Γιατί ψηφίζω «Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών»

Η σχέση μου με την οικογένεια Παπανδρέου ξεκινά από τα πολύ παλιά χρόνια…
Τότε που η μαμά μου με είχε πάει βρέφος ακόμα στη Θεσσαλονίκη και "πέσαμε" πάνω σε μια συγκέντρωση του παππού Γιώργου Παπανδρέου…
Ο παππούς (που αργότερα έμαθα ότι τον λέγανε και "Γέρο της δημοκρατίας") ακούμπησε θυμάμαι το χέρι του στο κεφάλι μου, λέγοντας στη μάνα μου: «δικό σας είναι καλέ κυρία;…. γιατί δεν σας μοιάζει καθόλου….»
Από τότε άλλαξε η ζωή μου!
Η μάνα μου χώρισε από τον πατέρα μου και εγώ έγινα Παπανδρεικός.
Όμως ο καιρός πέρασε... ο "Γέρος της δημοκρατίας" πήγε κατά τα θυμαράκια και εγώ έμεινα πολιτικά ορφανός. Τότε ήρθε στη ζωή μου ο Υιός του παππού ο Ανδρέας… Ξαναβρήκα τη περπατησιά μου! Αυτό το ξέρω σίγουρα γιατί όλοι μου λέγανε πως ήμουν πιστό γαϊδούρι ακριβώς γιατί δεν άλλαξα ποτέ περπατησιά… Τότε - με τον Ανδρέα – γνώρισα τη φωτεινή πλευρά της ζωής …
Έμαθα κατ’ αρχήν ένα επάγγελμα… έγινα μιζαδόρος …
Έγινα κύριος, απέκτησα λεφτά, σπίτια, εξοχικά, γιοτ…. πολλά πολλά!
Και εκεί που ήμουν μες τη χλίδα και την καλοπέραση παθαίνει κάτι με τα καρδιολογικά του (τον έφαγε η πουτάνα η άλλη η βυζαρού…) και πήγε κι αυτός κατά νεκροταφείο μεριά, βυθίζοντας όλους εμάς τους …επαγγελματίες, στο πένθος και αργότερα στη φτώχεια…
Πέρασε πολύς καιρός μέσα στην ανασφάλεια και την αναζήτηση…
Φως στο τούνελ;… πουθενά!
Τρέχαμε να σωθούμε πότε από τον Σημίτη, πότε από τον Κωστάκη τον Καραμανλή, πότε από κάποιους μνηστήρες της πρωθυπουργίας… χαμός!
Και εκεί που είμασταν μέσα στη θλίψη ανοίγουν οι ουρανοί και εμφανίζετε ως Μεσσίας ο Γιωργάκης …
Ο Γιωργάκης δεν είχε εύκολη ζωή…
Ήταν ένα παιδί που η Margaret το είχε πάντα από κοντά…
Όταν ας πούμε περπατούσε και μασούσε ταυτόχρονα τσίχλα σκόνταφτε, γιατί δεν μπορούσε να κάνει δυο δουλειές μαζί …
Η στο σχολείο… αργότερα… κάτι τσόγλανοι (μάλλον δεξιοί θα ήταν ) τον είχαν τρελάνει στη καρπαζιά για αυτό το κεφάλι του (αν το προσέξετε ) είναι λίγο πλάκα στο πίσω μέρος, με αποτέλεσμα το παιδί να έχει μια μικρή χρονοκαθυστέρηση…
Αμ' το άλλο… αυτό το παιδί δε γαμούσε! Πολλές φορές το παίρναμε μαζί μας στη Πλατεία Βάθης αλλά τίποτα … κι όταν έβγαινε από το δωμάτιο περίλυπος και τον ρωτούσαμε «γιατί δε γάμησες πάλι ρε μαλακισμένο;…» μας απαντούσε, «μα… δε ξέρω που να το βάλω ρε παιδιά…»
Είχε βλέπετε τέτοια βλάβη το καμάρι μου που νόμιζε πως αυτό που κρεμόταν ανάμεσα στα σκέλια του το είχε μόνο για κατούρημα…η για στήριγμα... δε ξέρω...
Η Margaret είχε απελπιστεί… Μια μέρα μας ανακοινώνει ότι θα το στείλει στην Αμερική μήπως βρει λίγο από τον χαμένο του εαυτό…
Το παιδί πήγε … αλλά συγκατοικούσε με τον Αντωνάκη τον Σαμαρά και προφανώς αυτός (που δεν γούσταρε καθόλου τους …σοσιαλιστές ) κράτησε το IQ του παιδιού χαμηλά με αποτέλεσμα να λένε τα Αμερικανάκια τις λέξεις «Παπανδρέου» και να παθαίνουν στο γέλιο και στο καπάκι «Γιωργάκης» και να τους μαζεύουμε απ' τα πατώματα… τώρα τι αστείο έβρισκαν σ’ αυτό δεν το κατάλαβα ποτέ.
Μετά από χρόνια το παιδί ήρθε πίσω στην Ελλάδα… πληγωμένο…
Το τι τραβήξαμε να το συνεφέρουμε δε λέγεται…
Το παιδί κουβαλούσε μεγάλο τραύμα…φαινότανε ... παιδικό στην αρχή μετά εφηβικό και εσχάτως τη «νόσο του μαλάκα» …έτσι μας την ονόμασε ο γιατρός που τον πήγαμε …
Όταν ρωτήσαμε ποια είναι η θεραπεία, μας είπε να τον κάνουμε πρωθυπουργό για λίγο, να παίζει για να ξεχαστεί…
Ακολουθήσαμε πιστά τις οδηγίες του γιατρού και μια μέρα τον πήγαμε βόλτα και καλά στον Εθνικό Κήπο και σε μια στιγμή που τάιζε τις πάπιες και δεν κοίταζε τον «χώσαμε» στου Μάξιμου, του αφήσαμε ένα ποδήλατο, ένα κανό και για παρέα τον Σαχινίδη, τον Πεταλωτή, τον Πετσάλνικο, τον Παπακωνσταντίνου, τον Ραγκούση, τη Μπιρμπίλη, τον Πανάρετο, τον Καρχιμάκη τον Βούγια, την Ξενογιαννακοπούλου, τον Γερουλάνο, τον Λοβέρδο , τον Κουτρουμάνη, τον Σηφουνάκη και μερικά άλλα μαλακισμένα που είχαμε στη καβάντζα για τους καφέδες μας, για να έχει να παίζει…
Όλα πήγαιναν μια χαρά ώσπου μια μέρα ο Γιωργάκης (έτσι το φωνάζουμε ακόμα) παίρνει το ποδήλατο και βγαίνει στο δρόμο… Εμείς κατατρομάξαμε και ξεχυθήκαμε πίσω του ουρλιάζοντας… «Γιωργάκηηηη Γιωργάκηηηη…σταμάτα ρε μαλακισμένο... θα σκοτωθείς ρε που να πάρει ο διάολος τον πατέρα σου... »
Αυτός στο κόσμο του … είχε πάρει τον κατήφορο και δεν τον σταματούσε τίποτα …
Εκτός από ένα χαντάκι!
Εκεί τον βρήκαμε... ανάσκελα... με τα πόδια σηκωμένα σα πουτάνα του Μεταξουργείου και με ένα καρούμπαλο (πάλι) στο κεφάλι σαν το λόφο του Στρέφη…
Τον ξαναπήγαμε στο γιατρό…
Μας κοίταξε απελπισμένος και μας είπε χωρίς περιστροφές « κύριοι... η βλάβη προχώρησε... τώρα η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!»
Ε … σηκώσαμε και μείς τα χέρια και του ρίξαμε πέντε φάσκελα…
Είπαμε όμως από μέσα μας ότι άμα το στείλουμε για διακοπές ίσως συνέλθει…
Και το στείλαμε… με το κανό… και χάθηκε πάλι το μαλακισμένο...
Μετά από μέρες, από τις Σπέτσες που τον ψάχναμε, τον βρήκαμε στο Καστελόριζο να κάνει ανακοινώσεις ότι θα μας βάλει στο ΔΝΤ…
Και μας έβαλε…
Και τον διώξαμε γιατί μας έβαλε…
Και έφυγε…
Και τώρα ξαναήρθε…
Για να μας βγάλει…
Για αυτό θα τον ψηφίσουμε! …
Αλλά δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος…
Ο βασικός λόγος είναι το "όνομα βαρύ σαν ιστορία" που κουβαλάει…
Είναι τα ταξιδάκια με σολομούς και αστακούς με το Φάλκον του Νικολάκη (Νίκο λένε το άλλο ΑΜΕΑ της οικογενείας… η οικογένεια έχει κι άλλα δυο… το σύνολον; 4)
Είναι τα γυμναστήρια του Γερουλάνου…
Είναι ο κώλος της Γκερέκου…
Είναι οι λίστες του Παπακωνσταντίνου…
Είναι η Μπιρμπίλη με το ορειβατικό σακίδιο σαν θηλυκός Θεοδωράκης …
Είναι η vc πληθωρικότητα του Παγκάλου…
Είναι το βυζί της Διαμαντοπούλου…
Είναι τα αεροδρόμια του Παμπούκη…
Είναι τα ΜΑΤ του Χρυσοχοϊδη…
Είναι η άκρως καυλωτική φαλάκρα του Μπεγλίτη…
Είναι τα ποιήματα του Χυτήρη στη Φαραντούρη …
Είναι το βοδίσιο βλέμμα του Οικονόμου…
Είναι… πολλά…
Φυσικά οι κακές γλώσσες έχουν οργιάσει…
Και τι δεν του έχουν πει…
Τι «βλαμμένο» τον έχουν πει…
Τι «ο Γιωργάκης και το παπί του» του έχουν πει
Τι «λανθάνων σπερματοζωάριο του Αντρέα» τον έχουν πει…
Τι «το χαζό με το ποδήλατο» τον έχουν πει…
Τι «το απροσάρμοστο με το μουστάκι» τον έχουν πει…
Πολλά του έχουν πει…
Αλλά ξέχασαν όλοι αυτοί τι γέλιο ρίξαμε επί Γιωργάκη…
Τι καλά περάσαμε…
Τι λεφτά βγάλαμε…
Και να, τα cds… Και να τα ομόλογα (τα δικά μας) … Και να, τα παιδιά (τα δικά μας) …Και να, τα χασίσια (των δικών μας) … Και να, οι πίπες (απ΄τις δικές μας) … Και να, οι παρτούζες (οι πιο διαδεδομένες ήταν η "βουλή on the rocks" και το "τρεις υπουργίνες και ένας πούστης για τσέλο" … )
Η θα ξεχάσουμε αυτά που είχε πει ο Νικολάκης Παπανδρέου (ο αδελφός καλέ του Γιωργάκη...) σε μια αμερικανίδα δημοσιογράφα κάποτε, με τη γλώσσα της αλήθειας (γιατί η οικογένεια ΠΟΤΕ δεν είπε ψέματα στον ελληνικό λαό!)

