Ο εκτουρκισμός Ελλήνων, Κούρδων, Αρμενίων και Συρίων στην Εγγύς Ανατολή

Ενδιαφέρον κουρδικό δημοσίευμα, αναφέρεται στην αφομοίωση από τους Τούρκους, των Ελλήνων, των Κούρδων, των Αρμενίων, των Σύριων, των Αράβων και των Εβραίων που ζούσαν στην κακώς ονομαζόμενη ‘Οθωμανική Αυτοκρατορία’, ορθότερα Εγγύς Ανατολή, όπως σημειώνει το δημοσίευμα.

Υπάρχει η Εγγύς Ανατολή, η Μέση Ανατολή και η Άπω Ανατολή. Η Εγγύς Ανατολή είναι συνυφασμένη με την βυζαντινή παρουσία που είναι συνέχεια του ελληνικού πολιτισμού και των ελληνικών πληθυσμών στην περιοχή , σημειώνει ο Κούρδος αρθρογράφος Ισμαήλ Μπεσιξή.

Στην εγγύς Ανατολή εντάσσεται η Μικρά Ασία, που η πλευρά προς το Αιγαίο Πέλαγος ονομαζόταν Ιωνία.

Ανατολικά της Ιωνίας είναι η Ανατολία (από εκεί προήλθε το όνομα) και στη συνέχεια είναι τα εδάφη της Καππαδοκίας. Ο Πόντος είναι στη Μαύρη Θάλασσα, μετά τον Πόντο άρχιζε το Λαζιστάν.

Η πλειοψηφία των πληθυσμών στην Ιωνία, την Ανατολία και την Καππαδοκία, ήταν Έλληνες. Στον Πόντο ήταν οι Έλληνες του Πόντου, Αρμένιοι υπήρχαν στην Αρμενία και στην Κιλικία.

Η άφιξη των Τούρκων στη Μικρά Ασία, συνεχίζει το δημοσίευμα, συμπίπτει με τα πρώτα εξήντα χρόνια του ενδεκάτου αιώνα. Στοιχεία της εποχής δίνουν τον αριθμό των Τούρκων που ήρθαν στη διάρκεια τριών αιώνων, από τότε, στην περιοχή, δηλαδή, μεταξύ του 11ου και 13ου αιώνα, οι οποίοι κυμαίνονται από 400 έως 600 χιλιάδες.

Αυτοί ήταν πολεμιστές, δηλαδή, άνδρες. Ήρθαν πολεμώντας και παντρεύτηκαν γυναίκες από τον εντόπιο πληθυσμό. Έτσι πήραν γυναίκες των Αρμενίων, των Ελλήνων, των Εβραίων, των Κούρδων, των Σύριων, των Αράβων κλπ. Πρώτα, βέβαια, γινόταν ο εξισλαμισμός, που συνεχίστηκε στους επόμενους αιώνες.

Μέχρι τον 19ο αιώνα κράτησε ο εκτουρκισμός, με τη μορφή των φόρων κατά των χριστιανών που αποτέλεσε μια σοβαρή πίεση για να αλλάξουν θρήσκευμα οι εντόπιοι χριστιανικοί πληθυσμοί, οι γηγενείς.

Όταν οι Τούρκοι άρχισαν να συρρέουν στη Μικρά Ασία, πριν από έξι- επτά αιώνες, ο γηγενής πληθυσμός αριθμούσε περί τα δέκα εκατομμύρια και αυτό που φαίνεται σήμερα είναι ότι ο πληθυσμός στη Μικρά Ασία έχει τα γονίδια των γηγενών πληθυσμών και δεν έχουν ή έστω έχουν ελάχιστη ομοιότητα με τους κατοίκους της Κεντρικής Ασίας, από περιοχές καταγωγής των Τούρκων. Αυτό που κυριαρχεί στη Μικρά Ασία είναι το γονίδιο του Έλληνα και του Αρμένη που είναι περίπου ίδιο.

**

Μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα οι Έλληνες του Πόντου είχαν τις πανάρχαιες πόλεις, Αμάσεια, Νεοκαισάρεια, Τραπεζούντα, Αργυρούπολη, Ματσούκα, Σαμψούντα, Σινώπη, Μπάφρα κ.ά.

Στις αρχές του εικοστού αιώνα μέχρι το 1914-15 οι επαρχίες του Πόντου είχαν 1135 εκκλησίες , 960 ελληνικά σχολεία και 815 ελληνικές κοινότητες.

Η καταστροφή όλων αυτών των πληθυσμών έγινε με την οργάνωση «Ένωση και Πρόοδο» των Τούρκων για την απονομή της τουρκικής ταυτότητας.

Η οργάνωση προέβλεπε μια ενιαία χώρα στο εσωτερικό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που θα ζούσαν μόνο αυτοί που αισθάνονταν Τούρκοι.

Αυτή η οργάνωση είχε ως στόχο τον διωγμό των Ελλήνων, των Αρμενίων, των Κούρδων, των Σύριων, των Αλεβιτών. Δεν έπρεπε να υπάρχουν αυτοί οι πληθυσμοί στην ‘τουρκική αυτοκρατορία’.

Οι «Ενωτικοί» αποφάσισαν ότι έπρεπε να εκδιωχθούν οι Έλληνες της Ιωνίας, της Ανατολίας, της Καππαδοκίας και του Πόντου. Να διωχθεί και ο Αρμενικός πληθυσμός ενώ οι Ασσύριοι, οι Κούρδοι, οι Αλεβίτες, οι Λαζοί και οι άλλες μικρότερες ομάδες να αφομοιωθούν από τους Τούρκους, με πιέσεις και γάμους, ώστε η αυτοκρατορία να είναι καθαρά τουρκική με πυλώνα το Ισλάμ.

Οι διωγμοί και οι δημεύσεις των περιουσιών των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Σύριων, έδωσαν οικονομική ώθηση στην Οθωμανική οικονομία και έτσι άρχισε να γεννιέται η τουρκική αστική τάξη.

Μετά τους βαλκανικούς πολέμους του 1912-13 και τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι Τούρκοι έστρεψαν την προσοχή τους στους εσωτερικούς εχθρούς και αυτοί ήταν οι Έλληνες.

Από το 1911 άρχισε ουσιαστικά ο διωγμός των Ελλήνων της Ιωνίας και τέθηκε το σχέδιο της απομάκρυνσης των συνειδητών Ελλήνων από τη Μικρά Ασία, αυτή η διαδικασία επεκτάθηκε δραστικά μετά το 1913.

Στόχος της ‘Ένωσης και Προόδου’ των Τούρκων ήταν από το 1914 ο διωγμός των Ελλήνων του Πόντου, της Καππαδοκίας, της Ανατολίας και της Ιωνίας. Άρχισε ο εκφοβισμός, οι δολοφονίες, οι καταπιέσεις και το ένα γεγονός διαδέχονταν το άλλο. Στόχος τους ήταν ο διωγμός των Ελλήνων από τον Πόντο, ή θα τους σκότωναν ή θα τους έκαιαν τα σπίτια, ώστε να μην υπάρχει πιθανότητα να ζήσουν στην εσωτερική Οθωμανική αυτοκρατορία που θα αποτελούσε την τουρκική πατρίδα…

Το κείμενο αποτελεί αποσπασματική παρουσίαση της ομιλίας του Κούρδου Ισμαήλ Μπεσιξή (İsmail Beşikci) στο ιστορικό συμπόσιο που έγινε στην Άγκυρα στις 9 Απριλίου 2016 από το έντυπο ‘Newroz’ για «Ο Α΄ παγκόσμιος Πολέμος και μετά, το πρόβλημα της περιφέρειας του Πόντου» [Birinci Dünya Savaşı’nda ve Sonrasında, Trabzon Vilayet Pontus Sorunu].


--

πηγή

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Ξεπέρασε τις 1000 ομιλίες στην Ευρωβουλή ο Νότης Μαριάς

Ξεπέρασε τις 1000 ομιλίες–παρεμβάσεις στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από την έναρξη της θητείας του τον Ιούλιο του 2014 μέχρι τέλους Μαρτίου 2016 ο Έλληνας Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς συνεχίζοντας αταλάντευτα τον αγώνα του ενάντια στην τρόικα και τα μνημόνια.

Ο Νότης Μαριάς είναι ο μόνος μέχρι στιγμής από τους 751 Ευρωβουλευτές που έσπασε το φράγμα των 1000 ομιλιών-παρεμβάσεων σύμφωνα με το αξιόπιστο σύστημα «ΜEP Ranking», το οποίο καταγράφει τη δραστηριότητα των μελών της Ευρωβουλής και αξιολογεί την παρουσία τους από πλευράς ομιλιών – παρεμβάσεων στην Ολομέλεια, ερωτήσεων κλπ.

Ο Έλληνας Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής παραμένει σταθερά πρώτος με 1033 ομιλίες- παρεμβάσεις, ενώ στη δεύτερη θέση βρίσκεται με 995 ομιλίες ο Κροάτης Ευρωβουλευτής Ivan JAKOVCIC και ακολουθεί τρίτος ο Πορτογάλος Miguel VIEGAS με 721 ομιλίες. Στην τέταρτη θέση βρίσκεται ο Ιταλός Fabio-Massimo CASTALDO με 715 ομιλίες ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνει ο Ρουμάνος Docu-Claudian FRUNZULICA με 710 ομιλίες.

Επισυνάπτεται η ιστοσελίδα της αξιολόγησης που παρουσιάζει τον αντίστοιχο πίνακα και τα στοιχεία

http://www.mepranking.eu/8/ep.php?order=CRE

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

VIDEO - Αυτή είναι η Ελλάδα μας!!! Τέσσερα ελληνικά σχολεία σάρωσαν τα πανευρωπαϊκά βραβεία σε διαγωνισμό για τη Νανοτεχνολογία!!!

Δύο δημοτικά σχολεία από τα χωριά Αμμοχώρι και Βαρικό της Φλώρινας, κέρδισαν το πρώτο βραβείο σε πανευρωπαϊκό διαγωνισμό που αφορούσε τη Νανοτεχνολογία. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν μαθητές από όλη την Ευρώπη αλλά και τα τρία πρώτα βραβεία πήγαν στην Ελλάδα. Το δεύτερο βραβείο το κέρδισε σχολείο από την Αθήνα, ενώ το τρίτο δόθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης.

"Είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό η χώρα μας, με τα τόσα προβλήματα που αντιμετωπίζει να καταφέρνει τέτοια επιτυχία", δήλωσε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η αν. καθηγήτρια στην Παιδαγωγική Σχολή του πανεπιστημίου Δ. Μακεδονίας, Άννα Σπύρτου.

Τα δύο σχολεία από τη Φλώρινα βραβεύτηκαν με το πρώτο βραβείο στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό Nanodiode για τη δημιουργία του επιστημονικού φιλμ που ονόμασαν -όχι τυχαία- Florinano.

Το Florinano είναι μια κοινότητα μάθησης που λειτουργεί στη Φλώρινα εδώ και τρία χρόνια και προκύπτει από τη σύνθεση των λέξεων Φλώρινα και Νάνο (από το Νανοτεχνολογία).

Όπως αναφέρει η κ. Σύρπου, που είναι και η επιστημονικά υπεύθυνη του Florinano, πρόκειται για μια σύγχρονη κοινότητα μάθησης που δημιουργήθηκε στη Φλώρινα και έχει ως έργο την ανάπτυξη εκπαιδευτικού υλικού για τη διδασκαλία της Nανοτεχνολογίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση.

"Για να διδάξεις Νανοτεχνολογία δεν χρειάζεσαι ακριβά υλικά, μόνο θέληση και διάθεση να εμπνεύσεις τους μαθητές" είπε χαρακτηριστικά.

Τη συγκροτούν μαθητές δημοτικών σχολείων, δάσκαλοι, σχολικοί σύμβουλοι, φοιτητές και ερευνητές της Διδακτικής των Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Στο φιλμ "Let's talk about nano", οι μαθητές περιγράφουν ένα πολύ γνωστό φυσικό φαινόμενο που σχετίζεται με την υπερ-υδροφοβικότητα των φύλλων του λωτού: το "φαινόμενο του λωτού". Παρουσιάζονται εφαρμογές της Nανοτεχνολογίας, όπως είναι τα υπερ-υδροφοβικά ξύλα και υφάσματα. H κοινότητα Florinano μελετά κι άλλα υπερ-υδροφοβικά φυτά, όπως το κουνουπίδι, το λάχανο και το μπρόκολο.



Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Πλειστηριασμοί ακόμη και πρώτης κατοικίας από οφειλές του ΕΝΦΙΑ

Ζευγάρι ηλικιωμένων ιδιοκτητών κινδυνεύει άμεσα να χάσει την πρώτη κατοικία του (παλιά μονοκατοικία στο Ψυχικό) σε πλειστηριασμό, λόγω σωρευμένων οφειλών από τη φορολογία κατοχής (ΦΑΠ, ΕΕΤΗΔΕ/ΕΕΤΑ, ΕΝΦΙΑ) των τελευταίων ετών.

Οι οφειλές αυτές σύμφωνα με ανακο΄νωση της ΠΟΜΙΔΑ δεν προέκυψαν από την αδιαφορία ή ασυνέπεια του ζευγαριού απέναντι στις φορολογικές του υποχρεώσεις, αλλά από αντικειμενική αδυναμία καθώς το ετήσια εισόδημά του είναι μικρότερο από τον ΕΝΦΙΑ που του επιβάλλεται.

"Σήμερα στο Ψυχικό, αύριο στο Χαλάνδρι, μεθαύριο στο Μπραχάμι και σε λίγο σε όλη τη χώρα..." δήλωσε σχετικά ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ Στράτος Παραδιάς.

Η υπερφορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, σε συνδυασμό με τη δημευτική φορολογία τύπου ΦΑΠ (βάσει της «αντικειμενικής» αξίας), όπως αυτή επιβάλλεται σήμερα μέσω του συμπληρωματικού φόρου του ΕΝΦΙΑ, παράγει, δυστυχώς, αυτά τα τραγικά αποτελέσματα, καθώς και ποινική δίωξη αν η οφειλή υπερβαίνει τις 50.000€! Αίτημα της ΠΟΜΙΔΑ ήταν και παραμένει η κατάργηση του συμπληρωματικού φόρου του ΕΝΦΙΑ, ώστε να αποκατασταθεί η φορολογική δικαιοσύνη.

