Μετά τις 7/3/2017 η απόφαση στη «Δίκη της Σεισάχθειας»- Το αίτημα για διαγραφή του απεχθούς χρέους

Δύο Έλληνες νομικοί, ο Ανδρέας και ο Αλέξης Αναγνωστάκης, έφεραν στην ολομέλεια του Δικαστηρίου της Ε.Ε. το αίτημα για αναστολή πληρωμών, έλεγχο και η διαγραφή του απεχθούς χρέους.

Πρόκειται για αίτημα της κίνησης «Σεισάχθεια» και πρωτοβουλίας Ευρωπαίων πολιτών, που αναμένουν πλέον την απόφαση του ανωτάτου ευρωπαϊκού δικαστηρίου, η οποία μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην αναθεώρηση των Συνθηκών που διέπουν τη λειτουργία της Ε.Ε.

Την Τρίτη 13 Δεκεμβρίου, στη μεγάλη αίθουσα του Δικαστηρίου, στο Λουξεμβούργο έγινε η ακροαματική διαδικασία επί της αίτησης που είχαν υποβάλει οι δύο δικηγόροι και ο συνάδελφός τους Francois Moyse, κι εάν γίνει δεκτή, τότε θα πρέπει να εφαρμοστεί η λεγόμενη «Αρχή της Κατάστασης Ανάγκης», σε όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Η «Αρχή της Κατάστασης Ανάγκης» προβλέπει ότι «όταν η οικονομική και πολιτική υπόσταση του Ευρωπαϊκού Κράτους κινδυνεύει από την εξυπηρέτηση του απεχθούς χρέους (καλπάζουσα ανεργία, κατάρρευση μισθών-συντάξεων, κλείσιμο νοσοκομείων, σχολείων, κοινωνικών υπηρεσιών, ατομική εξαθλίωση κ.λπ.) η αναστολή πληρωμής μέχρι λογιστικού ελέγχου και αποκατάστασης είναι αναγκαία».
Ο γενικός εισαγγελέας P. Mengozzi θα υποβάλλει γραπτώς τις προτάσεις του, στις 7 Μαρτίου 2017 και στη συνέχεια το Δικαστήριο, θα προχωρήσει σε διασκέψεις, προς έκδοση απόφασης, που αναμένεται με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον, τόσο από νομικούς, όσο και από πολίτες της Ε.Ε., όπως έγινε εμφανές από την ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα του Δικαστηρίου, την Τρίτη 13/12.

Το Πρωτοβάθμιο Γενικό Δικαστήριο είχε απορρίψει την καταχώρηση της πρωτοβουλίας Ευρωπαίων πολιτών, οι οποίοι με τη συλλογή ενός εκατ. Υπογραφών ζητούσαν την καθιέρωση της «Αρχής, της Κατάστασης Ανάγκης», ως ευρωπαϊκού νόμου, για τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη «Δίκη της Σεισάχθειας», όπως αποκαλέστηκε η αίτηση αναίρεσης των δύο Ελλήνων νομικών, η υπόθεση εξετάστηκε στην Ευρεία Σύνθεση του σώματος, μετά από απόφαση του προέδρου του δικαστηρίου, καθώς έκρινε πως πρόκειται για ζήτημα «υψίστης σημασίας».

Σε μία ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα και σε μία πολύωρη διαδικασία, οι συνήγοροι των Ευρωπαίων Πολιτών τόνισαν πως υφίσταται ἡ «προσήκουσα νομική βάση για την εκ μέρους της Ένωσης παροχή χρηματοπιστωτικής συνδρομής προς τα κράτη-μέλη, που αντιμετωπίζουν ή διατρέχουν τον κίνδυνο, να αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης, μέσω της καθιερώσεως μηχανισμού χρηματοδοτήσεως», επικαλούμενοι τις ισχύουσες Συνθήκες και Αποφάσεις της Ε.Ε.

Για την ορθή εφαρμογή αυτών των αποφάσεων, ζητούν τη μη πληρωμή του απεχθούς χρέους, με αποκλειστικό σκοπό την ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας των κρατών-μελών, καθώς η κύρια προέλευση του συγκεκριμένου μέρους του χρέους στην Ευρώπη είναι η κυβερνητική διαφθορά (υπερκοστολόγηση δημοσίων έργων, εξοπλιστικά, δωροδοκίες τύπου Siemens κλπ).

Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να γίνει αναστολή των πληρωμών, για να γίνει ενδελεχής έλεγχος και στη συνέχεια να μην πληρωθούν τα αντίστοιχα «χρέη διαφθοράς», συμβάλλοντας σε εξυγίανση και ορθολογισμό των δημόσιων οικονομικών. Παράλληλα, θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπεύθυνοι αυτού του τμήματος του χρέους, οι οποίοι θα κληθούν να τα πληρώσουν οι ίδιοι.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δια των πληρεξούσιων δικηγόρων της, για μία ακόμη φορά ισχυρίστηκε ότι στερείται αρμοδιότητας, για την υποβολή τέτοιας πρότασης στα ευρωπαϊκά όργανα, χωρίς να προσδιορίζει ποιό είναι το αρμόδιο όργανο. Επίσης, υποστήριξε ότι σε περίπτωση διαπίστωσης ύπαρξης της Αρχής της «Κατάστασης Ανάγκης» ως κανόνα του Διεθνούς Δικαίου, δεν αρκεί για να στηρίξει νομοθετική πρωτοβουλία εκ μέρους της.

Μετά από τις αρχικές αγορεύσεις έγινε επανειλημμένος κύκλος εξαντλητικών ερωτήσεων και παρατηρήσεων προς τις δύο πλευρές, ενώ το λόγο έλαβαν τόσο ο πρόεδρος και ο γενικός εισαγγελέας, όσο και αρκετά μέλη του Δικαστηρίου, επιδιώκοντας να φωτίσουν σε βάθος τις θέσεις των δύο πλευρών, με πλήθος επίμονων ερωτήσεων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι έννοιες του «απεχθούς χρέους» και της «κατάστασης ανάγκης» τίθενται για πρώτη φορά στη δικαστική ιστορία της Ευρώπης και της Ε.Ε., ενώπιον του κοινοτικού Δικαστηρίου, ενώ η απόφασή του, μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην αναθεώρηση των Συνθηκών της Ε.Ε. που ισχύουν σήμερα. Εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι τα συγκεκριμένα κείμενα συντάχθηκαν χωρίς να προβλέπονται καταστάσεις, όπως η σημερινή της βαθιάς οικονομικής ύφεσης σε αρκετά κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Είναι ενδεικτικό ότι κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο γενικός εισαγγελέας P. Mengozzi, απευθυνόμενος προς το Δικαστήριο, επεσήμανε χαρακτηριστικά: «Συμφωνούμε ότι η Ελλάδα έχει αυτή τη στιγμή περιορισμένες δυνατότητες».

Στη συνεδρίαση της Ευρείας Σύνθεσης του Δικαστηρίου της Ε.Ε. ως μέλη της συτμμετείχαν οι κ.κ.. Lenaerts, A. Tizzano, R. Silva de Lapuerta, M. Ilesic, L. Bay Larsen, S. Rodin, D. Svaby, A. Prechal, M. Berger, A. Rosas, E. Regan, E. Juhasz, M. Vilaras, A. Borg Barthet, K. Λυκούργος, με εισηγητή δικαστή τον κ. S. Rodin.

Την προσφεύγουσα πλευρά, εκπροσώπησαν οι δικηγόροι Αθηνών Ανδρέας και Αλέξης Αναγνωστάκης και ο δικηγόρος Λουξεμβούργου, Francois Moyse, ενώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Γερμανός δικηγόρος Hans Krämer και ο Έλληνας συνάδελφός του Μηνάς Κωνσταντινίδης. Η γλώσσα των αγορεύσεων ήταν η Γαλλική.

Όλα όσα έγιναν στη “Δίκη της Σεισάχθειας” στο Λουξεμβούργο 

Ύστερα από τις αρχικές αγορεύσεις, έγινε επανειλημμένος κύκλος εξαντλητικών ερωτήσεων και παρατηρήσεων προς τις δύο πλευρές.

Οι δύο πλευρές “σφυροκοπήθηκαν” δια των επίμονων και διεξοδικών ερωτήσεων του Δικαστηρίου, που έμοιαζε να προσπαθεί να ρίξει όσο περισσότερο φως μπορεί στην υπόθεση της οικονομικής κρίσης , των διεξόδων εξ αυτής και των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαικής Επιτροπής περί αυτών.

