Τα ανυψωτικά μηχανήματα των αρχαίων Ελλήνων. (B' Μέρος).

 Ανυψωτική μηχανή ανθρώπινου κλωβού

Χρησιμοποιούνταν για την ανύψωση πολύ μεγάλων φορτίων και ο «ιστός» της αποτελούνταν από δύο γιγάντια ξύλα σε σχήμα Λ. Η άρθρωσή της εξασφαλιζόταν από δύο βαθουλώματα στο έδαφος. Η σταθεροποίησή της σε διάφορες κλίσεις επιτυγχανόταν από δύο «επίτονους» (σχοινιά) που τανύονταν με πολύσπαστα και βαρούλκα.

Το φορτίο ανυψωνόταν ή καταβιβαζόταν με τη βοήθεια δύο σχοινιών έλξης, ενός «τρίσπαστου» με διπλούς «τροχίλους» σε κάθε αξονίσκο και ενός οριζόντιου άξονα εδραζόμενου επί «χελωνίων» που περιστρεφόταν από το βάρος ενός ή περισσότερων ανδρών που βάδιζαν εντός ενός ενσωματωμένου ακτινωτού τροχού («κλωβού»). Τα σχοινιά τυλίγονταν στις άκρες του «πηνίου» εκατέρωθεν του κλωβού.

Ανυψωτική μηχανή
με βαρούλκα ανύψωσης ιστού και φορτίου

Ο «ιστός» της αποτελούνταν από δύο γιγάντια ξύλα σε σχήμα Λ. Η άρθρωσή της εξασφαλιζόταν από δύο βαθουλώματα στην οριζόντια δοκό έδρασης. Η σταθεροποίησή της σε διάφορες κλίσεις επιτυγχανόταν από δύο επίτονους (σχοινιά) που τανύονταν με πολύσπαστα και το οπίσθιο βαρούλκο (μέσω αφαιρούμενων μοχλοβραχιόνων). Το φορτίο ανυψωνόταν ή καταβιβαζόταν με τη βοήθεια «πολύσπαστου» και ενός βαρούλκου με οριζόντιο άξονα, το «πηνίον», (όπου τυλιγόταν το σχοινί ανύψωσης του φορτίου) και περιστρεφόταν (γύρω από ειδικά έδρανα, τα «χελώνια» που προσαρμόζονταν πάνω στον ιστό) με τη βοήθεια σταθερών ακτινωτών μοχλοβραχιόνων.
Το οπίσθιο βαρούλκο ήταν επίσης απαραίτητο για την ανέγερση και καταβίβαση του ίδιου του ιστού κατά την έναρξη και το πέρας του έργου. Η τριβή μεταξύ των άκρων των αξόνων των βαρούλκων και των σημείων έδρασής τους εξασφάλιζε την εύκολη σταθεροποίησή τους.
Ο γερανός ήταν τοποθετημένος πάνω σε κατρακύλια για την παράπλευρη μετακίνησή του.

Τετράκωλος ανυψωτική μηχανή (ικρίωμα)

Αποτελούνταν από τέσσερεις κατακόρυφες δοκούς που συνδέονταν με οριζόντιες (εγκάρσια ή χιαστί τοποθετημένες δοκούς και λοξές αντηρίδες). Το φορτίο αναρτόταν μέσω πολύσπαστου από το μέσον της μηχανής. Με συνδυασμό πολλών τετρακώλων μηχανών δημιουργούνταν τα «ικριώματα» που έφεραν στην κορυφή τους (πάνω σε κατρακύλια) χειροκίνητα βαρούλκα ανύψωσης φορτίων.

Ανυψωτική μηχανή αμφίπλευρης ανύψωσης

Αποτελούνταν από μια κυλιόμενη (πάνω σε κατρακύλια) πλατφόρμα και ένα αρθρωτό κατακόρυφο πλαίσιο τύπου «Π» που έφερε στην κορυφή του πολύσπαστο και στη βάση του ακτινωτό βαρούλκο για την ανύψωση του φορτίου. Εκατέρωθεν της πλατφόρμας ήταν προσαρμοσμένα βαρούλκα για τον έλεγχο της κλίσης του πλαισίου. Ήταν ιδιαίτερα κατάλληλη για την φορτοεκφόρτωση πλοίων αλλά και για την κατασκευή μόλων όπως μαρτυρείται από την ανασκαφική έρευνα της ομάδας του Jean-Yves Empereour στο λιμάνι Αμαθούντος της Κύπρου. Ο λίθος προσδενόταν (από τις πλευρικές υποδοχές του σχήματος «U») στο οπίσθιο τμήμα της πλατφόρμας, κατόπιν ανυψωνόταν με τη βοήθεια του κεντρικού βαρούλκου και στη συνέχεια μεταφερόταν στο προβολικό εμπρόσθιο τμήμα της πλατφόρμας με τη συνδυασμένη έλξη και χαλάρωση του εμπρόσθιου και οπίσθιου βαρούλκου αντίστοιχα. Κατόπιν ο λίθος καταβιβαζόταν με τη βοήθεια του κεντρικού βαρούλκου (και αφού περιστρεφόταν) τοποθετούνταν στη θέση του εντός της θαλάσσης. Η πλατφόρμα προωθούνταν συνεχώς κατά μήκος του κτιζόμενου μόλου. (Με δύο όμοιους μηχανισμούς κτίζονταν οι δύο παράλληλες παρειές κάθε μόλου και το κενό γέμιζε με ακατέργαστους λίθους).

 

Μονόκωλος ανυψωτική μηχανή Ήρωνος

Αποτελούνταν από μία μόνο μεγάλη δοκό που έφερε στην κορυφή της και στη βάση της δύο «τροχίλους». Η κλίση της επιτυγχανόταν με τη βοήθεια τριών «επιτόνων» που τανύονταν ή χαλαρώνονταν με τη βοήθεια μικρών χειροκίνητων βαρούλκων.
Ένα χονδρό σχοινί ήταν τυλιγμένο σε ίσες αποστάσεις κατά μήκος της δοκού, που χρησίμευε για την ενίσχυσή της, αλλά και ως σκάλα για έκτακτες επιδιορθώσεις.
Η δοκός τοποθετούνταν συνήθως πάνω σε μια βάση με κατρακύλια για την οριζόντια μετακίνησή της με ένα βαθούλωμα στο κέντρο που εξασφάλιζε την άρθρωσή της. Η ελκτική δύναμη του σχοινιού ανύψωσης του φορτίου προερχόταν από ζώα ή ένα ισχυρό χειροκίνητο βαρούλκο εδάφους. Χρησιμοποιούνταν για την ταχεία εκτέλεση μικρού έργου.

Τρίκωλος ανυψωτική μηχανή

Αποτελούνταν από τρεις κεκλιμένες δοκούς που σχημάτιζαν ένα τρίποδο. Το φορτίο αναρτιόταν μέσω πολύσπαστων από την κορυφή της μηχανής και ανυψωνόταν με τη βοήθεια ενός οριζόντιου περιστρεφόμενου άξονα («πηνίου»). Ο άξονας στηριζόταν στα έδρανα («χελώνια») των δύο εμπρόσθιων δοκών και περιστρεφόταν με τη βοήθεια χειρομοχλών.
Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/


 

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Εικόνες ντροπής στα νοσοκομεία Μπράβο Αδωνι!

το Διυλιστήριο λέει: ο ''πιτσιρίκος'' σήμερα έγραψε: ''Στη χώρα που είναι υπουργός Υγείας ο Άδωνις Γεωργιάδης και δεν έχουν ξεσηκωθεί και οι πέτρες, δεν δικαιούσαι να πιστεύεις ότι αξίζεις κάτι καλύτερο.''  Και: ''Προσπάθησε να σκεφτείς μια πολιτισμένη χώρα του κόσμου που θα είχε για υπουργό Υγείας τον Άδωνι Γεωργιάδη.''..

Ασθενείς, γιατροί, νοσηλευτές και σεκιούριτι καθημερινά μαλλιά κουβάρια - Ατελείωτες ουρές και ράντζα προκαλούν ένταση, εκνευρισμό και συνθέτουν το παζλ των συνεπειών της κρίσης στην δημόσια Υγεία.

Τρία διαφορετικά νοσηλευτικά ιδρύματα, τρεις όμοιες συλλογές εικόνων, με πρωταγωνιστές τους ανθρώπους της διπλανής μας πόρτας, δηλαδή όλους εμάς, οι οποίοι για οτιδήποτε συμβεί στην υγεία μας σπεύδουμε στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Νοσηλευτές και γιατροί, φυλάττουν Θερμοπύλες και όμως... είναι αναγκασμένοι και μάλιστα σε ημερήσια διάταξη να παριστάνουν τον κυματοθραύστη της ανθρώπινης αγανάκτησης.

Η έλλειψη προσωπικού, που αντιμετωπίζεται με εξαντλητικές βάρδιες, σε συνδυασμό με την έλλειψη υλικών πρώτης ανάγκης ακόμα και φαρμάκων, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, το οποίο οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ανθρωπιστική κρίση.

Τα ράντζα αντί να εξαφανίζονται, αυξάνονται και ας ήταν μέχρι πρότινος συνώνυμα καταβαράθρωσης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (φανταστείτε απλά και ελάτε στην θέση ενός ασθενή που είναι αναγκασμένος να βρίσκεται σε κοινή θέα ακόμα και στις πλέον προσωπικές και δύσκολες στιγμές του).

Μαζί με τα ράντζα αυξάνονται και οι ούρες των ασθενών στα επείγοντα και κατ' επέκταση ο πόνος και εν τέλει ο εκνευρισμός.

Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας αυξάνονται τα πάντα, πλην του νοσηλευτικού προσωπικού, των γιατρών, των υλικών, των φαρμάκων και της ποιότητας εν τέλει των υπηρεσιών. Και ας πληρώνουμε σήμερα περισσότερα από ποτέ στο υπουργείο Οικονομικών.

Αποτέλεσμα; Ασθενείς, γιατροί, νοσηλευτές και σεκιούριτι καθημερινά μαλλιά κουβάρια.

Το newsbomb.gr επισκέφτηκε τρία από τα μεγαλύτερα νοσηλευτικά ιδρύματα της πρωτεύουσας, δίχως να έχει σημασία ποιά. Το ίδιο εξάλλου συμβαίνει σε ολόκληρη την επικράτεια. Από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από την Κέρκυρα μέχρι την πρόσφατα δοκιμαζόμενη Ρόδο.





Οι τριτοκοσμικές εικόνες ντροπής στα νοσοκομεία μας στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα στα πέρατα της οικουμένης για το επίπεδο της χώρας που γέννησε την ιατρική και τον πολιτισμό.

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Μια της διαπραγμάτευσης, δύο της διαπραγμάτευσης, τρεις και εκλογές…

το Διυλιστήριο λέει: ..τρείς, και το ελικόπτεροοοο..

“ Ο πρωθυπουργός, έγνεψε καταφατικά στην Γερμανίδα καγκελάριο, λέγοντας ότι θα συνεχίσει να υλοποιεί τις «δεσμεύσεις» του, θα εφαρμόσει απαρέγκλιτα χωρίς πολλές αντιρρήσεις το μνημονιακό πρόγραμμα, των απολύσεων, των πλειστηριασμών και των δυσβάσταχτων φόρων
στα ακίνητα, λίγο πριν αναλάβει την ελληνική προεδρία ”

Του Κώστα Καπνίση
Ήταν η κρίση στα Ίμια το 1996 και ο τότε πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης, ο οποίος μέσα από το εθνικό Κοινοβούλιο επέλεξε να «ευχαριστήσει» τους Αμερικανούς για την συνεισφορά τους στον τερματισμό της κρίσης, η οποία λίγο έλειψε να οδηγήσει σε πολεμική σύρραξη την Ελλάδα και την Τουρκία. Αρκετά χρόνια μετά, ο σημερινός πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, επέλεξε στην τελευταία του συνάντηση να «ευχαριστήσει» την Γερμανίδα καγκελάριο, Άνγκελα Μέρκελ, η οποία και δεν έχει ακόμη σχηματίσει κυβέρνηση, δύο μήνες (!) μετά τις εθνικές εκλογές, για την συνεισφορά της στην μνημονιακή - ανθρωπιστική καταστροφή, την οποία γνωρίζει η Ελλάδα, τηρώντας κατά τα άλλα τις «δεσμεύσεις» της.

