικών ευθυνών των θυτών κατά τον θυμάτων. Έτσι εκτελούνται οι μεταμοντέρνες γενοκτονίες.

4. Διέξοδος: Μετάβαση με άριστους στο τιμόνι – Συντακτική Συνέλευση

Η ΔΙΕΞΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΉ. Χωρίς υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες αναφέρουμε τα αυτονόητα.

ΠΡΩΤΟΝ, η εντολέας κοινωνία επιβάλλει ένα ειρηνικό ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΌ ΕΞΑΝΑΓΚΑΣΜΌ να αποχωρήσουν οι φαύλοι, οι υπάλληλοι των ξένων και οι εγχώριοι μεταπράτες-τεχνοκράτες. Εάν χρειαστεί όλοι οι πολίτες κάθονται στις πλατείες μέχρι νεοτέρας μέχρι τα μέλη του φαυλοκρατικού παλαιοκομματισμού να πάνε σπίτια τους.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ, οι ΈΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ πιστές στην Υψηλή αποστολή προάσπισης της συλλογικής ελευθερίας των ελλήνων βελτιστοποιούν και μεγιστοποιούν τους όποιους συντελεστές ισχύος διαθέτουμε και με ακλόνητη ετοιμότητα αφοσιώνονται στην προάσπιση της εθνικής επικράτειας κατά κάθε έξωθεν απειλής. Το κόστος κατά όποιου σκεφτεί να μας βλάψει πρέπει να είναι συντριπτικά και ανελέητα υψηλό. Γνωρίζουμε ότι ακόμη μπορούμε να επιβάλουμε ένα τέτοιο κόστος.
ΤΡΊΤΟΝ, οι ΔΥΝΆΜΕΙΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΉΣ ΤΆΞΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΆΛΕΙΑΣ: Είναι δικά μας παιδιά που υπηρετούν τις δυνάμεις εσωτερικής τάξης προστατεύουν αποτελεσματικά την κοινωνία κατά προβοκατόρων που πάντοτε εκμεταλλεύονται τέτοιες στιγμές. Αυτονόητα θεωρούμε δεδομένο ότι δεν θέλουν να αγγίξουν ούτε μια τρίχα ελλήνων πολιτών οι οποίοι συμπεριφέρονται ειρηνικά και με τους οποίους θα πρέπει να αγκαλιάζονται και όχι να συγκρούονται. Κάθε εξάλλου διαταγή να κτυπηθούν άοπλοι ειρηνικά συμπεριφερόμενοι πολίτες είναι αντί-Συνταγματική, παράνομη, ανήθικη και αντί-πατριωτική.
ΤΈΤΑΡΤΟΝ, ως πασίδηλο κοινωνικό αίτημα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναθέτει άμεσα την (ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΉ) ΔΙΑΚΥΒΈΡΝΗΣΗ της χώρας σε «δέκα» αδιάφθορους και ικανούς Έλληνες. Εάν δεν βρούμε δέκα ικανούς και αδιάφθορους έλληνες εκτός του φαύλου παλαιοκομματικού συστήματος θα πάθουμε ότι μας αξίζει. Η εντολή ρητή και ξεκάθαρη, σχεδόν μοναδικού σκοπού: Να επιχειρήσουν να σώσουν των χώρα, να αναθερμάνουν την οικονομία και να διεξάγουν σκληρές διαπραγματεύσεις με τους τρίτους.
ΠΈΜΠΤΟΝ, δημιουργείται μια ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΉ ΣΥΝΈΛΕΥΣΗ για Συνταγματική αναθεώρηση από την οποία θα απουσιάζουν οι γνωστοί επιστημονικά μεταμφιεσμένοι κομματάνθρωποι. Το νέο Σύνταγμα να τεθεί σε δημοψήφισμα σε έξη μήνες ή το πολύ σε ένα χρόνο. Κύριοι σκοποί της μεταρρύθμισης θα πρέπει να είναι, μεταξύ άλλων:

