Διυλιστήριο: μνημεία
ροη αναρτησεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μνημεία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 14 Ιουλίου 2019

Ο υφυπουργός του Μητσοτάκη που ως πρύτανης έδωσε μνημεία του 19ου αιώνα σε offshore για… ξενοδοχείο!



Ο Βασίλης Διγαλάκης τοποθετήθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως υφυπουργός Παιδείας. Μόλις πριν λίγο είχε εκλεγεί για πρώτη φορά ως βουλευτής Χανίων.

Για όσους δε θυμούνται, είναι ο πρώην πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης, εκείνος που δρομολόγησε, με διαδικασίες που είχαν χαρακτηριστεί τουλάχιστον παράνομες, την παραχώρηση σε εταιρεία (Belvedere) που είχε καταγγελθεί για σχέσεις με offshore, μνημειακά κτίρια της πρώην 5ης Μεραρχίας, των πρώην Φυλακών και των Στρατώνων, του 19ου αιώνα στον Λόφο Καστελίου των Χανίων, προκειμένου να τα μετατρέψει σε… ξενοδοχείο! Μάλιστα κτίρια που είχαν στην ουσία δοθεί με χρηματοδοτική δωρεά από το δημόσιο στο Πολυτεχνείο όταν το εκπαιδευτικό ίδρυμα ξεκινούσε τη λειτουργία του, καθώς είχε χρηματοδοτηθεί από το κράτος για να κάνει την αγορά.

Δείτε ενδεικτικά:

Η μετατροπή του μνημειακού κτιρίου σε ξενοδοχείο, ο διαγωνισμός και οι κρυφές ή φανερές «διαδρομές» των εταιρειών

Κόλαφος ο υπουργός Παιδείας για τη μετατροπή του μνημείου σε πολυτελές ξενοδοχείο από το Πολυτεχνείο Κρήτης (βίντεο)

Με επίθεση απαντά στις δηλώσεις Γαβρόγλου – Μπαλωμενάκη για το μνημιακό κτίριο ο πρύτανης του Πολυτεχνείου

Απίστευτη επίθεση της πρυτανείας του Πολυτεχνείου στους κοσμήτορες και σε όσους διαφωνούν με την εκμίσθωση των κτιρίων!

Η ιστορία είχε κυριαρχήσει στην επικαιρότητα το 2017, όταν ο κ. Διγαλάκης, σε πείσμα όλων των αντιδράσεων αλλά και των νομικών αντιρρήσεων, προχώρησε τις διαδικασίες, επιτιθέμενος με σφοδρότητα σε όσους τολμούσαν να εκφράσουν διαφορετική θέση. Ανάμεσα στους τελευταίους, που διαφωνούσαν και δέχτηκαν επιθέσεις, συχνά με ανοίκειο τρόπο, ήταν ο πρώην υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, ο πρώην βουλευτής Χανίων, Αντώνης Μπαλωμενάκης, αλλά ακόμα και οι κοσμήτορες του Πολυτεχνείου και μέλη της Συγκλήτου που είχαν καταγγείλει τις ενέργειες του τότε πρύτανη. Μάλιστα ο ίδιος, έχοντας τέτοια υψηλή ακαδημαϊκή ιδιότητα είχε φτάσει στο σημείο να χαρακτηρίζει «ουρά των απελπισμένων συμφερόντων» τους Κοσμήτορες του Ιδρύματος!

Ο σημερινός υφυπουργός δε σήκωνε μύγα στο σπαθί του και έδινε ακόμα και συνεντεύξεις με αστυνομική παρουσία προκειμένου να απαντήσει σε όσους διαφωνούσαν!

Φρένο στα επενδυτικά σχέδια μετατροπής των μνημείων που είναι στην ιδιοκτησία του Πολυτεχνείου Κρήτης (και της εταιρείας Belvedere ΕΠΕ στην οποία είχαν παραχωρηθεί) έβαλαν τον Δεκέμβριο του 2017 με κοινή γνωμοδότησή τους το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων και το ΚΑΣ σε ό,τι αφορά το κτίριο της 5ης Μεραρχίας στον Λόφο Καστελίου των Χανίων. Το κτίριο χαρακτηρίζεται ως νεότερο μνημείο αποτελώντας δείγμα αρχιτεκτονικής της κατηγορίας Δημόσιων Κτιρίων – Διοικητηρίων.

Τα δύο γνωμοδοτικά όργανα συνεδρίασαν στις 21 Δεκεμβρίου 2017 και μεταξύ άλλων εξέτασαν και το θέμα των κτιρίων της πρώην Μεραρχίας Κρητών το οποίο βρίσκεται στο οικοδομικό συγκρότημα του Λόφου Καστελίου (μαζί με τις πρώην φυλακές και τους πρώην στρατώνες). Τα συγκεκριμένα κτίρια είχαν πωληθεί από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας στο υπουργείο Παιδείας με σκοπό την παραχώρησή τους στο Πολυτεχνείο Κρήτης για τη στέγαση των εκπαιδευτικών του δραστηριοτήτων.

Τότε πλέον είχε αλλάξει και η πρυτανεία, καθώς είχε λήξει η θητεία του Βασίλη Διγαλάκη προώθησε τη διενέργεια διαγωνισμού για την εκμίσθωση των τριών κτιρίων σε ιδιωτική ξενοδοχειακή εταιρεία με την επωνυμία «Belvedere Μονοπρόσωπη ΕΠΕ» με σκοπό τη μετατροπή τους σε ξενοδοχεία.

Η απόφαση αυτή προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών στα Χανιά -και όχι μόνο- καθώς πρόκειται για ιστορικά κτίρια, κάτι που πλέον επιβεβαιώνεται και από την απόφαση του ΚΑΣ.

Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, τα δύο όργανα τάχθηκαν ομόφωνα «υπέρ του χαρακτηρισμού ως νεότερου μνημείου του κτιρίου της 5ης Μεραρχίας στον Λόφο Καστελίου Χανίων, φερόμενης ιδιοκτησίας Πολυτεχνείου Κρήτης, καθώς αποτελεί τοπόσημο της πόλης των Χανίων και κτίσμα με αξιόλογα αρχιτεκτονικά, τυπολογικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά, δείγμα αρχιτεκτονικής της ειδικής αυτής κατηγορίας Δημόσιων Κτηρίων – Διοικητηρίων.

Η διατήρησή του συμβάλλει στην τεκμηρίωση της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής ιστορίας της πόλεως των Χανίων στα τέλη του 19ου αιώνα και κατά συνέπεια εμπλουτίζει το πολιτιστικό απόθεμά της».

Το ιστορικό

Η όλη ιστορία με την παράνομη αλλά και απίστευτη εκμίσθωση του μνημείου , με σκοπό την κατασκευή πολυτελούς ξενοδοχείου, περιγραφόταν με ελάχιστες αράδες σε επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε τον Οκτώβριο του 2017 ο τότε βουλευτής Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ Αντώνης Μπαλωμενάκης προς τον τότε Υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου.

Όπως αναφέρεται στην ερώτηση, η η σύμβαση δημοσίου χαρακτήρα για τη μετατροπή του μνημείου στον λόφο Καστέλι Χανίων με τη συμμετοχή της εταιρίας «BELVEDERE» στον διαγωνισμό και την κατακύρωση σ’ αυτήν του έργου δεν είναι σύννομη και έγκυρη καθώς επρεπε πριν επιτραπεί στην πλειοδότρια να συμμετάσχει στον διαγωνισμό να της είχε ζητηθεί, ως όρος συμμετοχής, η ονομαστικοποίηση των μετοχών της (κάτι που δεν έγινε).
Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης:

«Προς τον κ. Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

ΘΕΜΑ: Παράνομη Σύμβαση στο Πολυτεχνείο Κρήτης

Το Πολυτεχνείο Κρήτης κατέστη κύριος εξαιρετικού ακινήτου που δεσπόζει στο παλιό λιμάνι των Χανίων, έχει μνημειακό χαρακτήρα και είναι κτισμένο στο χώρο της ακρόπολης της αρχαίας Κυδωνίας, με μέγιστο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Το ποσόν της απόκτησης είχε καταβάλει ως δωρεά με την προαναφερόμενη έννοια του 109Σ. το ελληνικό δημόσιο, προς εξυπηρέτηση των κοινωφελούς χαρακτήρα σκοπών του ιδρύματος.

Το Πολυτεχνείο Κρήτης εκμίσθωσε πρόσφατα στην εταιρία «BELVEDERE Μονοπρόσωπη ΕΠΕ», μετά από την προκήρυξη ανοικτού δημόσιου πλειοδοτικού διαγωνισμού με κλειστές προσφορές, ολόκληρο το κτιριακό συγκρότημα στον λόφο Καστέλι της πόλης των Χανίων μαζί και τον περιβάλλοντα χώρο με σκοπό την ανέγερση πολυτελούς ξενοδοχειακής μονάδας. Η πλειοδότρια εταιρία ιδρύθηκε και εδρεύει στα Χανιά και έχει ως μοναδικό εταίρο μια άλλην εταιρία την «Cydon Group Limited». Σύμφωνα με τις πληροφορίες του διαδικτύου, η Cydon (Κύδων) Group Limited είναι μια κυπριακή εταιρία, από τις γνωστές εκείνες που διαθέτουν, απλώς, μια διεύθυνση σε κάποια κυπριακή πόλη και έναν «διαχειριστή», ο οποίος συνήθως αντιπροσωπεύει εκατοντάδες αν όχι χιλιάδες «αγνώστων λοιπών στοιχείων» εταιρίες.