Το περίσσιο θράσος του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος τόλμησε μάλιστα να ομολογήσει στην Άνγκελα Μέρκελ, ότι δεν πρέπει να ανησυχεί για την κυβερνητική πλειοψηφία, καθώς υπάρχουν οι δυνάμεις, οι οποίες εξασφαλίζουν την κυβερνητική «σταθερότητα» στην Ελλάδα, θα πρέπει να εκληφθεί ως «κούρνιασμα» μπροστά στην Γερμανίδα καγκελάριο και παράλληλα ως απόλυτα αναντίστοιχη κίνηση στο εσωτερικό της χώρας, όπου ο πρωθυπουργός είναι «εξαφανισμένος». Βέβαια, από μια άποψη, είναι καλύτερο που είναι χαμένος από το προσκήνιο της πολιτικής ζωής γιατί κάθε φορά που εμφανίζεται, φροντίζει να θυμίζει με ένα «κουτσαβάκικο» ύφος, μια εικόνα άλλων εποχών, τις οποίες η χώρα προτιμά να μην θυμάται, καθώς η Ελλάδα από τον Β’ ΠΠ και μετά προσπάθησε με πολύ κόπο να επουλώσει τις πληγές της από τα όσα επακολούθησαν στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου μέχρι την Μεταπολίτευση.

Ο Αντώνης Σαμαράς, ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος πριν τις διπλές εκλογές του 2012, έλεγε ότι προτεραιότητά του ήταν να σταματήσει το καταστροφικό μνημόνιο και να διαπραγματευτεί με τους εταίρους και δανειστές της χώρας, πήγε λίγους μήνες μετά στην Άνγκελα Μέρκελ για να της πει, όταν εκείνη τον κοίταζε με αυστηρό και απαξιωτικό ύφος, το περίφημο «Ουδείς αναμάρτητος», καταπίνοντας ουσιαστικά την γλώσσα του και ξεχνώντας μέσα σε λίγα λεπτά την προεκλογική του υπόσχεση στον ελληνικό λαό, αλλά και σε όσους τον πίστεψαν και τον ψήφισαν. Ενάμιση χρόνο μετά, με τις Κ.Ο. ΝΔ - ΠΑΣΟΚ να έχουν απομείνει με λιγότερους βουλευτές, ο Αντώνης Σαμαράς μαζί με τα συστημικά ΜΜΕ, αποφάσισαν να πουν στον ελληνικό λαό ότι «Δεν πάει άλλο, θα πάμε να διαπραγματευτούμε», καλλιεργώντας πάλι κούφιες ελπίδες για όσους ελάχιστους έχουν απομείνει να εθελοτυφλούν και να πιστεύουν ακόμα ότι η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου έχει κάτι ουσιαστικό μα προσφέρει στον τόπο.

Για άλλη μια φορά, ο πρωθυπουργός, διέψευσε και τους πιο φανατικούς οπαδούς του (γιατί περί οπαδών πρόκειται), παριστάνοντας τον «αντιστασιακό» στην τρόικα, δίνοντας μάλιστα εντολή στον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα να καταθέσει ένα προϋπολογισμό του «ποδαριού» στη Βουλή, την ίδια ημέρα που θα βρισκόταν στο Βερολίνο, πιστεύοντας ότι έτσι θα εκφοβίσει την τρόικα ή την Άνγκελα Μέρκελ. Εις μάτην. Η Άνγκελα Μέρκελ, όχι μόνο δεν «ταράχθηκε», αλλά αντιθέτως, παρέπεμψε για άλλη μια φορά τον Έλληνα πρωθυπουργό στην τρόικα, σε ένα καθαρά εξωθεσμικό όργανο, όπως άλλωστε έχει ομολογήσει και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ο πρωθυπουργός, έγνεψε καταφατικά στην Γερμανίδα καγκελάριο, λέγοντας ότι θα συνεχίσει να υλοποιεί τις «δεσμεύσεις» του, θα εφαρμόσει απαρέγκλιτα χωρίς πολλές αντιρρήσεις το μνημονιακό πρόγραμμα, των απολύσεων, των πλειστηριασμών και των δυσβάσταχτων φόρων στα ακίνητα, λίγο πριν αναλάβει την ελληνική προεδρία και «καλμάροντας» με αυτόν τον τρόπο τον Ολλανδό εκτροφέα χοίρων – πρόεδρο του Eurogroup, ο οποίος «έχει αρχίσει να χάνει την υπομονή του». Ο Αντώνης Σαμαράς, στηριζόμενος σε ένα διαλυμένο, απαξιωμένο και ευρισκόμενο σε αποσύνθεση «ΠΑΣΟΚ», επέλεξε για άλλη μια φορά το ίδιο στρατόπεδο. Αυτό της σύγκρουσης με την ελληνική κοινωνία, αντί για την έντιμη διαπραγμάτευση με τους εταίρους και δανειστές. Ο ίδιος αυτός άνθρωπος, πρόκειται να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την 1η Ιανουαρίου, αφού πρώτα έχει συμφωνήσει σε όλα με την τρόικα μέχρι το επόμενο Eurogroup, το οποίο θα λάβει χώρα τον Δεκέμβριο.

Ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος έλεγε την άνοιξη του 2013 ότι τον Σεπτέμβριο η ελληνική οικονομία θα «απογειωνόταν», προσδοκώντας ίσως ότι μετά τις γερμανικές εκλογές, η Άνγκελα Μέρκελ, θα του πετούσε ένα «ξεροκόμματο» για να έχει να πορεύεται με «κορώνες» για εσωτερική κατανάλωση στην χώρα. Δεν τα κατάφερε τότε. Το αντίθετο μάλιστα. Τα πράγματα για την χώρα χειροτέρεψαν έτι περαιτέρω. Τώρα ο Αντώνης Σαμαράς, ζητά κι άλλο χρόνο μέχρι τον Απρίλιο, για να επιβεβαιωθεί το πρωτογενές πλεόνασμα από την ΕΛΣΤΑΤ και την Eurostat, μην έχοντας όμως κάτι άλλο στα χέρια του πέρα από την ανθρωπιστική καταστροφή, τις χιλιάδες απολύσεις, τους αμέτρητους πλειστηριασμούς, αν αρθεί η προστασία της πρώτης κατοικίας. Πιστεύει ότι με το πρωτογενές πλεόνασμα, μπορεί να «κατεβεί» στον ελληνικό λαό και να ζητήσει την ψήφο του στις ελληνικές περιφερειακές εκλογές, αλλά και στις ευρωεκλογές. Κι αν ακόμη φτάσει μέχρι τότε, τι αλήθεια θα έχει πετύχει ο πρωθυπουργός; Μα την συντριβή της παράταξής του, ότι έχει απομείνει από αυτήν, αλλά και το πλήρες αδιέξοδο για την χώρα.

Το ακόμα χειρότερο σενάριο είναι να θέλει ο πρωθυπουργός αυτόν τον πολιτικό χρόνο μέχρι τον Απρίλιο, προκειμένου να καταφέρει με κάποιον, ίσως «μαγικό» τρόπο, να περάσει από τις κοινοβουλευτικές του ομάδες το νέο Μεσοπρόθεσμο για το 2014 – 2017, δηλαδή το νέο Μνημόνιο, σε μια προσπάθεια να παγιδεύσει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το οποίο αναμένεται να κερδίσει δια «περιπάτου» τις περιφερειακές, αλλά και τις ευρωπαϊκές εκλογές. Εκτός αν ο πρωθυπουργός, έχοντας το θεσμικό δικαίωμα του αιφνιδιασμού, και αφού έχει περάσει το νέο Μνημόνιο, αποφασίσει να «στριμώξει» τις εθνικές εκλογές ανάμεσα σε περιφερειακές και τις Ευρωεκλογές. Όλα πιθανά είναι, πριν τον ρίξουν οι βουλευτές του…

periodista

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Τώρα-Στουρνάρας: Ψέλισε το επόμενο δίλλημα: " Ή Κατασχέσεις ή νέο Μνημόνιο "

το Διυλιστήριο λέει: θάρθει κι η ώρα που θα σας ''ψελίσει'' κι ο λαός στ' αυτί..

Τραγική και η αποψινή 'Ανατροπή" του Ντερμπετέρη, όπου το μεγάλο "παπαγαλάκι" Τρόικας, κυβέρνησης και ΠΑΣΟΚ, έχει προσκεκλημένο τον Γιάννη Στουρνάρα....


Πριν λίγο σε ένα σημείο ο Πρετεντέρης, δίνει πάσα σε Στουρνάρα, για να επιβεβαιώσει πόσο καλά πάνε τα πράγματα....Τώρα δεν πιστεύω να περιμένατε να τον στριμώξει κιόλας. Έτσι ο Πρετεντέρης, "ενημερώνει" τον Στουρνάρα ότι του είπαν του Σαμαρά, ότι το πλεόνασμα είναι δεδομένο, ότι το χρηματοδοτικό κενό θα καλυφθεί χωρίς μέτρα, και κυρίως χωρίς νέα δάνεια, χωρίς δηλαδή νέο Μνημόνιο.


Το πρώτο, που έκανε εντύπωση,είναι ότι ο Στουρνάρας, δεν τόλμησε να τα επιβεβαιώσει κατηγορηματικά, αφού επαναλάμβανε ότι "¨Όπως άκουσε, ότι ο είπε ο Πρωθυπουργός", "Όπως άκουσε, ότι είπε η Μέρκελ", κτλ......Αποστάσεις, από μπουρδολογία πήρε, με λίγα λόγια!


Το σημαντικότερο, είναι στο ερώτημα, για το αν χρειαστεί νέο μνημόνιο, είπε, ότι για να μην πάρουμε νέο δάνειο, μπορεί να βρούμε χρήματα από το υπόλοιπο του Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, υπό την προϋπόθεση, να μην χρειαστούν αυτό το υπόλοιπο οι τράπεζες.....


"Και για να μην το χρειαστούν λέει, το συνδέουμε με το θέμα με τους πλειστηριασμούς, που κουβεντιάζεται αυτές τις μέρες!"


Δεν επεκτάθηκε, αλλά ο Στουρνάρας μας ξεφούρνισε το Μέγα Επιχείρημα της κυβέρνησης για να στηρίξει τις απελευθερώσεις των πλειστηριασμών, υποθέτουμε. Να πάρουν οι τράπεζες λεφτά από τους πλειστηριασμούς, και έτσι να περισσέψουν δανεικά, για το 2014!!



Πηγή: http://anemosantistasis.blogspot.com/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Πράξτε κάτι! Τώρα!

Η παραίνεση απευθύνεται προς τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης.

Η κατάσταση έχει πιά ξεφύγει από τα όρια, και εικόνες σαν κι αυτή της φωτογραφίας, ενδεχομένως με άλλα ρούχα και έγχρωμες, θα ξαναδούμε πολύ σύντομα..

Φτάνει πιά με τις διαμαρτυρίες μέσα στην Βουλή, και με τις ασκήσεις ''επί χάρτου''!
Φτάνει με τους σχεδιασμούς τακτικής, με τις εξεταστικές επιτροπές, με τις επερωτήσεις και τις προτάσεις μομφής!
Φτάνει με τις μονοήμερες απεργίες και τις ''κουτσές'' πορείες των συνδικάτων των εργατοπατέρων!

