Το Διυλιστήριο λέει : ''... Πολλές φορές η αλήθεια πονάει '''
[Ένα 24ωρο πριν από τις πιο κρίσιμες, κατά τη γνώμη μου, εθνικές εκλογές, αποφάσισα να παραθέσω το δικό μου «ΧΡΟΝΙΚΟ», που αν μη τι άλλο, θα είναι αμερόληπτο, αγαπητέ ΣΚΑΙ.]
Γεννήθηκα το 1991 και υπήρξα κομματικοποιημένη σχεδόν από την κοιλιά της μητέρας μου. Πήγα στην πρώτη μου προεκλογική ομιλία, σε μια ηλικία που καν δεν το θυμάμαι. Σταύρωσα αμέτρητα ψηφοδέλτια ως πιτσιρίκα και τραγούδησα συνθήματα ουκ ολίγες φορές. Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες από ξεκάθαρη επιλογή, μη εκδηλώνοντας ενδιαφέρον για οποιαδήποτε άλλη σχολή. Γράφτηκα στην φοιτητική παράταξη, πριν καν γραφτώ στη σχολή. Ναι, κι όμως!
Και τελικά, χρειάστηκε να αποφοιτήσω από αυτή τη σχολή, ώστε να “απο-κομματικοποιηθώ” προκειμένου να πολιτικοποιηθώ. Χρειάστηκαν 24 ολόκληρα χρόνια, προκειμένου να διαβάζω πια καθαρά τις ειδήσεις, να αποσαφηνίζω έναν πολιτικό λόγο και να κρίνω με γνώμονα το κοινό καλό, χωρίς να τυφλώνομαι από “έρωτα”. Γιατί αυτό υπήρξε η πολιτική όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αγγελάκια πράσινα, κόκκινα, μπλε.
Σήμερα πλέον, στα 27 μου χρόνια, δεν έχω μετανιώσει για καμία ψήφο μου, νοσταλγώ συχνά τις φοιτητικές εκλογές, θυμάμαι με συγκίνηση και πικρία τη δήλωση παραίτησης Καραμανλή, μα το πιο βασικό; Χαίρομαι που έστω και στα 24 μου, κατάφερα να απαλλαχθώ από αυτό που η γιαγιά μου (και σίγουρα κι η δική σου) λέει με κάθε ευκαιρία: «Εμείς είμαστε πάππου προς πάππου, πράσινοι, κόκκινοι, μπλε.»
Ένα 24ωρο πριν από τις πιο κρίσιμες, κατά τη γνώμη μου, εθνικές μας εκλογές, αποφάσισα να παραθέσω το δικό μου «ΧΡΟΝΙΚΟ», που αν μη τι άλλο, θα είναι αμερόληπτο αγαπητέ ΣΚΑΙ.
Θυμήσου λοιπόν,
• Αν ο γείτονας σου χρωστάει της Μιχαλούς, επειδή έβγαζε 10, δανειζόταν 20 και ξόδευε 30 για πολλά πολλά χρόνια, ούτε η τράπεζα φταίει αλλά ούτε και το παλιό ΠΑΣΟΚ.
• Αν ο Κώστας Σημίτης υπήρξε η αρχή του κακού, θυμήσου πως εγώ το 1996 - 2000 δεν ψήφιζα.
• Ο Κώστας Καραμανλής ήταν όντως (για κάποιους από εμάς τουλάχιστον) η επόμενη ηγετική προσωπικότητα μετά τους Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου. Με λανθασμένη κρίση όμως…
• Και παρεμπιπτόντως; Ποιος εξέλεξε τον Αντώνη;
• Λεφτά το 2009 δεν υπήρχαν. Σου το είπαν και αυτό αλλά προτίμησες να καταπιείς το παραμύθι αμάσητο.
• Ο Γιωργάκης, λοιπόν, μπορεί να μην είχε όραμα, αλλά είχε όνομα. Φάε όνομα τώρα.
• Η Ελλάδα έχει ιστορία. Ούτε η ιστορία όμως τρώγεται κι ας έχει καταντήσει καραμέλα.
• Ο Κυριάκος (Η Ντόρα) κουβαλάει, επίσης, ένα όνομα με ιστορία, από το όποιο όμως το 2009 αν θυμάμαι καλά(!) οι νυν «παθιασμένοι Νέο-Δημοκράτες» προσπάθησαν να απαλλαγούν με κάθε θεμιτό κι αθέμιτο τρόπο.
• ΤΗΝ ΓΑΛΑΖΙΑ ΓΕΝΙΑ, ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΙ Νέο-ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ του σήμερα.
• Αν θες να λέγεσαι, λοιπόν, Καραμανλής, Μητσοτάκης ή Παπανδρέου, τίμησε την ιστορία που σε ακολουθεί ή ξεπλήρωσε οριστικά το όποιο τίμημα.