Η ΠΟΜΙΔΑ προσκαλεί κάθε ιδιοκτήτη ακινήτου που έχει υποστεί κατάσχεση ακινήτου του ή του έχει ασκηθεί ποινική δίωξη λόγω οφειλών ΦΑΠ-ΕΕΤΗΔΕ-ΕΕΤΑ-ΕΝΦΙΑ, να μας ενημερώσει σχετικά με μήνυμά του στο mail@pomida.gr ή στο fax 2103252470

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Η νύφη του Αντ. Σαμαρά και η οικογένειά της στη λίστα Λαγκάρντ

Με μια αποκάλυψη που εξηγεί τη στάση του Αντώνη Σαμαρά και την προσπάθεια συγκάλυψης της λίστας Λαγκάρντ κυκλοφορεί η εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ.

Ο Γιάννης Παγίδας , πεθερός του αδελφού του Σαμαρά, Αλέξανδρου, είναι στη λίστα Λαγκάρντ. Συνδικαιούχος του λογαριασμού είναι η Ευτυχία Παγίδα, η οποία δεν είναι άλλη από την Ευτυχία (Έτα) Παγίδα Σαμαρά, νύφη του Αντώνη Σαμαρά.

Ο Γιάννης Παγίδας εμφανίζεται στη λίστα Λαγκάρντ με λατινικούς χαρακτήρες ως JEAN PAGUIDAS. Η αναγραφή του ονόματός του με αυτό τον τρόπο δεν δημιουργούσε υποψίες πως πρόκειται για το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Μετά το δημοσίευμα της εφημερίδας ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ που προέκυψε από πληροφορίες που ήθελαν τον Παγίδα στη λίστα, ανοίξαμε την καρτέλα του συγκεκριμένου προσώπου στη λίστα που παρέδωσε ο Φαλτσιανί.

Προκύπτει λοιπόν πως ο Παγίδας, έχει ανοίξει λογαριασμό στην HSBC στις 2 Φεβρουαρίου του 1997. Συνδικαιούχοι σε αυό τον λογαριασμό είναι η Παγίδα Βασιλική (Ιλόνα), ο Παγίδας Νικόλας, η Παγίδα Ευτυχία και μια χρηματοπιστωτική εταιρεία της Γενεύης, η AGEFOR.

Ως καταγωγή του Παγίδα εμφανίζεται η MYTILIFI αντί του ορθού ΜYTILINI , λάθος που επίσης είχε παίξει ρόλο στον να μην εντοπιστεί ο Παγίδας κατά τον έλεγχο που κάναμε στη λίστα.

Στην καρτέλα της HSBC έχει δηλώσει διεύθυνση Φιλαδελφέως 62, Κεφαλάρι η οποία αντιστοιχεί σύμφωνα με τους τηλεφωνικούς καταλόγους στο σπίτι της οικογένειας Παγίδα.

Η συγκάλυψη Σαμαρά

Η ύπαρξη συγγενών του Αντώνη Σαμαρά στη λίστα δίνει μια σαφή εξήγηση για τον τρόπο που αντιμετώπισε την αποκάλυψη της λίστας αλλά και για την προσπάθεια που κατέβαλε ο ίδιος και το κόμμα του (ίσως εν αγνοία των μελών του) να απαξιώσουν την αποκάλυψη και να χτυπήσουν το HOT DOC και τον Κώστα Βαξεβάνη που την αποκάλυψαν.

Ο Γιάννης Παγίδας είναι επίσης επιστήθιος φίλος του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου . Υοπήρχαν μάλιστα δημοσιεύματα που διαβεβαίωναν πως η υπουργοποίησή του επί Σαμαρά έγινε με παρέμβαση Παγίδα στο Σαμαρά.

Ο Παγίδας φαίνεται επίσης να έχει σχέσεις με την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Γκουτζαμάν η με την οποία έχουν και κοινή καταγωγή.

Η κυρία Έτα Παγίδα Σαμαρά του Ψυχάρη

Η Ευτυχία ή Έτα Παγίδα, σύζυγος του Αλέξανδρου Σαμαρά, έχει διοριστεί στο Μπενάκειο Ινστιτούτο ως αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. Πρόκειται για Ινστιτούτο που συνδέεται με την οικογένεια Σαμαρά.

Είναι γνωστή για τη συμμετοχή της σε διάφορες κοσμικές συγκεντρώσεις και γκαλά που έχουν φιλανθρωπικό χαρακτήρα.

Το σημαντικό όμως και σίγουρα όχι τυχαίο, είναι πως από το 2009, έχει αναλάβει τις Δημόσιες Σχέσεις και την προβολή του ΔΟΛ, μετά την ανάληψη του συγκροτήματος από τον Σταύρο Ψυχάρη.

Το ΔΟΛ, είχε επισκεφθεί ο Σαμαράς αμέσως μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας

Οι αποκάλυψη για την ύπαρξη των συγγενών στη λίστα Λαγκάρντ, δεν δρομολογεί μόνο δικαστικές εξελίξεις αλλά και πολιτικές. Η ΝΔ, παρά τη σχέση στελεχών της με το Σαμαρά, πρέπει να τοποθετηθεί γαι το γεγονός αλλά και για τις θέσεις που έχει διατυπώσει σε σχέση με τη λίστα.

Πέραν όλων των άλλων, ο Αντώνης Σαμαράς και η οικογένειά του επέκρυψαν επιμελώς την ύπαρξη συγγενικών τους προσώπων στη λίστα. Σε κάθε περίπτωση ο πρώην πρωθυπουργός έπρεπε να έχει κάνει ο ίδιος γνωστό πως η νύφη του είναι στη λίστα. Όχι μόνο το απέκρυψε αλλά έκανε κάθε προσπάθεια για να συγκαλυφθεί η υπόθεση.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Το Spiegel εμπλέκει και τον Σόιμπλε στα «Panama Papers»

Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ εμφανίζεται να αγνόησε επανειλημμένα πληροφοριοδότη, που ήθελε να αποκαλύψει ύποπτες γερμανικές συναλλαγές μέσω offshore στον Παναμά

Σε μια περίεργη υπόθεση «εμπλέκει» το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες που επικαλείται σε σχετικό του δημοσίευμα, τόσο ο χερ Σόιμπλε όσο και ο Βέρνερ Γκάτσερ, υψηλόβαθμο στέλεχος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, αρνούνταν, επί σειρά ετών, να έρθουν σε επαφή με πληροφοριοδότη που ήθελε να προβεί σε αποκαλύψεις σχετικά με ύποπτες συναλλαγές μιας εικονικής εταιρείας στον Παναμά.

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, το υπαγόμενο στο γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, Ομοσπονδιακό Τυπογραφείο (Bundesdruckerei), που αναφέρεται στα λεγόμενα «Panama Papers», χρησιμοποίησε αυτή την εταιρεία για συναλλαγές στη Βενεζουέλα.

Όπως επισημαίνει το Spiegel, «ούτε ο Σόιμπλε, που τώρα ανοίγει μέτωπο κατά των offshore εταιρειών, ούτε ο Γκάτσερ, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του κρατικού ομίλου (Bundesdruckerei), αντέδρασαν επί σειρά ετών στην προσφορά» του πληροφοριοδότη, «που τους είχε γράψει προσωπικά».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, συνεχίζει το ρεπορτάζ της Deutche Welle, η offshore εταιρεία Billingsley Global Corporation, που χρησιμοποιούσε το Ομοσπονδιακό Τυπογραφείο και επίσης αναφέρεται στα «Panama Papers», ιδρύθηκε από τη δικηγορική εταιρεία Mossack Fonseca, που βρίσκεται στο επίκεντρο των αποκαλύψεων.

Από την πλευρά του, το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών διευκρίνισε ότι, έπειτα από «πολυάριθμες τόσο εσωτερικές όσο και εξωτερικές έρευνες, δεν διαπιστώθηκαν νομοθετικές παραβιάσεις», διευκρινίζοντας ωστόσο ότι αυτό το διάστημα εξετάζεται εκ νέου, εντός του Ομοσπονδιακού Τυπογραφείου, η επίμαχη «συναλλαγή στη Βενεζουέλα».

Οι σκανδαλώδεις αποκαλύψεις των «Panama Papers» έχουν θέσει επί ποδός τις αρμόδιες αρχές διεθνώς.

Οι πληροφορίες της Ένωσης Ερευνητών Δημοσιογράφων ICIJ για πολιτικούς, αθλητές, διασημότητες και υψηλόβαθμους παράγοντες, που φέρονται να διατηρούσαν χρήματα σε offshore φορολογικούς παραδείσους, φαίνεται να κινητοποιούν και τη Γερμανία.

Συγκεκριμένα, το υπουργείο Οικονομικών επεξεργάζεται τις λεπτομέρειες ενός σχεδίου διαφάνειας και δράσης, προκειμένου μεταξύ να μπει φραγμός σε συναλλαγές γερμανικών επιχειρήσεων με φορολογικούς παραδείσους, όπως γράφει το Spiegel.

Το γερμανικό περιοδικό διευκρινίζει πάντως ότι το Βερολίνο απέρριπτε το προηγούμενο διάστημα σταθερά σε ευρωπαϊκό επίπεδο τη σύσταση ενός μητρώου διαφάνειας, το οποίο εμφανίζεται τώρα ως πρόταση της γερμανικής κυβέρνησης -συγκεριμένα του υπουργού Δικαιοσύνης Χάικο Μάας.

Πηγή

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Μεγάλες στιγμές!..

     Το ΤΣΥΡΙΖΑ έχει μετεξελιχτεί πιά εντελώς σε ένα ροζ ΠαΣοΚ.
Με τα στελέχη του, με τα σουσούμια του και τις πρακτικές του, με τα όλα του.

Είναι σαν να έχουμε κάνει έναν μεγάλο κύκλο και νάχουμε επιστρέψει από 'κει που ξεκινήσαμε: από την πολιτική αλητεία του DNA ΠαΣοΚ.
Ακόμη και ο πρωθυπουργός δεν είναι
παρά μία ρεπλίκα, ένα κακέκτυπο του ιστορικού εκείνου ηγέτη και Μεγάλου Τυχοδιώκτη, που θεμελίωσε τον τάφο της σύγχρονης Ελλάδας,
..προκειμένου να νέμεται ο ίδιος την εξουσία εφ' όρου ζωής, και να κονομάει τα ανυπολόγιστα η οικογένειά του και όλη η δυναστεία.

Η Ιστορία όμως όταν επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται σαν φάρσα.
Τις περισσότερες φορές σαν φαρσοκωμωδία,
..κι άλλες, όπως η σημερινή, σαν φαρσοτραγωδία.

Κι αφού ο πρωθυπουργός Αλέξης έστησε εν έτει 2016, σκηνικό του 1986,
..δεν μένει παρά να βρει και μιά γκόμενα, κατά προτίμηση δευτεράτζα και αμόρφωτη,
..προκειμένουν να μοιάσει όσο το δυνατόν περισσότερο στο ίνδαλμά του.
Αν έχει, κακώς κάνει και την κρύβει, αφού ο έλληνας γουστάρει ο πρωθυπουργός του να είναι πηδηχταράς κι αλήτης, και όχι σπασικλάκι του δεκαπενταμελούς.

Μετά να φτιάξει και μιά βίλλα να στεγάσει τον έρωτά του,
..να την βάψει λαχανί, σε αντιδιαστολή με το ροζ της βίλλας εκείνου,
..και μετά να ξαμολύσει τα σκυλιά τύπου Γιαννόπουλου, να πετούν λάσπη και σκ@τά σε όποιον του ασκήσει κριτική.
Ιδανικοί για αυτή την δουλειά είναι τόσο το Φλάμπουρο, όσο και ο Δραγάτης.
Είναι κι οι δύο εξ ίσου χυδαίοι, ξετσίπωτοι και θρασείς.

Ζήτω!
Ζούμε πάλι τις μεγάλες στιγμές του παρελθόντος.
Και δεν έχουμε και το ρίσκο εκείνων των εποχών,
..να πτωχεύσουμε ή να καταστραφούμε!

Έχουμε ήδη καταστραφεί!.. Αναρτήθηκε από Κώστας Μαντατοφόρος

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Διαίρει και βασίλευε με διασπορά ψευδών ειδήσεων, το όπλο του σιωνισμού.

Οι Αιγύπτιοι πολίτες (Μουσουλμάνοι και Χριστιανιοί ενωμένοι) κατάφεραν κι ανέτρεψαν τους πράκτορες του Ισραήλ που παριστάνουν τους Μουσουλμάνους αυτοαποκαλούμενοι «Μουσουλμανική Αδελφότητα».

Αυτή η ΕΝΩΣΗ των πολιτών , πέρα από τη θρησκεία , κορυφαίο σημάδι αφύπνισης , φυσικά δεν άρεσε στους σιωνιστές γ' αυτό και άρχισαν τις προβοκάτσιες ώστε να προκαλέσουν εκ νέου τον διχασμό. Δήθεν Χριστιανοί κορόϊδευαν τον Μωάμεθ, δήθεν Μουσουλμάνοι βεβήλωναν Χριστιανικές εκκλησίες. 

Ακόμα κι έτσι , οι Αιγύπτιοι κατάλαβαν το παιχνίδι και δεν την πάτησαν.

 Στην «προοδευμένη» Ελλάδα η ηλιθιότητα στον χαζοχαρούμενο κόσμο του facebook έχει χτυπήσει κόκκινο. 

Ματωμένη αγιογραφία από εκκλησία της Αιγύπτου ... πλασάρεται ως βεβήλωση εκκλησίας με σκατά από Μουσουλμάνους στη Λέσβο. 

Καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ψεύτικη είδηση ...γιατί αναφέρεται γενικά στη Λέσβο , που είναι ολόκληρος νομός, κι όχι σε συγκεκριμένη τοποθεσία , ώστε να μην μπορεί να διασταυρωθεί ποτέ. Δεν αναφέρει το πότε, δεν αναφέρονται δηλώσεις από τις αρχές ή την τοπική Μητρόπολη . Κάπου στη Λέσβο κάποτε ,κάποιοι, σίγουρα μουσουλμάνοι... σκάτωσαν τις εικόνες «μας» ... 

Και φυσικά παρόμοιες μούφες που σχεδόν πάντα πηγάζουν από σιωνιστικές πηγές και πράκτορες της Μοσάντ κυκλοφορούν ξανά και ξανά στο διαδίκτυο διότι ο κοσμάκης ψοφάει για μούφα. Όλα τα λεφτά είναι στη μούφα. Και τα blog που κυνηγούν τα λεφτά ...δεν μπορεί να μην ταΐσουν μούφες στους αναγνώστες ...καθώς αυτές έχουν τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα. 