      α) Εμπράγματη απόδοση της εξουσίας στους εντολείς πολίτες με ευρηματικές προσεγγίσεις της ημέτερης μακραίωνης δημοκρατικής παράδοσης που θα δημιουργούν αδιάλειπτη φορά κίνησης προς δημοκρατική αποκέντρωση σε συνδυασμό με κεντρικό οικονομικό σχεδιασμό.
      β) Άμεση Δημοκρατία στο επίπεδο του Ανώτατου Άρχοντα του οποίου οι αρμοδιότητες –ιδιαίτερα στα μακροοικονομικά και στα στρατηγικά– θα διευρυνθούν με πρόβλεψη 1) δυνατότητας ανάκλησης και 2) συνταγματικό περιορισμό για θητεία ενός έτους.
      γ) Δημιουργία νομοθετικής εθνοσυνέλευσης θητείας ενός έτους η οποία θα ορίζει την εκτελεστική εξουσία, θεσμού του οποίου τα ανακλητά μέλη εκλέγονται όχι στην βάση κλικών-κομμάτων ή απαρχαιωμένων ιδεολογιών αλλά στην βάση τοπικής, περιφερειακής και εθνικής αριστείας.
      δ) Στην βάση των ημέτερων δημοκρατικών παραδόσεων, δημιουργία δυνατοτήτων διαρκών ευρηματικών κοινωνικοπολιτικών ελέγχων και εξισορροπήσεων της εξουσίας σε οποιοδήποτε επίπεδο και εάν ασκείται.
      ε) Συνταγματική ρήτρα που θα καθιστά την διαφθορά εσχάτη προδοσία με ποινές ισόβιας κάθειρξης.
στ) Δημιουργία Συνταγματικών προϋποθέσεων ούτως ώστε οι κρατικοί λειτουργοί να γνωρίζουν ότι είναι εντολοδόχοι των πολιτών.
ζ) Συνταγματική ρήτρα που να απαγορεύει έξοδα περισσότερα από τα έσοδα.

5. Το άμεσο έργο μιας άξιας μεταβατικής διακυβέρνησης: Διασφάλιση και διάσωση της κοινωνίας και της οικονομίας

ΠΈΜΠΤΟΝ, μια άξια μεταβατική διακυβέρνηση με την οποία θα συμπράξουμε όλοι μας και η οποία θα μεριμνήσει να αυτοσυντηρηθούμε υποχρεωτικά θα κινηθεί στην βάση των εξής αρχών προσανατολισμών και προσεγγίσεων:
      α) Εφεξής δεν δανειζόμαστε και «ξοδεύουμε ότι παράγουμε». Ούτε ευρώ περισσότερο. Έτσι μόνο θα ενισχύσουμε την διαπραγματευτική μας θέση,
      β) Με άμεσο νόμο διασφαλίζονται οι ελληνικές επιχειρήσεις και τα ελληνικά νοικοκυριά κατά ντόπιων και εγχώριων τρωκτικών,
      γ) Οι τράπεζες που εισέπραξαν δεκάδες δισεκατομμύρια. Γι’ αυτό τίθενται υπό δημόσιο έλεγχο. Τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις πληρώνουν δόσεις μόνο όσο μπορούν. Σε κάθε περίπτωση μέχρι νεοτέρας δεν χάνουν οτιδήποτε. Υπό τις περιστάσεις τίποτα δεν εκποιείται, κανείς δεν απειλείται.
      δ) Οι εγγυήσεις προς τους πολίτες στο όνομα της ελευθερίας τους, της δημοκρατίας τους, της ασφάλειάς τους και του μέλλοντος των νέων μας συνοδεύονται από απαίτηση να ζήσουν λιτά για λίγους μήνες ή όσο χρειαστεί.
      ε) Δεν θα λείψει στους πολίτες οτιδήποτε παρά μόνο αχρείαστες πολυτέλειες. Αποτελεί προσβολή κατά της νοημοσύνης μας να λέγεται ότι θα κοπούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα φάρμακα. Τα κλεμμένα των κερδοσκόπων είναι που πρέπει να κοπούν. Με επιστράτευση όλων των δεξιοτήτων μας μπορούμε να διασφαλίσουμε το ελάχιστο διαβίωσης των πολιτών, τους συνταξιούχους, το ιερό μας Εθνικό Σύστημα Υγείας και την λειτουργία του κράτους.
      στ) Αναζητούμε με «κανόνια και πυραύλους» όλες τις «λίστες των ληστών» που λεηλάτησαν την χώρα και τους ζητούμε να φέρουν τα χρήματά μας!! πίσω για να φορολογηθούν.
      ζ) Όποιος δεν το πράξει με νόμο δημεύονται όλα τα περιουσιακά του στοιχεία και τίθενται υπό δημόσιο-κοινωνικό έλεγχο.
      η) Με προειδοποιητικό νόμο καθίσταται σαφές σε αυτούς τους «ληστές των λιστών» ότι να μην νομίσουν ότι θα καταστραφεί η Ελλάδα και θα επαναφέρουν τα κονδύλια για να κατεξουσιάσουν ξανά τους Έλληνες. Ποτέ δεν θέλουμε τα κλεμμένα τους και θα τιμωρηθούν με την πρώτη ευκαιρία.
      θ) Με νόμο ορίζεται ότι κανένας έλληνας δεν περνά το κατώφλι της εξαθλίωσης και όλοι μαζί μονιασμένοι θα αναπτύξουμε την οικονομία προς δημιουργικούς τομείς με ότι έχουμε.
      ι) Καθιστούμε άμεσα την Ελλάδα επενδυτικό παράδεισο ξένων επενδύσεων. Όχι όμως με εκποίηση του δημόσιου πλούτου μας, της πολιτισμικής και φυσικής μας κληρονομιάς (νήσοι, νησίδες και βραχονησίδες). Με τον σωστό τρόπο, με σωστούς επιχειρηματίες (υπάρχουν πάμπολλοι, πανέτοιμοι και όχι κατ’ ανάγκη στην Εσπερία).
      κ) Δρομολογούμε άμεσα με όποιο τρόπο το επιτυγχάνει την κατά το συντομότερο δυνατό εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών μας πόρων.