Είναι ενδεικτικό ότι εκτός από τον Πρόεδρο και τον Γενικό Εισαγγελέα , αρκετά μέλη της Σύνθεσης πήραν το λόγο κατά τη συζήτηση.

Για πρώτη φορά στη δικαστική ιστορία της Ευρωπαικής Ένωσης τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαικής Ένωσης οι έννοιες του “απεχθούς χρέους”, της “κατάστασης ανάγκης” που μπορεί να φτάσουν μέχρι και την ανάγκη αναθεώρησης των Συνθηκών της ΕΕ.

Διότι προκύπτουν καταστάσεις και παράμετροι, όπως της παρούσας οικονομικής κρίσης, που δεν είχαν προβλεφθεί από τους συντάκτες των Συνθηκών , κατά την ίδρυση της Ευρωπαικής Ένωσης. Και μόνο που η υπόθεση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του Δικαστηρίου σημαίνει πολλά για την πολυπλοκότητα και τη σημασία αυτής.

Είναι ενδεικτική η αποστροφή του Γενικού Εισαγγελέα P. Mengozzi , σε παρατήρηση του προς το Δικαστήριο , μεταξύ των άλλων, πως “συμφωνούμε ότι η Έλλαδα έχει αυτή τη στιγμή περιορισμένες δυνατότητες”.

Η Ευρωπαική Επιτροπή , δια των πληρεξούσιων δικηγόρων της επανέλαβε ότι στερείται αρμοδιότητας για την υποβολή τέτοιας πρότασης στα ευρωπαικά όργανα, για την ενσωμάτωση της αρχής της κατάστασης ανάγκης. Η Απόρριψη της Πρότασης των Ευρωπαίων Πολιτών ήταν για αυτό το λόγο αιτιολογημένη και πλήρης. Και τυχόν ύπαρξη της Αρχής της Κατάστασης Ανάγκης ως κανόνα του Διεθνούς Δικαίου, ΔΕΝ αρκεί, κατά αυτήν, για να στηρίξει νομοθετική πρωτοβουλία εκ μέρους της Επιτροπής.

Η προοσφεύγουσα πλευρά των Ευρωπαίων Πολιτών, κατά τον κύκλο των αγορεύσεων , τόνισε πως υφίσταται η “προσήκουσα νομική βάση για την εκ μέρους της Ένωσης ενδεχόμενη παροχή χρηματοπιστωτικής συνδρομής προς τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν ή διατρέχουν τον κίνδυνο να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης, μέσω της καθιερώσεως μηχανισμού χρηματοδοτήσεως”.

Κατά το άρθρο 136 ΣΛΕΕ, όπως τροποποιήθηκε δια της Απόφασης 2011/199/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 2011, και των άρθρων 4 παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 5, παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, η αρμοδιότητα των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ, για τη σύναψη μεταξύ τους συμφωνίας σχετικά με τη θέσπιση μηχανισμού σταθερότητας και χρηματοοικονομικής συνδρομής είναι απόλυτη. Η Επιτροπή έχει συγκεκριμένη δοτή αρμοδιότητα και ευχέρεια για Πρόταση προς θέσπιση τέτοιου μηχανισμού δυνάμει του άρθρου 352 ΣΛΕΕ, ως απαραίτητη δράση προς επίτευξη των στόχων των Συνθηκών, περί σταθερότητας στη ζώνη του ευρώ.

Κατ’ ορθή ερμηνεία και εφαρμογή, το αιτούμενο μέτρο μη πληρωμής του απεχθούς χρέους μέτρο σκοπεί αποκλειστικά, να ενισχύσει τη δημοσιονομική πειθαρχία των κρατών-μελών και να διασφαλίσει την εύρυθμη λειτουργία της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (άρθρο 136 παρ. 1 ΣΛΕΕ).

Άλλωστε κύρια πηγή προέλευσης του απεχθούς χρέους στην Ευρώπη είναι η κυβερνητική διαφθορά (υπερκοστολόγηση δημοσίων έργων, εξοπλιστικά, δωροδοκίες τύπου SIEMEMENS κλπ). Η αναστολή πληρωμής τέτοιων “χρεών διαφθοράς” θα συμβάλλει στην εξυγίανση και των ορθολογισμό των δημόσιων οικονομικών, εκτός όλως των άλλων παραμέτρων. Και βέβαια στην παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων, που θα καλούνται πλέον να πληρώσουν το “χρέος διαφθοράς”που δημιούργησαν εκ της τσέπης τους.