Σε ένα κράτος που έχει αλωθεί η Δικαιοσύνη και έχει αδρανοποιηθεί η νομοθετική εξουσία,όλα αυτά είναι αδύνατον να λειτουργήσουν. Είναι ατελέσφορα!

Ζητούν απ' τον λαό να πειθαρχήσει σε νόμους που παραγγέλνονται εκτός συνόρων, ΣΕ ΝΟΜΟΥΣ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥΣ!
Απειλούν τους πολίτες με ποινές φυλάκισης, δήμευσης, διαπόμπευσης!

Πρέπει να βγείτε μπροστά αρχηγοί της αντιμνημονιακής αντιπολίτευσης και να κηρύξετε ΑΝΕΝΔΟΤΟ ΑΓΩΝΑ εναντίον αυτής της προδοσίας που συντελείται ανοικτά πλέον και θρασύτατα κατά της χώρας και του ελληνικού λαού!

Να πάρετε το ρίσκο και τον λαό στην πλάτη σας!
Το σύστημα θα σας κατηγορήσει για λαϊκισμό και ενδεχομένως για τυχοδιωκτισμό..
Θα ξαμολύσουν τα σκυλιά της ''ενημέρωσης'', όλη την λάσπη και την καταστροφολογία που θα μπορέσουν να εφεύρουν, όλη την σαπίλα του καθεστώτος..

Αν δεν λυγίσετε και δεν κάνετε πίσω, θα δώσετε θάρρος και στον τρομοκρατημένο λαό. Κι ο τροχός θ' αρχίσει να γυρίζει!

Συμπαραταχθείτε, αφήστε διαφορές και αγκυλώσεις και κηρύξτε ΑΝΕΝΔΟΤΟ!

Αδιαφορήστε για την προβοκάτσια των ΜΜΕ και τις εσωκομματικές σας αντιρρήσεις και συμπτύξτε μέτωπο εναντίον της κυβέρνησης και των μνημονίων!
Αντιρρήσεις ''εκ του πονηρού'' θα φέρουν μόνον όσοι βολεύονται, όσοι ωφελούνται απ' τα μνημόνια! Οι δωσίλογοι, οι μαυραγορίτες, οι κάθε είδους ''εθνικοί'' εργολάβοι και προμηθευτές, οι πολιτικάντηδες, τα κάθε λογής καθάρματα..

ΜΑΖΙ!
Ο λαός θα καταλάβει. Και θα συμφωνήσει!
Και θα συμπαραταχθεί μαζί σας στην ΑΝΕΝΔΟΤΗ πορεία απελευθέρωσης της χώρας, που ΜΑΖΙ θα του υποδείξετε!

Πράξτε κάτι! Ριζοσπαστικό και αποτελεσματικό! Τώρα!

Υπάρχουν τρόποι αντίδρασης και ΑΝΕΝΔΟΤΟΥ αγώνα.
Βρείτε τους, και βρείτε τα μεταξύ σας..

Εμείς εδώ κάτω, ο αντιμνημονιακός λαός, τα 'χουμε βρεί..



Αναρτήθηκε από Κώστας Μαντατοφόρος

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Σαμαράς : ''ΟΧΙ ΑΛΛΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ .....''' VIDEO

Επιτέλους ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κτύπησε το χέρι στην Μέρκελ και είπε : '' ΟΧΙ ΑΛΛΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ, ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ, ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ''. Συνέχισε λέγοντας ότι '' Οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται, και είναι λίγο αστείο, όταν αυξάνεις τους φόρους αντί το κράτος να έχει μεγαλύτερα έσοδα, έχει λιγότερα έσοδα''. Αυτό εξάλλου ακούγεται και στο video που ακολουθεί.


Δυστυχώς αυτά έλεγε ο κύριος Σαμαράς στις 24 Μαίου 2012. Φυσικά και δεν τα πίστευε και φυσικά ούτε καν τα ανέφερε στην κυρία Μέρκελ. Αντ' αυτού απο τότε έχουν μπει δεκάδες φόροι, έχουν μειωθεί οι μισθοί - συντάξεις, έχει αυξηθεί η ανεργία. Κάπως έτσι υπέκλεψε την ψήφο σας. Και αναρωτιέμαι, αν κάποιος σας έλεγε επανειλημμένως ψέμματα εσείς θα συνεχίζατε να τον ..... πιστεύετε ;;;;  

http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Συνελήφθη ο Πέτρος Κωστόπουλος για οφειλές στο Δημόσιο

Στη σύλληψη του επιχειρηματία και πρώην εκδότη της εταιρείας «Imako Εκδοτική Α.Ε.» Πέτρου Κωστόπουλου προχώρησαν σήμερα το πρωί οι Αρχές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην εκδότης παρουσιάστηκε αυτοβούλως στη ΓΑΔΑ λίγο μετά τις 10.00 το πρωί και συνελήφθη.

Μέχρι το μεσημέρι αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον του εισαγγελέα.

Ο Πέτρος Κωστόπουλος, ο οποίος παρουσιάζει την πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή στο Mega, υπήρξε για χρόνια εκδότης με αξιοσημείωτη δραστηριότητα στον τομέα του περιοδικού Τύπου και του ραδιοφώνου.

Ο Πέτρος Κωστόπουλος και η «Imako Εκδοτική Α.Ε.»

Ο Πέτρος Κωστόπουλος το 1995 ίδρυσε την Imako Εκδοτική Α.Ε., λανσάροντας τα περιοδικά Nitro και DownTown και το ραδιοφωνικό σταθμό Nitro Radio. Σήμερα η εταιρεία εκδίδει τα περιοδικά Esquire, InStyle, OK!, People, Nitro και DownTown. Στην εκδοτική εταιρία ανήκουν επιπλέον τρείς ραδιοφωνικοί σταθμοί (Nitro Radio, Sfera 102.2 και Derti 98.6).

Από το 2011, η Ιmako αδυνατούσε να εξυπηρετήσει κανονικά την μισθοδοσία των υπαλλήλων της, εργαζόμενοι της οποίας έμειναν για αρκετούς μήνες απλήρωτοι. Τον Φεβρουάριο του 2012 η εταιρία Α&G PAPER, ζήτησε, για πρώτη φορά, από το δικαστήριο την συντηρητική κατάσχεση κάθε κινητής και ακίνητης περιουσίας της λόγω μεγάλων ληξιπρόθεσμων οφειλών προς την εν λόγω επιχείρηση της τάξεως των 1.700.000 ευρώ. Στις 21 Φεβρουαρίου του 2012 έγινε κατάσχεση στα γραφεία της ΙΜΑΚΟ. Ο Κωστόπουλος με κείμενό του έδωσε την δική του οπτική για τα γεγονότα, και δεσμεύτηκε να επιστρέψει.
Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/

 

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

VIDEO - Τα ανυψωτικά μηχανήματα των αρχαίων Ελλήνων. (Α' Μέρος). Πως κατάφερναν οι αρχαίοι Έλληνες να μετακινούν τους τράστιους λίθους ;;;;

το Διυλιστήριο λέει: Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πως οι αρχαίοι Έλληνες μετέφεραν σε λόφους και βουνά τις τεράστιες ''πέτρες'', όπως της Ακρόπολη στην Αθήνα ή την Πορτάρα στην Νάξο ;;; Σήμερα θα προσπαθήσουμε να σας αναλύσουμε τις τεχνικές αυτές. 

Η μετακίνηση μεγάλων βαρών (λίθων) εμφανίζεται ήδη από την 5η χιλιετία π.Χ. στις εντυπωσιακές μεγαλιθικές κατασκευές της δυτικής Ευρώπης και αργότερα παίρνει επικές διαστάσεις με τα κολοσσιαία οικοδομικά προγράμματα των πρώτων σπουδαίων πολιτισμών (Αιγυπτίων, κ.ά.). Όμως πρόκειται για οριζόντια μετακίνηση ή έλξη επί ειδικά διαμορφωμένου κεκλιμένου επιπέδου με τη χρήση μοχλών, ελκήθρων και σχοινιών και απαιτούσε τη συγχρονισμένη εργασία πλήθους ανθρώπινου δυναμικού. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι επιβλητικές κατασκευές των Μυκηναίων με τα γιγάντια ανώφλια πυλών τειχών και θολωτών τάφων.

Η μεγάλη επανάσταση και στον τομέα αυτό συντελέστηκε από τους Έλληνες ( από τον 6ο αώνα π.Χ.) με την εφεύρεση της τροχαλίας και τη χρήση της σε ποικίλα πολύσπαστα (όπως δίσπαστα, τρίσπαστα, κ.ο.κ. για το διπλασιασμό, τριπλασιασμό, κ.ο.κ. της ασκούμενης δύναμης) σε συνδυασμό με την επινόηση και εφαρμογή διαφόρων τύπων βαρούλκου για τον πολλαπλασιασμό της ασκούμενης δύναμης ανάλογα με το λόγο του μήκους των κινητήριων μοχλοβραχιόνων προς την ακτίνα των κυλίνδρων περιέλιξης των ελκτικών σχοινιών. Η εφεύρεση και ανάπτυξη πολλαπλών ανυψωτικών μηχανημάτων όπως η μονόκωλος ανυψωτική μηχανή (σημερινός μονήρης γερανοβραχίων), η δίκωλος ανυψωτική μηχανή (σημερινή γερανογέφυρα), η συνεργασία τετράκωλων ανυψωτικών μηχανών (σημερινά ικριώματα), κ.ά. σε συνδυασμό με τη χρήση ευφυών συστημάτων πρόσδεσης των λίθων, εντυπωσιακών συστημάτων πέδησης και αναστολής, λιπαντικών αλλά και ειδικών ολισθητήρων, κυλίστρων και κατάλληλων τροχοφόρων οδήγησε στο ελληνικό αρχιτεκτονικό θαύμα.

Η σημερινή ανυψωτική τεχνολογία είναι άμεση εξέλιξη της εντυπωσιακής ανυψωτικής τεχνολογίας των αρχαίων Ελλήνων που διαπραγματεύτηκαν θεωρητικά σπουδαίοι Έλληνες μηχανικοί όπως ο Αρχιμήδης, ο Ήρων, κ.ά.

Πολύσπαστα
Αποτελούνταν από συνδυασμό μιας σταθερής και μιας ελεύθερης «τροχαλίας» σε ένα αλληλοεξαρτώμενο σύστημα μέσω του σχοινιού ανύψωσης. Στην ξύλινη ή μεταλλική «θήκη» κάθε «τροχαλίας» προσαρμόζονταν ένας ή περισσότεροι άξονες και γύρω από τον καθένα τους περιστρέφονταν ένας ή περισσότεροι «τροχίλοι». Τρίσπαστο ονομαζόταν το σύστημα με τρεις τροχίσκους (δύο στην πάνω «τροχαλία» και έναν στην κάτω). Τετράσπαστο ονομαζόταν το σύστημα με τέσσερεις τροχίσκους (από δύο στην κάθε «τροχαλία»), κ.ο.κ.

Σύνδεσμοι, γόμφοι και εμπόλια
Για την ασφαλή οριζόντια συναρμογή των γειτονικών λίθων χρησιμοποιούνταν ορειχάλκινοι ή σιδερένιοι «σύνδεσμοι» συνήθως σχήματος I που τοποθετούνταν σε αντίστοιχες λαξευμένες υποδοχές των λίθων και σταθεροποιούνταν και προστατεύονταν με τη χύτευση μολύβδου. Για τη σταθερή κατακόρυφη συναρμογή τους χρησιμοποιούνταν οι «γόμφοι» δηλ. ορειχάλκινα ή σιδερένια ελάσματα που τοποθετούνταν με παρόμοιο τρόπο. Για την ασφαλή σύνδεση των σπονδύλων των κιόνων χρησιμοποιούνταν τα «εμπόλια» δηλ. ξύλινα στοιχεία τετραγωνικής διατομής που τοποθετούνταν σε αντίστοιχες τετραγωνικές εγκοπές στο κέντρο των σπονδύλων. Τα «εμπόλια» έφεραν οπές στο κέντρο τους και συνδέονταν μεταξύ τους με τον «πόλο» έναν κατακόρυφο ξύλινο συνήθως αξονίσκο που επέτρεπε την ελεύθερη περιστροφή των σπονδύλων.