«Είμαι 37 ετών, στην καρδιά της ελληνικής πολιτικής. Δεν ξέρω αν ο Walter σου είπε για το υπόβαθρό μου. Είμαι μισός Αμερικανός και μισός Έλληνας. Γεννημένος στο San Fransisco, είμαι μετανάστης στην Ελλάδα. Ο παππούς μου και ο πατέρας μου είναι ίσως οι πιο διάσημοι και κακόφημοι πολιτικοί στην Ελλάδα από το 1900. Αυτήν την στιγμή, ο πατέρας μου είναι επικεφαλής αυτής της καταραμένης χώρας σαν πρωθυπουργός για ακόμη μία φορά. Ο αδελφός μου είναι βουλευτής με το πνεύμα της δεκαετίας του 1960. Η μητέρα μου προήδρευε και προεδρεύει σε διάφορες γυναικείες οργανώσεις. Ο γαμπρός μου 100% είναι πολιτικός για τα πανηγύρια. Περιστασιακά, και εγώ ο ίδιος στήνω μία παράσταση ως υιός του. Είμαι ένας μεταμφιεσμένος Έλληνας με αμερικανική καρδιά.» ... είχε πει ο Νικολάκης…

Γι αυτά και για πολλά άλλα (που θυμάστε) σας καλώ λοιπόν να στηρίξουμε το ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. και να αφήσετε τις μαλακίες του τύπου: «όπου δείτε υποψήφιο του ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ. πλακώστε τον στις φάπες και στα γιαούρτια το τσογλάνι που μου θέλει και επανεκλογή!...»
Αυτά δεν τα λένε σε μια δημοκρατία…
Αυτά είναι …του διαβόλου!
Στη δημοκρατία και οι χαζοί έχουν ψυχή!

{Χάρης Καφετζόπουλος}

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί Ψηφίζω «Κ.Κ.Ε.»

Μεγάλη Ιστορία το «Κ.Κ.Ε.» ....
Όλα τα μεγάλα ονόματα της δεξιάς πολιτικής ζωής της χώρας ξεκίνησαν από ‘κει.
Δε γίνεται να μην υπήρξες έστω και για μια μέρα στο «Κ.Κ.Ε.»
Δε γίνεται να αρχίσεις την πολιτική σου σταδιοδρομία αν δεν έχεις ένα μίνιμουμ κομμουνιστικό παρελθόν…

Είναι κάτι σαν τα στρατιωτικά παράσημα για να σε βλέπουν με σεβασμό οι «άλλοι».
Τι ήταν ο Στουρνάρας στα νιάτα του;… τι ήταν ο Κύρτσος;… τι ήταν ο Χρύσανθος Λαζαρίδης;… τι ήταν ο Τατούλης, ο Πάγκαλος, η Δαμανάκη, η Όλγα Τρέμη, ο Πέτρος Κωστόπουλος, ο Αναστασιάδης, ο Λάτσιος, ο Μαλέλης;…
Τι ήταν ο Απόστολος Γκλέτσος καλέ;… μέχρι εκπομπή στον 902 του δώσαμε …θυμάστε;
Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνεις καριέρα αν δεν περάσεις από το «Κ.Κ.Ε.»…πάει και τέλειωσε …
Ούτε καριέρα κάνεις , ούτε σοβαρός δεξιός του μέλλοντος γίνεσαι …
Το «Κ.Κ.Ε.» σε ολοκληρώνει… 