Πράκτορας του Ισραήλ ,o Benjamin Weinthal, κυκλοφόρησε τη μούφα ότι δήθεν οι Χριστιανοί στο ΙΡΑΝ μαστιγώνονται επειδή πίνουν κρασί όταν κοινωνούν, Στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Αγιατολάχ επισκέπτεται σπίτια Χριστιανών κατά τα Χριστούγεννα για να τους συλληπηθεί για τα παιδιά τους που σκοτώθηκαν στις μάχες του ΙΡΑΝ. 

Θηλυκός πράκτορας της Μοσάντ, η Debbie Schlussel, κυκλοφόρησε τη μούφα για τους Παλαιστίνιους που παντρεύονται μικρά κοριτσάκια, Στην πραγματικότητα οι γαμπροί συνοδεύονται από τα παρανυφάκια καθώς δεν επιτρέπεται να δουν τις νύφες πριν τον γάμο. 

Πράκτορας της Μοσάντ με το γελοίο blog JEWSNEWS διέδωσε ότι η ISIS ποδοπατεί παιδιά Χριστιανών δείχνοντας φωτογραφίες από έναν Ινδό θεραπευτή-μάγο κλπ 

Το Ισραήλ ...ενδιαφέρεται για τους Χριστιανούς .. και γι' αυτό εξοπλίζει τους αποκεφαλιστές της Συρίας.

Το Tribune.gr που χοροπηδάει κάθε φορά που οι Ισραηλινοί βάζουν χέρι στην Ελλάδα ...δημοσίευσε τη μούφα με τις σταυρωμένες ... που είναι σκηνή από ταινία του Χόλιγουντ.

Εϊναι πολλές οι μούφες που κυκλοφορούν. Είναι δύσκολο να διασταυρώσει κάποιος μία είδηση, ειδικά αν δεν τα πάει καλά με τα Αγγλικά.
Ο χαμογελαστός «Χριστιανός» είναι απλά ένας Ιρανός μουσουλμάνος που δολοφόνησε έναν δικαστή και δεν μετανόησε. 

Η γυναίκα με τον σταυρό στο στόμα είναι ζωντανή και όλο το σκηνικό είναι έργο ενός ειδικού στα κινηματογραφικά ειδικά εφέ. 

Ο Κιούμπρικ που αναφέρεται στην προσελήνωση ...δεν είναι ο Κιούμπρικ αλλά ένας ηθοποιός σύγχρονος και υπάρχει το βίντεο που του δίνονται οι οδηγίες για το τι να πει, πως να το πει και με τι τόνο κλπ.

Η φωτογραφία από τη μαζική εκτέλεση γυναικών είναι από την Ουκρανία αλλά την πλάσαραν ως φωτογραφία από την Αρτα.

Όταν κάποιος δεν αναφέρει συγκεκριμένη πηγή με σύνδεσμο ώστε να διαπιστώσουμε μόνοι μας την αξιοπιστία της είδησης , τυχόν συγκρουόμενα συμφέροντα κλπ ... είναι προφανές ότι μας θεωρεί ηλίθιους.
Η δική μας άγνοια μετατρέπεται σε χρήμα στις τσέπες των πονηρών.
Τουλάχιστον να διασταυρώνουμε τις ειδήσεις που αναφέρονται σε συμβάντα στην Ελλάδα ...ειδικά όταν προέρχονται από ανώνυμους Blogger και από σελίδες με γελοία ονόματα.
Όπου μούφα εννοώ ψεύτικη είδηση.

Σίμος

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Πώς η αντι-εξουσιαστική πρόταση του ευαγγελίου, κατάντησε συστημικός ιστορικός συμβιβασμός

του π. Δημητρίου Θεοφίλου, δημοσιευμένο στο Amen.gr.
«Η εκκλησία Γεννήθηκε σε σπήλαιο,

Aνδρώθηκε σε κατακόμβες και κατέληξε να 

σέρνεται ημιθανής σε μέγαρα, όπου φθείρεται συναλλασσόμενη με την εξουσία».

Η ευαγγελική περικοπή της Ε΄ Κυριακής των Νηστειών, η οποία έχει ως θεματικό επίκεντρο, το αίτημα των γιών του Ζεβεδαίου (Μαρκ. 10.35-45), τοποθετεί τα πράγματα στη θέση τους, και μας επαναφέρει πίσω, μακριά από παρανοήσεις και ξαστοχήματα ενδοϊστορικών αποκλίσεων, σχετικά με τα όσα έζησε και δίδαξε ο Χριστός.

Ο πονηρός και επιπόλαιος «Ιάκωβος» και «Ιωάννης» της σημερινής εποχής, είσαι εσύ, είμαι εγώ είναι ο διπλανός μας, ποια σημασία έχει αυτό άλλωστε, είναι εκείνος που θέλει να χρησιμοποιήσει τη σχέση, τη γνωριμία, το σόι, τη φαμίλια, ή τη κλίκα, για να ανέλθει, για να αποκτήσει βεβαιότητες, για να συμμετέχει σε συν-διανομή εξουσίας.

Ο Χριστός προτείνει όμως μια άλλη πρόταση, αντι-εξουσιαστική, απέναντι από όλα τα προκατασκευασμένα βιλαέτια, τούτου του κόσμου, κάνει τη ρήξη με το συστημικό κατεστημένο, με τη λογική της αναρρίχησης, με την απόκτηση και κατοχή της «καρέκλας – πολυθρόνας».

Ο Χριστός μιλάει για μια αλλιώτικης λογικής εξουσία, η οποία έχει να κάνει, με πόση ποτηριού παθημάτων, απαξιώσεων και εξευτελισμών, που έχει να κάνει με βάπτισμα αίματος και μαρτυρίου, στο τέλος της διαδρομής των οποίων, υπάρχει ένας «θρόνος» και ένα «στέμμα», που δεν είναι άλλα από τον Σταυρό και το ακάνθινο στεφάνι.

Κοιτάξτε γύρω, ψάξτε μέσα σας και πείτε μου με ειλικρίνεια, βλέπετε πουθενά τέτοιου είδους μαθητές του Χριστού;
Η πατρική αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης, από μέρους των δύο (όχι τυχαίων μαθητών του, αφού είναι οι ίδιοι που πριν λίγο καιρό τον είχαν συνοδεύσει στο Θαβώριο όρος κατά τη μεταμόρφωσή Του), δεν είναι η απόρριψη, δεν είναι η απομάκρυνση δεν είναι ο ψόγος, μα το αγκάλιασμα και η κατάθεση μιας νέας πρότασης ζωής, απέναντι σε όσους κατεξουσιάζουν τους συνανθρώπους τους, είναι απλή και συγκεκριμένη:

«Σ’ εσάς όμως δεν πρέπει να συμβαίνει αυτό, αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας πρέπει να γίνει υπηρέτης σας και όποιος από εσάς θέλει να γίνει πρώτος πρέπει να γίνει δούλος όλων. Γιατί και ο Γιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για όλους» (Μαρκ. 10.43-45).

Αν στη κοινωνία, την εκκλησία, τον κόσμο ολάκερο, επικρατούσε αυτό το modus vivendi (o τρόπος αντίληψης), δεν θα κυλιόμαστε σήμερα στα λασπόνερα, συστημικών συμβιβασμών, πέρα και μακριά από τον ανυπότακτο αντι-εξουσιαστικό λόγο του Χριστού, ο οποίος διαπνεόταν από αγάπη, ειρήνη, ελπίδα και ανιδιοτέλεια.

Η πεμπτουσία της χριστιανικής διδασκαλίας και κατά προέκταση πρότασης ζωής, είναι η διακονία και όχι ο κατεξουσιασμός του διπλανού.
Καμώματα αυτοκρατορικών αναμνήσεων, ως θραύσματα διαταραγμένης μνήμης, άλλων εποχών, δεν χωρούν στη στενοχώρια της παρούσας συγχρονίας που όλοι σήμερα βιώνουμε, μα αποτελούν ύβρη.

Είναι γνωστό σε όλους, πως τον Χριστό
δεν τον υπηρέτησε ποτέ κανένας,
δεν του φιλούσαν τα χέρια,
δεν τον καλοδεχόντουσαν,
δεν τον φοβόντουσαν,
δεν τον κολάκευαν,
δεν υποκλινόντουσαν μπροστά του,

αντίθετα τον κατηγορούσαν και τον συκοφαντούσαν για πιθανά και απίθανα πράγματα,τον εξευτέλιζαν και τον ειρωνευόντουσαν,
τον έβριζαν
τον έφτυναν
τον χτυπούσαν,
τον σταύρωσαν,
τον εκτέλεσαν με τον πλέον επονείδιστο και επώδυνο τρόπο ανάμεσα σε δυο πραγματικούς κακούργους,
διέψευσαν ακόμα και την ανάστασή Του, με πολλούς οπαδούς, ανάμεσά μας, αυτής της διάψευσης μέχρι σήμερα.

Ο Χριστός ξεβολεύει, δημιουργεί αναστάτωση στο «μικροαστό», της κάθε εποχής, δεν προσλαμβάνεται από τους «καλούς και καθαρούς ανθρώπους» της ιστορικής εξέλιξης, αλλά συνεχίζει να είναι ο αγαπημένος μετανοημένων πορνών, ληστών τελωνών και λοιπών κοινωνικών αποβρασμάτων.

Ο Χριστός είναι ο «δοκός στο μάτι» των ευσεβών υποκριτών,των αυτό-δικαιωμένων φαρισαίων, των νομοκανονικών ερμηνευτών, του λόγου του και των ποινικολόγων της καθημερινής συμπεριφοράς των ανθρώπων.

Και εδώ αβίαστα προκύπτει ένα ερώτημα.

Μήπως τελικά ο Χριστός δεν κατοικεί εκεί που νομίζαμε αλλά έχει μετακομίσει; Στην απάντησή του, ίσως μας βοηθούσε η μελέτη του κεφαλαίου του μεγάλου ιεροεξεταστή, από το βιβλίο του Ντοστογιέφσκι «Αδελφοί Καραμαζώφ

το είδαμε εδώ

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Ο πρέσβης των Σκοπίων στον Καναδά μπροστά σε αλυτρωτικό χάρτη της "Μεγάλης Μακεδονίας"!

Ο εικονιζόμενος στην 1η φώτο είναι ο πρέσβης των Σκοπίων στον Καναδά σε πρόσφατη ομιλία του. Προκλητικότατα στέκεται μπροστά από έναν τεράστιο αλυτρωτικό χάρτη της λεγόμενης "Μεγάλης Μακεδονίας".

Να το ξαναπούμε...Εν ενεργεία Πρέσβης γειτονικού κράτους φωτογραφίζεται προκλητικότατα μπροστά από χάρτη που στρέφεται κατά της εδαφικής ακεραιότητας του Ελληνικού κράτους, αλλά και άλλων γειτονικών χωρών.

Η ενέργεια του Σκοπιανού διπλωμάτη εμφανώς αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των διεθνών κανόνων που διέπουν τις διπλωματικές σχέσεις. Παράλληλα παραβιάζει επίσημες διεθνείς συμφωνίες και δεσμεύσεις της χώρας που ο ίδιος εκπροσωπεί.

Σε μια σοβαρή χώρα, το ζήτημα θα είχε πάρει τεράστιες διαστάσεις. Το ΥΠΕΞ θα είχε προβεί άμεσα και δυναμικά σε επίσημο διάβημα διαμαρτυρίας όπως οφείλει πάντα να κάνει σε παρόμοιες περιπτώσεις. Και οι πλέον δύσπιστοι στο εξωτερικό, θα είχαν αντιληφθεί πλέον με τι σούργελα έχουμε μπλέξει στα βόρεια σύνορα μας.

Στην Ελλάδα είναι μια ακόμη μέρα...

Μια κυβέρνηση οφείλει να καταγγέλει τέτοιες απαράδεκτες ενέργειες (πχ Σκοπιανός πρέσβης στον Καναδά, μνημεία με αλυτρωτικούς χάρτες, κτλπ). Όμως αυτό οφείλει να το πράττει ΑΜΕΣΩΣ, χωρίς χρονοτριβή και σίγουρα ΟΧΙ αφού περάσουν μήνες ή και χρόνια.

Γι' αυτό άλλωστε η σκοπιανή κυβέρνηση πριν λίγο καιρό, δεν έχασε καθόλου χρόνο και απέστειλε νότες διαμαρτυρίας στις Ελληνικές αρχές, για τα τραγούδια των ΕΔ και την επικόλληση αυτοκόλλητων σε οχήματα.

Αυτό που γίνεται από την πλευρά της Ελλάδας "η σιωπή της στις προκλήσεις αυτού του ψευδοκράτους" δεν είναι απλά ένα αποτέλεσμα αδυναμίας ή κακού χειρισμού....είναι προδοσία !!!

Τι μας διδάσκει η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης από το 2011

Για να αντιληφθούμε τις καταστροφικές συνέπειες της ολιγωρίας των Ελληνικών κυβερνήσεων αναφορικά με την καταγγελία των συνεχών παραβιάσεων από τα Σκόπια, ας εξετάσουμε μια παράμετρο της απόφασης του Διεθνούς δικαστηρίου της Χάγης.

Στην υπερασπιστική της γραμμή τότε, η ελληνική πλευρά ισχυρίστηκε πως τα Σκόπια, έκαναν αρκετές φορές χρήση του συμβόλου της Βεργίνας μετά από την έναρξη ισχύος της Ενδιάμεσης Συμφωνίας,

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αφού εξέτασε τις περιπτώσεις που κατονόμασε η Ελληνική πλευρά, σημείωσε πως αυτές οι περιπτώσεις, αφενός αφορούν ενέργειες ιδιωτών, αφετέρου τα παράπονα αναφορικά με τις περιπτώσεις αυτές κοινοποιήθηκαν στη κυβέρνηση των Σκοπίων ΜΕΤΑ την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, το 2008. Το Δικαστήριο κατέληξε πως υπήρξε μόνο μια περίπτωση παραβίασης εκ μέρους των Σκοπίων της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 7, το έτος 2004.