Βαρούλκα
Αποτελούνταν κατά βάση από ένα μεγάλο άξονα όπου τυλιγόταν το σχοινί έλξης του φορτίου και είτε σταθερά προσαρμοσμένους στον άξονα ακτινωτούς τροχούς, είτε κινητούς μοχλοβραχίονες σε ειδικές υποδοχές του, για να εφαρμόζεται η απαιτούμενη ελκτική δύναμη από τους χειριστές. Πολλές φορές έφεραν τροχαλίες και σπανιότερα οδοντωτούς τροχούς ή και ατέρμονα κοχλία για επιπλέον αύξηση της παραγωγικότητάς τους.
Τα βαρούλκα εδάφους για την έλξη του σχοινιού ανύψωσης και την τάνυση των «επιτόνων» προσδένονταν σε έναν ισχυρά πακτωμένο κατακόρυφο πάσσαλο ενώ τα βαρούλκα των ικριωμάτων τοποθετούνταν με κατρακύλια πάνω σε οριζοντιωμένες δοκούς για την ευχερή οριζόντια μετατόπισή τους.

Τρόποι ανάρτησης των λίθων
Για την ανύψωσή τους οι λίθοι περιβάλλονταν συνήθως με χοντρά σχοινιά (με τη χρήση ξύλων για την προστασία των ακμών τους) που προσδένονταν στην αρπάγη του γερανού. Λόγω όμως της δυσχερούς απομάκρυνσης των σχοινιών σε αρκετές περιπτώσεις (που θα πλακώνονταν από τον υπερκείμενο λίθο μετά την τοποθέτησή του επινοήθηκαν διάφορα άλλα ευφυή συστήματα πρόσδεσης των λίθων όπως:

Α) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων μέσω οπών σχήματος U που λαξεύονταν στην επάνω επιφάνεια και εσωτερικά του λίθου (π.χ. Ολυμπία, Δελφοί, Αφαία, κ.α.).

Β) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων μέσω λαξευμένων προεξοχών («αγκώνες») στις επιμήκεις πλαϊνές επιφάνειες των λίθων που αργότερα συνήθως αφαιρούνταν (π.χ. Παρθενών, Προπύλαια, κ.α.).

Γ) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων μέσω λαξευμένων εγκάρσιων αυλάκων στο κάτω μέρος και στα πλάγια (μερικές φορές) του λίθου (π.χ. Σελινούς, κ.α.).

Δ) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων μέσω λαξευμένων αυλάκων σχήματος U στις εγκάρσιες πλαϊνές επιφάνειες του λίθου (π.χ. Ακράγας, Αφαία, κ.α.).

Ε) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων με τη βοήθεια ζεύγους λαβών («άγκυρες» και «αρπάγες») αγκιστρωμένων σε τόρμους, εντορμίες και κατάλληλα λαξευμένες οπές του λίθου (π.χ. Ακρόπολη, Ολυμπία, Δελφοί, Επίδαυρος, κ.α.).

ΣΤ) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων με τη βοήθεια του «καρκίνου», μιας ψαλιδόσχημης αρθρωτής λαβίδας που τα κάτω άκρα της αγκιστρώνονταν σε κατάλληλες υποδοχές στο επάνω μέρος ή στα πλάγια του λίθου και περισφίγγονταν αυτόματα με την ανύψωσή του (π.χ. Σούνιο, κ.α.).

Ζ) Σύστημα πρόσδεσης των λίθων με τη βοήθεια του «λύκου», ενός συστήματος δύο μεταλλικών ή (σπανιότερα) ξύλινων στελεχών (το ένα ορθογωνικής και το άλλο τραπεζοειδούς διατομής με τη μία μόνο πλευρά κεκλιμένη) που εφαρμόζονταν σε αντίστοιχα λαξευμένες τραπεζοειδείς υποδοχές του λίθου (λοξές στη μία πλευρά) ώστε να σφηνώσουν αυτόματα κατά την ανύψωση (π.χ. Θησείο, κ.α.). Η ανάρτηση γινόταν είτε από μία οπή, είτε από το διαμορφωμένο άγκιστρο του τραπεζοειδούς στελέχους. Κατά την υστεροελληνιστική εποχή χρησιμοποιήθηκε «λύκος» με τρία στελέχη, τα δύο εκ των οποίων τραπεζοειδούς διατομής με αντίθετες κλίσεις («καμπάνα»).


Ανυψωτική μηχανή μεσαίων φορτίων
Ο «ιστός» της αποτελούνταν από δύο γιγάντια ξύλα σε σχήμα Λ. Η άρθρωσή της εξασφαλιζόταν από δύο βαθουλώματα στο έδαφος. Η σταθεροποίησή της σε διάφορες κλίσεις επιτυγχανόταν από δύο «επίτονους» (σχοινιά) που τανύονταν με πολύσπαστα και χειροκίνητα βαρούλκα έλξης.

Το φορτίο ανυψωνόταν ή καταβιβαζόταν με τη βοήθεια «τρίσπαστου» και ενός οριζόντιου άξονα, του «πηνίου», (όπου τυλιγόταν το σχοινί ανύψωσης του φορτίου) και περιστρεφόταν με τη βοήθεια κινητών μοχλοβραχιόνων (γύρω από ειδικά έδρανα, τα « χελώνια» που προσαρμόζονταν πάνω στις δοκούς του ιστού). Για την μείωση των τριβών ο άξονας έφερε εκατέρωθεν μικρούς αξονίσκους που εδράζονταν στα «χελώνια».

 

Ανυψωτική μηχανή μεγάλων φορτίων

Χρησιμοποιούνταν για την ανύψωση μεγάλων φορτίων και ο «ιστός» της αποτελούνταν από δύο γιγάντια ξύλα σε σχήμα Λ. Η άρθρωσή της εξασφαλιζόταν από δύο βαθουλώματα στο έδαφος. Η σταθεροποίησή της σε διάφορες κλίσεις επιτυγχανόταν από δύο «επίτονους» (σχοινιά) που τανύονταν με πολύσπαστα και βαρούλκα.

Το φορτίο ανυψωνόταν με τη βοήθεια τρίσπαστου με διπλούς «τροχίλους» σε κάθε αξονίσκο. Αντί για «πηνίο» διέθετε έναν άξονα εκατέρωθεν του οποίου τυλίγονταν τα σχοινιά έλξης του φορτίου και στο μέσον του έφερε ένα μεγάλο τύμπανο («αμφήρην»), που περιστρεφόταν με τη βοήθεια ενός μεγάλου χειροκίνητου βαρούλκου.

Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Σε διαθεσιμότητα οι εργαζόμενοι σε ΤΡΑΙΝΟΣΕ και ROSCO. Συγχωνεύσεις κατασκευαστικές ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ , ΕΡΓΟΣΕ, ΟΣΚ κτλ

Τον κίνδυνο της διαθεσιμότητας και ενδεχόμενης απόλυσης αναμένεται να αντιμετωπίσουν περίπου 1.300 εργαζόμενοι σε ΤΡΑΙΝΟΣΕ και Rosco (Εταιρεία Συντήρησης του τροχαίου υλικού του ΟΣΕ). Σύμφωνα με τον υπουργό Υποδομών Μ. Χρυσοχοΐδη, οι εργαζόμενοι στις δύο εταιρείες εντάχθηκαν τελικά στο πρόγραμμα αξιολόγησης υπαλλήλων προκειμένου να καταρτιστούν οι λίστες στο πλαίσιο της κινητικότητας, παρά το γεγονός ότι έχουν υπαχθεί στο ΤΑΙΠΕΔ και βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, αναφερόμενος ειδικά στους εργαζόμενους της Rosco, τόνισε ότι αν δε θελήσουν να συνεχίσουν την εργασία τους στην αποκρατικοποιημένη εταιρεία, μπορούν να επιστρέψουν στον ΟΣΕ από τον οποίο ήταν «δανεικοί».

Ωστόσο, κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τους εργαζομένους, απαιτεί νομοθετική ρύθμιση δεδομένου ότι η μετακίνηση των εργαζομένων είχε γίνει ταυτόχρονα με τη μεταφορά δραστηριοτήτων από τον ΟΣΕ στα νέα εταιρικά σχήματα με τον νόμο περί απόσχισης κλάδου.

Παράλληλα, η επιστροφή εργαζομένων στον ΟΣΕ αποτελεί ρίσκο για τους εργαζόμενους καθώς οι υπάλληλοι θα βρεθούν χωρίς αντικείμενο, κάτι που θα τους οδηγήσει στην «έξοδο» από τον Οργανισμό.

Οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους τονίζουν ότι με τον τρόπο αυτό ανοίγει ο δρόμος για απολύσεις τόσο στην ΤΡΑΙΝΟΣΕ (η οποία απασχολεί 820 εργαζομένους) όσο και στη Rosco (που απασχολεί 545 εργαζομένους), παρά το γεγονός ότι η προηγούμενη ηγεσία του υπουργείου Υποδομών είχε δεσμευτεί για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας.

Κατασκευαστικές
Στη συγχώνευση όλων των κατασκευαστικών εταιρειών του υπουργείου Υποδομών προσανατολίζεται η διοίκηση του υπουργείου, με στόχο να γίνουν πιο οικονομικές αλλά και πιο αποδοτικές.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, αν και υποστήριξε ότι ακόμα δεν έχει λάβει τις σχετικές αποφάσεις, ωστόσο επισήμανε ότι υπάρχουν πολλές εταιρείες, όπως η ΕΡΓΟΣΕ, η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ, ο ΟΣΚ κ.λπ., που έχουν όλες κατασκευαστικό έργο και κατά συνέπεια θα μπορούσαν να συγχωνευτούν. Ωστόσο, τόνισε ότι ο εξορθολογισμός του προσωπικού θα γίνει «με ευαισθησία, αντικειμενικότητα και κοινωνικά κριτήρια».

Αστικές συγκοινωνίες
Καμία αύξηση στα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών δεν πρόκειται να γίνει μέσα στο 2014.

Τη σχετική δήλωσε έκανε ο κ. Χρυσοχοΐδης, τονίζοντας ότι η σχετική απόφαση ελήφθη με τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας μετά από διαπραγματεύσεις.

Ο υπουργός Υποδομών προέβλεψε ότι την επόμενη χρονιά και η ΟΣΥ (Οδικές Συγκοινωνίες) θα εμφανίσει πλεόνασμα παρά το γεγονός ότι θα υπάρξει μείωση της επιδότησης από τα 135 εκατ. ευρώ στα 100 εκατ. ευρώ.

Αναφερόμενος στους εργαζόμενους των αστικών συγκοινωνιών, τόνισε ότι θα αξιολογηθούν, ωστόσο δεν θα είναι στην πρόθεσή του να προχωρήσει σε μείωση προσωπικού. «Δεν έχω πρόθεση να ακουμπήσω φορείς όπως οι αστικές συγκοινωνίες», είπε χαρακτηριστικά, ενώ δεν δίστασε να πει ότι κανένας άλλος δεν πρόκειται να υποδείξει τον αριθμό που θα αποχωρήσει από το υπουργείο.