Εγώ… ήμουν περαστικός από κει αλλά… παρέμεινα!
Δεν είχα βλέπεις το μυαλό των άλλων να περάσω… να κάτσω… να φάω… να πιω… να πάρω τα διαπιστευτήρια μου και να φύγω να κάνω τη καριέρα μου.
Οι μόνοι που έκαναν καριέρα όντας στο «Κ.Κ.Ε.» ήταν αυτοί που ήρθαν από αλλού…
Δηλαδή, για να κάνεις καριέρα σήμερα με το «Κ.Κ.Ε.» η θα πρέπει να φύγεις και να πας δεξιά, η να έρθεις από τα δεξιά… τρίτος δρόμος δεν υπάρχει!
Άμα μείνεις ¨γέννημα θρέμμα¨ πάει… σε φάγανε οι αλεξιπτωτιστές καριερίστες…
Αλλά μη νομίζετε ότι αυτό είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο…
Εδώ ακόμα κι ο Μπαρόζο κομμουνιστής ήταν…
Για να μη σας πω για εκείνο το τσογλάνι τον παιδεραστή Κον Μπέντιτ του Γαλλικού Μάϊ, που έτριβε τα χέρια του στους βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία…
Βέβαια υπήρχαν πάντα και οι από σπόντα κομμουνιστές … 

Σαν τον παππού μου… πικρή ιστορία…
Ο παππούς μου ήταν δεξιός και βασιλικός… βαμμένος…
Ένας όμως γείτονας, τσιράκι των χωροφυλάκων που δε χώνευε τον παππού, είπε στη χωροφυλακή: «πιάστε τον αυτόν … είναι συμμορίτης…»
Βουτάνε λοιπόν οι χωροφύλακες τον παππού (άλλο που δεν ήθελαν τα μπασκίνια) και τον στέλνουν πακέτο στη Γυάρο, όπου εκεί τον βάζουν με μια γάτα σε ένα τσουβάλι και τον πετάνε στη θάλασσα με τον παππού να ουρλιάζει… « είμαι δεξιός ρε μαλάκεςςςςςς….. είμαι εθνικόφρωννννννννν »
Οι χωροφυλάκοι απ’ έξω είχαν σκάσει στα γέλια και έλεγαν στο παππού… «άστα μωρή κομμουνιστικιά χλαπάτσα τα παραμύθια … τα ίδια μας έλεγε κι ο Μίκης Θεοδωράκης … δεν μασάμε…»
Ο παππούς, βγήκε ραμποτέ από κει μέσα … από τότε τσατίστηκε και ψήφιζε «Κ.Κ.Ε.»… όπως όλοι στο σπίτι…που τσατιστήκαμε ... 

Κάτι παρόμοιο αλλά απ’ την ανάποδη πρέπει να έγινε και με τον Θεοδωράκη, γιατί μια φορά που μας "ξέφυγε" από το «Κ.Κ.Ε.» τον βρήκαμε υπουργό στη Νέα Δημοκρατία… μάλλον αυτός θα είχε τσατισθεί μαζί μας … 

Τελικά … τώρα μετά από χρόνια εμπειρίας, έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν πρέπει να τους έχουμε πολύ λάσκα στο κόμμα γιατί μόλις δουν καρέκλα στα δεξιά τους πάνε και κάθονται…
Για αυτό μη παραξενευτείτε άμα διαπιστώσετε ένα στενό μαρκάρισμα στα μέλη μας…
Είναι γιατί την έχουμε πατήσει πολλές φορές…

 
Έτσι πέρασαν τα χρόνια… κι όλα γύρω άλλαξαν … το μόνο όμως που έμεινε σταθερό είναι το «Κ.Κ.Ε.»…
Μένουμε στο ίδιο σπίτι… Περισσό…
Έχουμε το ίδιο logo… σφυροδρέπανο…
Την ίδια φρασεολογία… «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε»…
Τον ίδιο αντίπαλο… Αμερική…
Τον ίδιο σύμμαχο… Κούβα…
Την ίδια αδυναμία σε ποτό… vodka…
Και το ίδιο ντύσιμο… Τζάκετ Αμερικάνικο…
Το μόνο που αλλάζουμε ανά 20ετια είναι οι γενικοί γραμματείς μας…
Τον Γενικό μας Γραμματέα τον φωνάζουμε και boss καμιά φορά…
Πάντα μας ακούει με προσοχή, αλλά στο τέλος κάνει ότι θέλει αυτός…
Και καλά κάνει εδώ που τα λέμε γιατί ο Έλληνας μια σφαλιάρα τη ζητάει ο οργανισμός του για να στανιάρει …
Φανταστείτε να τους είχαμε σκορποχώρι σαν τη ΔΗΜΑΡ, με πολυφωνίες και άλλες ¨δημοκρατικές¨ παπάρες… της πουτάνας θα γινόταν… 

Μη πάτε μακριά … λίγο λάσκαραν τα σχοινιά στην ΕΣΣΔ και διαλύθηκε εἰς τά ἐξ ὧν συνετέθη…
Τώρα θα μου πεις, γιατί είχε κομμουνισμό η Σοβιετική Ένωση;… αφού όλα τα μέσα παραγωγής δεν τα κατείχε η αστική τάξη, αλλά η κρατική γραφειοκρατία…
Δεν έχει σημασία αυτό… εγώ ξέρω ότι με τη πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού οι Ρώσοι αγόρασαν τον μισό πλανήτη… από ποδοσφαιρικές ομάδες μέχρι το Σκορπιό… άρα;;;; οι προλετάριοι βγάζανε λεφτά… όχι που μας έλεγε η δεξιά προπαγάνδα ότι στην ΕΣΣΔ ο κόσμος πεινούσε… 

Τέλος πάντων … αυτά δεν μας αφορούν…
Εμείς στο «Κ.Κ.Ε.» έχουμε μια ποιοτική διαφορά από τα άλλα κόμματα…
Έχουμε Βασίλη Παπακωνσταντίνου για τις ροκιές, τον Μίλτο Πασχαλίδη για να κόβεις φλέβες, τον Βασίλη Λέκκα για να αγχώνεσαι, τον Αγάθωνα για τη Γιουροβίζιον, τον Κώστα Βουτσά για να γελάμε, τον Θάνο Μικρούτσικο για τον Καββαδία, τον Κώστα Καζάκο για να μας διδάσκει θέατρο και γενικά πολλούς ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών…
Και φυσικά το μεγαλύτερο ποσοστό του λαού μαζί μας …
Απλά… δεν έχουμε βρει ακόμα τον τρόπο για να μας ψηφίζει…
Ίσως να φταίει το τμήμα marketing του κόμματος …
Ίσως θα πρέπει να απευθυνθούμε στις δυτικές αγορές για σωστό υπαλληλικό προσωπικό…
Να δεις που στο τέλος πάλι Αμερικανούς θα προσλάβουμε να μας κάνουν τη δουλειά μας γαμώ την Αμερική και τον πούστη τον Κολόμβο που τους ξετρύπωσε…

{Χάρης Καφετζόπουλος}

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί ψηφίζω «χρυσή αυγή»