Ο Γενικός Εισαγγελέας P. Mengozzi θα παρουσιάσει γραπτά τις Πρότάσεις επί της υπόθεσης, στις 7/3/2017.

Στη συνέχεια, το Δικαστήριο, θα προχωρήσει σε διασκέψεις, προς έκδοση απόφασης.

Η Απόφαση του Δικαστηρίου αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον για όλο τον ευρωπαϊκό κόσμο.

Πηγή www.enikonomia.gr

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Η ελάφρυνση του χρέους προϋπόθεση για συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα

Ουάσινγκτον
Εμπιστευτική έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που συντάχθηκε εν όψει του κρίσιμου Eurgroup της 11ης Ιουλίου και της Συνόδου Κορυφής της 12ης Ιουλίου δείχνει πως η Ελλάδα θα χρειαστεί ελάφρυνση χρέους πολύ μεγαλύτερη από αυτή που είναι προετοιμασμένοι να εξετάσουν οι εταίροι της.

Η έκθεση που εμπεριέχει πολύ πιο επικαιροποιημένα μεγέθη από αυτά που περιλαμβάνονται στο προσχέδιο ανάλυσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που είχε παρουσιασθεί στις 2 Ιουλίου δείχνει πως οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας μετά τα capital controls είναι πολύ μεγαλύτερες από τις υπολογιζόμενες και πως εάν δεν υπάρξει μια γενναία ελάφρυνση χρέους, τα οικονομικά της μεγέθη δεν θα επανέλθουν σε βιώσιμα επίπεδα.

Πληροφορίες του in.gr αναφέρουν πως η σχετική έκθεση δεν έχει ακόμη παρουσιασθεί στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΝΤ.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, το ΔΝΤ εγκαταλείπει την θέση πως το ελληνικό χρέος θα μπορούσε να επανέλθει σε μονοπάτι βιωσιμότητας εάν η ελληνική κυβέρνηση επαναφέρει τις μεταρρυθμίσεις και οι Ευρωπαίοι εταίροι καλύψουν τις χρηματοδοτικές ανάγκες τα προσεχή έτη.

Τα κύρια συμπεράσματα της αναθεωρημένης έκθεσης είναι ότι η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με σημαντικά μεγαλύτερες χρηματοδοτικές ανάγκες και δεδομένης της περιορισμένης ικανότητα της να απορροφήσει περισσότερο χρέος, χρειάζεται μια αξιόπιστη διευθέτηση χρέους (debt operation).

Στην έκθεση υποστηρίζεται πως οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να δώσουν στην Ελλάδα μια 30ετή περίοδο χάριτος για την εξυπηρέτηση όλου του ευρωπαϊκού χρέους, συμπεριλαμβανομένων και των νέων δανείων, και μια πολύ δραστική παράταση των περιόδων ωρίμανσης, ή διαφορετικά να προχωρήσουν σε συγκεκριμένες ετήσιες δημοσιονομικές μεταβιβάσεις στον ελληνικό προϋπολογισμό ή να δεχθούν βαθύ κούρεμα εκ των προτέρων των δανείων τους προς την Αθήνα.

Σύμφωνα με την αναθεωρημένη έκθεση, το ελληνικό χρέος αναμένεται να ανέλθει στο ανώτατο σημείο του κοντά στο 200% του ΑΕΠ την επόμενη διετία, ενώ προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 170% του ΑΕΠ έως το 2022, έναντι εκτίμησης για 142% του ΑΕΠ στην έκθεση της 2ας Ιουλίου.

Στη βάση αυτή, ακόμη και υπό την παραδοχή ότι η Ελλάδα θα διαθέτει τα επόμενα χρόνια ένα αξιόπιστο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων πλήρως χρηματοδοτημένο από την ΕΕ, ωστόσο τα στελέχη του ΔΝΤ δεν θα φέρουν προς έγκριση στο ΔΣ αίτημα για χρηματοδοτική στήριξη εάν πρώτα δεν προηγηθεί η διευθέτηση του χρέους (προϋπόθεση αποτελεί να αποπληρωθούν και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές της Ελλάδας).