6. Το περιεχόμενο μιας διαπραγμάτευση με τους τρίτους

ΈΚΤΟΝ, αφού είναι λογικό να πούμε ότι μπορούμε να επιβιώσουμε με το να καταναλώνουμε ότι παράγουμε –θα είναι ντροπή εάν πούμε το αντίθετο μιας και το τίμημα είναι η ελευθερία μας, η δημοκρατία μας και το μέλλον των παιδιών μας– λέμε σε όλους τους ξένους ότι όλα είναι υπό διαπραγμάτευση:
      α) η Ελλάδα αρνείται –και μεθοδεύει να την μιμηθούν και άλλα κράτη-μέλη– να γίνει το θύμα των ελλειμμάτων της διεθνούς και ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής διακυβέρνησης ή βορά των ανεξέλεγκτων θηρίων του διεθνικού κόσμου. Από το ευρώ βέβαια δεν φεύγουμε! Το ζήτημα ήταν να μην είχε διαπραχτεί το έγκλημα της απροετοίμαστης ένταξής μας στο ΟΝΕ. Τώρα δεν πρέπει να τους κάνουμε την χάρη να φύγουμε. Στους καθημερινούς εκβιασμούς αντιτάσσουμε πως δεχόμαστε μια δίκαιη συντεταγμένη οικονομική διασφάλισή μας (πχ ολική διαγραφή των άδικων χρεών), οπότε ευχαρίστως αποχαιρετούμε το ευρώ.
      β) Επιστρατεύονται όλα τα ταλέντα των κρατικών λειτουργών και όλων των μελών του έθνους οπουδήποτε και εάν βρίσκονται για να συγκροτηθούν άμεσα στέρεα και ακλόνητα νομικά, πολιτικά και ηθικά επιχειρήματα,
      γ) Δηλώνουμε απερίφραστα ότι αποδεχόμαστε τις οφειλές μας για χρέη που είναι θεμιτά. Αρνούμαστε όμως τα καταχρηστικά ή τα οφειλόμενα σε λάθη άλλων, ιδιαίτερα τα καταχρηστικά κέρδη των άλλων λόγω δημιουργίας της τερατώδους κατασκευής της ΟΝΕ (όποιος ξέρει γιατί δημιουργήθηκε, φρίττει).
      δ) Ετοιμαζόμαστε άμεσα και πυρετωδώς για μια σκληρή διεθνή νομική, ηθική, πολιτική και επικοινωνιακή μάχη υπεράσπισης μιας ακλόνητης θέσης: η θυματοποίηση των Ελλήνων (ή πολιτών άλλων κοινωνιών) απορρίπτεται. «Στα τσακίδια» άνομες και καταχρηστικές κανονιστικές ρυθμίσεις οποιουδήποτε είδους. Ότι βλάπτει τον άνθρωπο είναι παράνομο, καταχρηστικό και εγκληματικό.
      ε) Στα κάτι κοράκια του διεθνούς εγκληματικού χρηματοοικονομικού περίγυρου λέμε ότι εάν όπως ακούεται σκοπεύουν να αγοράσουν «κόκκινα δάνεια» για να κερδοσκοπήσουν ισχύει το εξής: 1) δεν θα πάρουν ούτε ένα ευρώ και 2) δεν θα βρίσκονται στην εξουσία στην Ελλάδα εγχώριοι πραιτοριανοί για να εκτελέσουν τις εγκληματικές, παράνομες και ανήθικες εκποιήσεις του πλούτου των ελλήνων πολιτών. Κανένας νόμος δεν το δικαιολογεί και εάν υπάρχουν τέτοιοι εγκληματικοί νόμοι καταργούνται άμεσα. Οποιοσδήποτε δήθεν «νόμος» ή δήθεν «δίκαιο» επιβάλλει εξαθλίωση και εξόντωση μιας κοινωνίας απορρίπτεται και σε κάθε περίπτωση οι έλληνες τον απορρίπτουν και παλεύουν μέχρι νεοτέρας για να καταδείξουν ότι αυτό είναι σωστό και ορθολογιστικό.
      ε) Με σοβαρές και αξιόπιστες προτάσεις γινόμαστε σημαιοφόροι μιας υπεύθυνης και συντεταγμένης μεταρρύθμισης της ΕΕ που θα προϋποθέτει, μεταξύ άλλων: 1) Συντεταγμένη κατάργηση της τερατώδους ΟΝΕ και επιστροφή στην νομισματική και δημοσιονομική ευελιξία και τις ισόρροπες εμπορικές συναλλαγές με ρήτρες και διασφαλίσεις. 2) Εμπέδωση των διακυβερνητικών θεσμών ως εντολέων των εντολοδόχων υπερεθνικών θεσμών (οι τεχνοκράτες δεν πρέπει να έχουν την παραμικρή ανεξάρτητη εξουσία – τα αντι-αισθητικά πρόσωπα της τρόικα να εξαφανιστούν). 3) Καθολική καθιέρωση της ομοφωνίας στην λήψη των αποφάσεων της ΕΕ καθότι μεταξύ κυρίαρχων κρατών αυτό μόνο είναι δημοκρατία. 4) Διασφάλιση με κάθε τρόπο του αντί-ηγεμονικού χαρακτήρα της ΕΕ. 5) Πρόταξη ως έσχατου θεσφάτου ότι τίποτα και ποτέ δεν αποφασίζεται που δυνατό να βλάψει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Πολλοί θα συνηγορήσουν και εάν δεν πλειοψηφήσουν τότε εξ αντικειμένου η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έκλεισε τον κύκλο της.