Η σχέση μου με τη «χρυσή αυγή» άρχισε όταν έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο του Νικολάου Έξαρχου (του Μιχαλολιάκου καλέ) "Adolf Hitler, 1945"» που το διάβασα μονορούφι θυμάμαι.
Τότε κατάλαβα τι παραμύθια μου σερβίριζαν τόσα χρόνια για τον άγιο εκείνο άνθρωπο τον Χίτλερ…
Τον ένοιωσα…
Τον αγάπησα…
Τον κατάλαβα…
Ένας ρομαντικός άνθρωπος με ευαισθησίες… με οράματα …
Ένας άνθρωπος που άμα ζούσε σήμερα ο πλανήτης θα ήταν αλλιώς…
Άσε, που θα ήμουν υπάλληλος της Siemens, θα είχα φτηνό golf και ξανθό μαλλί … (τι …. μαλάκας είναι ο Ξηρός που το έβαψε;…)
Ως νοσταλγικός οπαδός της Hermetic Order of the Golden Dawn (μια μυστική οργάνωση της Αγγλίας του 1890 και παλιός φίλος των ροδοσταύρων, το ¨ Golden Dawn ¨ (χρυσή αυγή δηλαδή στο Αγγλικό) μου ήταν οικείο και έτσι αμέσως με τράβηξε κοντά του.
Στη «χρυσή αυγή» δε χρειάζεται να έχεις μέλλον για να μπεις… μόνο παρελθόν…
Η αναρρίχηση στην ιεραρχία μοιάζει πολύ με την στρατιωτική και προσφέρει πολλά μισθολογικά ευεργετήματα… και προοπτικές.
Αρκεί να είσαι πειθαρχημένος, ετοιμοπόλεμος και να διαθέτεις βασικά αξεσουάρ όπως: μπαστούνι του μπέιζμπολ, κουκούλα, δυο-τρεις μολότοφ σε μπουκάλια μπίρας (προτιμούνται αυτά της heineken ), μια ασπίδα, μια σιδερογροθιά, 2 (τουλάχιστον) tattoo μαιάνδρου και μάχης των Θερμοπυλών, μολυβόνερο για τα πρηξίματα, ένα σουγιά, ένα πακετάκι γάζες απ’ τις μικρές και ένα τραπέζι διαρκείας στον Σφακιανάκη γιατί καλή η αρχαιοελληνική αλλά τα τσιφτετέλια τσιφτετέλια…
Έτσι «μπαίνεις» μέσα στην οργάνωση με πολύ καλές προοπτικές εξέλιξης.
Στο μανιφέστο-τιμοκατάλογο στρατιωτικών «προαγωγών» το αναφέρει ρητά:
Practicus (απλός φαντάρος): δυο σπασίματα ποδιού.
Neophyte (δεκανέας): δυο σπασίματα ποδιού και ένα καρούμπαλο.
Zelator (λοχίας): ένα μαυρισμένο μάτι και μια τούφα μαλλιά αναρχικού.
Adeptus Minor (υπολοχαγός): τρία σπασμένα πλευρά και ένα εμφιαλωμένο νερό.
Adeptus Major (λοχαγός ): τρία σπασμένα πλευρά ένα νερό και τον περιπτερά.
Adeptus Exemptus (ταγματάρχης) εφτά κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
Magister Templi ( συνταγματάρχης ): πέντε εντατικές.
Ipsissimus (ταξίαρχος): πέντε εντατικές και δυο καταλήξεις.
Magus (στρατηγός) 3 Πακιστανούς και 5 Ιρακινούς στο διάολο.
Practicus (αρχιστράτηγος): τον Φύσσα στο νεκροταφείο.
Η «χρυσή αυγή» είναι το σκαλοπάτι σου για να πας ψηλά… στη Νέα Δημοκρατία.
Αρκεί να κάνεις σωστές συμφωνίες που χαρακτηρίζουν τους χρυσαυγήτες…
Στα μέλη της «χρυσής αυγής» θα συναντήσεις πραγματικούς έλληνες, που τους χαρακτηρίζει:
η περηφάνια…
ο λόγος τιμής…
η ιδεολογία…
το γοερό κλάμα μέσα στο κοινοβούλιο…
και οι εμπορικές δοσοληψίες με αλλοδαπούς.
Μέσα στη «χρυσή αυγή» μπορείς να ξεδιπλώσεις όλα σου τα ταλέντα, αν είσαι χεβιμεταλάς…
Ξεκινάς από μπασίστας βαμμένος με τα χρώματα τις ίριδος, γίνεσαι υπεύθυνος στρατιωτικών παραγγελμάτων (αρκεί να μιλάς καλά την ελληνική γλώσσα και να μη λες το «εγέρθητου» «εγέρθητι», μετά γίνεσαι βουλευτής και στο τέλος καταλήγεις στο φυσικό σου χώρο … στη Νέα Δημοκρατία.
Ένα βασικό στοιχείο ενός καλού χρυσαυγήτη είναι και η συλλογή αγρίων χόρτων και ζαρζαβατικών …
Τα μαζεύεις , τα καθαρίζεις και τα μοιράζεις στους πεινασμένους σου ιθαγενείς αλλά …με την προϋπόθεση να σε ξαναψηφίσουν.
Δεν κάνεις ποτέ παρέα με τρομοκράτες… εκτός υπηρεσίας…
Δεν κάνεις ποτέ παρέα με αδελφές σαν τον Τρύφωνα…
Δεν κάνεις ποτέ παρέα με Αλβανούς εκτός κι αν είναι μέλη της οργάνωσης…
Δεν κάνεις ποτέ παρέα με αλλοδαπούς εκτός εργασίας…
Δεν κάνεις ποτέ παρέα με ράπερ …μόνο με χεβιμεταλάδες…
Έχεις πάντα μαζί σου στις κοινωνικές σου εκδηλώσεις διαμαρτυρίας έναν παπά, τρεις νοικοκυρές, έναν καντηλανάφτη, μια ξεματιάστρα, εφτά κομπάρσους ντυμένους Λεωνίδες και μια διμοιρία των ΜΑΤ.
Η «χρυσή αυγή» έχει και τους σπόνσορες της όπως κάθε καλή επιχείρηση…
Τη Νέα Δημοκρατία και το Πασοκ…
Σε αυτούς τους σπόνσορες η «χρυσή αυγή» χρωστάει πολλά…
Ήταν πάντα εκεί όταν ζήτησε να βγει από την αφάνεια 30 plus ετών…
Ότι ζητούσε η «χρυσή αυγή» αυτά τα δυο κόμματα το παρείχαν…
Θέλεις σκάνδαλο; Πάρ’ το!
Θέλεις κρατική ενίσχυση; Πάρ’ την!
Θέλεις ήρωες; Πάρ’ τους!
Θέλεις μεγαλύτερο εκλογικό ποσοστό; Τα λέμε τέλει Γενάρη…
Για αυτούς και άλλους πολλούς λόγους ψηφίζω «χρυσή αυγή»…
Γιατί είμαι Έλλην και θέλω και γω τον Γερμανό μου…

{Χάρης Καφετζόπουλος}

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί ψηφίζω «Ποτάμι»

Αυτή μου η απόφαση έχει πολύ βαθιές ρίζες …στο παρελθόν.
Ξεκινά από τα 25 μου όταν με μια παρέα βρέθηκα σε εκδρομή στα Γιάννενα να τσαλαβουτάω μέσα στα νερά του ποταμού Λούρου φορώντας κάτι ανάλαφρο και πολύ σέξι (όπως μου ομολόγησε αργότερα η Βαλεντίνα…)

Όταν βούτηξα στα νερά του Λούρου δεν είχα τίποτα πονηρό στο μυαλό μου….
Απλά ζεσταινόμουν…
Όμως τα ποτάμια, όπως έμαθα αργότερα, έχουν μια μοναδική ικανότητα να τη πω; να σου γαργαλάνε ότι ευαίσθητο κουβαλάς πάνω σου…
Έτσι βρέθηκα αγκαλιά με τη Βαλεντίνα παντρεμένος και με παιδί, ¨συν καρκίνο μείων στύση¨ που λέει κι ο ποιητής…

Από τότε απέκτησα μια ιδιαίτερη σχέση με τα ποτάμια…
Όπου βρω ποτάμι πέφτω και τσαλαβουτάω…
Τα ποτάμια ήταν πια κομμάτι της ζωής μου…
Αλλά τη σχέση μου με τα ποτάμια δε τη κράτησα μόνο σε δροσιστικό και πηδηματικό επίπεδο.
Έγιναν η ιδεολογία μου… η ελπίδα μου… το όραμά μου…
Έγιναν η λύση του προβλήματός μου…