Εδώ αξίζει να παρατηρηθεί το γεγονός ότι η Ελληνική Κυβέρνηση εξέφρασε παράπονα προς την αντίστοιχη των Σκοπίων, ΜΕΤΑ τη Σύνοδο Κορυφής του 2008, αν και οι περιπτώσεις χρήσης του απαγορευμένου συμβόλου έλαβαν χώρα ΜΗΝΕΣ Η ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΑΥΤΗ (τη Σύνοδο Κορυφής).

Η απόφαση του ΔΔΧ καταδεικνύει το μόνιμο πρόβλημα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Οι ελληνικές κυβερνήσεις ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ ΔΕΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΘΗΚΑΝ ΑΜΕΣΑ (και συνεχίζουν να το κάνουν ακόμη και σήμερα) για όλες αυτές τις προκλητικές και έκνομες ενέργειες - είτε ιδιωτών, είτε των σκοπιανών αρχών - και κυρίως ΔΕΝ έχουν καταγγείλει την Ενδιάμεση Συμφωνία.

Με λίγα λόγια, τι μας διδάσκει η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Ότι οι Ελληνικές Αρχές δεν εξέφρασαν άμεσα κάποια αντίδραση προς την σκοπιανή κυβέρνηση, στοιχείο το οποίο χρησιμοποιήθηκε από το Δικαστήριο για να ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙ με αυτές τις κατηγορίες, κατηγορίες οι οποίες υπό διαφορετική περίπτωση, θα μπορούσαν να καταδείξουν την διαρκή παραβατική συμπεριφορά της σκοπιανής κυβέρνησης.

Το αν αυτή η συνεχή ολιγωρία από τις ελληνικές κυβερνήσεις, οφείλεται σε αβλεψία ή σκοπιμότητα, το αφήνω σε εσάς να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

logiosermis.net

Πηγή: History Of Macedonia

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Τελετές Κου Κλουξ Κλαν στην Πάτρα

Φωτιές και σατανιστικά σύμβολα και σε παραγλαύκεια οδό!

Δύο περιστατικά τα οποία καταγράφηκαν από ανυποψίαστους πολίτες τα τελευταία εικοσιτετράωρα, σε δύο διαφορετικές περιοχές της Πάτρας, αποτελούν το σημείο αναφοράς των ημερών στην περιοχή του Γλαύκου και της Οβρυάς.

Πρόκειται για δυο γεγονότα τα οποία έχουν θορυβήσει τους κατοίκους των περιοχών αυτών, ενώ σε μια των περιπτώσεων κάτοικος αναγκάστηκε να απειλήσει τους συμμετέχοντες στην τελετή, ακόμα και με κυνηγετικό όπλο, προκειμένου να αποχωρήσουν από χώρο που συνόρευε με την αγροικία του.

Στην πρώτη περίπτωση, σημείο αναφοράς του δρώμενου, το οποίο ξεκίνησε λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ήταν παράλληλος δρόμος προς την περιμετρική στο ύψος της Οβρυάς ο οποίος καταλήγει σε αδιέξοδο. Πρωταγωνιστές ήταν ομάδα 10 ατόμων τα οποία φορούσαν λευκές κελεμπίες και στη μέση έφεραν κόκκινες ζώνες ενώ στο κεφάλι φορούσαν λευκές κουκούλες.

Το τελετουργικό περιελάμβανε άναμμα φωτιάς και χαιρετισμούς που παρέπεμπαν στην Κου κλουξΚλαν, ενώ από κατοίκους της περιοχής γίνεται αναφορά και για περίεργους όρκους πίστης αλλά και φωνές ενάντια στους ξένους.

Η ομάδα αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το σημείο της συνάντησης, αφού πρώτα κάτοικος της περιοχής του οποίου το σπίτι συνορεύει με το οικόπεδο στο οποίο έγινε η συγκέντρωση, χρειάστηκε να βγει στο μπαλκόνι κρατώντας κυνηγετικό όπλο και να απειλείσαι πως εάν δεν φύγουν θα αναγκαστεί να κάνει χρήση του.
Με διαφορά λίγων ημερών ένα άλλο περιστατικό καταγράφηκε σε οικοπεδική έκταση στην οποία καταλήγει μια από τις παραγλάυκειες οδούς. Αυτή τη φορά, ομάδα 15 περίπου ατόμων θεάθηκε να έχει ανάψει φωτιές σε σχήμα πεντάλφα, ενώ όπως μαρτυρούν κάτοικοι της περιοχής , οι πρωταγωνιστές έκαψαν ακόμα και ζωντανά πτηνά, κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε από τα ευρήματα την επόμενη ημέρα. Αυτόπτες μάρτυρες κάνουν λόγω επίσης και για ανάγνωση κειμένων από την ομάδα, τα οποία παρέπεμπαν σε σατανιστική τελετή.

Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν κάτοικοι της περιοχής, στο σημείο βρέθηκαν μπουκάλια με εύφλεκτο υλικό, απομεινάρια από καμένα πτηνά και ζώα καθώς και ίχνη από την φλεγόμενη πεντάλφα.

πηγή

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ -ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ-ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΗΜ.ΚΟΥΚΟΥΝΑ

Όπως ακριβώς τονίζω στο νέο βιβλίο μου “Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής”, στα τελευταία χρόνια βιώνουμε ένα ιδιότυπο κατοχικό καθεστώς, που αν προχείρως συγκριθεί με την τελευταία ιστορική περίοδο κατά την οποία η χώρα μας τελούσε υπό ξενική κατοχή, μεταξύ 1941 και 1944, θα διαπιστώσουμε πολλές ομοιότητες. Ίσως η πιο σημαντική ομοιότητα είναι ότι κυρίαρχοι ήταν τότε, όπως και τώρα, οι Γερμανοί, λιγότερο ή περισσότερο εκλεπτυσμένοι. Το πιο ενδιαφέρον είναι όμως ότι πέριξ των κατακτητών τότε, όπως και τώρα συμβαίνει, λειτουργούσε ένα εγχώριο πολιτικοοικονομικό σύστημα με ποικίλες προεκτάσεις.

Η κλασική ρήση ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, εδώ έχει μια αξιοπρόσεκτη εφαρμογή. Και επειδή η ιστορική αλήθεια είναι ανώτερη από κάθε επιμέρους πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα, αξίζει να εμβαθύνουμε σε κάποιες άγνωστες πτυχές που θα έπρεπε να επισημανθούν. Δυστυχώς επειδή η σύγχρονη ιστορία, ιδιαίτερα δε η κρίσιμη δεκαετία 1940, έχει μέχρι σήμερα συστηματικά κακοποιηθεί ένθεν κακείθεν, πολλά είναι τα αξιοσημείωτα που έχουν αποκρυβεί ή διαστρεβλωθεί. Περισσότερο παρά ποτέ, τώρα είναι η ώρα να τα εντοπίσουμε, να τα μελετήσουμε με υπευθυνότητα, να τα δούμε με ανοιχτή ματιά και οπωσδήποτε ανεπηρέαστα από προκαταλήψεις ή σκοπιμότητες. Η άγνοια και η ημιμάθεια συνέβαλαν σε μια παραμόρφωση του πολιτικού συστήματος κατά τη μεταπολεμική περίοδο, με αποτέλεσμα να καταστεί αυτό ένα επικίνδυνο μόρφωμα για τη χώρα μας, που αδίστακτα οδήγησε τον λαό μας στην εξαχρείωση και την εξαθλίωση.

Οι πολιτικές οικογένειες

Το μέγα ζητούμενο είναι κάποτε να ξαναδούμε υπό άλλη οπτική γωνία την πορεία των πολιτικών οικογενειών που διαχρονικά κυριαρχούν. Στην κατοχική περίοδο 1941-44 εμφανίζονται κάποιες τέτοιες οικογένειες, οι επίγονοι των οποίων συνεχίζουν μέχρι σήμερα να διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας. Κατά κανόνα πρόκειται για γενάρχες οικογενειών, που – αν και αρχικά συνεργάστηκαν με τον κατακτητή – πρόλαβαν να καλύψουν την όποια επιλήψιμη δραστηριότητά τους.

Ο εγγονός Γιώργος Παπανδρέου θεωρείται σήμερα ο υπαίτιος της τόσο δραματικής εμπλοκής της χώρας μας στο μνημόνιο. Ίσως ποτέ να μην λογοδοτήσει για τις συγκεκριμένες ευθύνες του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ιστορικά θα βγει ανέγγιχτος. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με τους άλλους δύο αδελφούς του, εκ των οποίων ο ένας φέρεται να κερδοσκόπησε με τα cds και ο άλλος να ανέλαβε μυστικές αποστολές στο εξωτερικό.

Όμως ο παππούς Γεώργιος Παπανδρέου, που μεταπολεμικά υπήρξε τρεις φορές πρωθυπουργός, στην αρχή της γερμανικής κατοχής υπήρξε μυστικοσύμβουλος του στρατηγού Τσολάκογλου (βλ. και το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο μου «Ιστορία της Κατοχής», Εκδ. Λιβάνη, τόμ. α΄, σελ. 250), αναπτύσσοντας τη θεωρία πώς «να τα έχουμε καλά με τον κατακτητή». Οι ιταλικές εφημερίδες της εποχής είχαν φιλοξενήσει δηλώσεις του Γ. Παπανδρέου υπέρ της μεσογειακής πολιτικής της φασιστικής Ιταλίας!

Ο πατέρας του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη είχε διορισθεί επί Κατοχής στην επίζηλη θέση του γενικού γραμματέα της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, λόγω της στενής φιλίας του με τον Γεώργιο Μερκούρη, αρχηγό του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος και συμμετείχε στο άτυπο συμβούλιο των «Πέντε Γιώργηδων», που καθόριζαν κάθε βράδυ την τιμή της χρυσής λίρας στη μαύρη αγορά! Βεβαίως ο Γεώργιος Σημίτης εγκαίρως μεταστράφηκε προς την Αριστερά και την άνοιξη του 1944 ανέβηκε στα βουνά, αναλαμβάνοντας γενικός διοικητής Ρούμελης. Κατηγορήθηκε τότε ότι υπήρξε υπαίτιος εξαφάνισης 8.000 λιρών που είχαν στείλει οι Σύμμαχοι (βλ. «Μακεδονία» 13.6.1945).

Ο Θάνος Καραμανλής, εξάδελφος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, υπήρξε συνεργάτης των Γερμανών στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Καταδικάστηκε ως δοσίλογος και μεταπολεμικά προτίμησε να εγκατασταθεί μόνιμα στη Γερμανία. Ένας άλλος, ο Δανιήλ Καραμανλής, που έγινε καλόγερος στο Άγιον Όρος καταδικάστηκε ως δοσίλογος και μάλιστα ως βουλγαρόφιλος σε πολυετή φυλάκιση.

Ο παππούς του υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, που υπέγραψε το μνημόνιο και έτσι μας υποχρέωσε να αποποιηθούμε την εθνική μας κυριαρχία το 2010, είχε δημιουργήσει το περίφημο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας στην Πτολεμαΐδα, χάρις σε μια υπογραφή του Τσολάκογλου. Για τον θείο του, τον πολιτικό Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, που υπηρέτησε ως διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη, έχει γίνει εκτενής λόγος στο παρελθόν. Ένας στενός συγγενής του τελευταίου, ο Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου, την ίδια εποχή καταδικάστηκε ως πράκτορας της Γκεστάπο στη Θεσσαλονίκη.

Ο γενάρχης της οικογένειας Μεϊμαράκη στο Ηράκλειο, ο πολιτικός Βασίλειος Μεϊμαράκης, δεν είχε διστάσει να καταγγείλει με αποτροπιασμό τις «ωμότητες» των συμπατριωτών του κατά των Γερμανών αλεξιπτωτιστών στη Μάχη της Κρήτης, ενώ δήλωνε ότι τασσόταν στο πλευρό της κυβέρνησης Τσολάκογλου («Ελεύθερον Βήμα» 5.6.1941). Άλλα μέλη της οικογένειας Μεϊμαράκη διαδραμάτισαν επιλήψιμο ρόλο κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Κρήτη.

Ο παππούς του πρώην υπουργού Επικρατείας και βουλευτή της Ν.Δ. Σίμου Κεδίκογλου, βεβαίως και του συνώνυμου βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, συνεργάστηκε στην Κατοχή με τους Γερμανούς ως διερμηνέας τους.

Παππούς του ευρωβουλευτή της «Δράσης» Θεόδωρου Σκυλακάκη ήταν ο γνωστός απότακτος συνταγματάρχης που στα μέσα της δεκαετίας 1930 ήταν αρχηγός της φασιστικής Οργάνωσης Εθνικού Κυριάρχου Κράτους, στη συνέχεια έγινε υπουργός Εσωτερικών του Ιω. Μεταξά και λίγο πριν από τον πόλεμο συμμετείχε σε συνωμοσία γερμανοφίλων για την ανατροπή του καθεστώτος.

Θα μπορούσαν να αναφερθούν και αρκετά άλλα ονόματα επιγόνων, που ανεξάρτητα από τη σημερινή κομματική τοποθέτησή τους, σεμνύνονται για τις οικογενειακές καταβολές τους σε σχέση με την κατοχική περίοδο 1941-44. Κάποιοι πιο εξειδικευμένοι από τον γράφοντα θα μπορούσαν επιτυχώς να αναπτύξουν το ψυχοκοινωνικό πλαίσιο αυτών των συσχετισμών.

Θα θυμούνται οι αναγνώστες ότι πριν λίγα χρόνια έγινε ένα θορυβώδες γαμήλιο πάρτι στο ιστορικό θωρηκτό μας «Αβέρωφ». Η κοινή γνώμη εξερράγη από την έλλειψη σεβασμού στη σύγχρονη ιστορία. Ασφαλώς όμως θα ήταν πολύ πιο εξοργισμένη αν γνώριζε ότι ο γαμπρός ήταν εγγονός του Φιλήμονα Πατίτσα, που επί Κατοχής αρθρογραφούσε υπέρ των Γερμανών και ταυτόχρονα ανέλαβε πολιτικά αξιώματα.