Για την αντι-αισθητική, φασιστική και καταχρηστική εκβιαστική προπαγάνδα όταν υπογράφονταν τα μνημόνια («δεν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις και δεν θα έχουμε φάρμακα») υπενθυμίζουμε ότι αυτή την στιγμή στην Ελλάδα η πραγματικότητα είναι η εξής: α) Πολλά εκατομμύρια είναι άνεργοι, β) εκτός από αυτές που έβαλαν λουκέτο, καμιά βασικά επιχείρηση δεν μπορεί να επιβιώσει, γ) υπάρχει μεγάλο έλλειμμα φαρμάκων σε κρίσιμους τομείς της υγείας και δ) οι μισθοί και οι συντάξεις συρρικνώθηκαν σε βαθμό που απλά οι έλληνες πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις που δυναστικά επιβάλλονται καθημερινά.
Οι πολίτες είναι σε απελπισία και απόγνωση. Η πιο πάνω συντεταγμένη διέξοδος που προβλέπει μεταβατική διακυβέρνηση, Συνταγματική μεταρρύθμιση, ορθολογιστικές διαπραγματεύσεις με τους τρίτους και διασφάλιση των Ελλήνων πολιτών είναι η μόνη που αρμόζει σε μια κοινωνία τα μέλη της οποίας δεν έχασαν ακόμη το ένστικτο αυτοσυντήρησης. Μια κοινωνία που διαφυλάττει πάση θυσία την δημοκρατία της και μια κοινωνία τα μέλη της οποίας είναι έτοιμα να επιδείξουν αυτοθυσία για την ελευθερία τους. Όλα πλήττονται θανάσιμα και οι έλληνες πολίτες θα πρέπει να γίνουν εντολείς της τύχης τους.

7. Τα «καλά πλην εγκλωβισμένα παιδιά» των κομμάτων

Τέλος, όπως έχουμε ξαναγράψει, δεν υποστηρίζουμε ότι όσοι αναμείχθηκαν με την πολιτική ή συμμετείχαν στο κομματικό σύστημα είναι ένοχοι και δράστες. Όσοι εντός των παρατάξεων του σάπιου παλαιοκομματικού συστήματος είναι αδιάφθοροι και κατανοούν την κρισιμότητα των περιστάσεων να το αποδείξουν με το να υποστηρίξουν μια υπερκομματική σωτήρια μετάβαση για να διασωθεί η οικονομία, να ανασυνταχθούν οι δυνάμεις μας και να ανασυγκροτηθεί το πολιτικό σύστημα σε δημοκρατική βάση σύμφωνα με τις πολιτικές μας παραδόσεις.

www.ifestosedu.gr – info@ifestosedu.gr

onalert

www.diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....