Αλλά… δεν έβρισκε αυτή η λύση τον ιδανικό εκπρόσωπό της…
Δοκιμάστηκα με πολλούς …. τον Κωστάκη, τον Γιωργάκη, τον Αντωνάκη, τον Βαγγελάκη… τίποτα!
Ώσπου μια μέρα (απ’ το πουθενά) σκάει μύτη ο Σταυράκης… 

Η αλήθεια είναι ότι δεν τον έπιανε το μάτι σου…
Είχε αυτή τη φάτσα που στο Λύκειο κάτι ίδιους τους πλακώναμε στις σφαλιάρες τους στέλναμε για καφέδες και τους παίρναμε μαζί μας στα μπουρδέλα, άσχετα αν ποτέ δε γαμούσανε, γιατί πάντα έπρεπε να αφήνουμε έναν μαλάκα πίσω να τρώει το ξύλο όταν πειράζαμε τις τσατσές…

Πρέπει να ομολογήσω ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν τον είδα πια αλλιώς … σαν ηγέτη… σαν ελπίδα… σαν φως στο τούνελ …
Είναι αλήθεια ότι είχα τις αναστολές μου αλλά έγιναν κάποιες κινήσεις εκ μέρους του, (του Σταυράκη), που με έπεισαν τελικά..>

Πρώτα πρώτα, όπως έμαθα εκ των υστέρων, όταν τον αφήνανε στα μπουρδέλα να τρώει το ξύλο αυτός αντί για τους άλλους, εκείνος το εκμεταλλεύτηκε και δημιούργησε δυνατές φιλίες με τις τσατσάδες και έγινε – όπως μάθαμε αργότερα – ένας πρώτης τάξεως νταβάς. Μάθαμε επιπλέον ότι από τις πολλές σφαλιάρες που έτρωγε κουνήθηκε τόσο πολύ το μυαλό του, που οι τσατσάδες τον λυπήθηκαν και τον «χώσανε» στη τηλεόραση να κάνει κάνα μεροκάματο να ξεχαστεί και να ξελαμπικάρει.

Όμως οι παλιές συνήθειες του Σταυράκη δεν άλλαξαν και πολύ…
Παρ’ όλο που φόρεσε σακάκι, είχε από παιδί θυμάμαι ένα κόλλημα με το σακίδιο (εκεί του έβαζε η μαμά του φέτα και ντομάτα σε ένα τάπερ με λίγο ψωμί ) και ακόμα το καβαλάει στη πλάτη κάτι σαν τη καμπούρα του Καραγκιόζη… Εμείς του το είπαμε… "πέτα το ρε!".. .αλλά αυτός θέλει λέει να το κουβαλάει γιατί αισθάνεται μια ασφάλεια …(λέει) …
Μα τι διάολο… σερβιέτες αποθηκεύει εκεί μέσα;… 

Τέλος πάντων… εμείς του είπαμε «αφού το θες οκ, αλλά βάζε και τίποτα παλιές εφημερίδες μέσα να φαίνεται γεμάτο ρε παπάρα… » και το λήξαμε εκεί.
Και έτσι, και με τη βοήθεια τη δική μας, ο Σταυράκης ξεκίνησε τον ανήφορο για την εξουσία…
Αλλά πώς να ανέβεις τέτοιο ανήφορο; … με τα πόδια;…
Και μια μέρα του είπαμε : « ρε μαλάκα δε παίρνεις ένα ποδήλατο ρυμουλκό μετά ρυμουλκουμένου να κόβεις βόλτες στις πλατείες να γίνει της πουτάνας;;;….»

Μας άκουσε …δε λέω … αλλά δεν έγινε της πουτάνας…
Έγινε της πιτσιρικαρίας…
Γιατί πλακώσανε κάτι τσογλάνια πιτσιρικάδες (κανένας σεβασμός πια σε έναν μελλοντικό ηγέτη) και άρχισαν να πετάνε γιαούρτια και ντομάτες…
Ήθελα να ‘ξερα, με τέτοια κρίση που στο διάολο βρήκαν τόσα λεφτά για γιαούρτια… εμένα κάπου πάει το μυαλό μου αλλά…. τέλος πάντων…
Έγινε που λέτε λίγο ψιλοχαμός αλλά το ξεπεράσαμε εύκολα γιατί κάναμε και πολύ καλές μεταγραφές στο κόμμα… το «Ποτάμι» καλέ, και πήραμε λίγο τα πάνω μας.

Ήρθε από αριστερά ο Λυκούδης…
Από δεξιά η Λυμπεράκη…
Από αυτούς που έρχονται, φεύγουν και ξανάρχονται ο Δήμου…
Από την φιλοσοφική παράταξη η Κιντή…
Από τον αθλητικό σύλλογο «Πρωτέας» ο Κυριακόπουλος…
Από τους μεταρρυθμιστές του Σημίτη ο Καρκατσούλης…
Από την παρεξηγημένη αριστερά του «Ρήγα» ο Τσακυράκης…
Από τους κομματικά περιπλανώμενους στιχουργούς ο Γκόνης…
Από τους βασικούς δημοσιογράφους προπαγάνδας ο Τέλλογλου…
Από τους "άντρες" ο Τατσόπουλος (γιατί έχουμε πολλές γυναίκες για πήδημα),,,
Από τους Ιδιοκτήτες ferrari ο Ψαριανός...(αρκεί να είναι κόκκινη γιατί είμαστε αριστεροί κατά βάθος...)
Από το φτωχό πια «Κέντρο Ελληνικού Κινηματογράφου» ο Παπαλιός…
Από τους στενούς παμπάλαιους συνεργάτες του «Εθνάρχη» Καραμανλή η κόρη του Λαμπρία…
Μια οικολόγος-παθολόγος, η Άννα Ευφραιμίδου… (για τα επείγοντα..)
Μια υδροβιολόγος η Αναστασία Μήνου… (ποτάμι είναι μη μας παρασύρει κάνα ρέμα..)
Μια αμπελουργός η Ζαχαρούλα Λούδα… (για τα κρασσά μας…)
Ένας πολίστας, ο Μαυρωτάς…
Ένας πρώην διευθυντής καναλιών, ο Σπυρόπουλος…
Ένας πούστης με επίπεδο γιατί θέλουμε να "χτυπήσουμε" τους αστέγους της Συγγρού, ο Βαλλιανάτος...
Και φυσικά το πουλέν μας … ο Μίλτος Κύρκος που του αρέσουν οι αλάδωτες πίτες… όπως και μένα…

Έτσι λοιπόν οργανωμένοι, πλήρους …¨εξαρτήσεως¨ και όλοι με ποδήλατα θα ξεχυθούμε στο δρόμο για την εξουσία ….
Κι όταν θα τη πάρουμε (και το λέμε από τώρα για να το ξεκαθαρίσουμε) όποιος μας ακολουθήσει θα φάει καλά!!!
Οι… «άλλοι» να πάνε στα δικά τους κόμματα για φαί…
Σιγά μην ταΐζουμε και τους πεινασμένους των κομμάτων τώρα…
Αι σιχτίρ πια…μάθατε ότι πηδάμε πλακώσατε κι οι γύφτοι...