Ήδη από το 2005 κάθε εταιρία που θέλει να συμμετάσχει σε δημόσιο διαγωνισμό με αντικείμενο άνω του ενός εκατομμυρίου (1.000.000) ευρώ υποχρεώνεται να έχει ονομαστικοποιήσει τις μετοχές της «έως φυσικού προσώπου». Ο διαγωνισμός που προκήρυξε το Πολυτεχνείο κατατασσόταν στους δημόσιους διαγωνισμούς (άρθρο 2 περιπτώσεις 1 και 2 Ν. 3310/2005) καθόσον αφορούσε περιουσιακό στοιχείο δημοσίου και δη ΝΠΔΔ (άρθρο 16 παράγραφος 5 του Συντάγματος). Έπρεπε συνεπώς πριν επιτραπεί στην πλειοδότρια να συμμετάσχει, να της είχε ζητηθεί, ως όρος συμμετοχής, η ονομαστικοποίηση των μετοχών της. Από τη μικτή σύμβαση που υπογράφτηκε (μίσθωσης και έργου), που έχει δημοσιευτεί, δεν προκύπτει να έχει γίνει αυτή η διαδικασία.

Eρωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Είναι σύννομη και έγκυρη η σύμβαση δημοσίου χαρακτήρα για τη μετατροπή του μνημείου στον λόφο Καστέλι Χανίων με τη συμμετοχή της εταιρίας «BELVEDERE» στον διαγωνισμό και την κατακύρωση σ’ αυτήν του έργου;

2. Εάν όχι, εμπίπτει στα όρια της εποπτείας η παρέμβαση του Υπουργείου για την ανατροπή της και τι προτίθεται να πράξει επ’ αυτού;«

Η «αξιοποίηση» που παραβίαζε το νόμο

Για την υπόθεση άκρως διαφωτιστικό είναι ρεπορτάζ της Εφημερίδας των Συντακτών, τον Αύγουστο του 2017:

Με κάθε τρόπο προσπαθεί να επιβάλει την εκποίηση της περιουσίας του Πολυτεχνείου Κρήτης ο απερχόμενος πρύτανης Βασίλης Διγαλάκης, βοηθούμενος από ολόκληρο τον κομματικό μηχανισμό της Ν.Δ. αλλά και τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Οπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», η επιμονή του πρύτανη στην «ξενοδοχοποίηση» των τριών ιστορικών κτιρίων -της πρώην 5ης Μεραρχίας, των πρώην Φυλακών και των Στρατώνων στον λόφο Καστέλι στα Χανιά- προσκρούει σε ποικίλες νομοθετικές διατάξεις αλλά και στις επιταγές του Συντάγματος.


Τον Μάιο κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός που διενήργησε με συνοπτικές διαδικασίες η Εταιρεία Αξιοποίησης και Διαχείρισης της Περιουσίας του Πολυτεχνείου, εκμισθώνοντας τα κτίρια για 25 χρόνια στη νεοσύστατη BELVEDERE ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ, ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ. Η συγκεκριμένη εταιρεία διοικείται από άλλη, offshore, εταιρεία στην Κύπρο.

Το μετοχικό κεφάλαιο της Belvedere είναι μόλις 150.000 ευρώ, ποσό μικρότερο ακόμα και από την προκαταβολή των 161.280 ευρώ που συμφώνησε να καταβάλει στο Πολυτεχνείομε την έναρξη των εργασιών στα τρία κτίρια.

Με την πρόταση εκποίησης επιχειρείται ταυτόχρονα το «σπάσιμο» της κατάληψης «Rosa Nera» που λειτουργεί επί 13 χρόνια στο κτίριο της Μεραρχίας, με τον κ. Διγαλάκη να ζητά ήδη ευθέως την επέμβαση των Αρχών για την εκκένωση του κτιρίου.

Από έρευνα της «Εφ.Συν.» στα αρχεία του Ταμείου Εθνικής Αμυνας, από το οποίο αγόρασε το υπουργείο Παιδείας τα επίμαχα κτίρια, αποκαλύπτεται πέραν πάσης αμφιβολίας ο σκοπός της διάθεσης σημαντικών δημόσιων πόρων, που δεν είναι άλλος από την εκπαιδευτική–ακαδημαϊκή τους αξιοποίηση την εποχή που το Πολυτεχνείο έκανε τα πρώτα του βήματα.

Για την αγορά τους δαπανήθηκαν 103 εκατομμύρια δραχμές από τον κρατικό προϋπολογισμό καθώς το υπουργείο Παιδείας θέλησε να δημιουργήσει μια εκπαιδευτική μονάδα και όχι φυσικά να «προικίσει» το Πολυτεχνείο με τουριστικά έσοδα.

Η σχέση του Πολυτεχνείου Κρήτης με τα επίμαχα κτίρια ξεκινά από το 1979, όταν νοικιάζει από το ΤΕΘΑ το κτίριο των πρώην Φυλακών, όπου στεγάστηκαν και τα πρώτα τμήματα του Ιδρύματος. Στο μισθωτήριο εκείνο (με ημερομηνία 2 Αυγούστου 1979) γίνεται σαφής ορισμός της χρήσης του κτιρίου για εκπαιδευτικούς λόγους, ενώ υπάρχει απαγόρευση αλλαγής της συγκεκριμένης χρήσης.

Η γνωμάτευση του ΓΕΣ



Το ΓΕΣ το 1985 γνωματεύει υπέρ της πώλησης και των γειτονικών κτιρίων της Μεραρχίας και των Στρατώνων, αναγνωρίζοντας μάλιστα την άμεση ανάγκη εκκένωσης ενός από τους ορόφους του δεύτερου κτιρίου προκειμένου να μεταφερθούν τα γραφεία της διοίκησης του Πολυτεχνείου

Αργότερα, το 1985, μετά τις συνεχείς πιέσεις της κοινωνίας των Χανίων για μόνιμη στέγαση του Ιδρύματος, το ΓΕΣ γνωματεύει υπέρ της πώλησης και των γειτονικών κτιρίων της Μεραρχίας και των Στρατώνων, αναγνωρίζοντας μάλιστα την άμεση ανάγκη εκκένωσης ενός από τους ορόφους του δεύτερου κτιρίου προκειμένου να μεταφερθούν τα γραφεία της διοίκησης του Πολυτεχνείου.

Η δημόσια δαπάνη για την αγορά των κτιρίων αποτελεί απαγορευτικό παράγοντα για τη μετέπειτα αξιοποίησή τους σε αλλότριες δράσεις.

Ακόμα και ο ίδιος ο νόμος Διαμαντοπούλου (4009/2011), με τον οποίο συστάθηκαν σε όλα τα πανεπιστήμια οι περίφημες «εταιρείες αξιοποίησης» ως ΝΠΙΔ, κρατούσε τουλάχιστον τα προσχήματα επί του συγκεκριμένου θέματος.

Οπως ορίζεται στο άρθρο 58: «Δεν νοούνται ως “περιουσία” που υπόκειται στην αξιοποίηση και διαχείριση του ΝΠΙΔ τα ακίνητα και κινητά περιουσιακά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τις εκπαιδευτικές, ερευνητικές και διοικητικές δραστηριότητες του ιδρύματος και αποκτήθηκαν με πόρους προερχόμενους είτε από τον τακτικό προϋπολογισμό είτε από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων».

Στην περίπτωση των κτιρίων του Πολυτεχνείου Κρήτης ισχύουν όλα τα παραπάνω ταυτόχρονα. Και αποκτήθηκαν με πόρους του προϋπολογισμού, και χρησιμοποιήθηκαν για εκπαιδευτικούς και ακαδημαϊκούς σκοπούς. Παρ’ όλα αυτά μετατρέπονται σήμερα σε περιουσία που υπόκειται σε «αξιοποίηση».

Για την «παράκαμψη» του νόμου φαίνεται να ακολουθήθηκε μια μεθοδική στρατηγική από τον πρύτανη από το 2013 που ανέλαβε τα καθήκοντά του.

Από τον επόμενο χρόνο απομακρύνθηκαν από τα κτίρια οι διοικητικές υπηρεσίες του Ιδρύματος και του Ειδικού Λογαριασμού Κονδυλίων Ερευνας (ΕΛΚΕ) ώστε να μείνουν ελεύθερα προς… «αξιοποίηση», ακυρώνοντας και τον σχεδιασμό που είχε υπάρξει από το 2012 για τη μεταφορά σε αυτά της Σχολής Καλών Τεχνών.



Την ίδια στιγμή «βάθαινε» η σχέση του Ιδρύματος με μεγάλη ξενοδοχειακή επιχείρηση στα Χανιά (Ξενοδοχείο Ambassador’s), η οποία εμφανίζεται ως μέγας χορηγός σε πρόσφατα συνέδρια του Πολυτεχνείου.

Σε προηγούμενο ρεπορτάζ η «Εφ.Συν.» είχε αποκαλύψει πως η Ambassador’s συνδέεται μέσω κυπριακών offshore με την Belvedere ΕΠΕ, στην οποία τελικά εκμισθώθηκαν τα τρία ιστορικά κτίρια.