Κατοχικά δάνεια

Έχοντας ασχοληθεί πολλά χρόνια με την ιστορική έρευνα για την περίοδο της Κατοχής, προ διετίας έδωσα στη δημοσιότητα το βιβλίο «Η ελληνική οικονομία κατά την Κατοχή και η αλήθεια για τα κατοχικά δάνεια» (Εκδόσεις Ερωδιός), όπου με πληθώρα ανέκδοτων στοιχείων παρουσιάζεται τεκμηριωμένα η πραγματική υπόσταση του γερμανικού χρέους προς την Ελλάδα. Πρόκειται για ένα συνολικό ποσόν που σήμερα υπερβαίνει τα 500 δισεκατομμύρια ευρώ, χωρίς να γίνεται κανένας συνυπολογισμός άλλων εθνικών απαιτήσεων, όπως πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις. Το θέμα το έχω αναλύσει επανειλημμένα σε πληθώρα δημοσιευμάτων μου, πέραν του εν προκειμένω βιβλίου μου, και υπάρχει ακόμη καιρός για να ικανοποιηθεί η Ελλάδα.

Από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου καμία ελληνική κυβέρνηση και κανένα πολιτικό κόμμα δεν ενδιαφέρθηκε ουσιαστικά για να εξοφληθεί αυτό το αδιαμφισβήτητο χρέος του γερμανικού κράτους. Λυπούμαι πολύ γι’ αυτό – λυπούμαι ως ένας απλός πολίτης για το κράτος του που δεν είναι σε θέση να αξιώσει μια ξεκάθαρη εθνική απαίτηση, ως απόρροια της ανικανότητας των πολιτικών ηγετών του.

Τα κατοχικά δάνεια αντιπροσωπεύουν το τίμημα της ασύλληπτης λεηλασίας του εθνικού μας πλούτου κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Με απίθανη μεθοδικότητα καταστρώθηκε ένα συγκεκριμένο σχέδιο άλωσης της ελληνικής οικονομίας και οι κατακτητές επέτυχαν ανέμποδιστα να συλλέξουν και να απομυζήσουν τα πάντα, ιδίως τη γεωργική παραγωγή και κάθε πλουτοπαραγωγική πηγή, αφού πρώτα καταλήστευσαν στο σύνολό της την εθνική οικονομία.

Ήδη από τις πρώτες μέρες της Κατοχής είχαν εισρεύσει στην Αθήνα ειδικοί εμπειρογνώμονες και οργάνωσαν το σχέδιό τους, με την πρόθυμη σύμπραξη εντοπίων παραγόντων. Με επικεφαλής τη διαβόητη και από τα πρόσφατα χρόνια γερμανική εταιρία Rheinmetall, αλλοτριώθηκε στο σύνολό του το ελληνικό υπέδαφος, ενώ γερμανικές και ιταλικές μεγάλες εταιρίες έσπευσαν να θέσουν υπό ασφυκτικό έλεγχο τις ελληνικές μεταλλευτικές εταιρίες. Όλα αυτά πάντοτε με τη συνεργασία «προθύμων» Ελλήνων κεφαλαιούχων και επιστημόνων.

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι την οργάνωση της οικονομικής λεηλασίας ανέλαβαν οι ειδικοί των κατακτητών, όπως ο Καρλ Κλόντιους και ο Χέρμαν Νοϊμπάχερ. Τα μοιραία αυτά πρόσωπα έχουν πάμπολλες ομοιότητες με τον Χορστ Ράιχενμπαχ, τον Φούχτελ, τον Τόμσεν και τους συναφείς. Όσο ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου εντοπίσθηκε να είναι ο εγγονός εκείνου που έλαβε το «προνόμιο» της Πτολεμαΐδας από τον Τσολάκογλου, άλλο τόσο ίσως ένας σύγχρονος ακέραιος Γερμανός ιστορικός καταφέρει να αποκαλύψει την πατρογονική προϊστορία των αλλοδαπών κυριάρχων μας επί ναζισμού.

Επί του παρόντος έχει αποκαλυφθεί ο ρόλος ενός Γερμανού αρχικατασκόπου, που έδρασε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1940 με έδρα την Αθήνα και τομέα ευθύνης τη Μέση Ανατολή. Επρόκειτο για τον Ρολφ Μέρκελ, που εμφανιζόταν ως στέλεχος της εταιρίας Ζήμενς-Τελεφούνκεν και η δραστηριότητά του τερματίστηκε ύστερα από απαίτηση του τότε υπουργού Ασφαλείας Κ. Μανιαδάκη και με συνδρομή του επίσημου εκπροσώπου του συγκροτήματος Ιω. Βουλπιώτη. Η συμπαθής αρχικαγκελάριος του Βερολίνου, καίτοι προκληθείσα, δεν μας έχει διευκρινίσει αν πράγματι ο παλαιός εκείνος κατάσκοπος ήταν ο αδελφός του πεθερού της…

Βέβαια έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε ότι, όπως σήμερα, ανάλογη προπαγάνδα χρησιμοποιήθηκε και από τα κατοχικά παπαγαλάκια για να πεισθεί η κοινή γνώμη στην κατεχόμενη Ελλάδα ότι οι Έλληνες είναι ανοργάνωτοι και διεφθαρμένοι, ιδιαίτερα ως προς τα δημοσιονομικά τους. Μπορεί να μην υπήρχε το κίνημα «Δεν Πληρώνω» και άλλες συνειδητές ακτιβίστικες δράσεις, αλλά οι αθηναϊκές εφημερίδες ασκούσαν μια παρόμοια με τα σημερινά μνημονιακά ΜΜΕ κριτική. Τα θέματα λύνονταν κάπως πιο δυναμικά από τον Φελντκομαντάντ, ο οποίος ελάμβανε αυστηρές αποφάσεις για όσους δεν πλήρωναν τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ή του ύδατος, αλλά θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι αναφορικά με τις κατασχέσεις κατοικιών λόγω χρεών το καθεστώς δεν ήταν εντελώς ανεξέλεγκτο, καθώς το Γερμανικό Φρουραρχείο ήθελε να ενημερώνεται προηγουμένως!

Ο Γερμανός οικονομολόγος και διπλωμάτης Καρλ Κλόντιους, που ήρθε επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα, λειτουργώντας στη χώρα μας ως οικονομικός γκαουλάιτερ, είναι εκείνος που, αφού μελέτησε σχολαστικά τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, οργάνωσε τη λεηλασία της μέχρι τελευταίας ικμάδας της. Κατά μεγάλο μέρος σ’ εκείνον οφείλεται και η μεγάλη πείνα που έζησε ο ελληνικός λαός.

Ως ιστορική λεπτομέρεια θα αναφέρω ότι ο Κλόντιους, που προς τα τέλη του πολέμου είχε χαρακτηρισθεί από τους Συμμάχους ως εγκληματίας πολέμου, συνελήφθη από τα ρωσικά στρατεύματα στη Ρουμανία και όλως απροόπτως μεταστράφηκε από τον ναζισμό στον κομμουνισμό. Ως έμπιστος του Στάλιν πλέον στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια εμφανίστηκε στο Βελιγράδι επικεφαλής σοβιετικής οικονομικής αποστολής, έχοντας ως κύριο μέλημά του μεταξύ άλλων τη χρηματοδότηση του …Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας!

Διαχρονικές συμπεριφορές

Δυστυχώς στα διάφορα επίπεδα της δημόσιας ζωής σημειώθηκαν εκείνη την εποχή παραφωνίες σε σχέση με το κοινό αίσθημα. Όταν γίνονται αναφορές και συσχετισμοί συγκεκριμένων προσώπων και συγκεκριμένων συμπεριφορών, με αναγωγή στην κατοχική περίοδο 1941-44, συχνά ακούγεται και ένας επιεικής λόγος για κάθε υπόλογο ή ένοχο. Μερικές φορές όμως η «συνωμοσιολογία» είναι κατώτερη της πραγματικότητας και εγκυμονεί ο κίνδυνος της γενικής απαξίωσης.

Πόσοι είναι εκείνοι που υπηρέτησαν εθελοντικά τους κατακτητές, ενώ εγκαίρως μεταστράφηκαν και μεταπήδησαν σε πολιτικούς χώρους, ιδίως σε χώρους «της μόδας», όπως ήταν η Αριστερά στο τέλος της Κατοχής; Πόσες χιλιάδες Έλληνες μετανάστευσαν στο Ράιχ με τη θέλησή τους; Πόσοι κερδοσκόπησαν ως προμηθευτές των κατακτητών ή επιδόθηκαν σε μαυραγορίτικες δουλειές; Ποτέ δεν θα δοθεί μια σαφής απάντηση, διότι αυτά όλα είναι φαινόμενο της μικρής ιστορίας, της λεπτομέρειας. Με την ίδια ακριβώς λογική, δεν θα δικαιωθούν ποτέ όσοι προτίμησαν να πεινάσουν και να υποφέρουν για να μην προστρέξουν στον κατακτητή και επωφεληθούν απ’ αυτόν.

Στην Κατοχή η τάξη των πολιτικών μηχανικών και εργοληπτών υπήρξε διχασμένη. Υπήρχαν πολλοί που αναζητούσαν μια καλή ευκαιρία για να αποκομίσουν οφέλη από την εκτέλεση τεχνικών έργων που απαιτούσε ο κατακτητής για να θωρακίσει τη στρατιωτική άμυνά του, αλλά υπήρχαν και άλλοι που συνειδητά αρνήθηκαν. Οι μεν πρώτοι θησαύρισαν, οι δε δεύτεροι απλώς πείνασαν.

Κάτι ανάλογο έγινε και με τους δημοσιογράφους εκείνης της εποχής. Κάποιοι προτίμησαν να εργασθούν ως «παπαγαλάκια» και κάποιοι άλλοι επέλεξαν την έντιμη πενία, κατεβάζοντας την πέννα τους. Τη θλιβερή ιστορία του Συγκροτήματος Λαμπράκη, που συνειδητά συνεταιρίστηκε με τη βερολινέζικη εταιρία «Mundus» (που ανήκε κατά 50% στο γερμανικό υπουργείο Προπαγάνδας του Γκαίμπελς και κατά 50% στο υπουργείο Εξωτερικών του Ρίμπεντροπ), δεν την ακολούθησαν όλοι οι άλλοι εκδότες, κάποιοι εκ των οποίων πήραν την ηρωική απόφαση να διακόψουν την έκδοση των εφημερίδων τους. Την ακολούθησε όμως ο Όθων Πικραμμένος (ο πατέρας του υπηρεσιακού πρωθυπουργού που διεξήγαγε τις τελευταίες εκλογές), την ακολούθησε ο μέγας τότε χαρτέμπορος Πετσόπουλος, την ακολούθησαν οι κορυφαίοι βιβλιοπώλες Ελευθερουδάκης και Κάουφμαν. Και αρκετοί άλλοι και άλλοι. Στο ίδιο πνεύμα προπαγάνδισαν τη συνεργασία με τον κατακτητή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επώνυμοι εκφραστές της κοινής γνώμης, όπως ο Σπύρος Μελάς, ο Παύλος Παλαιολόγος, ο Αλέκος Σακελλάριος κ.ά.

Το ίδιο συνέβη και στη μουσική, στις τέχνες, ακόμη και στη γλυπτική, όταν ένας νεαρός τότε καλλιτέχνης φιλοτέχνησε την προτομή του …Χίτλερ!

Το κυνήγι του χρυσού

Η αναζήτηση του πλούτου δεν ήταν απαραιτήτως το άπαν για τους συνεργάτες του κατακτητή, είτε με κουκούλες είτε χωρίς. Κάποιοι αποσκοπούσαν στην ικανοποίηση φιλοδοξιών, στην κατάληψη θέσεων και αξιωμάτων. Αλλά το χρυσάφι ήταν οπωσδήποτε το επίκεντρο – απαρασάλευτος κανόνας, απλώς με εξαιρέσεις.

Ακόμα και στον χώρο της εκκλησίας παρατηρήθηκαν τέτοια φαινόμενα. Το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, που στα τελευταία χρόνια συγκλόνισε τη χώρα, έχει προϊστορία από τα χρόνια της Κατοχής – και ακόμη πιο πίσω. Χαριστικές ρυθμίσεις υπέρ της Μονής Βατοπεδίου είδαν το φως στο ΦΕΚ των κατοχικών κυβερνήσεων, ενώ τα ακίνητά της στη Θεσσαλονίκη, όπως και άλλων μοναστηριών του Αγίου Όρους, αξιοποιήθηκαν διαρκούσης της Κατοχής. Η αθωνική πολιτεία έχει ένα επιλήψιμο παρελθόν στα χρόνια εκείνα.

Όταν εισέβαλαν οι Γερμανοί τον Απρίλιο του 1941, το γερμανικό υπουργείο Πολιτισμού του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ είχε οργανώσει μια ιδιαίτερη και απόρρητη αποστολή. Επιφανειακά επιζητούσε να καταγράψει την πολιτιστική κληρονομιά της Ορθοδοξίας που περικλειόταν στο Άγιον Όρος. Μια πολυάριθμη αποστολή υπό έναν διαπρεπή Γερμανό βυζαντινόλογο, τον καθηγητή Νταίλγκερ (ο οποίος μάλιστα εξελέγη ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών), και με τη συνεργασία δύο Ελλήνων, του μετέπειτα καθηγητή Θεολογίας Μάρκου Σιώτη και του πρώτου Έλληνα ιδρυτή ραδιοφωνικού σταθμού Τσιγγιρίδη, ασχολήθηκε με τους πνευματικούς θησαυρούς του Αγίου Όρους. Ό,τι περίπου έκανε πολλές δεκαετίες αργότερα το Ίδρυμα Λαμπράκη (με …διοικητή του Αγίου Όρους τον Σταύρο Ψυχάρη). Μόνο που τότε οι Γερμανοί αναζητούσαν κάτι πολύ περισσότερο: Το μυθικό Άγιο Δισκοπότηρο! Οι αποκρυφιστές της χιτλερικής Γερμανίας θεωρούσαν ότι αν το εντόπιζαν, όπως και τη λόγχη του Λογγίνου, θα κυριαρχούσαν στον δυτικό κόσμο.