{Χάρης Καφετζόπουλος}

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί ψηφίζω «ΔΗΜΑΡ»

Τη «Δημαρ» τη ψηφίζω "εξυπηρετώντας" το βασικό μου ένστικτο.
Ένστικτο που ξεκινά από τη επαγγελματική καταγωγή της οικογενείας μου, (ο παππούς ήταν βοϊδέμπορος και ο μπαμπάς επίσης, αλλά έκανε εμπόριο και με άλλα …ζώα…) προσφέροντας μας μια άνετη και χωρίς προβλήματα ζωή.

Τη «Δημαρ» τη γνωρίσαμε γιατί ο μπαμπάς έκανε πολύ παρέα με τον Φώτη τον Κουβέλη… Ο «μπαρμπαφώτης», έτσι τον φωνάζαμε, ήταν ένας πολύ καλός κύριος , γιατί ο μπαμπάς θυμάμαι τον έλεγε πολλές φορές μαλάκα… ιδιαίτερα θυμάμαι μια φράση του, τότε που τον χώσανε στη διακυβέρνηση με Νέα Δημοκρατία και Πασοκ, «πάλι τον πιάσανε μαλάκα τον «μπαρμπαφώτη»…» 

Ο μπαμπάς θυμάμαι μας έλεγε … «παιδιά μου θέλω να στηρίζεται πάντα τη «Δημαρ» γιατί είναι μια αριστερού τύπου οργάνωση με δεξιό προσανατολισμό… έτσι και προοδευτικούς θα σας λένε και τη δεξιά σας καταβολή δεν θα προδώσετε… άλλωστε είναι το μόνο κόμμα που κάποτε θα σας κάνει βουλευτές και με Ferrari!»... έλεγε ο μπαμπάς... 

Εγώ προσωπικά άκουγα τον μπαμπά μου και πάντα στήριζα τη «Δημαρ», αλλά ποτέ δεν απέκτησα Ferrari… Κι όταν κάποτε ρώτησα τον «μπαρμπαφώτη» «εγώ γιατί δεν έχω Ferrari;… μου απήντησε όλος νεύρα… γιατί τη δώσαμε στον Ψαριανό ρε τσόγλανε… μια είχαμε!...»
Αυτή ήταν η πρώτη πίκρα μου με τη «Δημαρ»…
Αλλά, δυστυχώς για μένα, ήταν μόνο η αρχή!...

Όταν το 2012 προσχώρησαν στο κόμμα οι ανεξάρτητοι βουλευτές Γιάννης Αμοιρίδης, Γιάννης Μιχελογιαννάκης, Ηλία Θεοδωρίδης, Γιώργος Παπαμανώλης και Οδυσσέας Βουδούρης, του είχα πει του «μπαρμπαφώτη»… «Αυτοί είναι νούμερα… θα μας πάρουν με τις πέτρες… άσε που είναι και δεξιοί!...»
Και τρώω την απάντηση από τον «μπαρμπαφώτη»… και μένω παγωτό…
«γιατί ρε… εμείς τι είμαστε… κομμουνιστές;…»
Και πριν προλάβω να συνέλθω μου φέρνει στο κόμμα ποιον λέτε;
Τον πρώην Υπουργό Οικονομικών Νίκο Χριστοδουλάκη που τον έκανε μεταγραφή από τη κίνηση των 58 …(τότε ήταν που διαλύθηκαν οι 58 γιατί έμειναν 57 και δεν ταίριαζε το λογότυπο με τα μέλη…)
Ε… εκεί κατάλαβα γιατί έλεγε ο μπαμπάς τον «μπαρμπαφώτη» μαλάκα…

Αλλά η μεγάλη πίκρα ήρθε όταν ήταν η «Δημαρ» στη συγκυβέρνηση και ζήτησα από τον «μπαρμπαφώτη» να διορίσει τη γυναίκα μου στον ΟΑΕΔ, που είχε τότε κολλητό τον Κικίλια και είχε ¨χώσει¨ τη κουμπάρα του, τη κουνιάδα του, τη μπατζανάκισσα του, τη συννυφάδα του… (είχε βλέπεις και μεγάλο σόι ο πούστης ο μετέπειτα υπουργός Δημόσιας Τάξης ...) αλλά τίποτα!
Λες και εγώ ήμουν από άλλο κόμμα…
«έχουμε να εξυπηρετήσουμε άλλων προτεραιότητες πρώτα ..» μου είπε τότε ο «μπαρμπαφώτης»…
Αμ’ το άλλο… που μπαίνω μια μέρα στο γραφείο του «μπαρμπαφώτη» και τον βλέπω να κλαίει με λυγμούς…
«τι συμβαίνει σύντροφε;…» τον ρωτάω… (το ¨σύντροφε¨ μας είχε μείνει από την εποχή του υπαρκτού «Συνασπισμού»…)
Και μου απαντάει μέσα σε κλάμα γοερό… «δεν θα γίνω τελικά πρόεδρος της δημοκρατίας ποτέ εγώ…»
Το πόσο τον ένοιωσα εκείνη τη στιγμή δεν περιγράφεται…
Να βλέπεις τώρα ένα γεράκο καμπουριασμένο, ταλαιπωρημένο, με μια ντουζίνα βουλευτές να τον διαολοστέλνουν και να τον αποκαλούν «βλαξ», να χτυπιέται πάνω σε ένα μαονί γραφείο …ε… δεν είναι και ότι καλύτερο…
Τον λυπήθηκε η ψυχή μου!

Και σαν να μην έφτανε αυτό, έρχεται και ‘κεινο το τσογλανάκι ο Αλέξης Τσίπρας, τον παραμυθιάζει καλά καλά να ψηφίσει «ΟΧΙ» για πρόεδρο δημοκρατίας τάζοντας του διάφορα και μετά την ψηφοφορία τον έστειλε στον αγύριστο…
Εντάξει… είπαμε… είναι μαλάκας αλλά όχι ρε και τέτοια ξεφτίλα γέρος άνθρωπος…
Γι’ αυτό και και γω τσατίστηκα και θα ψηφίσω ξανά «Δημαρ»…
Ένα ψήφο; Ένα!...
Για να ξέρει ο «μπαρμπαφώτης» ότι δεν είναι μόνος του…
Έχει και μένα.................................δίπλα του!

{Χάρης Καφετζόπουλος}

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί ψηφίζω «ΣΥΡΙΖΑ»

Με τον Σύριζα με δένουν πολλά…

Λίγο ότι κάποτε ήμουν αριστερός, λίγο ότι κάποτε ήμουν στον «Ρήγα» λίγο ότι κάποτε ήμουν πασοκος, λίγο ότι κάποτε ήμουν νεοδημοκράτης, λίγο ότι κάποτε ήμουν κολλητός του Τατσόπουλου, λίγο ότι κάποτε ήμουν ολιγαρκής και δε ζητούσα πολλά, λίγο ότι μετά τον Αντρέα έψαχνα για νέο ηγέτη… και άλλα πολλά!