Η μετακίνηση των εκπαιδευτικών χρήσεων από τα τρία κτίρια συνεπάγεται και την αλλοίωση του σκοπού της δημόσιας δαπάνης, όπως εξηγεί στην «Εφ.Συν.» ο βουλευτής Χανίων και δικηγόρος Αντώνης Μπαλωμενάκης, τονίζοντας μάλιστα πως η επιχειρούμενη αλλαγή χρήσης προσκρούει ακόμα και στις διατάξεις του Συντάγματος.




«Δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι κατ’ ουσίαν ο χώρος αποκτήθηκε με δωρεά του ελληνικού Δημοσίου προς το νεοσύστατο τότε Πολυτεχνείο. Και μάλιστα δωρεά με κοινωφελή σκοπό: την προαγωγή του εκπαιδευτικού έργου στο οποίο είναι ταγμένο το Ιδρυμα. Εκφράζω ζωηρή αμφιβολία σχετικά με τη νομική δυνατότητα μεταβολής του σκοπού για τον οποίο παραχωρήθηκε ο χώρος της Μεραρχίας και μετατροπής του σε εμπορική επιχείρηση καθώς την απαγορεύει ρητά το άρθρο 109 του Συντάγματος» αναφέρει ο ίδιος.

Η αλλαγή της χρήσης των τριών κτιρίων προσκρούει και στο υπάρχον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) της πόλης των Χανίων, που επίσης, από το 1988, προβλέπει «οργάνωση εγκαταστάσεων εκπαίδευσης» για τη συγκεκριμένη περιοχή.

Οπως εξηγεί στην «Εφ.Συν.» η διευθύντρια της Πολεοδομίας Χανίων Αλέκα Λακιωτάκη, με μεταγενέστερο νόμο (4178 του 2013) δόθηκε περιθώριο πέντε ετών για την αναθεώρηση των παλαιών ΓΠΣ και κατόπιν οι προβλέψεις τους θα καθίστανται απολύτως δεσμευτικές.

Αυτός προφανώς είναι και ο λόγος που η διοίκηση του Πολυτεχνείου προσπαθεί να επιταχύνει τις εξελίξεις, καθώς μετά το 2018, εφόσον δεν υπάρξει αναθεώρηση του ΓΠΣ, θα απαγορεύεται ρητά και από την Πολεοδομία η μετατροπή των εκπαιδευτικών χρήσεων της εν λόγω περιοχής.

Νομικές ενέργειες



Στο μισθωτήριο (με ημερομηνία 2 Αυγούστου 1979) γίνεται σαφής ορισμός της χρήσης του κτιρίου για εκπαιδευτικούς λόγους, ενώ υπάρχει απαγόρευση αλλαγής της συγκεκριμένης χρήσης

Το θέμα ενδέχεται να προκαλέσει και νομικές ενέργειες εναντίον της διοίκησης του Πολυτεχνείου. Στα Χανιά συστάθηκε ήδη Πρωτοβουλία Πολιτών για τη Διάσωση των Μνημείων στο Λόφο Καστέλι, η οποία πρότεινε και εναλλακτικές χρήσεις για τα κτίρια, όπως τη στέγαση του Ιστορικού Αρχείου Κρήτης αλλά και τη λειτουργία μιας μεγάλης βιβλιοθήκης.

Οπως αναφέρει στην «Εφ.Συν.» ο Αντώνης Σκαμνάκης, μέλος της Πρωτοβουλίας και επίκουρος καθηγητής Δημοσιογραφίας στο ΑΠΘ, «πρωτίστως πρέπει να εγκατασταθούν εκπαιδευτικές χρήσεις του Πολυτεχνείου. Εναλλακτικά, μπορούν να υπάρξουν και συμπράξεις για την ήπια εκμετάλλευση των χώρων αυτών, που θα αποφέρουν αντίστοιχα έσοδα στο Πολυτεχνείο χωρίς να μετατραπεί σε ιδιωτική ξενοδοχειακή μονάδα ένας από τους πιο ιστορικούς χώρους των Χανίων και όλης της Κρήτης».



Την αντίθεσή του στους σχεδιασμούς του πρύτανη εκφράζει και ο επίτιμος έφορος Αρχαιοτήτων Χανίων Μιχάλης Ανδριανάκης, ένας από τους ανθρώπους που γνωρίζουν εξ αντικειμένου τη μακρά ιστορία των τριών κτιρίων.

«Είναι γνωστό το πώς απέκτησε το Πολυτεχνείο τα κτίρια αυτά. Τόσο για την ανάπτυξη εκπαιδευτικών δράσεων και τη σύνδεση του Πολυτεχνείου με την πόλη των Χανίων όσο και για την προστασία τους λόγω της ιστορικής τους αξίας. Απορώ πώς θα επιτραπεί μια τόσο μεγάλη αλλαγή σε κτίρια πρώτου βαθμού προστασίας», αναφέρει ο ίδιος, μιλώντας στην «Εφ.Συν.».



Θυελλώδεις είναι οι αντιδράσεις και στα όργανα του Πολυτεχνείου. Στην τελευταία γενική συνέλευση της Εταιρείας Αξιοποίησης (την Παρασκευή 4/8) τρεις από τους κοσμήτορες αποχώρησαν διαμαρτυρόμενοι για τις ακολουθούμενες διαδικασίες.

Την ίδια στάση κράτησε και ο εκπρόσωπος των διοικητικών υπαλλήλων του Πολυτεχνείου, ενώ απών επέλεξε να είναι ο πρώην πρύτανης Ιωάννης Φίλης, έχοντας εκφράσει ήδη ανοιχτά τη διαφωνία του με τις επιλογές της παρούσας διοίκησης.

Η γενική συνέλευση έληξε με ψηφοφορία για το θέμα, στην οποία ψήφισαν μόλις 9 από τα 17 μέλη. Υπέρ των χειρισμών του πρύτανη τάχθηκαν 7 μέλη ενώ δύο ψήφισαν λευκό.

Ωστόσο, σε ανακοίνωση που εξεδόθη από την Πρυτανεία αναφέρεται ότι «επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά πως η μεγάλη πλειοψηφία εμμένει στην αξιοποίηση των 3 κτιρίων του Καστελίου».

Στην ίδια ανακοίνωση, μάλιστα, ο πρύτανης «οπλισμένος» με τις 7 από τις 17 ψήφους των μελών της γενικής συνέλευσης προχώρησε και σε… μαθήματα δημοκρατίας αναφέροντας πως «στα συλλογικά όργανα, όπως και στις δημοκρατίες, είναι θεμιτό να υπάρχουν πλειοψηφίες και μειοψηφίες. Ομως, οι αποφάσεις που λαμβάνονται από την πλειοψηφία πρέπει να γίνονται σεβαστές απ’ όλους».

«Είναι η αντίληψη που έχει για τις συλλογικές διαδικασίες η σημερινή διοίκηση του Πολυτεχνείου», λέει στην «Εφ.Συν.» ο κοσμήτορας της Σχολής Μηχανικών Ορυκτών Πόρων Μανώλης Μανούτσογλου (ένας εκ των τεσσάρων μελών που αποχώρησαν καταγγέλλοντας ως παράνομη τη διαδικασία).

Οι νόμιμες αποφάσεις στη δημοκρατία γίνονται δεκτές. Τις παράνομες όμως, οι πλατιές ετυμηγορίες τις αψηφούν, ώστε να περιορίσουν το κακό που αυτές μπορεί να προκαλέσουν. Η μεγάλη και πραγματική πλειοψηφία της ακαδημαϊκής κοινότητας θα αντιστρέψει τις αποφάσεις αυτές», επισημαίνει ο κ. Μανούτσογλου.

Πολιτική κόντρα

Το θέμα του Πολυτεχνείου Κρήτης αποκτά και εξόχως πολιτική διάσταση, ειδικά μετά τη συστράτευση όλης της Ν.Δ. πίσω από τον πρύτανη, τον οποίο οι πληροφορίες φέρουν έτοιμο να ενταχθεί στα ψηφοδέλτια του κόμματος στις επόμενες εκλογές.

Για το θέμα έκανε δύο φορές δημόσια παρέμβαση ο Κυριάκος Μητσοτάκης (στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και με άρθρο του στην «Καθημερινή») δείχνοντας είτε να μη γνωρίζει είτε (ακόμα χειρότερα) να παραβλέπει τις νομικές και συνταγματικές αποκλίσεις που περιγράφονται πιο πάνω.

Τη γαλάζια «πανστρατιά» για το θέμα συμπληρώνουν, σε διάστημα δύο μηνών, δύο ερωτήσεις στη Βουλή, μία έκτακτη συνέντευξη Τύπου από τον Θ. Φορτσάκη στα Χανιά, κοινή ανακοίνωση υπέρ της «ξενοδοχοποίησης» από τις τέσσερις ΝΟΔΕ της Κρήτης και αντίστοιχου περιεχομένου παρέμβαση της ΟΝΝΕΔ Χανίων.