«Θα φύγουν όσοι έχουν χαμηλά προσόντα είτε πλεονάζουν», είπε χαρακτηριστικά και σημείωσε ότι υπεύθυνος για το υπουργείο είναι ο ίδιος ο υπουργός και κανένας άλλος. «Δεν έχω αναλάβει να διώξω κόσμο με ποσοστά», κατέληξε.
Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/
 

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

ΣΟΚ: Στον αέρα η πρόκριση της Εθνικής Ελλάδας στο Μουντιάλ του Ρίο!

Μπορεί οι διεθνείς του Φερνάντο Σάντος με μπροστάρη τον Κώστα Μήτρογλου να πήραν πανηγυρικά την πρόκριση επί των Ρουμάνων για το Μουντιάλ στη Βραζιλία, δεν είναι, όμως, διόλου σίγουρο ότι θα κάνουν τελικά το ταξίδι στο Ρίο...


Λίγο μετά τη λήξη του αγώνα στο Βουκουρέστι, υψηλόβαθμο στέλεχος της τρόικα επικοινώνησε με τον Γιάννη Στουρνάρα και του ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα πρέπει να παραιτηθεί από τη συμμετοχή στο παγκόσμιο κύπελλο.

Εξήγησε στον υπουργό ότι η Ελλάδα δεν έχει να καλύπτει το κόστος για ένα τέτοιο ταξίδι σε εποχές που γίνεται προσπάθεια να μαζέψει τους τόκους να πληρώσει τους δανειστές της. Ο Γιάννης Στουρνάρας αντιπρότεινε να πάνε στη Βραζιλία μόνο 4 παίκτες και ο προπονητής αλλά οι τροϊκανοί ήταν ανυποχώρητοι.

"Δεν είναι μόνο τα λεφτά", εξήγησαν στον υπουργό Οικονομικών, "είναι και ότι δε θέλουμε σε καμία περίπτωση να πάρουν χαρά οι Έλληνες, να νιώσουν για κάτι υπερήφανοι και να πάρουν τα μυαλά τους αέρα".

Ο Στουρνάρας επικοινώνησε αμέσως με τον πρωθυπουργό και του μετέφερε την εντολή, ουσιαστικά, των δανειστών.

Ο Σαμαράς έμεινε εμβρόντητος και έξαλλος ούρλιαξε: "Ξεχάστε το, κουφάλες. Η Ελλάδα ΘΑ πάει στη Βραζιλία και ας λένε ότι θέλουν οι τροϊκανοί". Ο Γιώργος Σαμαράς όλα αυτά. Γιατί ο Αντώνης συμφώνησε αμέσως και είπε ότι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να προκαλέσουμε τριγμούς στη σχέση μας με τους εταίρους μας.

"Χειρίζομαι την υπόθεση προσωπικά και κάνω ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να μπορέσει η Ελλάδα να πάει στο μουντιάλ αλλά, πιστέψτε με, ακόμη κι αν χρειαστεί να αποκλειστούμε δε θα είναι παρά μία από τις τελευταίες θυσίες στο δρόμο για την ανάκαμψη και την ευημερία" ήταν η τοποθέτηση του πρωθυπουργού στην Ανατροπή (και πέναλτι) του Γιάννη Πρετεντέρη.

"Και για όσους πιτσιρικάδες μπορεί να στεναχωριούνται, να τους πω ότι του χρόνου θα δώσουμε και δωρεάν λεπτά ομιλίας για να μιλάνε με όοοοοοοολη την παρέα" τόνισε ο κύριος Σαμαράς που στην παρατήρηση του Πρετεντέρη "αφού το τάξατε, πρέπει να το κάνετε" απάντησε με χαμόγελο: "Για να το λέω, το έχω ψάξει. Free 2 Go"!

O Eυάγγελος Βενιζέλος τόνισε ότι είναι μία από τις τελευταίες θυσίες που θα χρειαστεί να κάνουμε ως έθνος ενώ συμπλήρωσε ότι δεν πρόκειται για οριζόντιο αποκλεισμό. "Είναι ένα διαρθωτικό μέτρο και όχι οριζόντια περικοπή. Τους προτείναμε ισοδύναμα μέτρα και ισοτονικά αναψυκτικά, ξέρετε όμως τι ακατάδεκτοι που είναι. Για κάποια ματς το καλοκαίρι να πάνε στράφι οι κόποι τόσων ετών;"

"ΕΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΜΕ ΟΧΙ Ο ΤΟΜΣΕΝ" έγραψε στο twitter του ο Άδωνις Γεωργιάδης ενώ ο Φαήλος Κρανιδιώτης σε ανάρτηση στο facebook σχολίασε πως "αριστεροί λακέδες και φρικιά του περιθωρίου θέλουν να πάμε στη Βραζιλία. Κομπλεξικοί υπάνθρωποι που έχουμε γραμμένους στα δυο μας τα .... Ξυδάκι, Σάντος, Πορτογάλε κομμουνιστή".

Κάπου εκεί εμφανίστηκε ο Μήτρογλου. Πήρε την πάσα του Καραγκούνη, σούταρε με δύναμη και έσπασε τις ρημάδες τις τηλεοράσεις. Η προπαγάνδα δεν είχε δίαυλο να μπει στο σαλόνι του αποχαυνωμένου και κουρασμένου Ελληνα.

Και οι ψυχάρες του (πιο Έλληνα από πολλούς Ελληνες) Φερνάντο Σάντος ετοιμάζουν βαλίτσες για Μπραζίλ!

Γιατί η Ελλαδάρα θα πάει στο Μουντιάλ. Και είναι ήδη επιτυχημένη, ό,τι κι αν κάνει το καλοκαίρι στα γήπεδα της χώρας της σάμπας.

Διότι έστειλε μήνυμα: οι Ελληνες ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Ας κρατήσουν οι χοροί!
Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/
 

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Γιατί δεν μιλάει κανείς τώρα για αυτό ;; Θα πληρώσει ο Ψυχάρης ;;; Θα μιλήσει τώρα ο Γεωργιάδης ;;; Υπόθεση Iliatoras ....

Απαλλακτικό για τον πρόεδρο των Ανεξάρτητων Ελλήνων Πάνο Καμμένο φέρεται να είναι το πόρισμα που έχουν αρχίσει να συντάσσουν οι ελεγκτές του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος αναφορικά με το σκάφος «Iliatoras of London».

Ανώτατα στελέχη της Δίωξης, μιλώντας στο zougla.gr, ανέφεραν ότι από τον ενδελεχή έλεγχο που πραγματοποιήθηκε προέκυψε ότι ο πατέρας του κ. Καμμένου, Ηλίας, ο οποίος εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης του σκάφους, δικαιολογεί απόλυτα την κατοχή του, λόγω των ενοικίων που εισπράττει κάθε χρόνο, τα οποία υπολογίζονται σε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

«Ο έλεγχος της υπηρεσίας για το σκάφος “Iliatoras” έφθασε στο τέλος του. Από την έρευνα δεν πρόεκυψαν παραβάσεις που να αφορούν στη διαδικασία με την οποία αποκτήθηκε. Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι έχει δηλωθεί κανονικά στις φορολογικές αρχές» σημείωσαν χαρακτηριστικά.

Ο έλεγχος
Ο έλεγχος του ΣΔΟΕ για το σκάφος «Iliatoras» ξεκίνησε έπειτα από δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα», που έκανε λόγο για «περίεργη διαδρομή» του πλοίου, το οποίο, ενώ ο πατέρας του κ. Καμμένου το κατείχε από το 1993, δηλώθηκε για πρώτη φορά το 2010.

Την καταγγελία είχε κάνει πρώτος ο Άδωνις Γεωργιάδης και στα τέλη Απριλίου ο κ. Καμμένος είχε απαντήσει ότι το σκάφος είναι δηλωμένο και φορολογημένο στις ελληνικές Αρχές.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, οι «ράμπο» της ναυαρχίδας του Υπουργείου Οικονομικών ξεκίνησαν να «ξεσκονίζουν» τα παραστατικά του πλοίου, ζητώντας από τους εμπλεκομένους στοιχεία ικανά να δικαιολογήσουν την ύπαρξή του.

Πήγες της φορολογικής διοίκησης εξήγησαν στο zougla.gr ότι από τα οικονομικά στοιχεία που προσκόμισε ο πατέρας του κ. Καμμένου δικαιολογείται απόλυτα η ύπαρξη του 18μετρου σκάφους.

«Τα οικονομικά στοιχεία που προσκόμισε ο Ηλίας Καμμένος, ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης του πλοίου, δικαιολογούν την ύπαρξή του, καθώς λαμβάνει κάθε χρόνο ενοίκια ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Έτσι, λοιπόν, δεν προκύπτει τίποτα μεμπτό από τον φορολογικό έλεγχο που έκανε η υπηρεσία» ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

«Ήμουν και είμαι καθαρός»

Ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, μιλώντας στο zougla.gr, δήλωσε ότι η υπόθεση για το σκάφος του πατέρα του «στήθηκε» από τα χαλκεία της Συγγρού και συγκεκριμένους δημοσιογράφους.

«Όπως είχα δηλώσει και από την πρώτη στιγμή πρόκειται για μία υπόθεση την οποία έστησαν τα χαλκεία της Συγγρού μαζί με τον Εκδοτικό Οργανισμό Λαμπράκη και συγκεκριμένους δημοσιογράφους όπως επίσης και τον εκδότη του Βήματος τον κ. Ψυχάρη.
Χαίρομαι που έγινε ο έλεγχος. Οφείλουμε όλοι οι πολιτικοί να ελεγχόμαστε αλλά από δω και πέρα τα χαλκεία και εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν να επηρεάσουν την πολιτική ζωή του τόπου προς οικονομικό όφελος εκτελώντας διαταγές εκτέλεσης των πολιτικών αντιπάλων θα πληρώσουν πολύ ακριβά. Ήμουν και είμαι απόλυτα καθαρός και θα συνεχίσω χτυπάω όλους εκείνους που προσπαθούν να κρύψουν τις ανομίες τους με συκοφαντικές επιθέσεις» υπογράμμισε.
Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/ 

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Ζωή Κωνσταντοπούλου, Θεοδώρα Τζακρή, Ραχήλ Μακρή. Ένα άρθρο που τα λέει όλα.

Του Κώστα Βαξεβάνη

«Μία από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας, είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σε αυτό που σε συνθλίβει.»

Αλμπέρ Καμύ

Είναι καιρός που θέλω να γράψω αυτή την φράση του Καμύ, γιατί πιστεύω πως αποδίδει με τον καλύτερο τρόπο, πράγματα που συμβαίνουν στην κοινωνία και πασχίζουμε να τους δώσουμε «ανώτερη» πολιτική διάσταση. Η μικροπρέπεια συχνά επικαλείται τον προβληματισμό, ο κανιβαλισμός την πολιτική ορθότητα και η μικροψυχία και το μίσος κάτι το ιδεατό που είναι το μέτρο για να κρίνονται ο άλλοι. Όχι βέβαια ο εαυτός μας. Να το γράψω χοντρά και όπως δεν θα αρέσει σε πολλούς. Γύρω μας η σκατοψυχία κάνει καριέρα απαίτησης που αναβλύζει ευγενή αρώματα.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η Ραχήλ Μακρή και η Θεοδώρα Τζάκρη, είναι τρεις διαφορετικές γυναίκες που έχουν ένα κοινό στοιχείο. Αντιστάθηκαν με τον τρόπο που επέλεξε η καθεμιά, σε αυτό που θεωρούσε απαράδεκτο. Η Ζωή στάθηκε στην πόρτα της ΕΡΤ ανυποχώρητη απαιτώντας να έρθει Εισαγγελέας, η Ραχήλ καβάλησε τα κάγκελα και η Θεοδώρα ψήφισε την πρόταση δυσπιστίας που δεν ψήφισε το κόμμα της.