Με τον Σύριζα έχω παλιές γλυκές αναμνήσεις…
Θα ξεχάσω ποτέ τον Σπύρο Βούγια;… θα ξεχάσω ποτέ τον Γρηγόρη Ψαριανό;… θα ξεχάσω ποτέ τον Φώτη Κουβέλη;… θα ξεχάσω ποτέ τη Σοφία Σακοράφα;… θα ξεχάσω ποτέ τον Παναγιώτη Κουρουμπλή;…
Η θα ξεχάσω ποτέ αυτόν τον άγιο άνθρωπο τον mega αγωνιστή της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ Νίκο Φωτόπουλο;…
Ο Σύριζα για μένα δεν είναι ένα απλό κόμμα.
Ο Σύριζα είναι μια μεγάλη πολύχρωμη ομπρέλα που από κάτω του «προστατεύονται» όλοι οι κατατρεγμένοι πολιτικάντηδες – βουλευτές.
Ο Σύριζα είναι μια σκέπη για όλους!
Είσαι αποδιοπομπαίος τράγος κόμματος; … στον Σύριζα!
Είσαι αμφιβόλου εκλογής βουλευτής άλλου κόμματος;… στον Σύριζα!
Είσαι τύπος χωρίς κατασταλαγμένες ιδέες;… στον Σύριζα!
Είσαι αδιόριστος ;… στο Σύριζα…
Είσαι ξεχασμένος πεινασμένος άλλου... ¨κινήματος¨;.. στον Σύριζα!
Είσαι από αυτούς που λένε ¨η ελπίδα πεθαίνει τελευταία»; …στον Σύριζα!
Με τον Σύριζα ακόμα και ο Μιχελογιαννάκης να τρώει γιαούρτια κάτω από το σλίπινγκ-μπακ στην απεργία πείνας του, έχει άλλο νόημα…
Με τον Σύριζα ακόμα και οι συναντήσεις του Αλέξη στην «ιταλική Μπίλντερμπεργκ», στο Κόμο έχουν άλλη σημασία…
Με τον Σύριζα οι καταθέσεις σαν του Δημήτρη Τσουκαλα ενός εκατομμυρίου ευρώ από εθελούσια στην τράπεζα που δούλευε και από αποζημίωση ασφάλισης και της Νάντιας Βαλαβάνη 363.879 λίρες Αγγλίας και 452.930 ευρώ, είναι απλά ένα δείγμα πόσο καλά μπορείς να… προκόψεις στη ζωή σου αν είσαι δίπλα στον Σύριζα κι ο Σύριζα σε σένα…
Με τον Σύριζα δεν θα ξέρει η «δεξιά» σου τι ποιεί η «αριστερά» σου…
Με τον Σύριζα μπορείς να βγεις βουλευτής και μετά να πας σε όποιο κόμμα θέλεις…
Με τον Σύριζα «θα γυρίσει ο τροχός να γαμήσει κι ο φτωχός»
Τώρα θα μου πεις άντε και γαμήσαμε … θα φάμε και κάτι, η πάλι νηστικοί θα μείνουμε;……………. όπως τότε με το πασοκ….

{Χάρης Καφετζόπουλος}


www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί ψηφίζω «ΠΑΣΟΚ»

Το Πασοκ το ψηφίζω για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Πρώτα –πρώτα έχει πράσινο χρώμα και εγώ είμαι βάζελος…είχε Γιωργάκη Παπανδρέου που όταν ποδηλατούσε διασκέδαζες... είχε (και έχει) πολλές πουτάνες και γαμάμε ανεξέλεγκτα… είχε (και έχει) πολλούς μαλάκες που δεν γαμάνε και έτσι γαμάμε εμείς… 

Στο πασοκ έχεις μέλλον… έχεις προοπτικές… αρκεί να είσαι μπίζνεσμαν και όχι κολλημένος με το σταυρό στο χέρι… άμα είσαι τέτοιος πάει το έχασες το παιχνίδι… Tο πασοκ θέλει λίγη πουστίτσα, λίγη λαμογιά... το πασοκ θέλει να έχεις υψηλούς στόχους. Άμα είσαι από τους άλλους… άστο… γίνε καλύτερα φορτηγατζής.

Το πασοκ το ψηφίζω γιατί με το πασοκ εγώ έκανα λεφτά! Ότι μπίζνα υπήρχε ήμουν μέσα… έπαιρνα τη μιζούλα μου κι ούτε γάτα ούτε ζημιά… 

Ούτε ποτέ να με ενοχλήσει κάποιος τύπου: «πάμε στον εισαγγελέα μωρή κουφάλα…» Και να πήγαινα τι θα γινόταν ;… αφού κι αυτός δικός μας ήταν… εμείς τον συντηρούσαμε… Έτσι λοιπόν ζούσα μια χαρά επί πασοκ…

 
Θυμάμαι - μια και το ‘φερε η κουβέντα – τι ωραία περνούσαμε επι Κωσκοτά… αφού τα λεφτά τα πηγαινοφέρναμε με ζεμπίλια να φανταστείτε… Μπαίναμε σε φούρνο να πάρουμε μια τυρόπιτα κι αγοράζαμε το φούρνο μαζί με τη φουρνάρισσα… Λεφτά με ουρά! Οχι πειναλέους σαν τους Νεοδημοκράτες… Άλλη αρχοντιά το πασοκ … ήξερε πώς να ¨τρουπώνει¨… πώς να το κάνει … το είχε σπουδάσει βρε παιδί μου… έχει άλλο κόμμα Λαλιώτη ας πούμε; Όχι !... είδατε; …

Η το άλλο… με το καλαμπόκι… εκεί να δεις χρήμα… ταΐζαμε μέχρι τις πάπιες στον Εθνικό Κήπο… μετά μπλεχτήκαμε με την ΕΤΒΑ και την Αγροτική Ασφαλιστική και αποταμιεύσαμε αρκετά φράγκα… Ηταν κι ο Κωστάκης ο Ζώρας τότε γραμματέας στο Υπουργικό συμβούλιο - κολλητός φίλος - και ότι θέλαμε το υπέγραφε… 

Μετά επενδύσαμε στην ΑΓΡΕΞ … (α ρε μεγάλε Μένιο Κουτσόγιωργα… Άρχοντα!) και φτιάξαμε ένα καλό κομπόδεμα, αλλά ήρθε εκείνος ο μαλάκας ο Πόπωτας και μας έκανε λίγο μπάχαλο τότε αλλά οκ… πεινασμένο παιδί ήταν το στηρίξαμε… και τον χώσαμε και στην υπόθεση του σιταριού! Αυτός ήθελε επίμονα να μπει στην μπίζνα της ΕΒΟ αλλά ο Μένιος είχε αντιρρήσεις γιατί ήθελε να χώσει κάποιον δικό του και έτσι τσάκισε η μπίζνα… τότε είχαμε και το τρέξιμο με το Εθνικό Κτηματολόγιο και που μυαλό για άλλα… ήταν κι ο Λαλιώτης στη μέση… μούγκα εμείς! 

Κι ενώ όλα πήγαιναν ρολόι σκάει μια υπόθεση με τον Στέγκο και τον Πάχτα στο «Πόρτο Καρράς»… Εκεί δεν το κρύβω θορυβηθήκαμε λιγάκι… είχε αρχίσει κι ο κόσμος να μιλάει γιατί ο Σημίτης τότε κέρασε γιαούρτια 100 εκατομμυρίων δραχμών (και του είχαμε πει του μαλάκα… πάρε ρε γιαούρτι από μια στάνη να σου έρθει πιο φτηνά …τίποτα αυτός!) και έτσι έγινε λίγο σούσουρο μπορώ να πω. 