Από την άλλη πλευρά, θέση εκ μέρους των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ στα Χανιά παίρνει μέσω της «Εφ.Συν.» ο Αντώνης Μπαλωμενάκης:

«Θεωρώ αδιανόητο το ότι λήφθηκε μια τόσο σημαντική απόφαση για τη φυσιογνωμία της ιστορικής πόλης μας χωρίς δημόσιο διάλογο. Και, δυστυχώς, όχι από έναν ιδιώτη επιχειρηματία, αλλά από τη διεύθυνση ενός Ιδρύματος που φιλοδοξεί να εντάσσεται οργανικά στη ζωή αυτής της πόλης. Η απερχόμενη διοίκηση του Πολυτεχνείου Κρήτης ανέλαβε σημαντική ευθύνη. Τα ιδιωτικά του θέματα μπορεί κάποιος να τα ρυθμίζει όπως θέλει, μέσα στα πλαίσια του νόμου. Τη δημόσια περιουσία, ασφαλώς όχι!» λέει ο ίδιος.

Η θητεία του πρύτανη τυπικά λήγει στις 31 Αυγούστου, ωστόσο με απόφαση του υπουργείου Παιδείας δόθηκε παράταση της θητείας του έως τις 30 Νοεμβρίου. Με αυτά τα δεδομένα βρίσκεται σε εξέλιξη ένας ιδιότυπος «αγώνας δρόμου» από τον κ. Διγαλάκη με σκοπό να προλάβει να υλοποιήσει το σχέδιο εκποίησης και να εξαργυρώσει πολιτικά τόσο την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων στον χώρο των πανεπιστημίων όσο και το ενδεχόμενο σπάσιμο της κατάληψης «Rosa Nera».

Ολα αυτά, αν δεν τον προλάβουν οι νομικές, ακαδημαϊκές και κοινωνικές αντιδράσεις που έχει εγείρει η ακολουθούμενη τακτική του.

Πηγή www.candiadoc.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2018

Σοκ από την UNESCO: Ποιες Ελληνικές πόλεις και μνημεία απειλούνται με αφανισμό



Δραματική προειδοποίηση από την UNESCO, η οποία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου εστιάζοντας στην απειλή που αντιμετωπίζουν ιστορικά μνημεία σε Ιταλία, Κροατία και Ελλάδα λόγω της κλιματικής αλλαγής.

Εκτός των περιβόητων… βιβλικών καταστροφών, νέα επιστημονική έρευνα που φέρει και ελληνική υπογραφή δείχνει ότι οι πλημμύρες και η διάβρωση των ακτών που προκαλεί η κλιματική αλλαγή απειλούν μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO στη Μεσόγειο – Συναγερμός για την Παλιά Πόλη της Ρόδου και της Κέρκυρας, το Πυθαγόρειο και το Ηραίοτης Σάμου, καθώς και για τη Δήλο.

Πολλά τουριστικά αξιοθέατα και κυρίως μνημεία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO σε Ιταλία, Κροατία και Ελλάδα απειλούνται από την κλιματική αλλαγή, αναφέρει έρευνα του Πανεπιστημίου του Κιέλου που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications και επικεφαλής της οποίας είναι ο Έλληνας καθηγητής Νάσος Βαφείδης.

Από τα συνολικά 49 ιστορικά μνημεία που μπήκαν στο μικροσκόπιο των ερευνητών και τα οποία βρίσκονται σε παραθαλάσσιες περιοχές με χαμηλό υψόμετρο, τα 37 απειλούνται από ενδεχόμενη «μεγάλη πλημμύρα», με το σχετικό ρίσκο να υπολογίζεται ετησίως στο 1%.

Την ίδια ώρα, 42 μνημεία αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο λόγω πιθανής διάβρωσης των ακτών.

Μέχρι το 2100 ο κίνδυνος πλημμυρών στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου μπορεί να αυξηθεί έως και κατά 50%, ενώ ο κίνδυνος διάβρωσης κατά 13%.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο αυξημένος κίνδυνος πλημμυρών και διάβρωσης των ακτών δεν σημαίνει ότι θα αφανιστούν ολόκληρες πόλεις.

Ενδεχομένως όμως να χαθούν κάτω από τη θάλασσα κομμάτια των μνημείων.

Ο καθηγητής Βαφείδης για τους κινδύνους στην Ελλάδα

Ιδιαίτερα αυξημένος είναι ο κίνδυνος πλημμυρών στη βόρεια Αδριατική και συγκεκριμένα στη Βενετία, στην πόλη της Αναγέννησης Φεράρρα στο δέλτα του Πάδου, αλλά και στην Ακυληία.

Στην Κροατία περιλαμβάνονται η ιστορική πόλη του Τρογκίρ, αλλά και ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιακώβου στο Σίμπενικ.

Ο δε κίνδυνος διάβρωσης αφορά περισσότερο την Τύρο στο Λίβανο, το Πυθαγόρειο και το Ηραίο της Σάμου, την Έφεσο στην Τουρκία και την Ταραγόνα στην Ισπανία.

Όπως διευκρίνισε μιλώντας στην Deutsche Welle ο επικεφαλής της έρευνας Νάσος Βαφείδης, στην Ελλάδα υψηλό βαθμό επικινδυνότητας εμφανίζουν επίσης η Δήλος, η παλιά πόλη της Κέρκυρας αλλά και η μεσαιωνική πόλη της Ρόδου.

Παρότι η χώρα όμως είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη, ο ίδιος δεν διακρίνει μακροπρόθεσμο πολιτικό σχέδιο αντιμετώπισης των πιθανών κινδύνων.

«Λόγω της εκτεταμένης ακτογραμμής αλλά και της συγκέντρωσης πληθυσμού και κεφαλαίου (με την ευρύτερη έννοια, π.χ. εγκαταστάσεων, δικτύων, κτιριακών υποδομών κλπ.), η Ελλάδα είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη στην άνοδο της στάθμης των υδάτων ακόμα και υπό αισιόδοξα σενάρια αύξησης της μέσης στάθμης της θάλασσας.

»Παρά τον υψηλό αυτό βαθμό έκθεσης, δεν υπάρχει μακροχρόνιος πολιτικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση των κινδύνων (πλημμυρών, διάβρωσης ακτών) που σίγουρα θα προκύψουν στο (άμεσο) μέλλον», εκτιμά ο καθηγητής.
Μέτρα προστασίας

Οι επιστήμονες αναδεικνύουν διάφορες δυνατότητες αντιμετώπισης του φαινομένου.

Αυτό που προέχει είναι να δημιουργηθεί αρχικά κοινή αντίληψη για τον κίνδυνο και τις πιθανές συνέπειές του.

Όπως επισημαίνεται, οι άνθρωποι θα πρέπει να καταλάβουν τι σημαίνει να χάνεται κυριολεκτικά μια τοποθεσία ή ένα ιστορικό μνημείο.

Πέραν αυτού υπάρχει φυσικά πάντοτε η ιδιαίτερα κοστοβόρα δυνατότητα βελτίωσης της προστασίας των ακτών.

Στη Βενετία, για παράδειγμα, δημιουργούνται ηλεκτρονικά φράγματα τα οποία μπορούν να υψώνονται σε περίπτωση πλημμυρών.
Σε ποιο βαθμό όμως μπορούν να βοηθήσουν τέτοια μέτρα;

«Τη Βενετία θα τη χάσουμε, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς», εκτιμά ο Άντερς Λέβερμαν από το Ινστιτούτο του Πότσνταμ για τις Συνέπειες της Κλιματικής Αλλαγής.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το ερώτημα είναι απλώς πότε θα γίνει αυτό.

«Ίσως χρειαστούν αιώνες, αλλά η εξέλιξη είναι μη αναστρέψιμη», τονίζει.
Τι πρέπει να γίνει όμως για να προστατευτούν τα μνημεία στην Ελλάδα; Ποια μέτρα απαιτούνται;

«Η προστασία των μνημείων στις περισσότερες περιπτώσεις δεν μπορεί να επιτευχθεί με τα συνηθισμένα μέτρα που χρησιμοποιούνται ευρέως για την προστασία των ακτών», εξηγεί ο Νάσος Βαφείδης, και προσθέτει:

«Για παράδειγμα, κοινά φράγματα για την προστασία από πλημμύρες δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρέως, καθώς η παρουσία τους μπορεί να αλλοιώσει το χαρακτήρα των μνημείων και να θέσει σε κίνδυνο τον χαρακτηρισμό τους ως μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς από την UNESCO.

»Πιστεύω πως είναι απαραίτητη η διεξαγωγή λεπτομερών μελετών για κάθε μνημείο που είναι εκτεθειμένο στην άνοδο της μέσης στάθμης της θάλασσας και η εξεύρεση εξειδικευμένων λύσεων για κάθε μνημείο από ομάδες ειδικών (αρχιτεκτόνων, αρχαιολόγων, μηχανικών) ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όλες τις πλευρές του πολυσύνθετου αυτού προβλήματος»

Πηγή: Deutsche Welle

https://diulistirio.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018

Μουσεία και αρχαία μνημεία μεταβιβάστηκαν στο Υπερταμείο (Η λίστα)


Λίστα με ακίνητα του Υπουργείου Πολιτισμού, στα οποία περιλεμβάνονται αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία και μουσεία, έχουν ενταχθεί στο Υπερταμείο

Στα 10.119 ακίνητα που βρίσκονται προς πώληση για να καλυφθεί μέρος του χρέους, έχουν συμπεριληφθεί στην σχετική λίστα αρκετά μνημεία, κυρίως από τα Χανιά.