Και πιο ουσιαστικά,
• Η φωτιά στο Μάτι, με τα λάθη και τις απώλειες της, δεν επιτρέπεται να γίνεται μπαλάκι κανενός, χάριν ψηφοθηρίας.
• Οι προεκλογικές επισκέψεις σε νοσοκομεία, μόνο ανηθικότητα υποδηλώνουν.
• Το ‘Μακεδονικό’ είναι απλά hot. Σε άλλη περίπτωση, δε θα πατούσε κανείς το πόδι του, μέρα παρά μέρα, στην Πέλλα.
• Τη Μακεδονία πρώτος εσύ την πούλησες πολλάκις Πατριώτη Μακεδόνα. Όχι ο Τσίπρας. Και ξέρεις πως…
• Η Μεσαία Τάξη υποφέρει από τα ίδια τα δεσμά της.
• Κανείς δε θα τακτοποιήσει το παιδί σου, όταν έχει δικά του.
• Ο γιος σου είναι απλώς τεμπέλης. Δεν φταίει μόνο η ανεργία, που είναι άνεργος. Κυρίως φταις εσύ που δεν τον έχεις απογαλακτίσει ακόμα.
• Ψήφισε ότι θες την Κυριακή αυτή κι έπειτα σταμάτα επιτέλους να γκρινιάζεις.
• Γιατί όλοι μας, ασφυκτιούμε για τα μνημόνια και όλοι μας, αυτούς που μας τα έφεραν ξαναψηφίζουμε.
• Η συνεχής και δημόσια επίρριψη ευθυνών προς άλλους, είναι το λιγότερη άνανδρη, όταν αυτή δεν συνοδεύεται από μια ειλικρινή αυτοκριτική.
• Ένας κακός[…] πολιτικός είναι πιο χρήσιμος από έναν χαζό πολιτικό. Και αντίστροφα, ένας χαζός πολιτικός είναι πολύ πιο επικίνδυνος από έναν κακό[…] πολιτικό.
• Όταν εμπιστεύεσαι το τιμόνι μιας χώρας που πεινάει, σε κάποιον που τρώει με χρυσά κουτάλια, είναι σαν να μπαίνεις σε αεροπλάνο με έμενα πιλότο.
• Η πρωθυπουργία μιας χώρας κερδίζεται στο τέλος της τετραετίας κι όχι πριν καν κριθεί το αποτέλεσμα - Αλαζονεία : γένους πολύ κακού.
• Αν θέλατε πρωθυπουργό Μεσσία, να σας θυμίσω πως στη χώρα μας ήταν ήδη αργά για θαύματα. Δε σκότωσε ο Τσίπρας την ελπίδα.
Και για το τέλος,
Οι άνθρωποι κάνουν τα κόμματα και όχι αυτά τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι και τα διαλύουν…
Φιλικά,
Λίνα Τραϊούτση
Και τελικά, χρειάστηκε να αποφοιτήσω από αυτή τη σχολή, ώστε να “απο-κομματικοποιηθώ” προκειμένου να πολιτικοποιηθώ. Χρειάστηκαν 24 ολόκληρα χρόνια, προκειμένου να διαβάζω πια καθαρά τις ειδήσεις, να αποσαφηνίζω έναν πολιτικό λόγο και να κρίνω με γνώμονα το κοινό καλό, χωρίς να τυφλώνομαι από “έρωτα”. Γιατί αυτό υπήρξε η πολιτική όλα τα προηγούμενα χρόνια. Αγγελάκια πράσινα, κόκκινα, μπλε.
Σήμερα πλέον, στα 27 μου χρόνια, δεν έχω μετανιώσει για καμία ψήφο μου, νοσταλγώ συχνά τις φοιτητικές εκλογές, θυμάμαι με συγκίνηση και πικρία τη δήλωση παραίτησης Καραμανλή, μα το πιο βασικό; Χαίρομαι που έστω και στα 24 μου, κατάφερα να απαλλαχθώ από αυτό που η γιαγιά μου (και σίγουρα κι η δική σου) λέει με κάθε ευκαιρία: «Εμείς είμαστε πάππου προς πάππου, πράσινοι, κόκκινοι, μπλε.»
Ένα 24ωρο πριν από τις πιο κρίσιμες, κατά τη γνώμη μου, εθνικές μας εκλογές, αποφάσισα να παραθέσω το δικό μου «ΧΡΟΝΙΚΟ», που αν μη τι άλλο, θα είναι αμερόληπτο αγαπητέ ΣΚΑΙ.
Θυμήσου λοιπόν,
• Αν ο γείτονας σου χρωστάει της Μιχαλούς, επειδή έβγαζε 10, δανειζόταν 20 και ξόδευε 30 για πολλά πολλά χρόνια, ούτε η τράπεζα φταίει αλλά ούτε και το παλιό ΠΑΣΟΚ.