Αλλά τα πολλά λεφτά τα βγάλαμε πιο μετά… όταν ο Βερελής σούταρε την «Ολυμπιακή Αεροπορία» και όταν έγινε το τσαφ στο Χρηματιστήριο… Εμείς το ξέραμε από πριν και τα είχαμε συμφωνήσει με την «ακρόπολη» χρηματιστηριακή και βγάλαμε τότε θυμάμαι λεφτά με ουρά! Κάνουμε κι ένα μπραφ με την Siemens (ας είναι καλά εκείνο το άγιο παιδί ο Τσουκάτος που είχε όλα τα κονέ) βγάλαμε και κάτι φράγκα (αφορολόγητα ) από την «Επιχείρηση Ζορμπάς» (ο θεός να έχει καλά τον Γιώργο Ανωμερίτη όπου και να’ναι ο καλός μου) και στανιάραμε λίγο, γιατί είχαμε βλέπεις και πολλά έξοδα… Γκόμενες, ταξίδια, ταίζματα σε διαφόρους, κόκες παρτάκια, γιοτ, ακριβά αυτοκίνητα, πισίνες …πολλά… πολλά έξοδα… Έπειτα είχαμε να συντηρήσουμε και τους πρώην συνεργάτες μας… Να κάτι στον Μαντέλη … να κάτι στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου… να κάτι στα παιδιά της ΠΥΡΚΑΛ… κάτι στον Παπαδόπουλο της «εταιρίας δολοφόνων» (δικό μας παιδί ήταν κι αυτό τι… να το πετάξουμε;… ) κάτι, σε κάτι mirage που δεν πετάγανε … κάτι στα torM1…κάτι για τους s-300… στεγνώσαμε! Έτρωγε βλέπεις πολύς κόσμος από μας... 

Μετά, έσκασαν τα Ίμια και ταραχτήκαμε λίγο, αλλά ρίξαμε το βάρος στα ολυμπιακά έργα και εκεί ξεχάσαμε τα βάσανά μας και βγάλαμε και τα φράγκα του αιώνα!

Και όλα θα πήγαιναν καλά αν δεν είχαμε και τις ατυχίες μας… μια με τον Οτσαλάν, μια με τα Ίμια (ανάθεμα την ώρα που ο κωλοαέρας πήρε τη σημαία…), την άλλη με τον ΑΚΤΩΡΑ και τα δημόσια έργα, την παρ’ άλλη με το ΣΑΜΙΝΑ που πήγε και βούλιαξε, ύστερα με τον Πάσσαρη που σκότωσε δυο και την ¨έκανε¨, την άλλη με τη χειροβομβίδα στην Οδό Νιόβης που κράταγε ο Σορίν Ματέι και έφαγε κοσμάκη, λίγο με την «Ελευθεροτυπία» και τη σύζυγο του Φυντανίδη (που μας άφησε χρόνους πρόσφατα) στα Ολυμπιακά του Αγίου Κοσμά… και διάάάάάφορα άλλα…

Άλλα εκείνο που μας ψιλοχάλασε ήταν ο βομβαρδισμός στη Σερβία όταν ο Σημίτης με τον Γιωργάκη είπαν yes (και thank you America.. αργότερα) που ¨θόλωσε¨ και τη γενική μας εικόνα …λιγάκι!

Όμως…επιβιώσαμε!
Γιατί εμείς είμαστε ανθεκτικοί σαν τις κατσαρίδες...
Γιατί το πασοκ είναι ένας δυνατός οργανισμός… δείτε τον αρχηγό μας τον Βαγγέλη Βενιζέλο… σας μοιάζει για αδύνατος οργανισμός;;;
Κι αυτό συμβαίνει γιατί εμείς - στο πασοκ - έχουμε πολύ λίπος ακόμα…
Να θρέψουμε εσάς, τα παιδιά σας και τα παιδιά των παιδιών σας!
Και ερωτώ: θα ψηφίσετε κάτι άλλο για να βγείτε μετά να επαιτείτε μια μιζούλα;;;…
Η εδώ! στα σίγουρα! και με δοκιμασμένο προσωπικό;;;;;;; ε;;;............
είπαμε …είμαστε τρελοί όχι μαλάκες!

{Χάρης Καφετζόπουλος}

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί ψηφίζω «Νέα Δημοκρατία»

Εγώ βασικά ψηφίζω «Νέα Δημοκρατία» μετά την επέμβαση που έκανα.
Ήταν μια δύσκολη επέμβαση πολύ λεπτή και επώδυνη.
Από την επέμβαση και μετά άλλαξε η ζωή μου.
Έγινα λιγότερο αριστερός, λιγότερο φωνακλάς, λιγότερο μίζερος, και αρκετά πιο καλοντυμένος.

Επίσης δεν καταλαβαίνω γιατί μου μιλάνε κάποιοι για κάποια μεταγραφή του υιού Τσιτουρίδη, 

για τον Παυλόπουλο και τον ιδιαίτερό του Χούπη, 

για τον βασικό μέτοχο στα δημόσια έργα, 

για τις απαγωγές των Πακιστανών του Πολύδωρα, 

για τα ελικόπτερα που στείλανε στον τάφο τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας, 

για τους κουμπάρους και τα καρτέλ γάλακτος, 

για τον Αδάμ Ρεγκούζα και τις κρατικές διαφημίσεις, 

για τον Μαντούβαλο και το παραδικαστικό, 

για τον Παλαιοκρασσά και τη ΔΕΗ, 

για τις υποκλοπές vodafon (με αυτοκτονία) του Βουλγαράκη, 

για τις ζαρντινιέρες που ¨σκόνταψε¨ ο Κύπριος φοιτητής, 

για την εξαγορά Γερμανός από cosmote, 

για τα ομόλογα (πάλι) του Τσιτουρίδη, 

για τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη και τα Μυκονιάτικα χωράφια, 

για τις φωτιές του στρατηγού άνεμου – Πολύδωρα, 

για τον Βασίλη Μπρέκο και τα χρέη του Αλογοσκούφη, 

για τον Μαγγίνα και τις πορτοκαλάδες στο «αναψυκτήριο» - βίλα με τους Ινδούς υπηρέτες, 

για τον Ζαχόπουλο και τις πίπες του στην Τσέκου, 

για το αυθαίρετο του Σουφλιά, 

για τον Βγενόπουλο και τον ΟΤΕ, 

για την cosco και τον ΟΛΠ του Βουλγαράκη, 

για τον ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη, 

για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τα δωράκια της Siemens, 

για τον Χριστοφοράκο και τα ταξιδάκια του Λιάπη, 

για τα 700.000€ του αξιωματικού για τα c4i, 

για τον Παυλίδη και τον χρηματισμό του, 

για τον Ρουσόπουλο και τον Εφραίμ στη μονή Βατοπεδίου, 

για τις τσάντες με τα εκατομμύρια του Θέμου Αναστασιάδη, 

για τα Ζάππεια του Σαμαρά, 

για το μαύρο της ΕΡΤ, 

για την Λίστα Λαγκάρντ, 

για τη χρηματοδότηση με 11,5 εκατ. ευρώ του αδελφού του πρωθυπουργού Σαμαρά, 

για κάποιο λαμόγιο ονόματι Σταύρος Παπασταύρου, για την προσπάθεια "δωρεάς" 800.000 ευρώ στον ΔΟΛ του Ψυχάρη 

…και ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός, ὧν οὐκ ἔστιν τέλος… μου λένε.

Όμως... εγώ δε θυμάμαι …(!)
Πότε έγιναν όλα αυτά ρε παιδιά;… είμαι κι από επέμβαση…
Και εν πάση περιπτώσει …παλιά ξινά σταφύλια…
Εγώ, λέω να συσπειρωθούμε όλοι οι Νεοδημοκράτες γιατί άμα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ (θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου) θα πούμε το ψωμί ψωμάκι…
Το είπε κι ο Άδωνης! …τι;... μαλάκας είναι αυτός; .. δε ξέρει;…


{Χάρης Καφετζόπουλος}

www.diulistirio.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....