«Αποτελούν de facto ακίνητη περιουσία του Δημοσίου, εκτός κάθε συναλλαγής» είναι η απάντηση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Η ΛΙΣΤΑ

- μεγάλα τμήματα της ανατολικής τάφρου των Ενετικών οχυρώσεων,
- η τάφρος του Βυζαντινού τείχους,
- η νότια τάφρος των Ενετικών οχυρώσεων,
- ακίνητα στα οποία έχουν έλθει στο φως σημαντικά μινωικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα,
- συγκροτήματα ενετικών νεωρίων,
- ο προμαχώνας Μοnigo,
- o Ενετικός προμαχώνας Lando,
- το φρούριο Φιρκά και
- το τούρκικο χαμάμ (ακίνητα απαλλοτριωμένα για αρχαιολογικούς σκοπούς από το ΥΠΠΟΑ ή και ακίνητα στα οποία έχουν επίσης πραγματοποιηθεί εργασίες ανάδειξης και αποκατάστασης).

Περιλαμβάνονται ακόμη και τα Αρχαιολογικά Μουσεία,

-τόσο το στεγαζόμενο στον ναό του Αγίου Φραγκίσκου
-αλλά και το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο και άλλα όπως
-το Εθνικό Μουσείο Ελευθέριος Βενιζέλος
- ή το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης».

Η απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού


Με αφορμή δημοσιεύματα που αναφέρονται στο θέμα της δήθεν παραχώρησης μνημείων και ακινήτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού προς την Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου το ΥΠΠΟΑ διευκρινίζει ότι η σχετική Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (ΥΠΟΙΚ 0004586 ΕΞ 2018-ΦΕΚ Β΄2320/2018) και η παρ. 4 του άρθρου 196 του ν.4389/2016 διασφαλίζουν ότι τα ακίνητα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος δεν παραχωρούνται στην ΕΤΑΔ Α.Ε.

Επιπλέον, διευκρινίζεται ότι για τα ακίνητα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος δεν τυγχάνει εφαρμογής η παράγραφος 5 του άρθρου 196 του ν.4389/2016 σχετικά με τη διατήρηση του καθεστώτος διαχείρισης από την ΕΤΑΔ, γιατί αυτή αφορά αποκλειστικά σε ακίνητα τα οποία ήδη διαχειριζόταν η ΕΤΑΔ πριν από την ψήφιση του συγκεκριμένου νόμου.

Τα μνημεία, τα μουσεία, οι αρχαιολογικοί χώροι, οι ιστορικοί τόποι, η πολιτιστική κληρονομιά εν γένει δεν παραχωρούνται και δεν υπάγονται σε καθεστώς συναλλαγής. Στο πλαίσιο αυτό, η διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς αποτελεί αποκλειστική και αδιαπραγμάτευτη αρμοδιότητα του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.


https://diulistirio.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Τετάρτη 29 Μαρτίου 2017

Η Καβάλα γιορτάζει την ένταξη των Φιλίππων στα μνημεία της UNESCO


Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου και ο Δήμος Καβάλας, συνδιοργανώνουν ένα διήμερο εκδηλώσεων, το Σάββατο 8 και την Κυριακή 9 Απριλίου 2017, για τον εορτασμό της ένταξης του αρχαιολογικού χώρου των Φιλίππων στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Το Σάββατο 8 Απριλίου 2017 στις 7 το απόγευμα στο αρχαιολογικό μουσείο Καβάλας, θα γίνει παρουσίαση του πλήρους φακέλου της υποψηφιότητας και της πορείας για την ένταξη του αρχαιολογικού χώρου στον κατάλογο της UNESCO, στις εργασίες της 40ης συνόδου της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Κωνσταντινούπολη τον Ιούλιο του 2016. Θα παρουσιαστεί, ακόμα, το διαχειριστικό σχέδιο και τα προγραμματιζόμενα έργα. Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η χορωδία «συνΩΔΗπόροι» του Συνδέσμου Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών Καβάλας, υπό τη διεύθυνση του Γιάννη Κανάκη.

Την Κυριακή 9 Απριλίου 2017 στις 12 το μεσημέρι, στην είσοδο του αρχαίου θεάτρου των Φιλίππων, στη διάρκεια μιας πανηγυρικής τελετής, θα γίνουν από την υπουργό πολιτισμού, Λυδία Κονιόρδου, τα αποκαλυπτήρια των σχετικών πινακίδων.

Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί απόσπασμα από την ιστορική παράσταση του Οιδίποδα Τύραννου από το Κ.Θ.Β.Ε. (1961), ενώ θα διαβαστούν αποσπάσματα από τις Πράξεις των Αποστόλων και η προς Φιλιππησίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου. Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν μαθητές σχολείων της Δημοτικής Ενότητας Φιλίππων και η φιλαρμονική του Δήμου Καβάλας.

Πηγή www.k-tipos.gr

https://diulistirio.blogspot.gr
Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Πέμπτη 25 Αυγούστου 2016

ΕΣΠΑ 2014-2020: Έργα σε χώρους και μνημεία - σύμβολα του Αιγαίου



Το ΥΠΠΟΑ έδωσε στη δημοσιότητα τις πρώτες εντάξεις έργων του υπουργείου στο νέο ΕΣΠΑ 2014-2020, που ξεκίνησαν από τα νησιά του Αιγαίου.

Πρώτη η Περιφερειάρχης και η Διαχειριστική Αρχή Βορείου Αιγαίου ενέταξαν τον Ιούλιο του 2016 έξι έργα Πολιτισμού στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα, με φορείς υλοποίησης τις Εφορείες Αρχαιοτήτων της Λέσβου, της Χίου και την κεντρική Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών Μνημείων του υπουργείου, συνολικού προϋπολογισμού 7.247.112 ευρώ.

Πρόκειται για παρεμβάσεις σε χώρους και μνημεία - σύμβολα για τα νησιά της Λέσβου, της Λήμνου και της Χίου, όπως:

- η πανάρχαια πόλη της Πολιόχνης στη Λήμνο (Έργο προστασίας, συντήρησης και ανάδειξης),

- το ιερό των Καβείρων στη Λήμνο (Ανάδειξη αρχαιολογικού χώρου),

- το Κάστρο της Μυτιλήνης (Στερέωση - Αποκατάσταση ΒΑ περιβόλου),

- ο Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου Συκούση στον οικισμό Αγ. Γεωργίου Συκούση στη Χίο (Στερέωση του Ι.Ν. και Συντήρηση τοιχογραφιών),

- η Νέα Μονή της Χίου (Συντήρηση μαρμαροθετημένων δαπέδων μνημείου εγγεγραμμένου στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco) και

- το κάστρο της Χίου (Αποκατάσταση - Ανάδειξη χερσαίων τειχών).

Τα έργα αυτά, που στην πλειονότητά τους θα υλοποιηθούν με τη μέθοδο της αρχαιολογικής αυτεπιστασίας από τις ίδιες τις Εφορείες Αρχαιοτήτων, θα τονώσουν την τοπική οικονομία των νησιών, ενώ παράλληλα θα προσφέρουν απασχόληση σε ντόπιους επιστήμονες και εργατοτεχνίτες, σε μια πραγματικά δύσκολη περίοδο, καθώς, λόγω μεταναστευτικού, τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου δοκιμάζονται.

Η χρηματοδότηση έργων στις Περιφερειακές Ενότητες Σάμου και Ικαρίας καλύπτονται από πόρους του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού ενώ ταυτόχρονα δρομολογούνται Προγραμματικές Συμβάσεις με την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.

Περίπου έναν μήνα αργότερα, στις αρχές Αυγούστου, και ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου με την αρμόδια Διαχειριστική Αρχή ενέταξαν άλλα τρία έργα Πολιτισμού, με φορείς υλοποίησης τις Εφορείες Αρχαιοτήτων στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, επίσης με τη μέθοδο της αρχαιολογικής αυτεπιστασίας. Ο συνολικός προϋπολογισμός των έργων ανέρχεται σε 3.100.000 ευρώ και αφορά:

- τη στερέωση - αποκατάσταση του εμβληματικού ναού της Επισκοπής στη Σίκινο,

- την μετατροπή του παλαιού Σχολείου στη Χώρα Κύθνου σε Μουσείο και

- την ανάδειξη της αρχαίας ακρόπολης (Μόντε Σμιθ) της Ρόδου.
Όλα αυτά τα έργα στοχεύουν να αποδώσουν στο κοινό επισκέψιμους αρχαιολογικούς χώρους με πολύπλευρο παιδευτικό-ερευνητικό-πολιτιστικό χαρακτήρα, που θα αποτελέσουν πόλο έλξης επισκεπτών και θα δώσουν νέα πνοή και κίνητρο για την ενίσχυση του τουρισμού τόσο στα μικρά νησιά της «άγονης γραμμής», όπως η Σίκινος κι η Κύθνος, όσο και στα μεγαλύτερα νησιά όπως η Λέσβος και η Ρόδος.