Αλλά δεν συνέβησαν μόνον αυτά στο Άγιον Όρος. Πολλοί αγιορείτες μοναχοί, ελάχιστοι όμως ελληνικής καταγωγής, κατά διάφορους τρόπους συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Μεταπολεμικά κάποιοι εξ αυτών καταδικάστηκαν για δοσιλογισμό, ενώ κάποιοι άλλοι φυγαδεύτηκαν από τους …Βρετανούς. Ο φημισμένος Άγιος Σωφρόνιος δεν θα είχε αναδειχθεί, αν μεταπολεμικά δεν του παρεχόταν κατάλληλο άσυλο πρώτα στη Γαλλία και έπειτα στην Αγγλία, ύστερα από ενέργειες του δαιμόνιου ρασοφόρου Ντέιβιντ Μπάλφουρ, του γνωστού μας εφημερίου στο εκκλησάκι του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός». Αποσχηματισμένος πλέον ο Μπάλφουρ και υπηρετώντας ως γραμματέας της βρετανικής πρεσβείας στην Αθήνα, αμέσως μετά την Απελευθέρωση, ενήργησε κατάλληλα για την αεροπορική απομάκρυνση του αγιορείτη Σωφρονίου (Σαχάρωφ) έξω από την Ελλάδα. Κάτι ανάλογο συνέβη και με άλλους αγιορείτες μοναχούς, που ήδη είχαν καταδικασθεί ως δοσίλογοι από την ελληνική δικαιοσύνη.

Ο αέναος δοσιλογισμός

Σε όσους θα είχαν γερά νεύρα για να εμβαθύνουν στο φαινόμενο του δοσιλογισμού της περιόδου 1941-44, θα συνιστούσα να φανούν επιεικείς στους ελάχιστους ιδεολόγους που μπορεί και να τυφλώθηκαν, παραγνωρίζοντας το εθνικό συμφέρον εις όφελος μιας όψιμης συνεργασίας με τον κατακτητή. Και τότε, όπως και σήμερα που συναντούμε στην καθημερινή ζωή μας κάποιους ελάχιστους φανατικούς μνημονιακούς που με παραδειγματική ευκολία κακίζουν τη δήθεν στρεβλή νοοτροπία των συμπατριωτών μας ως απόρροια της εν γένει κακοδαιμονίας μας, υπήρχαν σποραδικές και πάντως σπανιότατες φωνές υμνητών του κατακτητή, που «ήρθε να μας βάλει σε τάξη»!

Χωριστά από τις προπολεμικές φασιστικές κινήσεις που εμφανίστηκαν, με την έναρξη της Κατοχής είχαμε τη δραστηριοποίηση κάποιων συγκεκριμένων. Οι κυριότερες ήταν τρεις: η ΕΣΠΟ, το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα και τα ΕΕΕ.

Η πρώτη, της οποίας ο ακριβής τίτλος ήταν «Ελληνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση», δημιουργήθηκε τις πρώτες μέρες που έφτασαν οι Γερμανοί στην Αθήνα. Ιδρυτές της ήταν δύο γιατροί, ο Γεώργιος Βλαβιανός και ο Γεράσιμος Πατρονικόλας (σύζυγος της αδελφής του Ωνάση και πατέρας της Μαριλένας) και μερικοί άλλοι γερμανόφιλοι. Στην οργάνωση έλαβαν μέρος αρκετοί άλλοι με παρόμοιες αντιλήψεις, μεταξύ των οποίων και ο αντισιωνιστής συγγραφέας Αριστείδης Ανδρόνικος, επίσης γιατρός, ενώ το 1948 μια παράδοξη απόφαση του Αρείου Πάγου την χαρακτηρίζει ως «πατριωτική» οργάνωση. Συμμετείχαν επίσης κάποιοι άλλοι επιστήμονες, επαγγελματίες, δημοσιογράφοι, ακόμα και λογοτέχνες.

Λιγότερο εύρος είχε το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος υπό τον Γεώργιο Μερκούρη, ο οποίος το είχε ιδρύσει μερικά χρόνια πριν από τον πόλεμο, αλλά το είχε απαγορεύσει η δικτατορία Μεταξά. Το επανίδρυσε μαζί με κάποιους άλλους παράγοντες, μεταξύ των οποίων και ο άλλοτε βουλευτής του ΚΚΕ Μιχ. Τυρίμος, μόλις μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα και ο ίδιος, αφού απέτυχε να γίνει από τον Τσολάκογλου υπουργός του, αρκέστηκε να αναλάβει τη διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας. Κόρη του αδελφού του ήταν η ηθοποιός και υπουργός Πολιτισμού του ΠΑΣΟΚ Μελίνα Μερκούρη, της οποίας η πολιτεία επί Κατοχής είναι άλλο ζήτημα. Το βέβαιο είναι ότι τουλάχιστον σε μια περίπτωση (κατά τη γραπτή μαρτυρία επώνυμου προσώπου), συναγελαζόμενη στα μπαρ με Γερμανούς αξιωματικούς και ελεεινούς μαυραγορίτες, «κάρφωσε» νεαρούς αντιστασιακούς με την προτροπή: «Πιάστε τους!»

Τέλος, μια άλλη πολιτική οργάνωση που συνεργάστηκε με τους Γερμανούς ήταν τα ΕΕΕ. Η προϊστορία της ανάγεται στα τέλη της δεκαετίας 1920, όταν με έδρα τη Θεσσαλονίκη έδρασε ως φιλοφασιστική κίνηση με έντονες αντισημιτικές θέσεις, αφού στη δράση της άλλωστε αποδίδεται ο εμπρησμός του εβραϊκού συνοικισμού Κάμπελ. Την αποτελούσαν τότε κυρίως γηγενείς Μακεδόνες βενιζελικής προέλευσης και σε κάποιες περιόδους τελούσε υπό τον έλεγχο γνωστών πολιτικών προσώπων, όπως ο Μίκης Μελάς, ο Φίλιππος Δραγούμης, ο Στυλιανός Γονατάς ή ο στρατηγός Θεόδωρος Μανέττας. Κατά την Κατοχή επανιδρύθηκε και την αρχηγία της ανέλαβε ο δικηγόρος Κων. Γούλας, που μετέφερε την έδρα της στην Αθήνα. Στην τελευταία κατοχική χρονιά (1944) προσπάθησε να συγκεντρώσει όλους τους γερμανόφιλους και είχε ως δημοσιογραφικό όργανο την εφημερίδα «Ακρόπολις», φυσικά χωρίς απήχηση. Τελικά, όταν άρχισε η αποχώρηση των Γερμανών, τα κυριότερα στελέχη της κατέφυγαν στη Βιέννη, όπου από αυτοεξόριστους Έλληνες χιτλερικούς σχηματίστηκε η κυβέρνηση Τσιρονίκου.

Στη Βιέννη βρέθηκαν τότε περί τις 2.000 αυτοεξόριστοι ελληνικής υπηκοότητας, καθώς και 700 ένστολοι που αποτελούσαν τη στρατιωτική μονάδα του συνταγματάρχη Γεωργ. Πούλου. Κάποιοι απ’ αυτούς θα επανακάμψουν στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση του Τρίτου Ράιχ και ελάχιστοι θα αντιμετωπίσουν τη δικαιοσύνη, ενώ ορισμένοι θα καταλάβουν θέσεις στον κρατικό μηχανισμό, ακόμα και ως πανεπιστημιακοί καθηγητές.
Η δίωξη των πολιτικών δοσιλόγων στη μεταπελευθερωτική Ελλάδα υπήρξε υποτονική, αν και έγιναν ακόμα και θανατικές εκτελέσεις. Το γεγονός ότι η χώρα βρέθηκε σε εμφυλιοπολεμικό κλίμα άμβλυνε τα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Εκεί όμως που σταδιακά εκμηδενίστηκαν οι όποιες επιπτώσεις από τη συνεργασία με τον κατακτητή ήταν στο θέμα των οικονομικών δοσιλόγων. Αυτό σήμαινε ότι όσοι απέκτησαν θησαυρούς στη διάρκεια μιας ξενικής κατοχής, μπορούσαν τώρα να τους γεύονται ελεύθερα, αν εξαιρέσουμε μια φορολογία που επιβλήθηκε στους «παρανόμως πλουτίσαντες». Με βάση περιουσίες, που με τέτοιο τρόπο αποκτήθηκαν, ανδρώθηκαν μεγάλες επιχειρήσεις και οικονομικά συγκροτήματα που διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στη μεταπολεμική Ελλάδα, εκ των πραγμάτων διαγράφοντας κάθε στιγματική αναφορά από το ένοχο παρελθόν. Και ως ευνόητη προέκταση, οικονομικώς πανίσχυρα τέτοια πρόσωπα (ή οι κληρονόμοι τους) βρέθηκαν στο επίκεντρο των εξελίξεων, άσκησαν παντοειδή επιρροή, έγιναν …ευεργέτες ή φιλοδόξησαν να έχουν ρόλο στην πολιτική.

πηγή

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Βουλγαρία: Οι δικαστές οφείλουν να δηλώσουν εάν είναι Μασόνοι

Στη «καθυστερημένη» Βουλγαρία θα επιβάλλουν στους δικαστές να δηλώνουν αν είναι Μασόνοι γιατί θεωρούν ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ το λειτούργημα του Δικαστή με τον Τεκτονισμό όπου δίνονται κάτι περίεργοι όρκοι κατά τη διάρκεια αστείων τελετών με τα φώτα χαμηλωμένα .

Στην Ελλάδα όχι μόνο δεν υπάρχει ασυμβίβαστο αλλά είναι απαραίτητο προσόν για να εξελιχθεί κάποιος. Στο τιμόνι της Ελληνικής Μασονίας ένας περιούσιος πάντα.

Στην Ελλάδα διαπιστώσαμε ότι ακόμα και για να μπει κάποιος στα ψηφοδέλτια των κομμάτων εξουσίας πρέπει να έχει την έγκριση του Σιωνιστικού Λόμπι της Νέας Υόρκης όπως στην περίπτωση του Καρυπίδη στο ψηφοδέλτιο της Κοζάνης.
Ενώ μπορεί να φύγει κανείς από την κυβέρνηση με τις κλωτσιές αν το αποφασίσει το ίδιο σιωνιστικό Λόμπι όπως συνέβη με τον ξάδερφο του Καμένου.

Φανταστείτε τι θα μας έκαναν ...αν είχαν στα χέρια τους κι Ελληνικά Ομόλογα. Εκεί να δείτε τσάμικα που θα χόρευαν οι κυβερνήσεις των ανδρείκελων.

Οι δικαστικοί λειτουργοί θα πρέπει να δηλώνουν εάν είναι μέλη μη δημόσιων οργανισμών, όπως είναι οι Μασονικές Στοές.

Αυτή, είναι μία από τις προτάσεις που ενέκρινε την Παρασκευή 8 Απριλίου το Συμβούλιο 

για τη Δικαστική Μεταρρύθμιση, έπειτα από τέσσερις ώρες συνεδρίασης.

Οι σχετικές δηλώσεις των Βουλγάρων Δικαστών θα πρέπει να υποβληθούν στη Δικαστική Επιθεώρηση- στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο της χώρας, όπως σημειώνει το βουλγαρικό δημοσίευμα.

Το ζήτημα αυτό απασχολεί εδώ και χρόνια τη δημόσια διοίκηση, αλλά ποτέ δεν έχει δοθεί λύση, τουλάχιστον σε επίπεδο δήλωσης.

Καμία επιλογή στις τρεις κύριες θέσεις για το δικαστικό σώμα (Γενικός Εισαγγελέας και επικεφαλής ανώτατων Δικαστηρίων) δεν έχει γίνει με τη δημόσια ερώτηση εάν ο προτεινόμενος είναι μέρος τεκτονικής (μασονικής) στοάς.

Η σημερινή υπουργός Δικαιοσύνης στη Βουλγαρία, Αικατερίνα Ζαχαρίεβα είναι αποφασισμένη να προχωρήσει στο έργο αυτό, ώστε να υπάρχει η υποχρέωση υποβολής δήλωσης για τη δικαστική εξουσία στο νέο σχέδιο νόμου, όπως σημειώνεται, γιατί οι ιδιότητες του Μασόνου και του Δικαστικού Λειτουργού δεν συμβιβάζονται.

πηγή: http://www.echedoros-a.gr/

σχολίο: Σίμος

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Η επιρροή του δικτύου Ρότσιλντ-Σόρος στα Βαλκάνια και την Ελλάδa

Οι διασυνδέσεις των ισχυρών της διεθνούς χρηματοπιστωτικής ελίτ με δεκάδες επιχειρήσεις, ΜΚΟ και «δεξαμενές σκέψης».

Η δυναστεία των χρηματιστών και τραπεζιτών Ρότσιλντ (Rothschild) εδώ και τρεις αιώνες ασκεί μεγάλη επιρροή σε πάμπολλες οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις στον πλανήτη συμπεριλαμβανομένης της τωρινής κρίσης του ευρώ και της παράπλευρης κρίσης του ελληνικού δημόσιου χρέους.


Λόγω της πραγματικά ασύλληπτης περιουσίας τους και των συμμετοχών τους σε πάσης φύσεως κεφαλαιοκρατικές δραστηριότητες, η λειτουργία του Οίκου των Ρότσιλντ δομείται παραδοσιακά με εντολοδόχους, που αναλαμβάνουν -έναντι ανταλλαγμάτων- να στηρίξουν τις επιδιώξεις τους, εν είδει υπερ-εργολάβων. Παράλληλα, οι Ρότσιλντ ενδιαφέρονται για την κατακύρωση στη σφαίρα των συμφερόντων τους του ορυκτού πλούτου των κρατών, με τα οποία συναλλάσσονται.

Με βάση τα παραπάνω, η παρούσα έρευνα θα επικεντρωθεί στον γνωστό κερδοσκόπο Τζωρτζ Σόρος και στον ρόλο του ως εντολοδόχου των Ρότσιλντ για τα Βαλκάνια, καθώς και στις προσπάθειες τους, εδώ και δεκαετίες, να γίνουν κυρίαρχοι του φυσικού πλούτου της περιοχής, μέσω τρίτων...

Η ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΡΟΤΣΙΛΝΤ
Στα μέσα του 18ου αι., ο Moses Bauer Rothschild καταγράφεται ως ο ιδρυτής μιας από τις διασημότερες και πλουσιότερες οικογένειες όλων των εποχών. Γεννημένος το 1744 στη Φρανκφούρτη, απέκτησε το προσωνύμιο «Rothschild» -που στα Γερμανικά μεταφράζεται ως «κόκκινη ασπίδα»- και αναρριχήθηκε στο τότε χρηματοπιστωτικό σύστημα ως χρηματοδότης πριγκίπων και των μικρών κρατών που αποτελούσαν την τότε Γερμανία. Δεν αποτελεί φυσικά σύμπτωση ότι η έδρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και το οικονομικό κέντρο της σημερινής Γερμανίας είναι η Φρανκφούρτη, ενώ το έμβλημα της πόλης δεν είναι παρά μια κόκκινη ασπίδα!