Εναντίον τους υπήρξε μια σκληρή επίθεση, όχι για τις πράξεις και τις θέσεις τους, αλλά για άλλα χαρακτηριστικά που δεν κρίνονται με τη λογική, παρά με το θυμικό και την κακή πρόθεση. Η Κωνσταντοπούλου είναι μια γλωσσού που δεν έχει όριο, η Μακρή μια τρελαμένη για τα κάγκελα και η Τζάκρη μια καιροσκόπος που μιλάει για την πείνα και το μνημόνιο, φορώντας ακριβά ρούχα.

Ας αφήσουμε το γεγονός πως το σύστημα απαξιώνει τους μη αρεστούς και ας πάμε στο γιατί οι από κάτω, ακόμη και αυτοί που αντιμάχονται το σύστημα,είναι έτοιμοι να καταναλώσουν την πιο φτηνή προπαγάνδα και τον πιο άρρωστο σεξισμό, μόνο και μόνο για να αποκεφαλίσουν όποιον σηκώνει κεφάλι.

Όσοι αποκαλούν φλύαρη την Κωνσταντοπούλου, έχουν αποκαλέσει με την ίδια ευκολία φαφλατά τον Βενιζέλο ή άρρωστο εγωπαθή που λέει 40 «εγώ» σε μια ομιλία 500 λέξεων; Όσοι αποκαλούν τρελή την Μακρή (ανάμεσά τους και ο πρωθυπουργικός σύμβουλος Μουρούτης) έχουν αποκαλέσει ποτέ τρελό τον Σαμαρά ο οποίος υποστηρίζει σοβαρά πως μιλάει με το Θεό; Όσοι κατηγορούν την Τζάκρη γιατί δεν πάει ντυμένη με προβιές στη Βουλή, έχουν αποκαλέσει νούμερο, κάποια από τις αρσενικές κοκότες που ψωνίζουν από το Μιλάνο για να «γράφουν» όπως πρέπει μπροστά στις κάμερες;

Στις τρεις γυναίκες, που ξαναλέω διαφέρουν μεταξύ τους για να μην παρεξηγηθώ, μισούν πως έχουν τα κότσια να κάνουν αυτό που δεν κάνουν άλλοι. Που δεν κάνουμε εμείς. Αντί λοιπόν να αναιρέσουμε τον εαυτό μας, απαξιώνουμε αυτόν που τολμά. Για να μην χρειαστεί να απαντήσουμε γιατί δεν τολμάμε εμείς. Έτσι η προπαγάνδα για την γραφική, για την φωνακλού, για την περίεργη, γίνεται αποδεκτή από αυτούς που μισούν την προπαγάνδα αλλά αγαπούν περισσότερο τον εαυτό και το βόλεμά τους. Αν κάνεις την παραδοχή πως έχουν αυτές δίκιο, τότε αμέσως έχεις άδικο εσύ. Και αυτό είναι πολύ σκληρό. Πιο σκληρό από τα ελατήρια του καναπέ, πάνω από τα οποία εξαντλείς τα καυστικά σεξιστικά σου σχόλια.

Είναι τραγικό (και αυτό δεν ισχύει μόνο για τις τρεις κυρίες) ενώ ξέρουμε πως το σύστημα χτυπάει και συκοφαντεί όσους του αντιστέκονται, όταν ξεκινήσει η συκοφαντία, το πρώτο πράγμα που αναρωτιόμαστε είναι αν είναι αλήθεια.
Πηγή
http://diulistirio.blogspot.gr/
 

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Δέσμιοι της τρόικας μέχρι το 2047!

το Διυλιστήριο λέει: ''Θέατρον Αντωνάκη": Μεγάλο σουξέ! Παραστάσεις καθημερινώς!..


Δέσμια μέχρι το 2047 θα παραμείνει η Ελλάδα στο Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε., καθώς μέχρι τότε -οπότε και προβλέπεται να αποπληρώσει το χρέος της στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς- θα βρίσκεται υπό διαρκή επιτήρηση και έλεγχο ανά τρίμηνο, με την απειλή των κυρώσεων και προστίμων, σε περίπτωση που δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας, οι αποφάσεις που το συνόδευσαν τα τελευταία δύο χρόνια και η επικύρωσή τους στην τελευταία σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στις 24-25 Οκτωβρίου (σ.σ. το σχετικό απόσπασμα...
των συμπερασμάτων δημοσιεύει σήμερα η «Κ.Ε.») έχουν μετατραπεί σε θηλιά, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, που έχουν λάβει ή πρόκειται να λάβουν οικονομική βοήθεια μέσω μνημονίων.

Αυτό σημαίνει ότι οι υποσχέσεις για έξοδο από το Μνημόνιο, όπως τάζει η κυβέρνηση, ή ριζικές αλλαγές στην οικονομική πολιτική, όπως υπόσχεται η αξιωματική αντιπολίτευση, προσκρούουν στην κοινοτική νομοθεσία που έχει γίνει πλέον εξαιρετικά αυστηρή στον προληπτικό, αλλά και τον κατασταλτικό τομέα, με τις νέες αλλαγές της.

Μεταξύ άλλων, προβλέπονται συνέχιση των τριμηνιαίων ελέγχων για τα κράτη-μέλη μέχρι να αποπληρώσουν το 75% των δανείων που έχουν λάβει (όπως πρόσφατα δήλωσε ο αρμόδιος επίτροπος και αντιπρόεδρος της Κομισιόν, Ολι Ρεν), κυρώσεις της τάξης του 0,01% του ΑΕΠ (π.χ. το ποσοστό αυτό με σημερινές τιμές θα ήταν για την Ελλάδα 1,8 δισ. ευρώ), μέχρι και «πάγωμα» των κοινοτικών πόρων για όποιο κράτος-μέλος παραβιάζει το Σύμφωνο Σταθερότητας.


Οι τρεις βασικές αλλαγές προβλέπουν:

* Πρώτον, ενισχυμένη εποπτεία μέσω τριμηνιαίων ελέγχων (όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα) από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (σ.σ. με την αναφορά «όπου χρειάζεται»), μέχρι να αποπληρωθεί τουλάχιστον το 75% των δανείων που ένα κράτος-μέλος έχει λάβει. Για την Ελλάδα αυτό σημαίνει συνέχιση της αυστηρής οικονομικής επιτήρησης και επιβολής νέων μέτρων, όποτε υπάρχει απόκλιση από τους στόχους (με τους σημερινούς υπολογισμούς) έως το 2047!

Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας προβλέπει ότι όποτε η Κομισιόν διαπιστώνει απόκλιση από τους βασικούς στόχους (έλλειμμα και χρέος), τότε θα απευθύνει σύσταση και προτεινόμενα μέτρα στο κράτος-παραβάτη. Εάν το κράτος-μέλος δεν συμμορφώνεται, θα δέχεται δεύτερη σύσταση και εάν και μετά τη δεύτερη σύσταση δεν λάβει τα μέτρα που θα έχει προτείνει η Κομισιόν, τότε με εισήγηση της Κομισιόν και έγκριση του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών θα δέχεται πρόστιμο ίσο με το 0,01% του ΑΕΠ, το οποίο θα καταθέτει στο Ταμείο Εγγυήσεων.

Σύμφωνα με το τρέχον ΑΕΠ, εάν Κομισιόν και Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών ελάμβαναν μία τέτοια απόφαση σήμερα για την Ελλάδα, η χώρα μας θα πλήρωνε πρόστιμο 1,8 δισ. ευρώ! Υπάρχει βεβαίως η πρόβλεψη ότι εάν το κράτος-μέλος «συμμορφωθεί προς τας υποδείξεις» και λάβει τα μέτρα που του προτείνονται, τότε αυτά τα χρήματα θα του επιστρέφονται.

* Δεύτερον, έγκριση της πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για λήψη μέτρων εναντίον του κράτους-παραβάτη από το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών, όχι με ενισχυμένη, αλλά με τη λεγόμενη αντεστραμμένη πλειοψηφία. Που σημαίνει πως όταν η Κομισιόν εισηγείται κυρώσεις εναντίον ενός κράτους-μέλους, τότε θα αρκεί να μην καταψηφίσει την πρόταση η πλειοψηφία των υπουργών Οικονομικών, για να εγκριθεί.

* Τρίτον, ρήτρα αιρεσιμότητας. Αυτό σημαίνει ότι -στο πλαίσιο τροποποίησης του κανονισμού για τα διαρθρωτικά ταμεία και τους κοινοτικούς πόρους (Ταμείο Συνοχής, Κοινή Αγροτική Πολιτική, ΕΣΠΑ κ.λπ.)- ένα κράτος που συστηματικά παραβιάζει το σύμφωνο, θα έρχεται αντιμέτωπο με το «πάγωμα» των κοινοτικών πόρων, πάλι με εισήγηση της Κομισιόν και απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών. Και θα «ξεπαγώνουν» μόνο με νέα απόφαση.

Επισημαίνεται πως έχει προβλεφθεί ως κριτήριο αν το κράτος-μέλος ευθύνεται για το ότι παραβιάζει το Σύμφωνο Σταθερότητας (όπως κρίθηκε για την περίπτωση της Ελλάδας), οπότε οι κυρώσεις θα επιβάλλονται, ή δεν ευθύνεται αν η Κομισιόν κρίνει ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας παραβιάστηκε λόγω φυσικής καταστροφής, οικονομικής κρίσης που υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα κ.λπ.

Ερήμην του λαού

Οι αποφάσεις αυτές σκοπίμως δεν έχουν αναδειχθεί και δεν αναδεικνύονται από τις πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, ενώ παρουσιάζονται επιλεκτικά από μερίδα του ελληνικού Τύπου ως προληπτικά μέτρα, για να αποτραπούν κρίσεις σε εθνικό επίπεδο που θα ελάμβαναν διαστάσεις κινδύνου για ολόκληρη την Ευρωζώνη.

Δεν αναδεικνύονται τόσο από την κυβέρνηση που στέλνει μηνύματα περί τέλους του Μνημονίου τον Απρίλιο του 2014 (ενώ έχει συναινέσει στις αλλαγές που καθιστούν το νέο κοινοτικό σύμφωνο ασφυκτικό) όσο και από την αξιωματική αντιπολίτευση που δημιουργεί προσδοκίες ουσιαστικής αλλαγής στην κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής στην εντός Ευρωζώνης Ελλάδα.

Το αποτέλεσμα είναι ότι στη μείζονος σημασίας δημόσια συζήτηση για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής οικονομίας αποκρύπτονται από τον ελληνικό λαό στοιχεία αποκαλυπτικά για τις ρεαλιστικές δυνατότητες ανάκαμψης που υπάρχουν για την Ελλάδα εντός Ευρωζώνης και έτσι το πολιτικό παιχνίδι διεξάγεται ερήμην των εξελίξεων και των αποφάσεων που λαμβάνουν για τα κράτη-μέλη τα κοινοτικά όργανα.

Υπάρχουν αλλαγές στην κοινοτική νομοθεσία που έχουν αποφασιστεί σταδιακά τα τελευταία δύο χρόνια, αφορούν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. που λαμβάνουν ή πρόκειται να λάβουν οικονομική βοήθεια, δημιουργούν κοινοτική θηλιά για τις εθνικές κυβερνήσεις, δομημένη στη λογική του μαστίγιου και του καρότου.

Και με τη βούλα

Οι αποφάσεις αυτές, που συνιστούν θηλιά για τις χώρες της ΟΝΕ, επικυρώθηκαν στην τελευταία σύνοδο κορυφής από τους ηγέτες των κρατών-μελών στις 24-25 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο της προσπάθειας -πέραν της νομισματικής- να υπάρξει και οικονομική ένωση στην Ε.Ε. Σύμφωνα με πληροφορίες, πέραν των οικονομικών μεγεθών και δεικτών (όριο ελλείμματος, όριο χρέους, ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, εμπορικό ισοζύγιο κ.λπ.), γίνεται προσπάθεια -κυρίως από τις χώρες του Νότου- να συμπεριληφθούν ως κριτήρια και οι κοινωνικοί δείκτες για ένα κράτος-μέλος, πριν ληφθεί η απόφαση για κυρώσεις και πρόστιμα (σ.σ. εδώ βρίσκεται το... καρότο).