• Αν ο Κώστας Σημίτης υπήρξε η αρχή του κακού, θυμήσου πως εγώ το 1996 - 2000 δεν ψήφιζα.
• Ο Κώστας Καραμανλής ήταν όντως (για κάποιους από εμάς τουλάχιστον) η επόμενη ηγετική προσωπικότητα μετά τους Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου. Με λανθασμένη κρίση όμως…
• Και παρεμπιπτόντως; Ποιος εξέλεξε τον Αντώνη;
• Λεφτά το 2009 δεν υπήρχαν. Σου το είπαν και αυτό αλλά προτίμησες να καταπιείς το παραμύθι αμάσητο.
• Ο Γιωργάκης, λοιπόν, μπορεί να μην είχε όραμα, αλλά είχε όνομα. Φάε όνομα τώρα.
• Η Ελλάδα έχει ιστορία. Ούτε η ιστορία όμως τρώγεται κι ας έχει καταντήσει καραμέλα.
• Ο Κυριάκος (Η Ντόρα) κουβαλάει, επίσης, ένα όνομα με ιστορία, από το όποιο όμως το 2009 αν θυμάμαι καλά(!) οι νυν «παθιασμένοι Νέο-Δημοκράτες» προσπάθησαν να απαλλαγούν με κάθε θεμιτό κι αθέμιτο τρόπο.
• ΤΗΝ ΓΑΛΑΖΙΑ ΓΕΝΙΑ, ΔΕΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΟΥΝ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΙ Νέο-ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ του σήμερα.
• Αν θες να λέγεσαι, λοιπόν, Καραμανλής, Μητσοτάκης ή Παπανδρέου, τίμησε την ιστορία που σε ακολουθεί ή ξεπλήρωσε οριστικά το όποιο τίμημα.
Και πιο ουσιαστικά,
• Η φωτιά στο Μάτι, με τα λάθη και τις απώλειες της, δεν επιτρέπεται να γίνεται μπαλάκι κανενός, χάριν ψηφοθηρίας.
• Οι προεκλογικές επισκέψεις σε νοσοκομεία, μόνο ανηθικότητα υποδηλώνουν.
• Το ‘Μακεδονικό’ είναι απλά hot. Σε άλλη περίπτωση, δε θα πατούσε κανείς το πόδι του, μέρα παρά μέρα, στην Πέλλα.
• Τη Μακεδονία πρώτος εσύ την πούλησες πολλάκις Πατριώτη Μακεδόνα. Όχι ο Τσίπρας. Και ξέρεις πως…
• Η Μεσαία Τάξη υποφέρει από τα ίδια τα δεσμά της.
• Κανείς δε θα τακτοποιήσει το παιδί σου, όταν έχει δικά του.
• Ο γιος σου είναι απλώς τεμπέλης. Δεν φταίει μόνο η ανεργία, που είναι άνεργος. Κυρίως φταις εσύ που δεν τον έχεις απογαλακτίσει ακόμα.
• Ψήφισε ότι θες την Κυριακή αυτή κι έπειτα σταμάτα επιτέλους να γκρινιάζεις.
• Γιατί όλοι μας, ασφυκτιούμε για τα μνημόνια και όλοι μας, αυτούς που μας τα έφεραν ξαναψηφίζουμε.
• Η συνεχής και δημόσια επίρριψη ευθυνών προς άλλους, είναι το λιγότερη άνανδρη, όταν αυτή δεν συνοδεύεται από μια ειλικρινή αυτοκριτική.
• Ένας κακός[…] πολιτικός είναι πιο χρήσιμος από έναν χαζό πολιτικό. Και αντίστροφα, ένας χαζός πολιτικός είναι πολύ πιο επικίνδυνος από έναν κακό[…] πολιτικό.
• Όταν εμπιστεύεσαι το τιμόνι μιας χώρας που πεινάει, σε κάποιον που τρώει με χρυσά κουτάλια, είναι σαν να μπαίνεις σε αεροπλάνο με έμενα πιλότο.
• Η πρωθυπουργία μιας χώρας κερδίζεται στο τέλος της τετραετίας κι όχι πριν καν κριθεί το αποτέλεσμα - Αλαζονεία : γένους πολύ κακού.
• Αν θέλατε πρωθυπουργό Μεσσία, να σας θυμίσω πως στη χώρα μας ήταν ήδη αργά για θαύματα. Δε σκότωσε ο Τσίπρας την ελπίδα.
Και για το τέλος,
Οι άνθρωποι κάνουν τα κόμματα και όχι αυτά τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι και τα διαλύουν…
Φιλικά,
Λίνα Τραϊούτση
.jpg)