Ο πατριάρχης των Ρότσιλντ είχε 5 υιούς, οι οποίοι σταδιακά ακολούθησαν χρηματοοικονομικές σταδιοδρομίες σε διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες και σύντομα έγιναν κυρίαρχοι των εξελίξεων εκεί. Ο Σολομών ίδρυσε την εταιρία του στη Βιέννη, ο Κάρολος στη Νάπολη, ο Νέιθαν στο Λονδίνο, ο Τζέιμς στο Παρίσι και ο Άμσελ παρέμεινε στην Φρανκφούρτη.

Σήμερα ενεργοί είναι, ουσιαστικά, οι οίκοι του Λονδίνου και των Παρισίων, και διαπλέκονται, μέσω μιας πλειάδας εταιριών, με τα μεγαλύτερα επιχειρηματικά ονόματα του πλανήτη.

Ο ΒΡΕΤΑΝΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
• Edmund Rothschild (1916-2009)
Ίδρυσε την εταιρία BRINCO Corporation (British Newfound land Development Corporation), η οποία ανέλαβε την εκμετάλλευση τεράστιων ορυχείων πολύτιμων μετάλλων στον Κα ναδά μεταπολεμικά, ενώ η κόρη του είναι η σύζυγος του Marcus Egius, Προέδρου της Barclays Global Financial Group και του BBC. O Edmund είναι κατ' εξοχήν μέλος του βρετανικού κατεστημένου και έπαιξε σημαντικό ρόλο στο άνοιγμα της Ιαπωνίας στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, μέσω των δικών του τραπεζών.

• Evelyn Rothschild (1931)
Ο ισχυρός ανήρ της οικογένειας και κάτοχος πολλών τίτλων και προεδριών εταιριών. Αποτέλεσε μέλος ή πρόεδρος των Δ.Σ. του Economist, της παγκόσμιας αυτοκρατορίας διαμαντιών De Beers, της εταιρίας υπολογιστών IBM, της εφημερίδας Daily Telegraph, ενώ ίδρυσε την ένωση για τη μελέτη του τραπεζικού και χρηματοοικονομικού συστήματος, με έδρα τη Φρανκφούρτη. Ο Evelyn διατηρεί δεσμούς αρκετών ετών με πολιτικούς που έχουν κατ' επανάληψη διατελέσει κύριοι σύμβουλοι πρωθυπουργών, όπως ο Peter Mandelson για τον Tony Blair, o Vernon Jordan για τον Bill Clinton, ενώ είναι επιστήθιος φίλος του Τζωρτζ Σόρος.



Ο Vernon Jordan είναι και ο διευθύνων σύμβουλος στην εταιρία Lazard Freres & Co. LLC, η οποία στις αρχές Μαΐου προσκλήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να αναλάβει χρέη συμβούλου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και των δυσκολιών για την αποπληρωμή του χρέους... Η σύζυγος του Evelyn, γόνος της πολύ πλούσιας οικογένειας Στέιν της Νέας Υόρκης, είναι μεγάλη χρηματοδότρια της Hilary Clinton.

• Nathan Philip Rothschild (1971)
Ο Nathan είναι ο υιός του Jacob Rothschild και πρόεδρος ή μεγαλομέτοχος εταιριών, όπως οι RIT Capital, Atticus Capital, JNR Limited, NM Rothschild, Vanco, British Petroleum, Rio Tinto κ.ά. Πρόσφατα διαδέχθηκε στη διεύθυνση των εταιριών τον πατέρα του, ο οποίος είναι στενός φίλος του Χένρι Κίσινγκερ, με το οποίο έχουν κοινή εταιρεία πολιτικών συμβούλων.

Ο ΓΑΛΛΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ
• David Rene Rothschild (1942)
Ο David είναι ο επικεφαλής του χρηματοοικονομικού ομίλου ΝΜ Rothschild Group και της Τράπεζας Rothschild & Cie Banque.

• Eduard Rothschild (1957)
Ο Eduard είναι μεγαλομέτοχος των εταιριών του αδερφού του David, ιδιοκτήτης της εφημερίδας Liberation και της μεταλλουργικής εταιρίας Imerys, με εγκαταστάσεις σε πολλές χώρες του κόσμου.

Η ΣΧΕΣΗ ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ ΚΑΙ ΡΟΤΣΙΛΝΤ
Ο Τζωρτζ Σόρος γεννήθηκε στη Βουδαπέστη το 1930 ως Georgy Schwartz και το 1936 η οικογένεια του άλλαξε το επώνυμο της σε Sorosz. Έφυγε από τη μεταπολεμική Κομμουνιστική Ουγγαρία και σπούδασε στη Μ. Βρετανία και στις ΗΠΑ, όπου σταδιακά δημιούργησε μια κολοσσιαία χρηματιστηριακή αυτοκρατορία, με εξειδίκευση στη νομισματική χειραγώγηση. Παράλληλα, είναι πασίγνωστος μέσω των ομώνυμων ιδρυμάτων του, τα οποία έχουν ανοίξει παραρτήματα στην Ανατολική Ευρώπη και, εν πολλοίς, αποτελούσαν το μακρύ χέρι της αμερικανικής πολιτικής σε αυτές τις χώρες.

Η διασύνδεση του με τους Ρότσιλντ γίνεται μέσω των προσώπων που απαρτίζουν τα Δ.Σ. των εταιριών του. Ο Richard Katz, μέλος του Quantum Fund του Σόρος, είναι και επικεφαλής της Rothschild Italia S.p.A. (με έδρα το Μιλάνο) αλλά και της Τράπεζας Ν. Μ. Rothschild & Sons (με έδρα το Λονδίνο).

Έτερος συνεργάτης είναι ο Nils Ο. Taube, μέλος επίσης του Quantum Fund αλλά και του St. James Place Capital, συμφερόντων Ρότσιλντ. Επιπλέον, συνεργάτης του Σόρος είναι και ο Michael Cicurel, διευθυντής της Τράπεζας Rothschild & Cie Banque.



ΤΟ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΕΩΝ
• Κόσοβο
Στην επαρχία του Κοσόβου η ανάμειξη του Σόρος είναι έντονη, μέσω των δεκάδων ΜΚΟ που χρηματοδότησε με ποσά που ξεπερνούν τα 400 εκατ. ευρώ, από το 1991 και εντεύθεν, και προπαγάνδιζαν την εξέγερση των Αλβανών και τη συνεπακόλουθη εγκατάσταση της διεθνούς δύναμης. Επιπλέον, το Κόσοβο αποκαλείται συχνά «Κουβέιτ των Βαλκανίων», λόγω των μεγάλων ποσοτήτων χρυσού, άνθρακα, μόλυβδου, χρωμίου, αργύρου, ουρανίου και χαλκού που διαθέτει. Η «ενεργοποίηση» του στην περιοχή είχε καθαρά οικονομικό ενδιαφέρον, πέρα από τις προφανείς γεωπολιτικές προεκτάσεις.

Ο Σόρος, ταυτόχρονα είναι ο κύριος χρηματοδότης της μεγάλης σε κυκλοφορία αλβανικής εφημερίδας στην Πρίστινα Koha ditore και κύριος συνεργάτης του Αλβανού επιχειρηματία Ekrem Luka, που έχει σχεδόν το μονοπώλιο στην κινητή τηλεφωνία και τη βιομηχανία ζύθου στην περιοχή.

Η εταιρία Alferon έχει αγοράσει το σύμπλεγμα των μεταλλουργείων Feronikl στην περιοχή, μέσω τριών επιχειρηματιών από το Καζακστάν, με κυριότερο μέτοχο τον Alexander Mashkevic.

Ο ίδιος είχε εργαστεί ως διευθυντικό στέλεχος στην εταιρία ορυχείων ENRC (Eurasian Natural Resources Corporation), πρόεδρος της οποίας ήταν ο Johannes Sittard, παλαίμαχο στέλεχος των επιχειρήσεων των Ρότσιλντ στο Λονδίνο. Παράλληλα, είναι και το δεξί χέρι του Ινδού μεγιστάνα των μετάλλων Lakshmi Mittal, στου οποίου τις εταιρίες εμφανίζονται ως μεγαλομέτοχοι μέλη της οικογένειας των Ρότσιλντ. Εκτός από την Alferon, η εταιρία Global Steel Corporation (ιδιοκτησίας Mittal) διαθέτει και άλλη παρουσία στο Κόσοβο, μέσω της βουλγαρικής θυγατρικής της, Kremikovici, η οποία (το 2005) αγόρασε τα ορυχεία χρωμίου Lamkos στην περιοχή Vucitrn του Κοσόβου.

Η οικογένεια Mittal έχει επενδύσει μεγάλα κεφάλαια και στη Ρουμανία. Η σύνδεση τους με τους Ρότσιλντ γίνεται μέσω του Wilbur Ross (μέλος Δ.Σ εταιειών τους), ο οποίος σταδιο δρόμησε ως επενδυτικός τραπεζίτης σε τράπεζες των Ρότσιλντ, στο Λονδίνο. Η σύνδεση των δυο οικογενειών γίνεται εμφανέστερη από την κοινή τους συμμετοχή στην εταιρία Field Fresh Foods Company που εδρεύει στην Ινδία και εξάγει τρόφιμα κυρίως στην Ε.Ε.

• Μαυροβούνιο
Όπως και στην περίπτωση του Κοσόβου, η περίοδος πριν την ανεξαρτησία του (το 2006) σημαδεύτηκε από την έντονη ανάμειξη του Σόρος στη δημιουργία ΜΚΟ, όπως οι CEDEM, Helsinki Committee for Human Rights, Human Rights Action και Hominem Querum. Όλες υποστήριζαν τη διακήρυξη ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου, με ρητορική είτε συναφή με τα «ανθρώπινα δικαιώματα», είτε συχνά με την προοπτική οικονομικής ανάπτυξης. Τα επακόλουθα, όμως, απέδειξαν ότι πρόκειται για μια ακόμη συμφωνία καλά οργανωμένης οικονομικής επέκτασης της πλειάδας συμφερόντων που απαρτίζουν την αυτοκρατορία των Ρότσιλντ.

Ο πρώτος «επενδυτής» ήταν ο Καναδός επιχειρηματίας Salford και στέλεχος των επιχειρήσεων του Nathaniel Rothschild, που άρχισε την κατασκευή τεραστίας μαρίνας και εμπορικών τουριστικών κέντρων στο Μαυροβούνιο, αγοράζοντας τα καλύτερα παράλια σημεία της χώρας. Ταυτόχρονα, η Τράπεζα ΟΤΡ Banking Group (συμφερόντων Ρότσιλντ) εξαγόρασε την Εμπορική Τράπεζα του Μαυροβουνίου, που ήλεγχε σχεδόν το ήμισυ των καταθέσεων στη χώρα. Επιπλέον, ο Ρώσος επιχειρηματίας και συνεργάτης του Nathaniel Rothschild, Deripaska, εξαγόρασε την Εταιρία Αλουμινίου του Μαυροβουνίου και τα μεταλλεία βωξίτη, μαζί με τεράστιες εκτάσεις παράλιας γης.

• Βοσνία
Βασιζόμενος στην ίδια πλοκή, ο Σόρος χρηματοδότησε μια σειρά οργανώσεων όπως οι Helsinki Committee for Human Rights, Lex International, Press Now, Soros Media Centre, Nezavisne Novine, Alternative Television Banja Luka και Net Novinar, και ξεκίνησε ένα νέο γύρο εξαγορών εταιριών στρατηγικής σημασίας.

Η εταιρία Mittal εξαγόρασε το σύμπλεγμα μεταλλείων RZR Ljubija, που διαθέτει τεράστια αποθέματα απολήψιμου σιδήρου υψηλής περιεκτικότητας. Ταυτόχρονα, ο Ρώσος επιχειρηματίας Deripaska (μέσω της εταιρίας Stabag και χρηματοδότησης των Ρότσιλντ) αγόρασε δίκτυο αυτοκινητοδρόμων, ενώ ο επιχειρηματίας Salford, συνεργάτης των Ρότσιλντ, εξαγόρασε τη μεγαλύτερη εταιρία παραγωγής τροφίμων στη χώρα.

Η περίπτωση των Mittal έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί έχουν διεισδύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό στη Βοσνία, εξαγοράζοντας τη βιομηχανία χάλυβα στη Ζένιτσα, που είναι ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του είδους στα Βαλκάνια.

Η ουγγρική εταιρία πετρελαιοειδών MOL, στην οποία μεγαλομέτοχοι είναι τόσο οι Ρότσιλντ όσο και ο Σόρος, εξαγόρασε τη βοσνιακή Energopetrol, η οποία έχει αγοράσει πολύ μεγάλα μερίδια στην αγορά καυσίμων σε Κόσοβο, Μαυροβούνιο, Κροατία και Ρουμανία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε όλες τις χώρες των Βαλκανίων, οι εταιρίες εξαγοράστηκαν κυριολεκτικά έναντι πινακίου φακής και απέδωσαν πολύ μεγάλα κέρδη στους νέους ιδιοκτήτες τους, καθώς οι λόγοι της χαμηλής αξίας πώλησης τους ήταν πολιτικοί και όχι επιχειρηματικοί.

• Σκόπια
Η εταιρία Mittal κατέχει εξέχουσα θέση, έχοντας εξαγοράσει το μεγαλύτερο μεταλλουργικό συγκρότημα της χώρας. Ο δε Σόρος χρηματοδοτεί αφειδώς οργανώσεις όπως οι Helsinki Committee, Centre for Multicultural Understanding, Association for Democratic Initiatives, έχοντας ως στενούς συνεργάτες του κορυφαίους πολιτικούς των Σκοπίων, όπως ο Branko Crvenkovski.

Αρκετά μέλη της σκοπιανής ελίτ έχουν λάβει υποτροφίες από ιδρύματα του Σόρος, ενώ ο ίδιος είχε χρηματοδοτήσει τόσο την κυβέρνηση των Σκοπίων, όσο και τις διεθνείς προσπάθειες αναγνώρισης του κράτους τους με την ονομασία «Μακεδονία». Επιπλέον, ο Σόρος ελέγχει μεγάλο πακέτο μετοχών στην εταιρία κινητής τηλεφωνίας ΜΤ, μέσω της θυγατρικής Stonebridge Communications, ενώ καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι διαθέτει και μεγάλες εκτάσεις γης, οι οποίες δεν αξιοποιούνται ακόμα εμπορικά.



ΟΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ
Στα μέσα του 2007 ιδρύθηκε από τον Τζ. Σόρος το European Council of Foreign Affairs (ECFR), στο οποίο είναι μέλη πολλές προσωπικότητες που διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην περιοχή τη δεκαετία του '90, όπως οι Μάρτι Αχτισάαρι, Τζουλιάνο Ντ'Αμάτο, Γιόσκα Φίσερ, Ντομινίκ Στρος-Καν κ.ά.

Ο Μάρτι Αχτισάαρι είναι ο Φινλανδός πολιτικός που έπαιξε κύριο ρόλο στη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου ως επικεφαλής των διεθνών Αρχών. Ο Στρος-Καν είναι, βεβαίως, ο πρόεδρος του ΔΝΤ, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι την εν λόγω θέση την κατέλαβε μερικούς μήνες μετά την ίδρυση του ECFR. Επιπλέον, θεωρείται ότι θα κατέβει ως αντίπαλος του Σαρκοζί στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2012. Ας σημειωθεί εδώ η υποστήριξη που παρείχε στην Ελλάδα ο Σαρκοζί στο θέμα της οικονομικής ενίσχυσης, αλλά και στο ζήτημα του ονόματος της FYROM - στάση εντελώς αντίθετη με εκείνη των ατόμων που συμμετέχουν στο «σύστημα Σόρος».

Κοινό χαρακτηριστικό των συντελεστών αυτής της ομάδας είναι ο καταλυτικός ρόλος τους, κατά τη διάρκεια των εμφυλίων στη Γιουγκοσλαβία, όπως και οι αγώνες τους υπέρ του βομβαρδισμού της Σερβίας το 1999, υπέρ των Σκοπίων, υπέρ της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου και υπέρ της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Ήδη, το ECFR έχει εκδώσει ειδική έκθεση που χαρακτηρίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως «Δούρειους Ίππους της Ρωσίας στην Ευρώπη», ενώ έχουν αρχίσει μια διαδικασία αποδόμησης των ευρωπαϊκών ηγεσιών που προσεγγίζουν Μόσχα και Πεκίνο.

Καλά τεκμηριωμένες πηγές στις ΗΠΑ και τη Γερμανία σχολιάζουν ότι ο σκοπός του ECFR είναι να υποστηρίξει -στο επίπεδο της διανόησης- πολιτικές που έχουν ως στόχο τη δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας», την περαιτέρω ταπείνωση της Σερβίας, τον εξοβελισμό της ρωσικής επιρροής και την τιμωρία της Ελλάδας και της Κύπρου για προηγούμενες πρωτοβουλίες τους. Προκειμένου να γίνει ευρέως αποδεκτός ο ρόλος τους, χρησιμοποιούντο επικάλυμμα του «ευρωπαϊκού κέντρου μελετών», ενώ ήδη έχουν ανοίξει παραρτήματα σε διάφορες πόλεις, όπως η Σόφια στη Βουλγαρία.

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια επανακάμψη των φαντασμάτων της δεκαετίας του '90, τα οποία στηρίζονται σε ένα πλανητικό σύστημα οικονομοπολιτικής εξουσίας, που θεωρεί ότι οι σημερινές εξελίξεις στα Βαλκάνια δεν συμβαδίζουν με τα συμφέροντα του. Ο λόγος που εμφανίστηκε τη δεδομένη χρονική στιγμή το ECFR είναι η αποτυχία προηγούμενων σχεδίων και οργανισμών που ελέγχονταν από τον Σόρος. Η γνωστή ΜΚΟ «Παρατηρητήριο του Ελσίνκι» ουσιαστικά χρεωκόπησε το 2007, ενώ ο ρόλος του ως μηχανισμός προπαγάνδας είχε αποκαλυφθεί προ καιρού.

Ο οργανισμός αυτός είχε δημιουργηθεί τη δεκαετία του '70 με έδρα τη Βιέννη και, μετά το 1989, φέρεται να έπαιξε ρόλο στην υπονόμευση κυβερνήσεων και κρατών στη Ρωσία και στις χώρες των Βαλκανίων. Πρόσχημα για τη δράση του «Παρατηρητηρίου» παρέμεναν πάντα τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Τέλος, και το Open Society Foundation του Σόρος αντιμετωπίζει προβλήματα καθώς, παρόλες τις χιλιάδες υποτροφιών που δόθηκαν με σκοπό τον προσηλυτισμό νέων ταλαντούχων Βαλκανίων επιστημόνων, αρκετοί από αυτούς δεν ενστερνίστηκαν ιδέες που αντιτίθεντο στα εθνικά τους συμφέροντα, ενώ και η κυβέρνηση του Μπους δεν παρείχε ικανή κάλυψη στον Σόρος, λόγω της διαπλοκής του με διπλωμάτες που πρόσκεινται στους Δημοκρατικούς και τις σκοτεινές διαδρομές τους, σε σχέση με το οργανωμένο έγκλημα σε Κόσοβο, ΠΓΔΜ και Αλβανία.

Η δε ίδρυση του ECFR συνδέεται τόσο με την επίσκεψη του Ρότσιλντ στην Αθήνα, τον Μάρτιο του 2009, όσο και με τη Διάσκεψη της Μπίλντερμπεργκ στη Βουλιαγμένη τον Μάιο του ίδιου έτους, αλλά και τη συνεπακόλουθη «ελληνική κρίση του χρέους», που πήρε χαρακτηριστικά χρηματοοικονομικού πολέμου ΗΠΑ-ΕΕ, από τον οποίο μέχρι στιγμής κερδισμένοι βγαίνουν οι «τραπεζίτες των πολέμων», όπως έχουν χαρακτηριστεί κατά το παρελθόν οι Ρότσιλντ.

Σημειωτέον ότι όλες οι εταιρίες, οργανισμοί και πρόσωπα που δραστηριοποιούνται στα Βαλκάνια έχουν σαφέστατα στόχευση να «αλώσουν» την ελληνική αγορά είτε συμμετέχοντας σε ιδιωτικοποιήσεις κρατικών εταιριών, είτε αποκτώντας τον έλεγχο ιδιωτικών ελληνικών οργανισμών, ιδιαίτερα στον τραπεζικό και βιομηχανικό τομέα.

Δεν είναι τυχαίο ότι, σε όλες τις άλλες βαλκανικές χώρες, αυτό επιτεύχθηκε ύστερα από την προσφυγή τους στο ΔΝΤ. Η ευθύνη των κυβερνώντων είναι ζωτικής και ιστορικής σημασίας, τόσο για τη χώρα όσο και για τους ίδιους, ως εκπροσώπους μιας πολιτικής τάξης που καταρρέει υπό το βάρος της αποτυχίας και της συσσωρευμένης διαφθοράς δεκαετιών.



Ο "ΑΞΟΝΑΣ ΕΠΙΡΡΟΗΣ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Εάν εξετάσουμε τις εν γένει τοποθετήσεις των εκπροσώπων που συγκροτούν τη «γραμμή Σόρος», εύκολα διαπιστώνουμε την υπεράσπιση τους στο θέμα του «Σχεδίου Ανάν», την ευνοϊκά διακείμενη πολιτική υπέρ των Σκοπίων και -εσχάτως- τη στήριξη τους για την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ. Έχοντας ως βάση αυτές τις επιλογές, στην Ελλάδα έχει δημιουργηθεί ένα δίκτυο επαφών του Σόρος, το οποίο εκτείνεται σε όλα τα κύρια επίπεδα διαμόρφωσης αποφάσεων.

Σε οικονομικό επίπεδο, κύριος εκφραστής των συμφερόντων Σόρος είναι η εταιρία επενδύσεων Soros Real Estate Partners. Ιδρυτικά στελέχη της εταιρίας αυτής, έπειτα από χρόνια παρουσίας σε ομίλους όπως η Goldman Sachs, η JP Morgan και η Hilton international, τοποθέτησαν μέσω του fund κεφάλαια άνω του 1 δισ. δολαρίων, σε δεκάδες έργα στην αγορά ακίνητης περιουσίας.

Εν συνεχεία, ίδρυσαν την Dolphin Capital, η οποία έχει ίδια κεφάλαια 884 εκατ. ευρώ, ενώ η αξία του πάγιου ενεργητικού της ξεπερνά σήμερα το 1,9 δισ. ευρώ. Σήμερα αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρία real estate στην αγορά Alternative Investment Market του χρηματιστηρίου του Λονδίνου. Επενδύει σε μεγάλες παραθαλάσσιες εκτάσεις σε Ανατολική Μεσόγειο και Κεντρική Αμερική, και δημιουργεί υψηλού επιπέδου τουριστικά θέρετρα. Το χαρτοφυλάκιο ακινήτων σε Ελλάδα και Κύπρο ξεπερνά τα 63.000 στρέμματα γης.

Τυχαίο, αν και άξιο αναφοράς, είναι και το γεγονός ότι η σύζυγος του Κώστα Μπακογιάννη, γιου και πολιτικού συμβούλου (2006-2009) της Ντόρας Μπακογιάννη όταν η ίδια ήταν Υπουργός Εξωτερικών, είναι συγγενής α' βαθμού μεγαλοστελέχους της Soros Estate Partners.

Σε τεχνοκρατικό επίπεδο, το ελληνικό think-tank ΕΛΙΑΜΕΠ αποτελεί τον κυριότερο συνεκτικό κρίκο με τις βαλκανικές οργανώσεις του Σόρος. Ο δε πρόεδρος του είναι μέλος του ECFR, αλλά και τακτικός συνομιλητής της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, αποτελώντας ένα από τα πλέον τακτικά μέλη της Λέσχης και ξεπερνώντας σε αριθμό συμμετοχών τους περισσότερους Έλληνες πολιτικούς, συμπεριλαμβανομένων και πρωθυπουργών!

Ταυτόχρονα, η σύζυγος του βρίσκεται, από το φθινόπωρο του 2009, στη θέση της Ειδικής Γραμματέως Αξιοποίησης Διεθνών Προγραμμάτων του Υπουργείου Εξωτερικών. Είναι γνωστό ότι το ΕΛΙΑΜΕΠ λαμβάνει μια πάγια -και διόλου ευκαταφρόνητη- πίστωση από το ΥΠΕΞ εδώ και δυο δεκαετίες, ενώ η Ειδική Γραμματεία αναλαμβάνει τη διαχείριση κονδυλίων εκατ. ευρώ για διεθνή ερευνητικά προγράμματα.

Ο ακαδημαϊκός βραχίονας των απόψεων Σάρος στην Ελλάδα εκφράζεται μέσω του South East European Studies at Oxford - SEESOX (Τμήμα Μελετών Νοτιοανατολικής Ευρώπης του Κολλεγίου St. Anthony του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης).

Η εφημερίδα Το Κυπριακό Ποντίκι, σε άρθρο της ανέφερε ότι «δύο καθηγητές ελληνικής καταγωγής στο Λονδίνο, υπέρμαχοι του Σχεδίου Ανάν, οι Καλυψώ Νικολαΐδου και Όθων Αναστασάκης της SEESOX, πρωτοστατούν στη διοργάνωση σεμιναρίου, με θέμα την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και με κύριο ομιλητή τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου! Το σεμινάριο προώθησης, διαφήμισης και ωραιοποίησης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής έλαβε χώρα μεταξύ 30 Απριλίου - 2 Μαΐου, 2010».

Κατά τη διαμονή της στο Χάρβαρντ, η κ. Νικολαΐδου ανέλαβε την ίδρυση της έδρας του προγράμματος Κόκκαλη για τη ΝΑ Ευρώπη, μέσω της οποίας πήραν υποτροφία αρκετοί Βαλκάνιοι πολιτικοί, μερικοί εκ των οποίων αποτελούν σφόδρα πολέμιους της χώρας, όπως ο ΥΠΕΞ των Σκοπίων Μιλοσόφοκι και πολλοί άλλοι. Από το 1996, ήταν σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου για ευρωπαϊκά θέματα ενώ, παράλληλα, έχει υπάρξει και σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη. Δημοσιογραφικοί κύκλοι την αναφέρουν ως υπέρμαχο της έλευσης του ΔΝΤ στην Ελλάδα, ήδη από τον Οκτώβριο του 2009.

Οι σκοποί των Ρότσιλντ και Σόρος, σε ό,τι αφορά την ελληνική Οικονομία, αφορούν κατά βάση τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Η έρευνα σχετικά με τις δραστηριότητες τους στις υπόλοιπες βαλκανικές χώρες αποσκοπεί στο να δηλώσει το πραγματικό διακύβευμα για την Ελλάδα και τις προσωπικότητες που θα αναλάβουν -για λογαριασμό των παραπάνω- να εισέλθουν στην αγορά της χώρας και να εξαγοράσουν έναντι πινακίου φακής εταιρίες και δικαιώματα εξόρυξης.

Εταιρίες παραγωγής νικελίου, τα ορυχεία βωξίτη, τα κοιτάσματα χρυσού, πετρελαίου, τα αποθέματα λιγνίτη και χρωμίτη, όπως και οι συγκεντρώσεις ουρανίου και καδμίου στη Μακεδονία αποτελούν βασικούς στόχους. Ταυτόχρονα, η εναπομείνασα βαριά βιομηχανία της χώρας είναι ο επόμενος στόχος. Σε συνδυασμό με το ενδιαφέρον για εκμετάλλευση τουριστικών ζωνών, αυτό προδιαθέτει τον πλήρη αφελληνισμό της ελληνικής παραγωγής και την εξαγωγή δια παντός από την Ελλάδα ενός τεράστιου πλούτου που θα αφανίσει και τις τελευταίες πιθανότητες οικονομικής ανάτασης της χώρας.

Μετά την επιτυχημένη εφαρμογή του δόγματος «Διαίρει, βασίλευε και εξαγόρασε», που εφαρμόστηκε στις βαλκανικές χώρες, έφτασε η σειρά της Ελλάδας. Και αποτελεί μεγάλη ιστορική πρόκληση να καταφέρει η χώρα να διατρέξει αυτή την Οδύσσεια, χωρίς να απολέσει ζωτικά της συμφέροντα.

Τα ανωτέρω πολύ ενδιαφέροντα δημοσίευσε ο Ι. Μιχαλέτος στο περιοδικό «Hellenic Nexus». Από εκεί και πέρα, ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του και να ψάξει την αλήθεια.

http://www.newsbomb.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....