Πάντα με βάση τη διαθέσιμη χρηματοδότηση, όλες οι Υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ είναι έτοιμες να εντάξουν και άλλα έργα στις τρέχουσες και μελλοντικές προσκλήσεις τόσο των Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων, όσο και των Τομεακών, όπως το ΕΠΑΝΕΚ (μνημεία Unesco, αναβάθμιση προσφερόμενων υπηρεσιών σε αρχαιολογικούς χώρους και Μουσεία κ.ά.).

https://diulistirio.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα.... »
....

Δευτέρα 18 Απριλίου 2016

Ποια ελληνικά μνημεία περιλαμβάνονται στη λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς


Τα μνημεία που συγκαταλέγονται στον Κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς επιλέγονται και εγκρίνονται βάσει της αξίας τους ως τα καλύτερα παραδείγματα της δημιουργικής ευφυΐας του ανθρώπου. Αποτελούν τεκμήρια μιας σημαντικής ανταλλαγής ανθρώπινων αξιών και παρέχουν μια μοναδική ή τουλάχιστον εξαιρετική μαρτυρία μιας πολιτισμικής παράδοσης ή ενός πολιτισμού που ζει ακόμα ή έχει εξαφανισθεί. Είναι άμεσα συνδεδεμένα με σημαντικά στάδια της ανθρώπινης ιστορίας και για το λόγο αυτό έχουν εξέχουσα οικουμενική αξία και αποτελούν τμήμα της κοινής κληρονομιάς της ανθρωπότητας. Η Ελλάδα έχει συνυπογράψει από το 1981 τη Συνθήκη της UNESCO για την προστασία των μνημείων και χώρων παγκόσμιας κληρονομιάς. Στόχος της UNESCO είναι η προστασία από κάθε είδους φθορά και καταστροφή, προκειμένου αυτά να κληροδοτηθούν στις γενιές του μέλλοντος. Η Ελλάδα έχει εγγράψει 17 (+5 που βρίσκονται στην σημερινή περιοχή της Τουρκίας) μνημεία και τοποθεσίες στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Το μπλόγκ δεν θέλει με κανένα τρόπο να θεωρήσει ότι τα ελληνικά μνημεία που βρίσκονται στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας, είναι Τούρκικα. Για το λόγω αυτό αποφάσισε να συνυπολογίσει και αυτά τα μνημεία, ως μνημεία, δωρεά του Ελληνικού τρόπου σκέψης και επιστήμης στην παγκόσμια κληρονομιά και να μην αρκεστεί στα στενά όρια των πρόσκαιρων ''πολιτικών΄΄ συνόρων.

1.ΝΑΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ – ΒΑΣΣΕΣ
(Χρονολογία ένταξης 1986)




Ο φημισμένος ναός αφιερωμένος στον θεό της ίασης και του ήλιου, χτίσθηκε στα μέσα του 5ου αιώνα στα απόκρημνα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας. Ο ναός, με το παλαιότερο Κορινθιακό κιονόκρανο, που έχει βρεθεί ποτέ, συνδυάζει τον Αρχαϊκό ρυθμό με την ρώμη του Δωρικού, με ορισμένα τολμηρά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά.

2. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ
(Χρονολογία ένταξης 1987)




Απεικονίζοντας τους πολιτισμούς, τους μύθους και τις θρησκείες, οι οποίες άνθισαν στην Ελλάδα για μια περίοδο μεγαλύτερη των χιλίων ετών, η Ακρόπολη περιλαμβάνει τέσσερα από τα σπουδαιότερα αριστουργήματα της κλασσικής Ελληνικής περιόδου, τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια, το Ερέχθειο και τον ναό της Αθηνάς Νίκης, τα οποία μπορούν να θεωρηθούν σύμβολα της ιδέας της παγκόσμιας κληρονομιάς.

3. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΕΛΦΩΝ
(Χρονολογία ένταξης 1987)




Το Πανελλήνιο Ιερό των Δελφών, όπου δινόταν ο χρησμός του Απόλλωνα, εθεωρείτο ο «ομφαλός της γης». Προσαρμοσμένος αρμονικά στο εξαίσιο τοπίο και εμποτισμένος με ιερή σημασία, ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών ήταν τον 6ο π.Χ. αιώνα θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο ενότητας του αρχαίου κόσμου.

4. ΙΕΡΟ ΤΟΥ ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΑΥΡΟ
(Χρονολογία ένταξης 1988)




Σε μια μικρή κοιλάδα της Πελοποννήσου ο αρχαιολογικός χώρος της Επιδαύρου εκτείνεται σε διαφορετικά επίπεδα. Η λατρεία του Ασκληπιού ξεκίνησε εκεί για πρώτη φορά τον 6ο π.Χ. αιώνα, αλλά τα κύρια μνημεία, ειδικότερα το Θέατρο το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο αμιγή αριστουργήματα της Ελληνικής αρχιτεκτονικής χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα. Ο ευρύς αρχαιολογικός χώρος συνιστά φόρο τιμής στις ιαματικές λατρείες της Ελληνικής και Ρωμαϊκής περιόδου με ναούς και νοσοκομειακά κτίρια αφιερωμένα στους θεούς τους.

5. ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ – ΑΘΩΣ
(Χρονολογία ένταξης 1988)




Ορθόδοξο πνευματικό κέντρο από το 1054, το Όρος Άθως απολαμβάνει καθεστώς αυτονομίας από την εποχή του Βυζαντίου. Το «Άγιο Όρος», η είσοδος στο οποίο είναι απαγορευμένη σε γυναίκες, έχει επίσης αναγνωρισθεί ως τοπίο καλλιτεχνικής αξίας. Η διαρρύθμιση των μοναστηριών (σύνολο 20, στα οποία κατοικούν περίπου 1400 μοναχούς) έχει επηρεάσει μονές πολύ μακρινές (όπως αυτές της Ρωσίας) και η σχολή αγιογραφίας τους έχει επηρεάσει σημαντικά την ιστορία της ορθόδοξης τέχνης.

6. ΜΕΤΕΩΡΑ
(Χρονολογία ένταξης 1988)




Σε μια δυσπρόσιτη περιοχή των Μετεώρων, στις κορυφές απόκρημνων βράχων, μοναχοί εγκατέστησαν «τους στύλους του ουρανού», όπως τους αποκαλούσαν, τα ιερά μοναστήρια τους από τον 11ο αιώνα ως σήμερα. Την περίοδο αναβίωσης του ερημιτισμού κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες τον 15ο αιώμα μ.Χ., χτίστηκαν 24 μοναστήρια. Οι τοιχογραφίες των μοναστηριών, οι οποίες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα, αποτελούν σημείο αναφοράς για την ανάπτυξη της Μεταβυζαντινής ζωγραφικής.

7. ΠΑΛΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
(Χρονολογία ένταξης 1988)




Ροτόντα, Ναός της Αχειροποιήτου, Ναός Αγίου Δημητρίου, Μονή Λατόμου, Ναός Αγίας Σοφίας, Παναγία των Χαλκέων, Ναός Αγίου Παντελεήμονα, Ναός Αγίων Αποστόλων, Ναός Αγίου Νικολάου Ορφανού, Ναός Αγίας Αικατερίνης, Ναός του Παντοκράτορα Σωτήρα Χριστού, Μονή Βλατάδων, Ναός του Προφήτη Ηλία, Βυζαντινά Λουτρά, Τείχη της Θεσσαλονίκης.
Η Θεσσαλονίκη, η δεύτερη σημαντικότερη πόλη της Ελλάδος, ιδρύθηκε το 315 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα κέντρα εξάπλωσης του Χριστιανισμού. Μεταξύ των χριστιανικών της μνημείων συγκαταλέγονται προχριστιανικοί ναοί και τρίκλιτες βασιλικές εκκλησίες. Χτίσθηκαν από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα και συνιστούν μία διαχρονική τυπολογική σειρά, η οποία επηρέασε σημαντικά τον Βυζαντινό κόσμο. Τα μωσαϊκά της Ροτόντας, του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Δαυίδ συγκαταλέγονται μεταξύ των σπουδαιότερων αριστουργημάτων της πρώιμης χριστιανικής τέχνης.

8. ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΡΟΔΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1988)




Το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ κατείχε την Ρόδο από το 1309 έως το 1523 και μετέτρεψε την πόλη σε προπύργιο. Μεταγενέστερα, η πόλη εντάχθηκε υπό Ιταλική και Τουρκική κατοχή. Με το Παλάτι των Μεγάλων Αρχόντων, το Νοσοκομείο και τον δρόμο των Ιπποτών, η Άνω Πόλη αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα αστικά κέντρα της Γοτθικής περιόδου. Στην Κάτω Πόλη, η Γοτθική αρχιτεκτονική συνυπάρχει αρμονικά με τα τζαμιά, τα δημόσια λουτρά και με άλλα κτίρια της Οθωμανικής περιόδου.

9. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 1989)




Ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας, σε μια κοιλάδα της Πελοποννήσου, κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Τον 10ο αιώνα π.Χ. η Ολυμπία έγινε το κέντρο λατρείας του Δία. Το μνημείο της Άλτης – το ιερό των θεών – συγκεντρώνει σημαντικά αριστουργήματα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Εκτός από τους ναούς, υπάρχουν και τα υπολείμματα όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι οποίοι διοργανώνονταν στην Ολυμπία, από το 776 π.Χ., κάθε τέσσερα χρόνια.

10. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΜΥΣΤΡΑ
(Χρονολογία ένταξης 1989)




Το θαύμα του Μοριά ανεγέρθη ως φρούριο το 1249 από τον Βασιλιά της Αχαΐας Γουλιέλμο τον Βιλλεαρδουίνο. Επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς, αργότερα κατακτήθηκε από τους Τούρκους και τους Βενετούς. Η πόλη εγκαταλείφθηκε το 1832 αφήνοντας συναρπαστικά μεσαιωνικά ερείπια να στέκουν μέσα σε μία εξαιρετικής ομορφιάς τοποθεσία.

11. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΗΛΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1990)




Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Απόλλωνας γεννήθηκε σε αυτό το μικρό νησί των Κυκλάδων. Τα ιερό του Απόλλωνα προσέλκυε προσκυνητές απ΄ όλη την Ελλάδα και η Δήλος ήταν ένα ακμάζον εμπορικό λιμάνι. Το νησί φέρει επιρροές από τους διαδοχικούς πολιτισμούς του «Αιγιακού» κόσμου, από την 3η χιλιετηρίδα π.Χ. έως την παλαιοχριστιανική εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος είναι εξαιρετικά εκτεταμένος και πλούσιος και αποδίδει την εικόνα ενός σπουδαίου κοσμοπολίτικου μεσογειακού λιμανιού.

12. ΜΟΝΗ ΔΑΦΝΙΟΥ, ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΟΝΗ ΧΙΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1990)




Παρά τη σημαντική γεωγραφική τους απόσταση (το πρώτο στην Αττική, το δεύτερο στην Φωκίδα και το τρίτο στο Αιγαίο) αυτά τα τρία μοναστήρια ανήκουν στην ίδια τυπολογική σειρά. Οι εκκλησίες έχουν κτισθεί με μεγάλο θόλο ο οποίος στηρίζεται με μικρές αψίδες δημιουργώντας έναν οκταγωνικό χώρο. Τον 11ο και 12ο αιώνα οι εκκλησίες είχαν ποικίλο διάκοσμο, πολύχρωμες ορθομαρμαρώσεις, ψηφιδωτά και μωσαϊκά σε χρυσό φόντο, όλα χαρακτηριστικά της «δεύτερης Βυζαντινής Περιόδου».

13. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΗΡΑΙΟΥ ΣΑΜΟΥ
(Χρονολογία ένταξης 1992)




Από την 3 χιλιετηρίδα π.Χ. πολλοί πολιτισμοί έχουν κατοικήσει σε αυτό το μικρό νησί του Αιγαίου κοντά στην Μικρά Ασία. Τα ερείπια του Πυθαγόρειου, ενός αρχαίου οχυρωμένου λιμανιού με ελληνικά και ρωμαϊκά μνημεία και ένα εντυπωσιακό υδραγωγείο, καθώς και το Ηραίο, ο ναός της Ήρας της Σάμου, είναι ακόμα επισκέψιμα.

14. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΑΙΓΩΝ (ΒΕΡΓΙΝΑ)
(Χρονολογία ένταξης 1996)




Η πόλη Αιγαί, η πρώτη πρωτεύουσα του Βασιλείου της αρχαίας Μακεδονίας, ανακαλύφθηκε τον 19 αιώνα κοντά στην Βεργίνα στην Βόρεια Ελλάδα. Τα πιο σημαντικά μνημεία είναι το Παλάτι, διακοσμημένο με μωσαϊκά και τοιχογραφίες και ο χώρος ταφής, μερικά εκ των οποίων χρονολογούνται από τον 11ο αιώνα π.Χ. Ένας από τους βασιλικούς τάφους στην Μεγάλη Τύμβο, αναγνωρίστηκε ως ο τάφος του Φιλίππου του Β’ ο οποίος κατέκτησε όλες τις ελληνικές πόλεις-κράτη, χαράσσοντας τον δρόμο για τον γιο του Αλέξανδρο και την εξάπλωση του Ελληνιστικού κόσμου.

15. ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΜΥΚΗΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΡΥΝΘΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 1999)




Οι αρχαιολογικοί χώροι των Μυκηνών και της Τίρυνθας αποτελούν τα επιβλητικά μνημεία των δύο μεγαλύτερων πόλεων του Μυκηναϊκού πολιτισμού, ο οποίος κυριάρχησε στην ανατολική Μεσόγειο από τον 15ο έως τον 12ο αιώνα π.Χ. και διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ανάπτυξη του κλασσικού ελληνικού πολιτισμού. Αυτές οι δύο πόλεις συνδέονται με τα Ομηρικά έπη, Ιλιάδα και Οδύσσεια, τα οποία επηρέασαν την ευρωπαϊκή τέχνη και λογοτεχνία για περισσότερες από 3 χιλιετίες.

16. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ (ΧΩΡΑ), ΜΕ ΤΗ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΤΜΟ
(Χρονολογία ένταξης 1999)




Πάτμος – Patmos

Η Πάτμος, στα Δωδεκάνησα, φημίζεται ως το νησί όπου ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος έγραψε το Ευαγγέλιο και την Αποκάλυψη. Ένα μοναστήρι αφιερωμένο στον «αγαπημένο μαθητή» ανακαλύφθηκε στο νησί στα τέλη του 10ου αιώνα. Από τότε είναι τόπος προσκυνήματος και σταθμός της ελληνορθόδοξης μάθησης. Το μοναστηριακό συγκρότημα κυριαρχεί στο νησί. Ο παλιός οικισμός της Χώρας, ο οποίος συνδέεται με αυτό, περιλαμβάνει θρησκευτικά και λαϊκά κτίρια.

17. ΠΑΛΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
(Χρονολογία ένταξης 2007)


Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας με τα δύο φρούριά της, το παλαιό και το νέο, και με ίχνη πολλαπλών επιρροών, βρίσκεται στην είσοδο της Αδριατικής Θάλασσας και κατοικείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Λόγω της στρατηγικής θέσης της η Κέρκυρα εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι που προστάτευε το νησί από τις αλλεπάλληλες πολιορκίες. Η Παλαιά Πόλη της Κέρκυρας θεωρείται μία από τις σημαντικότερες οχυρωμένες πόλεις της Μεσογείου.

18. ΙΕΡΑΠΟΛΗ ΦΡΥΓΙΑΣ (Στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας)


Η ίδρυση της Ιεράπολης είναι ένα ζήτημα που έχει απασχολήσει τους μελετητές καθώς δεν υπάρχουν γραπτές πηγές σχετικά με την ακριβή ημερομηνία ίδρυσής της. Η απαρχή της ιστορίας της πόλης είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με την αποδοχή της προέλευσης της ονομασίας της. Το όνομα της πόλης, σύμφωνα με το Στέφανο Βυζάντιο, προήλθε από τους πολλούς ναούς της πόλης («Ιερά πόλις»). Στη θέση αυτή πιθανώς υπήρχε ένας μικρός οικισμός με επίκεντρο ένα ιερό πριν από την Ελληνιστική εποχή, το οποίο εξελίχθηκε σε θρησκευτικό κέντρο. Μετά την κατάκτηση από τον Αλέξανδρο, οι Σελευκίδες, οι οποίοι έλεγχαν την περιοχή, την επανίδρυσαν ονομάζοντάς την Ιεράπολη. Πιθανότεροι ιδρυτές θεωρούνται ο Αντίοχος ο Α΄ ή ο Αντίοχος ο Β΄.

Η πόλη κυριαρχούσε στην κοιλάδα του ποταμού Λύκου και αναπτύχθηκε εκμεταλλευόμενη την ευνοϊκή θέση της πάνω στο οδικό δίκτυο που συνέδεε το εσωτερικό τμήμα της Ανατολίας με την Μεσόγειο. Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται στην επαρχία του Denizli, σε απόσταση 18 χλμ. ΒΑ του Denizli, κοντά στη σύγχρονη πόλη Παμούκαλε.

Η αρχαία πόλη θεμελιώθηκε και εξαπλώθηκε σε ένα πλάτωμα που σχηματίζεται σε επικλινή λόφο γεωλογικών σχηματισμών. Πρόκειται για συμπαγείς αποθέσεις ιζημάτων από τη ροή των ασβεστολιθικών υδάτων που αναβλύζουν στην περιοχή. Οι λευκές σχηματοποιημένες λίμνες, οι σταλακτίτες και οι καταρράκτες δημιουργούν μια εικόνα ιδιαίτερης ομορφιάς. Σε αυτούς τους «πύργους από βαμβάκι» οφείλει τη σύγχρονη τουρκική ονομασία της, Παμούκαλε.

Οι ιαματικές πηγές θερμών υδάτων ήταν γνωστές για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες ήδη από τους Ρωμαϊκούς χρόνους και η εκμετάλλευσή τους ήταν ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες στην ανάπτυξη της Ιεράπολης. Στη σύγχρονη εποχή είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της Τουρκίας, αλλά η ανεξέλεγκτη μετατροπή του σε θέρετρο είχε αρνητικές επιπτώσεις στο χώρο.