Σύμφωνα με το Reuters, η επικαιροποιημένη ανάλυση βιωσιμότητας χρέους εστάλη στις κυβερνήσεις της ευρωζώνης αργά χθες, μερικές ώρες μετά την συμφωνία επί της αρχής μεταξύ της Αθήνας και των 18 εταίρων της να ανοίξουν τις διαπραγματεύσεις για ένα τρίτο πρόγραμμα διάσωσης ύψους έως 86 δισ. ευρώ.

«Η δραματική επιδείνωση στη βιωσιμότητα του χρέους υποδεικνύει την ανάγκη για ελάφρυνση του χρέους σε κλίμακα που θα χρειαστεί να υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που εξετάζεται μέχρι σήμερα - και αυτό που έχει προταθεί από τον ESM», τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, επισημαίνεται από το ΔΝΤ.

Θανάσης Κουκάκης

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Κόλαφος η έκθεση του ΔΝΤ: Μόνη λύση για την Ελλάδα η μείωση του χρέους Πέφτουν οι μάσκες

Το βαθύ χάσμα των πιστωτών για την Ελλάδα επιβεβαιώνεται με τον πιο επίσημο τρόπο στην, επίμαχη, έκθεση του ΔΝΤ για τη (μη) βιωσιμότητα του χρέους που δόθηκε στη δημοσιότητα σήμερα το απόγευμα.

Σύμφωνα με την έκθεση το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο, χρειάζεται «μεγάλης κλίμακας ελάφρυνση», ενώ παράλληλα η χώρα θα χρειαστεί τρίτο πακέτο 50 δις για την επόμενη τριετία. Στην πραγματικότητα, δε, το πακέτο αυτό φθάνει τουλάχιστον στα 60 δις, καθώς στην έκθεση υπολογίζονται οι χρηματοδοτικές ανάγκες από τον Οκτώβριο του 2015 έως το 2018 και δεν λαμβάνονται υπ' όψιν οι πρόσθετες ανάγκες της Ελλάδας, περίπου 10 δις, από σήμερα έως το φθινόπωρο.

Η έκθεση, που έρχεται τρεις ημέρες πριν από το δημοψήφισμα, με τις τράπεζες κλειστές και με όλον τον πλανήτη να παρακολουθεί τη μάχη επιβίωσης της Ελλάδας, έρχεται να γίνει το μεγάλο «mea culpa» του ΔΝΤ για την οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η χώρα. Ταυτόχρονα αποτελεί ένα ηχηρότατο μήνυμα προς τη Γερμανία η οποία σε όλη τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης για την ελληνική κρίση αρνείτο κατηγορηματικά τη μείωση του χρέους.

Στην έκθεση του Ταμείου το χρέος χαρακτηρίζεται «μη βιώσιμο», ενώ το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι δεν μπορεί να καταθέσει πρόταση τρίτου πακέτου διάσωσης για την Ελλάδα στο Διοικητικό του Συμβούλιο εάν αυτή δεν περιλαμβάνει παράλληλες δεσμεύσεις για οικονομικές μεταρρυθμίσεις και ελάφρυνση του χρέους. Το Ταμείο αναφέρει επίσης ότι πρέπει να δοθεί στην Ελλάδα 20ετής περίοδος χάριτος πριν αρχίσει να αποπληρώνει τα χρέη της, ενώ οι τελικές αποπληρωμές, όπως αναφέρει, δεν μπορούν να γίνουν πριν από το 2055. Σε περίπτωση, δε, που δεν υπάρξουν πρόσθετα μέτρα λιτότητας, θεωρεί ότι πέραν της μείωσης - ελάφρυσνης του χρέους μέσω της παράτασης αποπληρωμών θα απαιτηθεί και απ'ευθείας «κουρεμα» της τάξης του 30%.

Το ΔΝΤ τονίζει ότι η χρηματοοικονομική κατάσταση της Ελλάδας έχει επιδεινωθεί σημαντικά, γεγονός που σημαίνει - όπως αναφέρεται στην έκθεση - ότι η χώρα δεν θα είναι σε θέση να κάνει ακόμη και αποπληρωμές τόκων τουλάχιστον για τρία χρόνια, ακόμη κι εάν υπάρξει διαγραφή χρέους.