Στο -γνωστό για τη διπλωματική του γλώσσα- κείμενο των συμπερασμάτων της τελευταίας συνόδου κορυφής αναφέρεται, μεταξύ άλλων: «Για την προώθηση της ισχυρής και βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς στη ζώνη του ευρώ, πρέπει να ενισχυθεί ο συντονισμός των οικονομικών πολιτικών και μεταρρυθμίσεων στα κράτη-μέλη της ζώνης του ευρώ, με βάση ισχυρή δημοκρατική νομιμοποίηση και λογοδοσία στο επίπεδο της λήψης και της εφαρμογής των αποφάσεων». Σε άλλο σημείο προστίθεται ότι «η Επιτροπή θα υποβάλει μία πρώτη επισκόπηση της εφαρμογής των ειδικών ανά χώρα συστάσεων, η οποία θα αποτελέσει τη βάση για την περαιτέρω παρακολούθηση της εφαρμογής τους».


Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ από enet

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Φύκια και μεταξωτές κορδέλες..

το Διυλιστήριο λέει: όσο πιό άδειος είναι ο τενεκές, τόσο περισσότερο θόρυβο κάνει!..

Αν κάποιος ήθελε να κάνει καριέρα ηθοποιού και λέγονταν(και ήταν) Ατάλαντος, θα διάλεγε βέβαιανα αλλάξει το επίθετό του. Αλλά θα το έκανε Βεάκης ή Μινωτής;
Το ίδιο αν ήθελε να γίνει ζωγράφος και τον έλεγαν, ας πούμε, Στραβοχέρη! Θα το έκανε Λύτρας ή Εγγονόπουλος;
Ή αν ήταν λογοτέχνης και τον έλεγαν Αγράμματο, θα το έκανε Καβάφης ή Καζαντζάκης;

Και δεν θα έδειχνε επιλέγοντας ένα τόσο ''βαρύ'' όνομα, ότι προσπαθεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός του ό,τι καλό ανακαλεί συνειρμικά το άκουσμα του;

Δηλαδή δεν θα έδειχνε το ιταμό και το ανήθικο του χαρακτήρα του, προσπαθώντας να εντυπωσιάσει τα πλήθη, τενεκές όντας ο ίδιος, με δανεικές και ψεύτικες καλές εντυπώσεις ενός ένδοξου ονόματος;

Όταν όμως πρόκειται για πολιτική και όχι λογοτεχνία ή κάτι άλλο, τότε η εξαπάτηση που επιχειρείται από την ''κλοπή'' συνειρμικά καλών εντυπώσεων, έχει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα.
Διότι δείχνει την πορεία, το μονοπάτι που προτίθεται να ακολουθήσει ο ''φέρελπις'' πολιτικός!
Πορεία ψευτιάς, αλαζονείας, κενοδοξίας, πορεία καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο και τον τόπο..

Η ποιότητα των υλικών του χαρακτήρα και του ήθους ενός ανθρώπου δεν μετριέται με το όνομα!
Ούτε η προσφορά προς τον τόπο και τους πολίτες..

Μπορεί να λέγεσαι Τουρκόσπορος, και να είσαι ο μεγαλύτερος έλληνας πατριώτης..
Και μπορεί να λέγεσαι Έλληνας(στο επίθετο), και να είσαι το πιό ξεπουλημένο υποκείμενο από κτήσεως ελληνικής πολιτικής σκηνής!


Υ.Γ. Το κείμενο της φωτογραφίας αποτελεί μέρος επίσημου τηλεγραφήματος της πρεσβείας των ΗΠΑ, την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2009, και αφορά έλληνα πολιτικό, ο οποίος με άλλο επώνυμογεννήθηκε, και με άλλο επώνυμο σταδιοδρομεί(!) πολιτικά..



Αναρτήθηκε από Κώστας Μαντατοφόρος

Διαβάστε περισσότερα.... »

....

Δημοψηφίσματα στην Ελβετία (543 από το 1848 εως το 2007)

Πριν ημέρες μετάφρασα έναν πίνακα από ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, το The Politics of Switzerland: Continuity and Change in a Consensus Democracy, των Hanspeter Kriesi και Alexander H. Trechse. Στην συνέχεια έκανα ένα print screen του πίνακα και άφησα την εικόνα του να ταξιδέψει στο διαδίκτυο και κυρίως στο Facebook. Η αίσθηση που έχω είναι ότι η εικόνα αυτή αναμεταδόθηκε και σχολιάσθηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Και είναι φυσικό. Ο θεσμός του δημοψηφίσματος είναι –δυστυχώς– άγνωστος στην ολιγαρχική μας κοινωνία. Είναι ένας ιδιαίτερα επικίνδυνος θεσμός για ολόκληρο τον πολιτικό κόσμο στην Ελλάδα και όχι μόνο (αλήθεια, θυμάστε την έκφραση της Μέρκελ αλλά κυρίως του Σαρκοζί όταν ο Παπανδρέου ψέλλισε την λέξη;). Καμιά από τις πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα δεν επιθυμεί την πολιτική χειραφέτηση του Έλληνα. Κανείς δεν θέλει τον Έλληνα πολίτη, ως υπήκοοι τους είμαστε απείρως χρησιμότεροι.

Τί λέει λοιπόν αυτός ο πίνακας;

Με δύο λόγια: από το 1848 ως και το 2007, οι Ελβετοί πολίτες ψήφισαν σε 543 δημοψηφίσματα. Ο αριθμός αυτός δεν είναι οι ημέρες που χρειάσθηκε να προσέλθουν οι Ελβετοί στις κάλπες. Στην Ελβετία είναι σύνηθες να ψηφίζουν για περισσότερα από ένα θέματα την ίδια ημέρα. Σίγουρα όμως αποφάσισαν για 543 θέματα. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι τα παραπάνω είναι μόνο τα ομοσπονδιακά δημοψηφίσματα. Εκτός αυτών, οι Ελβετοί ψηφίζουν για θέματα που αφορούν το καντόνι τους αλλά και τον δήμο τους. Εκτιμώ ότι ένας ενεργός πολίτης στην Ελβετία, συναποφασίζει (μαζί με τους συμπολίτες του) για περισσότερα από 15 θέματα τον χρόνο. Έτσι ένας Ελβετός στα πενήντα του έχει ψηφίσει για περίπου 500 θέματα! Από τα ίσως όχι και τόσο σημαντικά θέματα της πόλης του, ως το αν θα γίνει η Ελβετία μέλος της ΕΕ. Ας τα δούμε όμως ένα – ένα.

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Από το 1848 ως το 2007 διεξήχθησαν στην Ελβετία διακόσια είκοσι ένα (221) υποχρεωτικά δημοψηφίσματα. Λέγονται έτσι γιατί δεν χρειάζεται να συλλέξει κανείς υπογραφές για να τα καλέσει (θυμηθείτε, στην Ελβετία δημοψήφισμα καλούν ΜΟΝΟΝ οι πολίτες ΚΑΙ ΟΧΙ οι πολιτικοί). Οποιαδήποτε αλλαγή στο Σύνταγμα πρέπει να περάσει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ από δημοψήφισμα. Το ίδιο και η συμμετοχή της Ελβετίας σε οποιαδήποτε υπερεθνική οντότητα (ΝΑΤΟ, ΕΕ, κ.α.). Στα δημοψηφίσματα αυτά πρέπει να επιτευχτεί διπλή πλειοψηφία, και πολιτών και καντονιών. Αυτό γίνεται έτσι ώστε να μην μπορούν τα πολυπληθή καντόνια (όπως αυτό της Ζυρίχης με 1,3 εκατομμύρια κατοίκους) να επιβάλουν την άποψη τους στα λιγότερο πυκνοκατοικημένα (το Appenzell Innerrhoden έχει μόλις 15.000 κατοίκους). Έτσι λοιπόν οι Ελβετοί πολίτες αποφασίζουν κατά μέσο όρο 1,4 φορές τον χρόνο για ιδιαίτερα σημαντικά ζητήματα. Την δεκαετία του 70 ο μέσος όρος των υποχρεωτικών δημοψηφισμάτων ήταν 5 ανά έτος! Η ουσία του υποχρεωτικού δημοψηφίσματος είναι ότι τόσο το Σύνταγμα (και ό,τι αυτό προβλέπει) όσο και η συμμετοχή της χώρας σε υπερεθνικούς οργανισμούς δεν μπορεί παρά να απολαμβάνει την σύμφωνη γνώμη των πολιτών. Μόνο τότε, τα προηγούμενα, είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένα. Μην διανοηθείτε σύγκριση με την ελληνική πραγματικότητα. Εδώ το Σύνταγμα και η συμμετοχή της χώρας σε υπερεθνικούς οργανισμούς, γράφεται και αποφασίζεται αντίστοιχα από μια δεκάδα οικογενειών. Όπως σε κάθε ολιγαρχία………

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ – ΑΚΥΡΩΤΙΚΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ

Αντίστοιχα από τον 1874 ως το 2007 διεξήχθησαν εκατόν εξήντα (160) προαιρετικά – ακυρωτικά δημοψηφίσματα. Έχουμε όλοι διδαχθεί και πιστέψει ένα ψέμα. Μας είπαν ότι δημοκρατία είναι να ψηφίζουμε τους αντιπροσώπους μας. Στην πραγματικότητα η έννοια της αντιπροσώπευσης είναι ασύμβατη με την δημοκρατία. Δημοκρατία σημαίνει ψηφίζω νόμους και όχι ψηφίζω αντιπροσώπους. Ο Αριστοτέλης (αλλά και αρκετοί άλλοι αργότερα) μας έχουν προειδοποιήσει : η ψήφος για την ανάδειξη πολιτικών προσώπων είναι ολιγαρχική πρακτική, δημοκρατική είναι η κλήρωση. Ας επιστρέψουμε όμως στους νόμους. Αυτή την στιγμή στην Ελλάδα δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ τρόπος (εννοώ θεσμικά) να επηρεάσουμε την ισχύ ενός νόμου ο οποίος ψηφίσθηκε από ανθρώπους οι οποίοι υποτίθεται ότι μας αντιπροσωπεύουν. (Δηλαδή ο αντιπρόσωπος πολιτικός έχει απείρως μεγαλύτερη ισχύ από τον αντιπροσωπευόμενο λαό! Αλήθεια, τι είδους αντιπροσώπευση είναι αυτή;) Είμαστε λοιπόν στην απίστευτα δυσάρεστη θέση να μην υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΣΜΟΣ ο οποίος να μας επιτρέπει να ορίζουμε τις ζωές και το μέλλον μας. Ας δούμε τι συμβαίνει αντίστοιχα στην Ελβετία.
Μετά την ψήφιση ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ νόμου, οι πολίτες έχουν στην διάθεση τους 90 ημέρες για να συλλέξουν 50.000 υπογραφές ενάντια στο νόμο (αντιστοιχούν περίπου στο 1% του συνολικού αριθμού των ψηφοφόρων). Αν τα καταφέρουν, κηρύσσεται δημοψήφισμα στο οποίο οι Ελβετοί αποφασίζουν αν τελικά θα δεχθούν ή θα ακυρώσουν τον νόμο.
Όλοι καταλαβαίνουμε ότι ο θεσμός του ακυρωτικού δημοψηφίσματος επικρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη επάνω από τους Ελβετούς πολιτικούς – νομοθέτες. Αν δεν λάβουν σοβαρά υπόψη τους το τι πιστεύει και επιθυμεί ο Ελβετός πολίτης θα αντιμετωπίσουν ένα δημοψήφισμα και πιθανότατα μια ταπεινωτική ήττα – ακύρωση του νομοθετήματός τους.
Το μόνο πρόβλημα της παραπάνω διαδικασίας είναι ο ιδιαίτερα μεγάλος χρόνος που απαιτείται προκειμένου να σχεδιασθεί και να ψηφισθεί ένα νόμος. Σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης το Ελβετικό Ομοσπονδιακό κοινοβούλιο έχει το δικαίωμα να ψηφίσει νόμο ο οποίος δεν μπορεί να δεχθεί «επίθεση» από δημοψήφισμα. Όταν κάποια στιγμή οι Ελβετοί πολιτικοί άρχισαν να ψηφίζουν το έναν νόμο μετά τον άλλο ως νόμους «έκτακτης ανάγκης», οι πολίτες αντέδρασαν με ένα δημοψήφισμα πρωτοβουλίας πολιτών, και πρόσθεσαν στο Σύνταγμα τους έναν όρο σύμφωνα με τον οποίο οι νόμοι έκτακτης ανάγκης δεν μπορούν να δεχθούν «επίθεση» από δημοψήφισμα μόνο για ένα έτος. Μετά το έτος ισχύει για αυτούς ότι και για τους υπόλοιπους ομοσπονδιακούς νόμους. Τόσο απλά……
Βλέπουμε λοιπόν ότι στη διάρκεια των τελευταίων 133 ετών η ομοσπονδιακή βουλή των Ελβετών έχει ψηφίσει 2370 νόμους. Από αυτούς οι 160 (περίπου οι 7 στους 100) έχουν δεχθεί «επίθεση» από δημοψήφισμα και περίπου οι μισοί από αυτούς (87) ακυρώθηκαν.
Εδώ θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι δημοκρατία δεν σημαίνει «απλά ψηφίζω για κάτι». Το σημαντικότερο είναι ό,τι προηγείται του δημοψηφίσματος, δηλαδή, ο δημόσιος διάλογος που μετασχηματίζει τον αδρανή υπήκοο σε ενεργό πολίτη.
Ακούμε συχνά κάποιους συνανθρώπους μας να αναρωτιούνται: έχει όμως την γνώση και την επάρκεια ο ελληνικός λαός να αποφασίζει για το μέλλον του; Το ερώτημα αυτό και η συχνά αρνητική του απάντηση, περιγράφουν με ακρίβεια την ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ μας. Το ερώτημα αυτό δεν υφίσταται στην δημοκρατία. Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν ξέρουμε ή όχι ως κοινωνία τί πρέπει να κάνουμε. Το ερώτημα είναι: ποιός νομιμοποιείται και δικαιούται να αποφασίζει για το μέλλον των πολιτών και της κοινωνίας τους; Για την δημοκρατία και τους δημοκράτες, η απάντηση είναι μόνο μία: ΜΟΝΟ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ. Αν βέβαια μιλήσετε με έναν Έλληνα πολιτικό (προσπαθήστε το) θα σας απαντήσει ότι το καίριο ερώτημα είναι άλλο: θέλουν οι έλληνες να αποφασίζουν οι ίδιοι για το μέλλον τους; Εμείς θα του απαντούσαμε: Ρωτήστε τους, κάντε δηλαδή ό,τι έκαναν και στην Ισλανδία. Κηρύξτε ένα δημοψήφισμα και ΡΩΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ.
Υπάρχει τέλος ο αντίλογος ότι ακόμα και η Ελβετία (και το πολιτικό της μοντέλο) δεν αποτελούν μια αυτόνομη κοινωνία, εφόσον ακόμα και εκεί, οι νόμοι δημιουργούνται από το κοινοβούλιο και όχι τους πολίτες. Είναι αλήθεια. Η σημαντική διαφορά είναι όμως ότι ο Ελβετός έχει κατακτήσει τον ΘΕΣΜΟ (το προαιρετικό – ακυρωτικό δημοψήφισμα) ο οποίος του επιτρέπει να έχει τον ΤΕΛΙΚΟ ΛΟΓΟ για όλους τους νόμους. Αυτός, ως πολίτης, και κανένας άλλος.

ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ

Τέλος, λίγα χρόνια αργότερα (το 1891), οι Ελβετοί πολίτες απέκτησαν ένα ακόμα δημοκρατικό «εργαλείο», το δημοψήφισμα πρωτοβουλίας πολιτών (popular initiative). Από το 1891 ως και το 2007 οι Ελβετοί προσπάθησαν διακόσιες πενήντα τέσσερις (254) φορές να ορίσουν αυτοί την πολιτική ατζέντα και τον δημόσιο διάλογο. Ιδανικά, σε μια αυτόνομη κοινωνία, θα έπρεπε να προτείνουμε και να επικυρώνουμε εμείς, ως πολίτες, όλους τους νόμους. Αυτό συνέβαινε στην αρχαία Αθήνα και θα μπορούσε να συμβεί και σήμερα αν το επιθυμούσαμε. Σαν έναν πρώτο βήμα προς την δημοκρατία, ή απλά αν δεν επιθυμούμε να ψηφίζουμε εμείς για τον κάθε νόμο, μπορούμε να αφήσουμε την νομοθετική διαδικασία στους πολιτικούς και εμείς να ελέγχουμε την «εργασία» τους μέσω των προαιρετικών – ακυρωτικών δημοψηφισμάτων. Παρόλα αυτά, θα υπάρχουν πάντα οι στιγμές που οι πολιτικοί δεν θα θελήσουν (από άγνοια ή δόλο) να ανοίξουν τον δημόσιο διάλογο για κάποια θέματα. Το δημοψήφισμα πρωτοβουλίας πολιτών έρχεται εκεί να καλύψει το κενό.
Έτσι οι Ελβετοί μπορούν να ζητήσουν να προστεθεί στο Σύνταγμα τους οποιαδήποτε θέση – πρόταση επιθυμούν. Αρκεί να συλλέξουν 100.000 υπογραφές σε διάρκεια 18 μηνών και στην συνέχεια να «κερδίσουν» το δημοψήφισμα. Η κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να αντιπροτείνει μια δική της θέση και ο Ελβετός πολίτης μπορεί να επιλέξει την πρόταση των συμπολιτών του, την πρόταση της κυβέρνησης, και τις δύο ή και καμία από αυτές.
Συχνά η ομάδα που καλεί το δημοψήφισμα γνωρίζει ότι έχει ελάχιστες ή ακόμα και μηδενικές πιθανότητες να κερδίσει το δημοψήφισμα. Παρόλα αυτά, ο θεσμός τούς επιτρέπει να ρίξουν τα φώτα της δημοσιότητας σε ένα θέμα το οποίο θεωρούν ιδιαίτερα σημαντικό και για το οποίο δεν υπάρχει δημόσιος διάλογος. Επίσης, δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο η κυβέρνηση να ικανοποιήσει κάποια ή ακόμα και όλα από τα αιτήματα των πολιτών που κάλεσαν το δημοψήφισμα, με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να το αποσύρουν. Στην στήλη «αποσυρθέντα» του πίνακα, βλέπουμε ότι περίπου ένα στα τρία δημοψηφίσματα τελικά δεν έφθασε στις κάλπες.
Ας δούμε ένα παράδειγμα των παραπάνω. Κάποια στιγμή, την δεκαετία του 80, μια ριζοσπαστική ομάδα της αριστεράς προκάλεσε δημοψήφισμα με αίτημα την κατάργηση του ελβετικού στρατού. Το δόγμα της Ελβετίας όσο αφορά την ουδετερότητα της είναι αυτό της ένοπλης ουδετερότητας. Ο ελβετικός στρατός είναι ιερή αγελάδα για τους Ελβετούς και αυτός είναι ο λόγος που σχεδόν όλος ο πολιτικός κόσμος θεώρησε ότι το αίτημα δεν θα υποστηριχθεί ούτε από ένα 10% των πολιτών. Ένα από τα αιτήματα των πολιτών ήταν και η καθιέρωση εναλλακτικής – ως προς την υποχρεωτική στρατιωτική – κοινωνικής θητείας. Όταν το δημοψήφισμα διεξήχθη το 1989 το αποτέλεσμα ήταν μια έκπληξη για όλους. Η συμμετοχή ανήλθε στο 70% και το ποσοστό των Ελβετών οι οποίοι υποστήριξαν την κατάργηση του ελβετικού στρατού έφτασε το 35,6%! Όταν μετά από δύο χρόνια διεξήχθη νέο δημοψήφισμα το οποίο ζητούσε το δικαίωμα να μπορεί να επιλέξει κανείς εναλλακτική κοινωνική θητεία, το αποτέλεσμα ήταν υπέρ της πρότασης με ποσοστό 82,5%! Στην συνέχεια, η ίδια ομάδα, ζήτησε και κατάφερε να καλέσει νέο δημοψήφισμα με αίτημα και πάλι την κατάργηση του στρατού. Το ποσοστό των Ελβετών που τους υποστήριξε αυτή την φορά μειώθηκε στο 21,9%. Βλέπουμε λοιπόν ότι ο θεσμοί των δημοψηφισμάτων είναι σημαντικός πυλώνας της δημοκρατία.
Ένα δεύτερο αλλά αντίστοιχα απαραίτητο στοιχείο είναι η ΟΜΟΣΠΟΝΔΟΠΟΙΗΣΗ. Ο μόνος τρόπος να μην επιτρέπουμε στην εξουσία (κρατική, κομματική, ολιγαρχική) να μας δυναστεύει, είναι να διασπάσουμε την ισχύ της σε μικρότερους – και σε δυναμική ισορροπία μεταξύ τους – πόλους εξουσίας. Έτσι, το κάθε καντόνι στην Ελβετία έχει την δική του Βουλή, το δικό του Σύνταγμα, ελέγχει σχεδόν απόλυτα την παιδεία, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, την αστυνομία και την δικαιοσύνη. Μέσω της ομοσπονδοποίησης αφαιρείται εξουσία από το απρόσωπο και απάνθρωπο κεντρικό κράτος για να μεταφερθεί στην ίδια την κοινωνία, στους ίδιους τους πολίτες.

Και κάποια σχόλια …επί του πιεστηρίου.
Οι αμεσοδημοκρατικοί θεσμοί στην Ελβετία έχουν ιστορία από τον δωδέκατο αιώνα. Η δημοκρατία άνθησε πρώτα σε τοπικό επίπεδο και στην συνέχεια κατέκτησε τα καντόνια και τελικά ολόκληρη την ομοσπονδία.
Το ποσοστό συμμετοχής των Ελβετών στα δημοψηφίσματα είναι σταθερά μεγαλύτερο από αυτό που απολαμβάνουν οι εκλογές των αντιπροσώπων τους. Αν αυτό το δούμε σε μια λογική ορίου (με την μαθηματική έννοια) θα μπορούσε να καταλήξει ακόμα και στην ΚΛΗΡΩΣΗ των Ελβετών βουλευτών. Ο Ελβετός ψηφοφόρος δεν δείχνει κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα άτομα που θα τον αντιπροσωπεύσουν, εφόσον ξέρει ότι υπάρχουν θεσμοί για να ανακαλέσει τον οποιονδήποτε πίσω στην δημοκρατική τάξη.
Τα δημοψηφίσματα και η ομοσπονδοποίηση είναι αναγκαίες αλλά όχι ικανές ως συνθήκες για την ύπαρξη της δημοκρατίας. Με απλά λόγια, τα παραπάνω δεν αρκούν για να μας εξασφαλίσουν την δημοκρατία αλλά σίγουρα, η απουσία τους σημαίνει και απουσία της δημοκρατίας.

άρθρο του Πέτρου Βουρλή, πρώτη δημοσίευση: referendumsforgreece.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα.... »

....