19. Η ΑΡΧΑΙΑ ΞΑΝΘΟΣ (Στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας)



Ξάνθος ήταν η ελληνική ονομασία της πόλης Arñna. Η ονομασία που είχαν δώσει οι Χετταίοι ήταν Αρίνα (Arinna), που όμως δεν πρέπει να συγχέεται με την Αρίνα κοντά στην Χαττούσα. Οι Ρωμαίοι ονόμασαν την πόλη Xanthus, καθώς όλες οι ελληνικές καταλήξεις –ος άλλαξαν στα λατινικά σε –us. Η Ξάνθος ήταν το πολιτιστικό και εμπορικό κέντρο της Λυκίας και, μετέπειτα, των Περσών, Μακεδόνων, Ελλήνων και Ρωμαίων που κατά σειρά κατάκτησαν την πόλη και κατέλαβαν τις παρακείμενες περιοχές.

20. Ο ΑΡΧΑΙΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ (Στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας)

Η Τροία ή Ίλιον είναι μυθική πόλη, θέατρο του Τρωικού πολέμου, μέρος του οποίου περιγράφεται στην Ομήρου Ιλιάδα, ένα αρχαιοελληνικό έπος, του 9ου ή 8ου π.Χ. αιώνα, που περιέχει παλαιότερο υλικό (Ιλιάςσημαίνει «έπος του Ιλίου»).

Η Τροία (Τουρκ.: Truva) είναι επίσης το όνομα του αρχαιολογικού χώρου, της παραδοσιακής τοποθεσίας της Ομηρικής Τροίας, στη Μικρά Ασία, κοντά στην ακτή της σημερινής βορειοδυτικής Τουρκίας, νοτιοδυτικά των Δαρδανελίων κάτω από το Όρος Ίδα της Φρυγίας.

Κατά τη βασιλεία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αυγούστου, ιδρύθηκε στην τοποθεσία που πιστευόταν ότι ήταν η θέση του μυθικού Ιλίου, μία νέα πόλη που ονομάστηκε Ilium-Ίλιον. Άκμασε έως την ίδρυση τηςΚωνσταντινούπολης, και παρήκμασε σταδιακά κατά τα βυζαντινά χρόνια. Η ρωμαϊκή πόλη Κέλεια - Celeia (νυν Celje στη Σλοβενία) αναφέρεται από ορισμένους συγγραφείς ως Troia secunda ("δεύτερη Τροία").

Στα 1870 ο Γερμανός αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν ανέσκαψε την περιοχή. Μεταγενέστερες ανασκαφές απεκάλυψαν αρκετές πόλεις κτισμένες διαδοχικά η μία πάνω στην άλλη. Μία από τις πλέον πρόσφατες (Τροία VIIa) συχνά ταυτίζεται με την ομηρική Τροία.

21. ΕΦΕΣΟΣ (Στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας)



Η αρχαία Έφεσος (ο σημερινός αρχαιολογικός χώρος) κατά την αρχαιότητα ήταν πολύ πλησίον της θάλασσας, λεγόμενη μάλιστα και "θαλασσοθέα", πλην όμως οι συνεχείς προσχώσεις του ποταμού Καΰστρου ανάγκαζε τους κατοίκους κατά μακρά διαστήματα να μετακινούν τους οικισμούς του δυτικότερα. Παρά ταύτα η αρχαία πόλη οικοδομήθηκε στις χαμηλές πλαγιές των λόφων Κορησός και Πρίων οπού στη συνέχεια αυτών εκτεινόταν η εύφορη πεδιάδα της Εφέσου το λεγόμενο Εφέσιο πεδίο. Ο ναός της Εφεσίας Αρτέμιδος βρισκόταν ακριβώς στη πεδιάδα αυτή απέχοντας 1 μίλι (δέκα στάδια) από την πόλη. Η δε γονιμότητα της πεδιάδας της Εφέσου καθώς και η θέση της πόλης της Θαλασσοθέας σε κομβικό σημείο της φυσικής οδού επικοινωνίας της θάλασσας του Αιγαίου με την Μικρασιατική ενδοχώρα συνέβαλαν κατά μέγιστο λόγο στην ακμή της πόλης.

Η Έφεσος οφείλει την ακμή της στο ότι βρισκόταν πάντα σε στενή σχέση με τις χώρες της Ανατολής. Γύρω στον 8ο π.Χ. αιώνα, η Έφεσος έγινε το οικονομικό κέντρο της Μικράς Ασίας. Υπήρχε εκεί η πλούσια οικογένεια του Μέλανος, που οι απόγονοί της παντρεύονταν πριγκίπισσες από τη Λυδία. Η Έφεσος βρισκόταν πάντα σε καλές σχέσεις με τις Σάρδεις γιατί από εκεί εξαρτιόταν το διακομιστικό εμπόριο που της άφηνε τόσα πλούτη. Κατά τον 6ο αιώνα πέρασε κάτω από την κυριαρχία του Κροίσου, διατηρώντας όμως την αυτονομία της. Πέρασε, στη συνέχεια, διαδοχικά από την κυριαρχία του Κύρου και των επόμενων Περσών βασιλιάδων κι έτσι αποτέλεσε τμήμα του περσικού κράτους. Απελευθερώθηκε το 334 π.Χ. από τα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, οπότε άλλαξε το όνομά της και ονομάστηκε Αρσινόεια, από το όνομα της γυναίκας του Λυσίμαχου. Την εποχή αυτή ξαναβρήκε την παλιά εμπορική της δραστηριότητα. Αργότερα συμπεριλήφθηκε στο βασίλειο της Περγάμου και έγινε μια από τις πιο αξιόλογες ρωμαϊκές επαρχίες της Ασίας. Το 88 π.Χ. την κατάλαβε ο Μιθριδάτης, μετά όμως από την ήττα του από τις ρωμαϊκές λεγεώνες, εγκαταστάθηκε εκεί το διοικητήριο του Σύλλα.

Η Έφεσος ήταν πόλη αφιερωμένη στην Άρτεμη. Η πόλη είχε στην αρχή ένα μικρό ναό, που αργότερα καταστράφηκε, για να κτιστεί το μεγαλόπρεπο Αρτεμίσιο, που η κατασκευή του κράτησε 120 χρόνια. Ο ναός αυτός, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, ήταν το μεγαλύτερο οικοδόμημα της Ιωνίας. Το ιερό της Άρτεμης υπηρετούσαν ιερείς και ιέρειες παρθένοι, που ονομάζονταν Μεγάβυζοι. Ο ναός καταστράφηκε το 356 π.Χ., ξαναχτίστηκε και τελικά τα μάρμαρά του έγιναν οικοδομικά υλικά για διάφορα βυζαντινά μνημεία στην Κωνσταντινούπολη.

22. Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ (Στην περιοχή της σημερινής Τουρκίας)


Ο Βυζαντινός Ναός της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, (τουρκικά Ayasofya, λατινικά Sancta Sophia ή Sancta Sapientia), γνωστός και ως Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας ή απλά Η Μεγάλη Εκκλησία[1], ήταν από το 360 μέχρι το 1453 ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης, με εξαίρεση την περίοδο 1204 - 1261 κατά την οποία ήταν ρωμαιοκαθολικός ναός, ενώ μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης μετατράπηκε σε τέμενος, μέχρι το 1934 και αποτελεί σήμερα μουσειακό χώρο (τουρκικά Ayasofya Müzesi). Προηγουμένως είχε υπάρξει εκκλησία του Βυζαντινού κράτους η οποία είχε κτιστεί επί Κωνσταντίνου Α' και Κωνσταντίνου Β' (324-360 μ.Χ,) και η οποία καταστράφηκε κατά τη Στάση του Νίκα (532 μ.Χ.).

Ανήκει στις κορυφαίες δημιουργίες της βυζαντινής ναοδομίας, πρωτοποριακού σχεδιασμού, και υπήρξε σύμβολο της πόλης, τόσο κατά τη βυζαντινή όσο και κατά την οθωμανική περίοδο. Το παρόν κτίσμα ανεγέρθηκε τον 6ο αιώνα, επί βασιλείας του Ιουστινιανού Α΄, από τους μηχανικούς Ανθέμιο από τις Τράλλεις (σημ. Αϊδίνιο) και Ισίδωρο από τη Μίλητο. Στο ίδιο σημείο, επί του πρώτου λόφου της Κωνσταντινούπολης και σε κοντινή απόσταση από το Μέγα Παλάτιον και τον Ιππόδρομο της πόλης, είχαν χτιστεί παλαιότερα δύο ακόμα ναοί που καταστράφηκαν από πυρκαγιά.

Το οικοδόμημα ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της τρουλαίας βασιλικής και συνδυάζει στοιχεία της πρώιμης βυζαντινής ναοδομίας, σε πολύ μεγάλη κλίμακα. Αρχιτεκτονικές επιρροές της Αγίας Σοφίας εντοπίζονται σε αρκετούς μεταγενέστερους ορθόδοξους ναούς αλλά και σε οθωμανικά τζαμιά, όπως στο τέμενος του Σουλεϊμάν και στο Σουλταναχμέτ τζαμί. Εκτός από τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό της, η Αγία Σοφία ξεχωρίζει επίσης για τον πλούσιο εσωτερικό διάκοσμό της, που ωστόσο υπέστη σοβαρές καταστροφές κυρίως από τις βαρβαρότητες των Τούρκων κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας.
Διαβάστε περισσότερα.... »
....