«Ακόμη και με πρόσθετη χρηματοδότηση έως το 2018, το χρέος θα παραμείνει πολύ υψηλό για δεκαετίες και ιδιαίτερα ευάλωτοο σε σοκ», αναφέρεται στην έκθεση και προστίθεται: «Με δεδομένη την ευάλωτη δυναμική του χρέους, χρειάζονται περαιτέρω παραχωρήσεις για να αποκατασταθεί η βιωσιμότητα του χρέους. Μια εκδοχή είναι η παράταση της περιόδου χάριτος στα 20 χρόνια και της περιόδου εξομάλυνσης στα 40 χρόνια σε ό,τι αφορά τα υφιστάμενα δάνεια της ΕΕ. Παράλληλα απαιτείται νέα δανειοδότηση από τον επίσημο τομέα, με αντίστοιχους όρους, προκειμένου να καλυφθούν οι χρηματοδοτικές ανάγκες έως το 2018».

Στελέχη του ΔΝΤ παρουσιάζοντας την έκθεση επεσήμαναν πως η επιδείνωση της κατάστασης στην Ελλάδα μετά την εισαγωγή των κεφαλαιακών περιορισμών και την μη πληρωμή του Ταμείου (κάτι που χαρακτήρισαν ως χρεοκοπία) αυξάνει σημαντικά τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας. Τα ίδια στελέχη προειδοποίησαν ότι εάν τα capital controls διατηρηθούν για αρκετό διάστημα οι ζημιές στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα θα είναι εκτεταμένες.

Η έκθεση του Ταμείου, η οποία σύμφωνα με χθεσινοβραδυνές πληροφορίες, αποφασίστηκε να δοθεί στη δημοσιότητα εν μέσω έντονων αντιδράσεων από τη γερμανική πλευρά, συντάσσεται ουσιαστικά με τα επιχειρήματα της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία εξ αρχής επέμενε ότι δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη λύση χωρίς μείωση του χρέους.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Αδειάζουν τον Τσίπρα τα φιλαράκια του στο Die Linke: Μνημόνια για πάντα!

Όχι σε διαγραφή του χρέους είπαν τα φιλαράκια του Τσίπρα στην Γερμανία. Το γερμανικό κόμμα “Die Linke” σε συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Στρασβούργο τάχθηκε εναντίον της οποιασδήποτε προοπτικής διαγραφής ελληνικού χρέους, αφού σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Die Linke, Άξελ Τρουστ, αυτό θα είχε επιπτώσεις στα ασφαλιστικά προγράμματα των Γερμανών εργαζομένων.

Σε κομματικό επίπεδο (μιλώντας για το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς) αυτή δεν είναι μία έντονη παραφωνία, αφού και ο ΣΥΡΙΖΑ λέει πάνω – κάτω το ίδιο. Θυμίζουμε ενδεικτικά τις σχετικές δηλώσεις του Σταθάκη: «Είναι τα εξοπλιστικά προγράμματα και ο εξηλεκτρισμός του ΟΣΕ, που δεν έγινε ποτέ. Είναι περίπου στο 5%. Η μεγάλη πλειοψηφία του χρέους, πάνω από το 90%, είναι παραδοσιακό, δημόσιο χρέος των αγορών, δηλαδή των ομολόγων. Εκεί δεν υπάρχει νομική διαδικασία για να αμφισβητηθεί».

Συμφωνούν, ουσιαστικά, δηλαδή το “Die Linke” και ο ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν επιθυμούν την οποιαδήποτε διαγραφή ελληνικού χρέους. Αποδέχονται δηλαδή το σύνολο των οφειλών που μας επιβάλλουν οι διεθνείς τοκογλύφοι. Τι σημαίνει αυτό, όμως, αυτό για την ελληνική οικονομία και το ελληνικό χρέος;

Εφόσον δεν πραγματοποιηθεί διαγραφή του απεχθούς, επονείδιστου χρέους που φορτώσανε στις πλάτες του Ελληνικού Λαού τα πάσης φύσεως γαλαζοπράσινα λαμόγια και οι ροζουλί συνδικαλιστές, τότε θα πρέπει να τα πληρώσουμε. Και εφόσον θα πρέπει να τα πληρώσουμε αυτά και τους τόκους που απορρέουν από αυτά, άρα θα βρισκόμαστε διαρκώς σε καθεστώς λιτότητας, επιτήρησης και μνημονίων, έστω και αν αυτά στο μέλλον θα ονομάζονται διαφορετικά.

Αυτά τα απλά για να μην «ποζάρουν» ως αντιμνημονιακοί εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....